Atışmalarım

Sazı aldım elime

Şimdi aklıma ne gele

Vurdum sazın teline

Başlayalım atışmaya

Karşıda geçit vermez yüksek dağlar

Çiçek açmış neden kokmaz o bağlar

Gece gündüz bizimle tüm sağlar

Ölen için yakınımı ağlar

Ölen için yakını ağlar

Gece gündüz karalar bağlar

Yas bitince kimin öldüğünü kim anlar

Yas gününde olan sonrasında nerde canlar

Yas gününde olan sonrasında unutulur canlar

Bir sonraki ölümü bekler ziyaret için onlar

Ölmeden önce neden bir araya gelmez canlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri bağlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri zorla kim bağlar

Vefasızlık değil mi yaşarken yüreğimizi dağlar

Ölümden sonra bir dakika pişmanlık duyar

Ondan sonrasında ayrılık yürekleri düğümleyerek kaçar

Yüreklerin düğümünü sevgi çözer

Biraz gülümseme ile cümle ayrılıklar biter

İnsan değil miyiz sıramız gelince elbet gider

Bunu unutan kullar elbet vefasız olur

Kul Mehmet’im dünya fani

Dünya benim diyenler hani

İnsanları sevmeyen olur cani

Aldanır bilmez bu dünya fani

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sıkı Poyraz Yel İle Gelen

Sonu olan dünyada sonu yokmuş gibi yürüyoruz

Menzilde mutluluk bekleyenlere varmamak için bekliyoruz

İki dünya arasında yaşan biz kullar bu dünya için yaşıyoruz

Şimdi sen söyle sen duy kimse duymaz şaşırmıyorum yaşıyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Ölüm geçidi her an ayağımızın altında kaymak için bekler

Kullar düşmüş nefis şeytan peşine ölümü kim önemser

Ölüm geçidini atlayınca geçecek sanan kul aptalca gülümser

Desen köylü perişan işçi memur çalışan perişan duyulmaz kavga ediyoruz

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Gönül dallarını kırarız arsızca birer birer düşünmeden

Vicdan satılmış beş paraya bilen yok yaşar izan etmeden

Fecrin alevi gibi yakılır ömürler kimse görmez keyif sürmekten

Sıkı poyraz yel ile gelen eceli hiç düşünmeden keyif çatıyoruz

Kul Mehmet’im şehrin en mutlu yeri şehrin kentin kenar mahalleleri evleri

Satılmamış vicdan onur dimdik ayakta gönülde yaşar hep birileri

Uğrayan olmasa da çamur olsa da sokakları gönüller uğrar gönüllere niyetler temizdir

Ömür kervanında sona koşanlar feryat ile giderken, burada gülümser gider

 İşte bu mahallede evlerde sıkı poyraz yel ile gelen eceli,

Gülümseyerek karşılama onu düşünerek ahiret için, gönüller için yaşanılır

Mehmet Aluç