Bırak Arama Beni.

Pişmanlıklar gecemi başlar yürekte,

İtiraflar gecemi kaybolur sokaklarda

Bulamayınca dilde doğru söz birlikte

Kaybedilen yolun kahreder bakışı

Arasam da bulsam ben doğruyu

Doğru ile konuşan dilin adını

Akarken gözyaşlarının suyunu

Topladım gönül havuzuma seninle

Kaçarken önümde mutlu yıllar

Kim seni arzular yürekte

 Yürek yakan bıçak var iken

Kanarken yüreğin eşsiz feryadında

Pişmanlıklar itiraflar gece başlar

Arasam doğruyu bulamadım yolunu

Yüreğim kanarken ben kaçarken

Seni hapis ettim düşlerime

Ağlama artık yüreğim yarınlarda

 Kaybettim ben seni bugünlerde

Aradım bulamadım seni dünlerde

Bırak arama beni kalayım bu günlerde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Peygambersiz Halimiz Hal Değil.

Diril ey kalbim dalma uykuya

Gör âlemi gerçekleri değil gördüğün rüya

Var tövbe kapısına günahınla basma cihana

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Uykuyu mezara bırak sen ölmeden diril

Gönül gözüyle bak cihana et az tahlil

Tahlil ederken sakın olma sen rezil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Çevir yönünü Âlemlerin Peygamberine sultanına

Var yanına nuruna gark ol var otur yanına

Onunla olursan nurla çıkarsın yarına

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Dinsiz imansız kul hem sefil hem olur rezil

Din iman ile gönüllere olursun sen vezir

Nur Muhammed'e var koş sende sevil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Kul Mehmet'im peygambersiz halimiz hal değil

Günde beş vakit Rahman önünde eğil

Bu dünya hiç kimseye kalacak değil

Dünya bu yaşanmaz da inan bedavaya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel İnat Etme Bırak Fikirsizliği, Fikir İle Kal Dedim

Çare diye yollara düştüm

Çare derken çaresizler içine düştüm

Çare olayım dedim çaresizlerle dillere düştüm

Çare olayım derken dermansızlar eline düştüm

Çare yerine çaresizlik verdim kendi derdime düştüm

Fikirsiz fikirliler içinde fikirsizlik rüzgârına kapıldım

Fikirsizliklerini anlatırken yanılgılarına kapılmamak için kaçtım koşar adım

Peşimi bırakmadı fikirsizlik fikrin izan etmenin kucağına kaçtım

Fikir saçarken etrafıma fikirsizlik içinde soğuk terler dökerken kaldım

Sordum fikirsizliği ne diye yanına aldın

Fikirsizliği aldın da neden kanına kattın

Fikirsizlik benim göbek adımdır dedi

 Dedi madem sende fikir vardı ne diye gece gündüz yattın

Yatmadım peşinde geldim sen hep kaçtın

Adam olursun diye gece gündüz yanında kaldım

Kaldım ama hala sen fikirsizliğini anlamadın şaştım

Hak var iken batılı yanına aldın

Yanıldın tekmeyi yedin yolda kaldın

Neden hakka yönelmedin yanılgı içinde kaldın

 Dedi yanılmak benim edepsizlikle dolu adım

 Dedi hakkı bilemedim ama yanıldım yine yalnız kaldım

Böyle yetiştirildin suç senin değil dedim

Bana senin gibi vazgeçmeyeni ilk defa gördüm dedi

Dedim senin gibi nice yıkılmış adamlar gördüm

Kapısı olmayan sözlerin sahibi insanlar gördüm

Edepsizliği ile mezarda feryat edenler duydum

Gel inat etme bırak fikirsizliği, fikir ile kal dedim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bırak Yanlışı İmana Gelsene

haydi yol yakın iken imana gelsene

iman ile bu dünyada ahirette gülsene

gittiğin yol yanlış iman yoluna gelsene

yoksa tokatı bir ömür yersin ensene

bırak yanlışı imana gelsene

nefis şeytan yolunun içi boş

iman ile olmak çok hoş

haydi durma sende koş

gezersin fikirsiz sarhoş

bırak yanlışı imana gelsene

nefis şeytanla yaşarsın

zalim peşinde koşarsın

boş hayaller kurarsın

sonunu manevi zararla kalırsın

bırak yanlışı imana gelsene

fikrin senin değil başkasının

fikrine pranga vurma amanın

ölüm yakalar ansızın

pişmanlıkla kalırsın

bırak yanlışı imana gelsene

her insanım diyene kanma

sonunda yalnız kalma yanma

sana her güleni adam sanma

kavun değil ki koklayayım deme amma

bırak yanlışı doğru yola imana gelsene

unutma sen var edeni

ama artık boşa nedeni

imandır varlığın nedeni

bırakma yanlış yola gideni

bırak yanlışı imana gelsene

imansız geberdi nicesi

çöz imanla hayat bilmecesi

ezberle kuran hecesi

imanla doldur bedeni

bırak yanlışı imana gelsene

iman ile huzur bul

iman ile olursun huzura kabul

merhametle huzurlu ol

işte sana mutlu bir yol

bırak yanlışı imana gelsene

kul mehmet'im her doğan ölür gider

sanma ölüm ile hayat biter

iman ile giden mutlu gider

imansıza neylesin Rahman, imansız gider

bırak yanlışı imana gelsene

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahmana ol yakın kul- Zincir Bent-

Bırak sözlerim sana aksın yar akın akın

Akın akın gelsen bana yakın

Yakın baksan bana gülüşünü takın

Takın merhametini etrafına bakın

Bakın cümle âleme gönülleri yakmayın sakın

Sakın şeytana yaklaşma imanını gönlünüze alın

Alın ağlayan gönüllerin dertlerini merhametle yakın

Yakın olun gönüllere olmayın ırak

Irak gönülde merhamet bırak

Bırak benliğini Rahmana ol yakın

Ol yakın nefisle olma sakın

Sakın nefrette kinden uzaktan bakın

Bakın gönüllere olun yakın

Yakın olsun dilin merhamete yatkın

Yatkın ol secdeye koşun akın akın

Akın akın düşünceniz olsun Kur’an’a akla yakın

Yakın ol kul Mehmet Kur’an’a gül Resul ile takıl

Takıl beş vakit namaz kıl

Kıl namazı secde de Rahmana ol yakın kul

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Hayatın Gülümseyen Gemisinde

Gönül sancımı attım tufanların içine

Şimdi çok rahatım mutluyum alabildiğine

Hayatı yaşamak istiyorum gülümsemesine

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Şiirlerim çilemize olur inan bana derman

Aşk için açıyorum kalbimi işte size ferman

Aşk ile sevgimizi beraber edelim el ele harman

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Sevgi hediyedir aşk ile bize Rahman’dan hediye

Bundan sonra dilimde aşk sen sen diye

Aşk ile olalım nefret kalbimizi talan etmesin diye

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Kul Mehmet hayat yürüyor önünde gittiğin son durak

Benliği gönüldeki kiri pası sen gittiğin yolda arkanda bırak

Nazlı yârin gözlerine mutlulukla gülümseme ile bak

Sevdim seni ben hayatın gülümseyen gemisinde

Mehmet Aluç

Bırak Yollarda

                        

Ey divane gönlüm aşk'sız başka gördüğün tüm sevgiler yalandır

Aşkı görürsen sen gönlüm gönüllerde ne olur beni uyandır

Aşk ile seversem eğer ey gönlüm bil ki aylardan hep bahardır

Aşkı bulamazsan da bırak yollarda ağlayıp gezeyim gönül

Gönülde aşktan başka merhametten başka geriye ne kalandır

Aşka dilini batır bu gönlümü ömrümü bir tatla tatlandır

Aşk deryasına düşmeyen gönül sevgisiz ömrü inan yalandır

Aşkı bulamazsan da bırak yollarda ağlayıp gezeyim gönül

Rahmanın Lütfü keremi sonsuz sırla doludur yarattığı aşk

Aşkla gönül pişer bir düş sanma sen aşkı bilen bilir saftır aşk

Kul Mehmet gönlün neylesin aşk seni bulmazsa sende kalma şaşkın

Aşkı bulamazsan da bırak yollarda ağlayıp gezeyim gönül

Mehmet Aluç

Ötelere yürümeli

Gel artık ey gönlüm toprağa dönelim

İnsanlar anlaşılmaz oldu yaşarken öldü

Geldiğimiz diyara doğru yönelelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Göç edelim vakit geldi diyarı Rahmana

Göz yüzünde meleklerle uçalım manaya

Ayak basmayalım dünyaya zamana

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yedi iklim rüzgârı esen ile gidelim

Gidelim de güzelliği seyredelim

Geride kalanlar söz dinlemez ne edelim

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Yaşayanlar suskun bilmem neyi bekler

Azabın içine zahmeti edepsizce eker

Yetmez birde üstüne zulmü diker

Yaşanılacak dünya kalmadı insanlık öldü

Kul Mehmet’im der ki bazen bırakıp gitmeli

Kalp görmüyorsa yola çıkıp terki diyar etmeli

Geride kalanlara hakikati bulsunlar demeli

Yaşanılacak dünya kalmadı varıp ötelere yürümeli

Mehmet Aluç