Her Dem Gönüle Bakar Yüce Allah

 

Her dem gönüle bakar yüce Allah budur kulun durumu

Kul bazen şaşar gönlüne söz geçiremez anlamaz yorumu

Akıl idrak tan bir an yoksun kalır gece gündüzü şafağı sezemez

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Tepeden tırnağa gönlü yazar arzuları dilekleri yazar yazar

Gayret tepesine çıkar çıkar yorulsa da bakar bakar yazar

Hayret içinde Allah aklına gelir idrak denizinde yüzer yazar

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Menzil olursa uzun vazgeçmez yürür yazdıkça yürür

Gönüldeki gülüşleri görür koşar yazar aşka bürünür

Gönüle dilbere güzel olmayan söz yazmaz aşkla görünür

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Gaflet uykusunda uyandırmak için yazar

Gönül içindeki dikenleri atın demek için yazar

Gayretle gönüllere varın gayretle varın yol alın der yazar

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Gönüllerdeki aşka meşke vurgun olur yazar

Aşk nakş etmek ister gönüllere şair yazar

Hakka koşun gönüllere koşun yüzünüz gülsün der yazar

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Gama düşse de üzülse de gönüllere yazar durur

Gönüllerin güzelliğine canı gönülden vurulur

Hakkı bilir hak sözünü yazar bu yolda yol alır

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Hakikati hakkın sözleriyle yazar gösterir

Marifeti gayret yolunda der gayrete gönderir

Zulmü yıkmak için birlik gerekir der birliğe çağırır yönlendirir

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Şair gönül adamıdır işçisidir derim ben her an her dem

Heceleri gönüle dizmezse okuyan nasıl gülsün diyem

Marifetle şevkle yazmazsa nasıl şiir şiir olur bu âlem

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Kalp yani gönül pınarından süzülmeden şiir yazılmaz

Hak melekleriyle ilham göndermezse şiir yazılmaz

Hak yaz dememişse kul yazamaz izniyle yol alamaz

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Kul Mehmet’im yazdığın şiirde gayret içinde Allah’a var

Sana gayreti nuruyla veren Allah yaz der gönüllere der var

Her nefeste ismimi an ismimi gönlüne gönüllere yaz sen sar

Şair şiire bazen şaşar ya şaşmazsa ne yapar yazarda yazar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Alın Teri

Kul kendini bilmez her şeyi satar

Kul iman teslimiyetle her şeyi bilir içine bal katar

Halden anlamaz bilmez yan gelir yatar

Nefis şeytanla gezen kul o an batar

Ey kul sen teslimiyetle imana ol müşteri

Bu yolda akıt sen bol bol alında teri

Kendini bilmeyen kulun olmaz yeri

Teslimiyle iman edenin her zaman bellidir yeri

Nefis şeytan ile atma bir adım geri

Teslimiyetle gönüllere yürü seri seri

Ey kul sen teslimiyetle imana ol müşteri

Bu yolda akıt sen bol bol alında teri

Gel Allah deyi deyi

Nefis şeytanın yanındadır kör kuyu

Helal kazan helal ye iç suyu

Ölüm kula bir adım boyu

Ey kul sen teslimiyetle imana ol müşteri

Bu yolda akıt sen bol bol alında teri

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşkı bilenler halden bilir

Aşkı bilenler halden bilir ben hayranıyım

Aşkı bilmeze halden bilmeze kim ne desin

Aşkı sürme diye ben çektim bu gözlerime

Aşkı sürmeyle dedim yar bu gönlümü sevsin

Gönül aşk için sevmek için bilenler bilir

Gönül kapım açık aşk ile yar gelsin girsin

Yar gel gir bu gönlüme tapusu da senindir

Ben zaten her zaman yar ileyim bunu bilsin

Öpsem yar yanağından bal diye ben bilirim

Gönlüm yar aşkı ile yansın her zaman pişsin

Şikâyet etmem nazlı yârin her cefasından

İsterim o nazlı yar aşkı gönlüme eksin

Aşkta ah ayrılık var cefası ben bilirim

Nazlı yar gülsünde o cefayı gönle diksin

Derler aşta vuslat nur ahirette olurmuş

Ahiret bir karış yol yar kefenimiz biçsin

Kul Mehmet’im aşk ile herkesle ben dost oldum

Aşkın içinde nefret kin ayrılsın da gitsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yakar Yıkar Şeytana Uyan.

İnsanlardan ayrı gezenin gör başına ne gelir

Hak yol var iken şeytan yolunu hak bilir

Uzun zaman geçse tek başına doğru zor bilinir

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Yürüdüğümüz bu asırda yollar dikenli çok zor

Herkesin yüreğinde yanar alev alev ateşten kor

İnsan mıyız değil miyiz bilinmez sen gel de sor

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Nasıl ne zaman kim düşürdü insanı bu hale

İnsan böyle zalim olmaz ki göz göre göre bile

Nasıl nefret ile insan düştü zalim peşine güle güle

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Bu gidişle uçurumdan başka menzile varılmaz

Nefret kin ile gönüller insanlık böyle parçalanmaz

İnsan der yanına yaklaşınca yıkarcasına davranılmaz

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Dünya değil mi bir günlük konaklamak için han

Herkesin bedeninde taşıdığı seninki gibi can

Bu nefrete son vermezsek daha çok  akacak kan

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

İnsan değil mi muhabbetle yaşayan yürüyen bir anda

Bu beden bu can değil mi emanet bize bu canda

Ölümden sonra sormaz mı bize dünya halimizi Rahmanda

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Kul Mehmet'im Rahman kâinatı yıkmamız için yaratmadı

Merhameti almadık kini aldık tam bir eşek inadı anlaşılmadı

Ecel gelir bu canı alınca çetin olacak hesap kaale alınmadı

Yakar yıkar şeytana uyan kadir kıymeti unutur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Çektirdiğin Yeter

Kara kış bakışın arkasında kim gelir

Hasretle çektirdiğin yeter gülüşün zaten beter

Aşk yolunda borcumuz var ise gönlümüz bunu bilir

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Derman ol yaraya sen artık derman

Aşkı kat gönlüne eyle sevgisizlikle harman

Bak gör o zaman nasıl olurmuş derman

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Aşk yolunu bıraktın feryat eden yollarda eyledin sürgün

Ah ne olurdu gülüşün bir an olsaydı düzgün

Dallarında meyveler açsaydı beklenen o gün

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Bu ömrüm senin yollarında süründü

Gülümseyeyim dedim hıçkırıklar karşıda göründü

Seni seven gönlüme kara kışın soğukları bürüdü

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Benim sevdiğim sevgili bu değildi

Seni seven bu gönlümü gönlün bilmem neden ret edildi

 Senden başka cümle âlem seni candan sevdiğimi bildi

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Nefes aldırmayan kaçışını her andığımda ağlarım

Kul Mehmet’im yüreğimi hasretin kor alevi ile dağlarım

Yaylalarda ovalarda izin arar gece gündüz dereler gibi çağlarım

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Mehmet Aluç