Varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

 

olmayız dünyayı yakan yalan gibi

yıkmayız dünyayı yakıp yıkan gibi

sokamayız zehirli yılan gibi

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

iman bir gök kubbe gibi meydanda

yıkılır zalimler Allah Allah diyende

imanlı kul imanla verir canı son nefeste

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

doğarken doğarız biz üryan

Rabbim imanla verdi ünvan

iman gönüldeyse açılır deryan

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

sana neşe olan halka olur matem

belki sen gülerken ağlıyor bu alem

güzel düzgün yaz kırılmasın kalem

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

yokluk alemi değil alem varlık dünyası

yokluk gönlün Rahmanda uzağa kaçması

canın cevheri iman özü merhamettir yaşaması

sarıldıkmı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

varlık sırrına erer kul hak pınarına varınca

inci mercan iman deryasına dalınca

göz levhasında hakkın gönül kapısına varınca

sarıldıkmı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

gözün levhasında haramla birikir günah

hak pınarında yıka çökmesin bu cihan

umudunu yitirme gönül gülüstan olur her an

sarıldıkmı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe 

 

yorulur beden yola  çıkılmaz

hayat denilen kaptan bekelemez biraz

hayat sahilinde bekle alan çıkar  her an

sarıldıkmı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe 

 

bu alem kullar için yaşanılası mekan

imanla dönüyor baksana koskoca cihan

cümle gönüllere hayata kurtuluş Nur Kur'an

sarıldıkmı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

vakit gelir ana tanımaz evladını

Rabbim kurar ahiret meydanını

kurulur işte hakkın hak divanı

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

essin gönlünde süre-i Rahman

Rahmana varınca bulunur derman

bir gün olur biter verilen zaman

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

ararsan beyazı ara arama karayı

yıkma sakın gönüldeki sarayı

ecel gelince çekersin narayı

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

 

imanla sarılınca sarsılır gök kubbe

kul mehmet'im oku gönülleri alfabe alfabe

yıkarsan gönülleri olur harabe

sarıldık mı imanla sarsılır gök kubbe

varırız Alemleri Yaratan Rabbe

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

 

 Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hakikat İle Hasretin Yakan Kor Alevini Görmek Ve Söndürmek Gerekir Gitmeler ve Kavuşmalarla

İki yay uzunluğunda olan bu kısacık hayatın yolunda, kapılarını kapattığımız kapılara bazen gitmek ve kavuşmak için, hasretin gönülde volkan gibi kaynaması gerekiyor, gel gel diye gitmek istemediğimiz küskünlükle kapısını kapattığımız kapılarda hasret çağırır. Nihayetinde hasretin yakan kor alevini söndürmek için, gitmek bizim için kaçınılmaz olur. Bazen dipsiz karanlık kuyular da kalmışçasına kendi hayalsiz ‘ligimizin kör karanlığında sevdiklerimize gönül kapımızı kapatırız, hasretin sancısını çekeriz ta ki sabrın son adımı ile yıkılmamıza bir an kalana kadar. İşte o zaman hasret kor alev yakar, gitmeler varmalar bizi çağırır ve o zaman gitmeler kaçınılmaz olur, hasret kavuşmalar gitmeler varmalar ile son bulur sancılar…

Gidip kavuşmalar ile ruhumuzu huzurla aydınlatan dinlendiren gitmeler ve kavuşmalar… Canlı canlı huzuru ruhunuzda hissetmek, sancılara son vermek için gitmek ve varmak gerekir varılması gereken yerlere. Hoş görünün sevginin özgür düşüncenin adımları ile coşkuyu yaşamak hayat veriri bizlere, bu nedenle kapısını kapattığım dostların akrabaların veya bir kızgınlıkla kapısını kapattığımız sevgilinin yanındaki hasreti söndürmek için gidip varmak gerekir. Hem onun yanındaki hem de bizi yakan, hasretin kor alevini söndürmek için. Aranılsa da hiçbir yerde bulunmayan hiçbir dünya ülkesinin anayasasında bulunmayan sadece dinimize ait bu sevgi birlik beraberlik ruhu hoş görünün… Güzelliklerini bulmak ve kavuşmak mümkün değildir. Bu Müslüman olan biz müminlere yüce Allah’ın bir Lütfü keremi ihsanıdır. Sancılar içinde ölümü yaşarken, varmak kavuşmak ile yeniden doğuşları yaşatan kavuşmalar, her zaman birlik ve beraberliğimizi vazgeçilmez çelikten halatı olmuştur, hiç kimsenin kopartamayacağı ilahi bir köprü varış kapısı…

Hasret özlem ile sevince dönüşen anlardaki dilde dökülen tatlı huzur dolu sözlerin ekseninde dönmek, insana inanılması çok güç tatlı bir haz vermektedir. Yoksa Kerem ile Aslı, Leyla ile Mecnun neden hasretin volkan gibi gönülde yakan ateşine son vermek için, gitmenin varmanın yani kavuşmanın yok olan o anki kapısını aramak için, yıllarca arasınlar çöllerde veya dağları delerek arasınlar, Mecnun yıllarca neden varmak gitmek güzel olmasaydı çöllerde ne diye arardı. Ferhat o zamanın teknolojiden yoksul anında eli ile yıllarca dağları delmek için ne diye uğraşsın ki… Bu anlamsız hasretin karanlığında kurtulmak için gidelim varılması gereken kapıya varalım, kucaklayalım gönüllerimizi, karanlık yanını varmanın gitmenin güneşi ile aydınlatalım. Bazen binlerce sözler ile anlayamadığımız, kızgınlıkla kapattığımız kapıların kapatmanın ne kadar yanlış olduğunu söyleyen, hasret olmasa idi bu hatamızı yanlışlığımızın nasıl farkına varacaktık? Hakikat yanlışlığı ayan beyan gösteren bir güneşidir, onu kapatarak söndürmek hiçbir zaman mümkün değildir.

Hasreti kavuşmalar varmalar ine son vermek, kendi yanlışlığımızın kor alevini hakikatin aynasında görmek her zaman bir erdemdir. Hakikat ile hasretin yakan kor alevini görmek ve söndürmek gerekir, bu alevi görerek söndürenlerden olmak dileği ile selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsan Ve Bir An

İnsan ve zaman

Zaman ve insan

İnsan ve bir an

Bir an ve zaman

Zaman içinde insan

İnsan içinde zaman

Zaman içinde kaybolan insan

Zaman içinde namaz ve iman

Zaman içinde insan olan insan

Zaman ve çelişki yumağı

Çelişki yumağını çözen Yüce Kur’an

Nur Resule vardıran zaman

Cehennem narı ile yakan an

An içinde zaman

Zaman içinde insan

Hayat ve insan

İnsan ve hayat

Hayat içinde zaman

Hayatı kuşatan zaman

Zamanı kuşatan hayat

Zaman hayat içinde insan

İnsan zaman ve iman

İnsan ve ölüm bir an

İnsana sunulan dünya

Dünya ve insan

Yıkılan bir dünya ve insan

Yıkılan dünya ile yıkılan insan

İnsan ve ölüm bir an

Ölüm ve bir an

Yeniden doğuşla insan

Sonsuz hayata koşan insan

Sonsuz hayatta yorgun kalan insan

Çelişki ve insan

İnsan ve çelişki

Çelişkide yok olan insan

Yok, olmadan çelişkiyi yıkan insan

İnkar ve insan

İnsan ile inkar

İman eden insan

İnsan ve iman

Hayatı ahirete taşıyan iman

Yarınları ahireti yıkan imansızlık ve insan

Kısa vadeli çıkar

Çıkar ve insan

Çıkar içinde yok olan insan

Çıkarsızlıkla var olan insan

Her şeyi sonlandıran ölüm

İnsan ve ölüm

Hayat insan ve ölüm

Ölüm ile son olmayan insan

Nokta ile son

Satır başı ile devam yeni hayat

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ateşin Üst Üstüne Zenginleşerek Bekliyor....

Sen gidersen adın kalmaz

Seni kimse rahmetle anmaz

Ne şerefsiz bu diye

Mezarına toprak atılmaz

Müslüman kanı döken sen ey zalim

Mazlumu ezen ey zalim

Zalime ses çıkarmayan

 Sen Müslüman sanılan

Her adımında yanılan

Hatırlanır nefretle gezdiğin günler

Masum insanları ezdiğin sözler

Utanmadan kan döktüğün

Yüzüne tükürüldüğü günler

Mazlumu ezersin yanına kalmaz

Sanma ecel seni yakalamaz

Yakalar sonsuz ateşe atar

Derin yanarken cayır cayır

 Kokusu cehennemi sarar

Zalime ses çıkarmayan

 Sen Müslüman sanılan

Her adımında yanılan

Bu nedir yeter artık

Önüne gelen yakar geçer

İnsanları kanı akar oluk oluk

Bu kadar şerefsizlik yeter

İnsan doğarken anadan doğar

Bunlar doğarken neden doğmuş

Nefret içinde boka batmış

Yok, mu sonsuz azap yoluna gönderen

Yok, mu artık yeter diyecek olan

Zalime ses çıkarmayan

 Sen Müslüman sanılan

Her adımında yanılan

Zenginlik çamurunda boğulan

Bakma mazlum gibi şeytan gibi kovulan

Yakında sonsuz azap bekliyor

Hazırlan zenginliğin yok olacak

Ateşin üst üstüne zenginleşerek bekliyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Akıl vicdan devrelerini toprağın altına girmeden yakan yenisini almadan vicdan pilini bitiren şarj etmeyerek yenilemeyen insan.

   Tövbe kapısında el açıp hatanın pişmanlığı ile olmak, günahı çökerten yok eden olayı hafif sıyrıklar ile feryat etmenin sesini kısarak vicdanın son sesi ile yokluktan var olmaya göç etmektir. Tövbenin armağan ettiği yepyeni sözler ve yeni yol haritası ile günaha giden yolu kilitleyerek, huzur ufkuna doğru yola çıkmaktır.Allah'a yönelerek teslim olarak acizliğini anlayan kulun, nefsanî arzuları ile olunca günah deryasına batmaktan kurtulamayacağını anlayarak, tertemiz eden yüce Allah'a pişmanlığı ile yönelerek gönlünü bağlaması yeniden dirilişle huzur ufkuna doğru yol alarak huzur ülkesine varmasıdır.

   Palavra mevsimlerini bırakarak, devresi her yalan ile sigorta artıran ve kablolarını kullanılamaz hale getirten öğüten değirmenin yanından topal olsa da kaçarak uzaklaşmak... Bedenindeki devrelerin pilini bitiren günah ve palavra sistemi her an kaçak yaparak gücün tükenmesine sebebiyet vermektedir. Toprağın üstünde kabaran hindi gibi gezinirken, az sonra altına girdiğimizde kedi gibi sessizce miyavlayarak, hindiliğin pişmanlığı ile sönen devrelerin yeniden yanması için çaresizce beklemektir.Ana sigortayı artırarak ve devrelerini toprağın altına girmeden bitiren insan ve şarj etmeyerek bitiren insan yerin altında şarj sistemi yoktur, karanlıkta kalırsın, vicdan pilini sökerek atarsan bataryasız kalır biter tükenirsin, bunu her gün kullandığın akıllı denilen, akılsızlığa davetiye çıkaran vakti öldüren telefonun pili bittiğinde şarj ederken, vicdanının pilini söküp atarken, yarın sana lazım olduğunu bilmen lazımdı. Çöken işletim sisteminin CD si dünyada vardı, yanına almaz isen yeniden format atarak, işletim sistemini kurtarman vicdani sistemin nimetlerinden faydalanamazsın mezarda ve onun devamı ahiret hayatında...


   Kendine bir yamyam kadar güvenirken her şeyi dünyada tüketerek avucunda bir şey bırakmadan önce akıl etmen gerekirdi, çökerttin virüs gibi arzularınla bitmez tükenmez hırsınla geçmişler olsun... Gerçi sana daha önceden söylenmiş olsa da duymaz ve alakadar olmazdın zaten, üzülme ettiğinin karşılığını bulacaksın orada! Tabaklardaki pirzolaya çatalı batırırken, aç olanların haline de gizlice gülerken, güldüğünü duyanı unuturken, yüreklerine iştahlı iştahlı pirzolaları götürürken aç olan komşun pirzola kokusunda geceleri uyumaz iken sen rahat yatağında yatarken, yaptığın edepsizliği gören bilen Yüce Allah'ı unuttun, şimdi mezarda aklına geldi ama tren çoktan kalktı ve sen kaçırdın...Akmayan musluk gibi vicdanında bir gram merhamet akmadığı için, kendin kazan kendin ye safsatasına inanarak, akıl ve fikir şarjörünü doldurmak yerine her an boş olanla boşa harcarken, seni yerin yani mezarın altında hüsran ile bırakacak fikirsizlikler içinde gülümserken,hiçte aklına gelmiyordu veya söyleyenleri es geçerek,başka bir yerinle gülüyordun,şimdide gül bakalım pardon oraya biraz fazla pamuk tıkanmışlar galiba gülemezsin o başka bir yerinle...Geçmişler olmasın geçirmişler olsun ...

Allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez; Kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez.( Necip Fazıl Kısakürek)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Fikirsizler

Kendini insan sanan insan olmayan fikirsizler varmış, fikirsiz'likleri ile ülkeyi yıkan zalimlerden olmak için can atarmış, bu fikir'sizler…

Kendi fikri çöl gibi olan fikir'sizler, kendi fikrini çiçek açan gül sanırmış, kendi fikirsizliği ile batarken, ülkeyi batırmaya çalışanlar varmış.

Kendisi sesleri gibi, kargaları bülbül sanan adamlar varmış, sesleri ile gülün başında öterken solduranlar varmış…

Kendilerini değerli gül sanan fikirsizler kendilerini su ile beslerken, gülün dibine benzin dökerken su döktüğünü sananlar varmış!

Ömrü kara hazan ve kara hüsranla geçerken farkına varmayan fikirsizler, bahar ayını yaşıyorum diye sananlar varmış.

Kapıları şerre açan fikirsizler, güzelliğe açtığını sanan fikirsizlerin ağladığı ve hüsran il yok olduğunu bilemeyen fikirsizler ordusu varmış.

Fikirsiz hançeri sinesine saplar iken, kendisine de saplandığını görmeyen fikirsizler ordusu varmış, AYRICA kendilerinden haberleri olmayan fikirsizler varmış.

Ayağı kendi pisliğine takılarak düşen fikirsizler varmış, onun pisliğe değil gül bahçesine düştüğünü sanan fikirsizler ordusu varmış!

Yolları pislik ile döşeyen fikirsizler varmış, onun pislik döşediğini değil suladığını sanan fikirsizler ordusu varmış.!

Sönmüş fikirsizlik ile ısınmaya çalışanlar kendilerini yaktığını görmez iken, onları görenler ışığı ile karanlığı aydınlattıklarını sanan fikirsizler varmış!

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İyilikten Nefrete Koşarız Adım Adım

Pire için yorganı yakana ahım

Nice kanlar yutmuşa çıkar vahım

Böyle kurulur mu kanlı takım

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Ne kanlar yutuldu ciğer parçalandı

Ne çabuk nasıl nerede unutuldu

Kör gözler vatan millet demedi nefreti seçti yaralandı

Bela meydanına geçit verildi boş gözlerle bakınındı

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Gülü attık diken denileni seçtik

Gülümseyeni seçmedik kan içeni seçtik

Bilmem gülümsemeden niye vazgeçtik

Kin nefret bu kadar olur mu dedik nasıl bittik

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Kul Mehmet’im üzülme sana olan ona da olacak

Ülke kan ağlarsa bende oda ağlayacak

Güzellik giderse kötülük ile herkes karalar bağlayacak

Elimiz ile açtık bela kapısını yaramızı kimler merhem olacak

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Mehmet Aluç

La Mekan Sız Olan Ömrüm-3-

La Mekân ’sız olan ömrüm

Dünya değil sana Mekân

Ölüm denilen Rahman ulaşılan köprü vardır

Unutma Rahatlık ahirette dünya olsa güzel sana dardır

Ölümden sonra Rahman ile gül kokan Resule yol vardır

İman ile yaşarsan sana kardır

Sanma dünya sana yardır

Kuran iman sana Sünnet Merhamet ile kardır yardır

Bundan gerisi yakan har'dır

Bel bağla bu güzelliğe deme sakın zordur

Yoksa gerisi yakan kordur

Ötelerden gelen ölüme eş değer kış

Utan Rahmandan anla bil ölümü olsun iman ile sende bakış

Müminde olmaz hiç bıkış

İmanı al gönlüne dertler içine gir

İnşa et koş yap güzel bir çıkış

Ecel gelince ötelere vardır kalkış

Merhametle gerilerde gönüllerde bırak nakış

Ey yüce Rabbim görür müyüm Cemalin

Görür müyüm gül kokan Resul Didar’ını

Sen göster cümle müminlere bunları payidar

Sensin Rabbim Tecelli dar

Bunlar için ümmete ver sen iktidar

Cümlemizi eyle uyanık bidar

İnşallah oluruz bizler alakadar

Yoksa sonumuz cehennemde yerimiz dapdar

Mehmet Aluç

Tecelli dar: İlahî kudret ve lütuf ile meydana gelen

Didar: Yüz, çehre, görme, mülakat…

Bidar: Uyanık, uyumayan