Gam Bıraktın Gönlümde

Ey güzeller güzeli gam bıraktın gönlümde

Oysa ben doğardım cennet gibi gülüşünde

Sen gittikten sonra hicran dediğin nedir

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Zülfün telleri kaldı gidişinle elimde gönlümde

Ağlasam ne fayda feryadım ne fayda bu günümde

Mezar taşları gibi kaldım hicranı bırakınca gönlümde

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Can verirse versin bu beden hayalin şavkı karşımda

Öldü diye kuşlar başında etsin feryat hakka varışımda

Zülfün teli ile süslensin tabutum ahım yeline değmesin

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gülmedi gönlün bana çektirdin onca zahmeti

Belki mezarımda bulurum bana ait Rahmeti

Şimdi ben yaşarım sensiz kabrimde kıyameti

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gamımdan terk eyledi beni bu dünyada felek

Gam yükünden giydirdin bana sen yelek

Gidecek tek yerim vardı oda mezarımdı ne eyleyek

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cismim mezara sığmaz toprak bil ki kabul etmez

Bu sensizliğim mezarımda azabım kıyamete kadar bitmez

Bir gel başıma biraz gülümse halim Rahmana arz edilmez

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Bin yaram var bedenimde sensiz toprak çare eylemez kanar

Gönlümde gülüşün yoktu bedenim cehennemde yanar

Cehennemime bir avuç su dök gülüşünle feryadım cehennemi yıkar

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cehennemime bir gülüşün merhemdir cennetim eyle

Kara toprak altındayım gülmezsen halimi sen hayal eyle

Nasıl ahirete varırım sen gülmezsen boğulurum az merhamet eyle

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Şimdi ben yokum söyle sen neden boşa ağlarsın

Ağlama ne olur azabım olur ben gibimi yanarsın

Bu yalan gözyaşlarınla gezme sen yalan ağlarsın

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hece Taşları Şiir Dergisi

işte hece taşları şiir gönül dergisi

çıkan aşkla gönülde güzellikler sergisi

okunur aşkla hece taşları aşk dergisi

çok güzel olmuş hece taşlarının çizgisi

gönüllerde yükselen heceden o bir çınar

okuyan için akan kaynayan o bir pınar

gönülde iz bırakan aşıkları hep anar

çok güzel olmuş hece taşlarının çizgisi

şiir heceden yazan kocaman o bir alem

gönülde hakkı hakla yazan güzel bir kalem

gönülde halka hakka veriyor işte selam

çok güzel olmuş hece taşlarının çizgisi

gönülde aşk şiirde heceden o bir bayrak

genç kız namusu gibi o gönülde bir duvak

edeple edebiyat dünyasında bir sancak

çok güzel olmuş hece taşlarının çizgisi

kul mehmetim gönüle oldun dilde tercüman

güzel gönül olunca edeple dolar zaman

gönlü güzel insanda bulunur derde derman

çok güzel olmuş hece taşlarının çizgisi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Çok Geç Oldu Deme Sakın

 

Lakin çok geç oldu deme sakın çık gel

Gözyaşları aktı kurudu unutmuştur deme sakın

Hicran taşları gönlümde yük gel yık ol yakın

Bana gelmene söylesene nedir bunca engel

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Haydi, gel de bakayım o tatlı gülümseyen gözlerine

İnanayım bana aşkla söylediğin o tatlı sözlerine

Bir sabah geleceğim dedin benim artık her anım sabah

Gel de ne olursun bitsin bu yüreğimdeki dilimdeki ah

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Yudum yudum ayrılık mı içitin de gelmezsin

Yoksa seni candan sevdiğimi mi bilmezsin

Giderken senin için yandığımı da görmedin

Gönlümde senin için ağlayan hıçkırıkları da mı duymadın

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Çok geç olmuş ölenler içindir bunu iyi bil

Sen hala kalbimde yaşıyorsun gel de gör

Ne olursun gel de bu hasreti ayrılığı sil

Yoksa aşksız sensiz lal oldu bu dil

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Kul Mehmet’im bana yudum yudum ölümü içirme

Sensiz hasret ayrılık kapısında ömrümü çürütme

Dön gel hatanla af ettim beni güldürtmeden öldürtme

Hatam varsa söyle ne olur beni perişan yerlerde süründürtme

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Aradım Buldum Kapkara Taşları Sen Diye Ben Gönlüme Bağladım

Sana gönül bahçemde aylarca bin bir titizlikle güller yetiştirdim koklarsın diye kendi ellerimle, burcu burcu sen koksun istedim, bekledim gelir kokunu verirsin dedim ben severek o tatlı sen ben kokan gülüşünle, aylarca bekledim gelirsin diye, beklerken neler çektim ben bir bilsen. Gözlerim kor bir ateşin içinde yanmayı göze alarak yollarını gözledi. Ne sen geldin nede senin için yetiştirdiğim güller yetişti soldular terk edişinle. Gözlerden uzak bir sevdiğim var demiştim, şimdi uzaklarda bana yar olmayan bir sevgilim var.

Aradım buldum kapkara taşları sen diye ben gönlüme bağladım kara bahtım gibi kara gözlerin kapkara saçların gibi. Ayrılık hasretiyle bu yaralı gönlümü dağladım, Gelirsin diye gönlümde sana bu aşkımı sakladım, Yine sen gelmedin, senin için yetiştirdiğim güller yetişti soldular gönlüm ile senin terk edişinle artık ben oldum bir zavallı terk edilmiş bir âşık. Ah bu aşk senin gönlünde gülümseyerek, seni hep gülümseterek yanağıma o bal dudaklarından öpücükler bırakmasını istedim, hiç olmadı, sanki öpücüğü tokat olarak aldı, yüreğime bir Osmanlı tokat’ı vurarak seninle birlikte terk etti gitti.

Aylarca rüzgârlarla haber saldım duymadın çağrımı, kor alev yakan hasretinle beni bıraktın ellerinle sırtımdan hançerledin paramparça ettin sen bu bağrımı, oysa ben seni severken aşk ile yıkmıştım gönlümdeki yüksek dağlarımı. Ne sen geldin ne güller yetişti soldular vefasızlığınla terk edişinle, oysa ben sana gözümü kırpmadan ömrümü hayatımı verdim sana o gülüşünün uğruna. Bekledim bekledim bir gün yaslamadın omzuma o zülfün saçlarınla acaba ne gitti zoruna başını omzuma yaslamadın. Bende bir gün koşarak sevinçle gül sinene yaslanamadım hiç sarılamadım o sen kokan boynuna, Yine sen gelmedin ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle.

Sana günlerce bin bir dil ile yalvardım gitme diye sana bin kere, sen seni seven bu gönlümü beni yıktın geçtin bitirdin gittin göz göre göre, gözyaşlarımla doldurdum taştı gönlümdeki dere, Ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle, kul Mehmet’in boşa gitti tüm uğraşlarım emekleri boşuna, görmedin arzularını peşinde koştun gittin.

Giderken belki güldün bu çaresizliğim gitti sanki çok hoşuna, Ne diye terk ettin gittin beni bilmem beni sen ne uğruna, Ne sen geldin ne güller yetişti soldular terk edişinle. Kuruyan güllerin arasına gönlümü koydum aşkımı koydum, toprağa gömdüm, güllerle yeniden yeşersin diye, ya da sonsuza kadar çürüsün diye, aynı sen gibi… Benimki toprağa gömülmeye layık yüreğime hapis olmuş bir aştı bana ve sana faydası olmayan.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sağlıklı Yaşamın Taşları

Günlük yaşamın temeli mutluluk bilinmeli

Onun peşinde gelen güven duygusu doluluk gülünmeli

Korkuların sokağında gezerken ürkütmemeli

Hayatta kalmanın korkusu güven duygusuna götürür görülmeli

Korku paniği ile yaşarken sevginin kıymeti bilinmeli

Korkuyu yatıştıran güven duygusu aranır

Bilgi eyleme dönüşür açınır kapanır

Bilginin güzelliği bulunur gönül tanır

Bilgi koşar davranışların kucağına yaslanır

Sar bilgiyi davranışlarının kolları ile canlanır

Sarmazsan huzursuzluk nehrinde boğulursun

Kelam ’sız dillerin bakışlarında nasıl doğrulursun

Haydi, al bilgiyi sevgi ile sar gönül kalmasın yasta

Mehmet Aluç