Kadına El Kalkmaz Gül Verilir

Ömrümüz kadınları sevmekle son bulacak

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Esaret altındaymış gibi bazen olsa da

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Onlarda var cesaret kim sever ki sarhoşu

Evine haftalarca gelmeyen kokuşmuşu

Kim çeker dayakla aile olma kahrını

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Onlar kadınlarımız gönlümüzde misafir

Bulunmaz elmastan bir pırlantadan bir safir

Bizim için taşır o gönlünde bir nehir

Yüzeriz o gönlünde o an çok çok sevinir

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Kanayan yaramıza her an bir merhem olur

Arar bulur şifayı yaramız iyi olur

Ağlasa da o güler yanımızda bulunur

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

İstediği bir parça sevgi biraz sadakat

Kendisi için değil ister olalım rahat

Kendi arzusundan o eder işte feragat

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Erkekte vardır egemen hâkimlik dürtüsü

Bu egemenlik değil ah bir ömür törpüsü

Kadın ne kadar asil kalkmaz hayâ örtüsü

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Kadının bir gülmesi bir ömre elbet değer

Onu üzerek bizler mutlu edemiyorsak

Gülen yüzünü mosmor eğer bırakıyorsak

Bizler hiç erkek değil bir serseri korkağız

Hakkın emanetidir kıymetini bilmeyiz

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Kul Mehmet’im kadına el kalkmaz gül verilir

Bir ömür gülsün diye bin bir ömür verilir

Geçilir karşısına sevgilim canım denir

Öpülesi alnında hep usulca öpülür

Onlar gönlümüzde bir ana bir eş olacak

Gönlümüz onlarla hep huzura kavuşacak

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Kalmadı Yakmadığın Can.

Ne bakarsın yürek yakarsın

Sağımdan solumdan geçersin

Git dersem gitmezsin

Söyle sen ne istersin

Akıtırsın yüreklerde kan

Kalmadı yakmadığın can

Kalbinin hayâ mührü sökülmüş

Aldatmanın kıymıkları yüreğine batmış

Her çıkarttığın da birisine saplarsın

Uğultuların matemini yaşar

Matem vermek için koşarsın

Şiddetle arzularsın

Nefretle kovarsın

Ne söylersem dinlemezsin

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Ben yoruldum senden kaçmaktan

Sen yorulmadan yakmaktan kaçmaktan

Ne istediğini bilmezsin

Deliler gibi gezersin

Güzelliğinle gönülleri kesersin

Yakarsın yıkarsın sonra kaçarsın

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Bayraklaşan rüyaları çaldın

Sonra gittin güldün

Bukalemun gibi renk değiştirdin

Karanlık kafile yolcularına öncülük ettin

Cehenneme inen merdivenlerde gezindin

Şimdi kendin yan bakalım

Hudutlarda salgın hastalığa yakalanan

Çaresi olmayan ihanetinle yan

Silik şahsiyetsizliğin ile kal baş başa

Şuursuz kininle yaşa

Ne söylersem dinlemezsin

Bakarsın yürekten

Yakarsın kaçarsın

Aldanmam artık sana

Bak yaptıkların geldi başa

Yalnız kaldın baş başa

Haydi, şimdi çektirdiğinle yaşa

Yaşa yaşa olamazsın gönüllere paşa

Çok söyledim dinlemedin

Yanarsın dedim kulak vermedin

Baktın yalandan yaktın yürekten

Yakarsın dedim neden kaçarsın dedim

Şimdi ağla haline gül bakalım

Yan haline gül haline

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman İle Yeşersin Gönül Dalın

Cumada erdem kapın

Namazda sonra iyilik yapın

Merhamet sevgi ile kalın

İman ile yeşersin gönül dalın

Hayatınız iman ile dolsun

Nefret kin yok olsun

Nefret ile olanlar solsun

İman ile yeşersin gönül dalın

Yırtılmasın haya perdemiz

Merhametle çözülür derdimiz

Hayatta imansız nedir boşa beklentimiz

İman ile yeşersin gönül dalın

Namaz ile gönülde çiçekler açsın

Nefis şeytan senden uzak kaçsın

Sendeki imanı gören zalim şaşırsın kalsın

İman ile yeşersin gönül dalın

İman denizine az dalın

Bir müddet orada kalın

Kuran gözlüğü ile dünyaya bakın

İman ile yeşersin gönül dalın

İmansız gönüle iman gelir kalın

İmansız kırılır gönül dalın

İmansız ne olur ahirette halin

İman ile yeşersin gönül dalın

En güzeli iman ile yaşarız

Zalimleri uçurumdan atarız

Saadetle yaşar dünyaya bakarız

İman ile yeşersin gönül dalın

Merhametle yaraları sararız

Merhametsiz olursak yanarız

Allah’ın yüzüne nasıl bakarız

İman ile yeşersin gönül dalın

İmansız mezarda yalnız kalırız

Merhametli olan yok mu diye bakarız

Merhamet yoktu sende ne ararsın

İman ile yeşersin gönül dalın

Kul Mehmet imanla engelleri aşarız

İmanla kin nefreti yıkarız

İmanla cümle gönülleri yıkarız

İman ile yeşersin gönül dalın

Mehmet Aluç(Kul Mehmet)

Aç Gönlünü Kuran Resul İman İzine

İman gibi yıkılmaz imanı ile yaşayan

İman gibi dimdik duran

Anne teyzem bacım halam…

Akşam bir kuru ekmeği su ile yerken

Ya rabbim nimetlerine şükür derken

Edebinden açım demeye hayâ eden

Sayesinde dünya güzelliği ile dönüyor

Mevsimler onun imanındaki

Sarsılmaz duruşu ile gelmiyor mu?

Onun duası ile güneşler şükürle doğmuyor mu?

Sen ey zalim ey vicdansız

Sende onun ferasetli bakışı ile 

Cehennemin dibini boylayacaksın

İmandır kâinatı ayakta tutan

Kuran Rahman Resul aşkına

Dönmektedir dünya

O garip fakir aç yatarken şükür eden

Edebi ile yaşayan hayâ sahibi ile olanın

Yüzü suyu hürmetine değil midir?

Muhammed Busiri 

Kasideyi Bürde’yi yazarken ne güzel söylemiş:

Aşk ve muhabbeti gönlümde yerleşen 

Allah Resulü (s.a.v.)’nün hayali bana gece geldi ve beni 

Uykusuz bıraktı. Çünkü muhabbet dünya lezzetlerini 

Elemle defedip yok eder. ‘’

Ey kul hangi ize sarılırsan sarıl seni taşımaz

Hangi ize gönlünü açsan gönlündekini almadan bırakmaz

Almadan vermez verse de süründürür verirken

Aç gönlünü Kuran Resul iman izine penceresine

O verir almaz senden

O korur selamete götürür

O ağlatmaz hep güldürür

Hiç yalnız bırakmaz seni

Kolay çıkılır düze

Rahat geçilir sırat köprüsünde

Seç beğen yaşa

Beğen yaşa sonuna katlan 

Mehmet Aluç

İmanla işlenmiş Anekdotlarım

İman dolu bir ülkenin, her mahallesinde her sokağında her evinde iman ve vicdan ile yaşanılır, vefasızlık duyarsızlık hissizlik iman ile kelepçelenmiştir.

Hayat biz kısa ömürlülere verilmiş bir emanettir, bu emaneti içinde iman ile teslim etmek de görevimizdir.

Rahmanın yarattığı tüm kulun gönlünü kırmamak ve onu mutlu etmek kulluk ve insanlık görevimizdir, bundan gayrısı ne insanlığa nede kulluğa girer bundan gayrısı zulme, insan haklarına ihlale girer.

Dertler içinde olan kula yetişmek onun derdine derman olmak mümin olan her kulun üzerine vazifedir.

İmanla ilim irfan denizinde yüzülür, imansız ilim irfan denizine girilmesi mümkün değildir.

İman manayı aşkı senden alıp karşındaki mümin kardeşinin gönlünde yoksa ona sunmanı ister, yalnız zorlamadan, gülümseyerek sunmanı ister.

Hayâ(l )iman merhamet gönlünde varsa, insanlığın faydasına olacak bir rüyadır. İman ve merhamet yoksa sadece kendi çıkarı için gerçekleşecek boş hayalden öteye g/itmez.

İslam, Kuran, Resul gayesi imanı gönüllere edeple nakış nakış işlemektir.
İman olmadan gönüldeki yarınlara ait düşünceler toplumsal olmaz ve gerçekleşmez, sadece kendi nefsi ve çıkarı dışında kulun yarınlara ait düşüncesi toplumsal olmaz.

İman gönülde yoksa dil konuşmayan lal olmuş dildir. İmanla olan gönül zalim karşına dikilir zalimi susturur.

Adımlar yarına iman dolu düşüncelerin ışığında adım atmıyorsa, at gitsin o adımları kız kulesinden aşağıya, çünkü iman dolu düşüncelerin atmosferinde o adım atılmıyorsa sonucu insanları ötelere taşıyamaz sadece nefis şeytan dünya üçgeninde sıkıştırarak, yarınsız yarınlara taşır.

Gözlerdeki buğularla insanlar baş başa ise, bilin ki gerçek iman yok gönüllerde, nasıl iman vardır kendi çı/karımız uğruna içeriği değiştirilmiş Kuran, sünnet içermeyen bir iman vardır hayatın her alanında.

Ey yorgun, mutsuz, umutsuz d(y)olu adımlar İmanı alın gönlünüze bitsin, mutsuzluk umutsuzluk yorgunluk d(y)olu hayat ve zaman.

Yıkılır, imansız y(k)ollarda tüm y(k)ollar adımlar, çünkü adımlar nefise odaklanmış yürür, nefis de kendin düşünür sonunda uçuruma götürür arkada bir t(s)ekme vurur, kıçı ile güler tabi ki şeytanın kucağında.

İmanla ilim yolu açılır, ilim koşarak sana gelir lakin Kuran ve sünnete örülmüş bir imansa gönlündeki, dilindeki iman.

Kırk yıl, yüz yıl köleliğe mahkûm ettiren düşüncelerin karanlığında yaşayacağına, Kuran’la, Gül kokan Resulle, imanla imtihan dünyasında az çileyi az, sabrı, az cefayı yaşa ve bu ondan bin katlı değerlidir. Kuran, Gül kokan Resul, iman tüm acılarına şifa ile alnında öpendir.

Mehmet Aluç