Bir Ömür Boyu

Yıllardır hasretini gece gündüz çekerim

Gönlümle saçlarım bir gecede ah ağardı

Bilemedim nereye kimlere ben giderim

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Hasretin akar damla damla şakaklarımda

Ararım yoksun sen ah bu gönlümde yanımda

Seninle mutlu mesut olmadı bu canımda

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Sanki bu gece benle bu ömrümün son demi

Kalktı bizim için bak limanda ki son gemi

Yaşarız hasreti biz aşkın hiç yok önemi

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Çırpınır gönlüm bilmez artık hiç çaresi yok

Sen gibi vefasızdan bana derman deva yok

Hasret zehirden acı soframda gülüşün yok

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Bir kuş olsaydım uçar seni belki bulurdum

Bensiz atan göğsüne sessizce ben konardım

İnce gönül dalına konar sessiz dururdum

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Yaşlandı hatıralar ömrüm sensiz benimle

Gülümsemek isterdim bu odamda seninle

Vermediğin gülüşü verirsin kime söyle

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Oturdum ömür boyu senin için ağladım

Kul Mehmet’im boşuna elim kolum bağladım

Gönlümdeydin boşuna uzaklarda aradım

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönlün Feryadı

Gönül der ki bendeki halimi bilmezler

Bende görüneni hiç görmezler

Kapıyı vururum hiç ama hiç sezmezler

Umman umman içimdeki deryayı gezmezler

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Gönül derki yine bensiz feryat ederler duymazlar

Bensizlik yerden yere vurur hiç mi hiç anlamazlar

Can içinde ben canlarına devayım onu da almazlar

Sarayıma gelin gezin derim etraflarına bakmazlar

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Harap yerlerde harap olmayı neden isterler

Bensiz hem ağlayıp bensiz gülmek isterler

Ben olmazsam etraflarını sarar şerler

Ben olmayınca arkalarında bırakmaz hiç eserler

Volkan volkan kaynar bedenlerinde sinirler

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Kendilerinde suçu görmez körler suçu feleğe atar

Şirretliği ile ortalığı birbirine katar

Gönülsüzlük terazileri bozuk her şeyi yanlış anlarlar

Söyleyin ben buna nasıl dayanayım şaş bakarlar

Yanlış yola girer nefret ateşi ile yanarlar

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Söylenirler boş boş suçu nedir feleğin

Olmadan yersen ne suçu var karpuz keleğin

Çabasız gayretsiz birde beklerler bende aferin

Bensiz boş boş düşünürler boşuna derin derin

Birde utanmadan isterler yerleri olsun serin

Tabi ey kullar bensiz olmaz hiçbir rahat yerin

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Kul Mehmet’im sen beni tanı gönül'üm ben halim böyledir

Yaz sen halimi beni bu vurdumduymazlık söyletir

Yanlış kılavuzu olan elbet yanlışa yolu gösterir

Ben doğruyu söylerken beni vicdansızlığı ile inletir

Haydi, son sözü söyle de şiirini bitir

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Var İman Yoluna.

Altı delik sepeti doldurma, boşuna

Altına imanla yama yap, gitsin hoşuna

Yoksa boşu boşuna uğraşma, olmaz zoruna

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Kul dediğin, ahdinde olur nur gibi, vefa

Vefa ile sonunda sürer, güzel sefa

Vefa ile bulunur, dertlere deva

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Merhamet iman ile bu dünyada yapılır, hasat

Karşılığı ahrette alınır, fazlası ile yedi kat

Dünya hayatı bir tane, bakarsın ele geçmez bir daha, fırsat

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Karşımıza çıkan iman bize, fırsat ola

Merhamet ile yollarda, verelim az bir mola

Cümlemiz iman ile ola, sonumuz cennet ola

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Kul Mehmet’im, imansız hayat olur beter

İman, zaten bu kula dünya ahrette yeter

Ömür dediğin zaten, bir gün olur biter

Var iman yoluna geç, gençlik geçmeden boşuna

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Deva Dersen.

Helak eder nefreti bu aşkımızın sonu

Aşk desen en güzel ders işlenen budur konu

Dilinde dökülse aşk tadı versem ben onu

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Çevirdim yüzüm sen bir yana dünya bir yana

İsterim hiç bir cefa gelmesin cümle cana

Aşkımı ben itiraf ediyorum ben sana

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Mecal kalmadı yakan dil ortaya çıkalı

Sevenleri hasretin kuyusuna atalı

Çamurda bataklıkta batıp batıp çıkalı

Devamı dersen yağmaz yağmurlar gibi dile

Bu ömre gönül'e aşk lazımdır ben bilirim

Bunu bilir bununla ben insanı severim

Gönül heybeme aşkı doldurur da giderim

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Müşkül olana aşkla gelin bulalım çare

Yoksa gönüller hepten yıkılır pare pare

Uzatmalı uzakta yardım bekleyen yâre

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Kul Mehmet çektiğimiz dilin gazabından dır

Aşkla yaşayanların mevsimleri bahardır

Aşkı yaşayan vardı nur cennete çoktandır

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vefa.

Vefayla çıkılır yola her defa

İçinde olsa da az bin bir cefa

İçinde bulunur bin bir ton deva

Terk edilince kul sürmez ki sefa

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Gönül'e sensin zırhtan çelik kale

Seninle yaşanır hep güle güle

Dayanırsın çile denen her küle

Terk etmezsin ki sen hiç bile bile

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Terk edenin gönlü mezar taşları

Hiç dik durmaz ki o yıkık başları

Gözünde hep akar o gözyaşları

Yanında olmaz ki hiç yoldaşları

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Yıkılır tek tek gönül kaleleri

Hiç olmaz yarına ait düşleri

Yakışmaz yüzüne o gülüşleri

Ölüm kokar soğuktur tüm sözleri

Yamuk bakar o şaşıdır gözleri

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Kul Mehmet'im vefa dersen o candır

Gönlün içinde yıkılmaz vatandır

Terk edenleri sanma sen insandır

Karanlık yolda tek başına kalandır

Pişmanlığın hançeriyle yanandır

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cefa ile sefa

Cefa ile sefa

Önce sefa sonra cefa

Cefadan önce sefa olmaz derde deva

Ben çekerim cefasını

Sen sürersin sefasını

Sefasını cefasını

Cefası olmalı insanın

Cefanın olmalı sefası

Cefa insan yapar insanı

Sefa rezil yapar insanı

Cefanın yok cüzdanı

Sefanın var cüzdanı

Cefan çekenin olur namazı

Sefa sürenin olmaz namazı

Hatta olmaz hiç niyazı

Cefanın olur merhametten divanı

Sefanın olmaz merhametten divanı bir anı

Cefası olan dünya insanı

Sefası olanın eğlence zevk kaynar kazanı

Cefası olanın vardır yaşam oranı

Cefası olmayanın çalar hep borazanı

Cefası olan olur adam uzmanı

Sefası olanın bol olur haram kazancı

Cefaya sabır eden bulur güzel sefayı

Sefayı çok harcayan bulur cefayı

Sefaya alışan çekemez cefayı

Cefa içinde var sefa bilmez sabırla kalmayı

Cefasız sefa çeken insan halinden anlamaz

Cefa sabırla gelir deva

Sefa düşerse cefaya bulamaz muhteva

Hayat cefa ile sefa arası

Sefa sonra cefa zor olur yarası

Yüzüne sürer karası

Cefası olan bulamaz ekmek parası

Kuru ekmekle olur güzel arası

Sefası çok olan beğenmez pastayı

Çok olur parası

Sefadan düşünce cefaya

Olur, âlemin fukarası

Âlemin fukarası

İstemez hava parası

Derin olsa da yarası

Sabırla derman bulur yarası

Cefa çekenin yuvası olsa tavan arası

Olur, onun sarayı

Sefası çok olan yaşar sarayda

Beğenmez yaşamak ister uzayda

Cefa sefa

Sefa cefa

Dünya hali

Cefası olana acır ahali

Der insanlık hali

Sefası olana bakmaz ahali

Yürüyüşünü gören der sanki vali

Yaz kış bitmez festivali

Cefalı

Sefalı

Dünya hali

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-