Yeni Bir Yıl

 

 

Uyuz olma her ana olma kara kıl

Eski yeni yılda olsa insana lazım akıl

Eski yıl biterken yeni yılda seninle olsun

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Sen iyi olursan iyilikler seninle olur

İyi gönüllü olan her daim iyilik bulur

Güzelliği ile güzel kul karşısında durur

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Çirkin olanı güzellikle sakla âlem nurlansın

Sen kulsun çirkinliği yok ederek güzelliği bulmalısın

Nerede varsa bir zalim karşısına yıkılmadan çıkmalısın

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

İşte geliyor yeni bir yıl daha değişir mi dünya

Yeni olan insan olmalıdır gönüldeki sevgiyle anlaya

Yılbaşı kutlaması ziyandır zarardır hoplaya zıplaya

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Yılbaşı diye utanmadan çatlayana kadar yeme

Yılbaşı masrafı kula ziyandır masraftır bilmiyorum deme

Binlerce aç muhtaç varken bir gecede binlerce insanın hakkını yeme

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için çakıl

 

Kul Mehmet’im ne kadar söylesen de yazsan da boşuna

Yılbaşı gecesi harcanacak boşuna para emek boşu boşuna

Oturalım düşünelim diyen yok bunu enine boyuna

Üst akılı yıkalım gece yarısı secdede olalım hakla bu canla

Nerede varsa bir çirkinlik güzellik için olsun sende akıl

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönlümdeki Senle Ben Seninleyim

Son bir adımla kapına geldim

Kapını bana açarsın gülersin dedim

Ne kapını açtın ne yüzüme güldün

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir görmedin beni ne haldeyim

Gönlümdeki senle ben seninleyim

Gece gündüz düşünde ben gezenim

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Ne kolaydı gönülde keder bırakmak

Kapıyı kapatarak yüzüstü bırakmak

Seni seveni terk edip yalnız bırakmak

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir gülümsemek çok mu zordu

Hasretin gönlümü yakan kordu

Bu laf anlamaz gönlüm geldi kapında durdu

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Gidiyorum artık bu diyarda

Bulamazsın artık beni arasan da

Gülemedik ikimizde aynı anda

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bu derdim artık bana yeter

Yüreğime saldın onca keder

Belki olursun sen benden beter

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Kul Mehmet’im kendini harap etme

Yâre kızıp bu diyarlardan sen gitme

Bekle kapısından sen sakın küsme

Sen el âlemi bırak rezilliğe çekip gitme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bu Âlemde Bu Cihanda

Can severse her canı canda

Sevmedim derse söyler yalanda

Kim dersen kalan bu dünyada

Ben kalırım diyen yalan söylemiştir

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Ara bul kendini bu âlemde rüyanda

Pir olarak görürsün belki o anda

Var git sarıl canlara pir onlarda

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Sev canları sızlamasın sinen

Kimdir severken seni küçük gören

Aşkı gönlüne sen ilmik ilmik ören

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Kula yakışmaz hiç kibir

Gönül değil midir akan nehir

Geç karşısına bak güzelliğini eyle seyir

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Bu âlemde nefret kin nedir

Nefret kin taştan dikenli sedir

Var aşk ile sev bunu insanlara bildir

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Yaşarken ömür bir nefesliktir

İman merhamet kuldaki eksikliktir

Bunları alandaki bakış gönül güzelliktir

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Dostu piri görüsün sen canda

Var git der insanlık için yanda

Ne varsa der merhamet insanlıkta

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Sen kendini bul kulun işin içinde

Bulursun kendini güzel neşe içinde

Nefis şeytan olmaz o an peşinde

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Oturt sevgiyi dizin dibinde

Herkese lazım elbet günün içinde

Ararsan aradığını bulursun günün birinde

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Merhametini taşı her an cebinde

Hazır olsun lazım olan ver kendi elinle

Karşılık bekleme sen verdiğinle

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Candan canı sevmek kalır ebedi

Yerken dikkat et kırar dişini leblebi

Candan canı sevmek kulun zaten ilk sebebi

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Candan canı sevmezsen ödersin ebedi bedeli

Canı gönülden sevene hiç denilir mi deli

Sevmek dersen işte sana en güzel insan modeli

Aşk ile seven zaten olur iri gövdeli

Bak şiirinde ne güzel demiş Üstat Cahit Külebi:

Bir gece habersiz bize gel

Merdivenler gıcırdamasın

Öyle yorgunum ki hiç sorma

Sen halimden anlarsın

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Her akşam güneşin olsun sevdan odanda loş

Ara sevdayı bul canlarda onlara koş

Bulursan canlarda sevdayı al onunla koş

Ne güzel anlatmış Üstat Abdurrahim Karakoç:

Bizdeki tuhaflıklar akla sığar değil ki

Partileri kapatır, kadınları açarız!

İradenin millîsi eskide varmış belki

Şimdiyse yapma kanat laiklikle uçarız!

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Kul Mehmet’im böbürlenme bir yerin şişer

Sana verilen bu ömür günü gelince biter

Kul dediğin yaşadığınca elbet bir an düşer

Düşmeden gönüllerde kal gönlün küser

Candan gönül seven pirdir cihanda

İyilik merhameten başka bir şey kalmamıştır

Bu âlemde bu cihanda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Görenlerden Eyle Gözümüzü

Ya Rabbim Rahmetin bu canımıza candır

Sensiz olmak bu âlemde hep karanlıktır

Sende ayrı yaşamak bu ömre cezadır

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Ne verirsen verirsin kuluna lütfundan

Kulda seni bilir ise bilir verdiğin canından

Sensiz kul bu hayatı yaşar yalandan

Seni bilenlerden eyle Rabbim candan

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

İmanla vefa olursa kulda sürer sefa

Yoksa bulunmaz Yüce Rahmanım sensiz şifa

İmanla merhametle ol kul dağıt al şifa

Yoksa Yüce Rahman ‘sız imansız çekersin cefa

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Hakkın sözü olmalı dilde kelam

Her gördüğün kula ver selam

İmanla merhametle et yoluna devam

İmanla merhametle yok olsun cefam

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

İman varsa yıkılmaz gönülde dam

İmanla yakışır bedene endam

İman merhamet işte benim sevdam

İmanla devam eder cümle davam

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Yüce Rahman sensin yüce Gaffar

Sensin gönüllere derman ile olursun yar

Sensiz yaz gününde başımıza yağar dolu kar

Rabbim sen cümlemizi merhametinle sar

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Yüce Rabbim ver diyen kuluna sen verirsin

Sana gelmek isteyene yol gösterirsin

Seni bilmek isteyene kendini bildirirsin

Seni bilmek istemeyene de yönünü ters edersin

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Kul Mehmet’im yaşadığımızdır kader

Bazen içinde olsa da az birazcık keder

İmtihan dünyasıdır bu dünya az sabırla biter

İmanla merhametle her şey gelip geçer gider

Rahmetini merhametini serdin kulun önüne

Serdiklerini görenlerden eyle gözümüzü

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dünya'ya Ve İnsana Ve Peşinde Ahiret Âlemine Yatırım Yapmak

   Ey İnsan, her şeyden önce sen bu dünya âleminde ne için geldiğinin idrakine var. Kör kuyu içinde imansızlıkla yaşamayı terk et. Yüce İslam dini ile ferah huzur dolu gülümseten bir iklim içinde gez ve yaşa, eğer bunu yaparsan, ızdırap duymazsın hem bu âlemde hem de ahiret âleminde. Yaşadığımız bu dünya âleminde iki yolumuz vardır hak ve batıl, iki yönümüz vardır birincisi maddi yönümüz yani dünyaya olan meylimiz ikincisi ise ilahi yönümüzdür. İlahi yönümüzle yüce Rahmanın bize indirdiği Nur Kur'an ve Nur Nebinin sünneti ile nefsini terbiye ederek bu yüce bilgilerin ışığı altında yürüyerek, hakka ulaşmaktır. Nefsi yönümüzle dünyanın isteklerine bağlanarak yönümüzü önümüzü görmeden körü körüne yaşadığımız bir yönümüz, ilahi yönümüzle kâmil sıfatına ererek Hak olan yüce Hakkın sırrına mahzar olarak, onun yolunda ayaklarını gönlünü bedenini sabit kılarak bu istikamette hiç sapmadan yürümektir.

   Hak olmayan batıl olan şeytanın yolunda çamurlara günaha batarak yürüyenlerin sonu nardan Cehennem, hak yolda yürüyenlerin merhametle cennet bahçelerinde gezinmeleri diye ayırırsak daha kolay anlaşılır olur. Hak yolunda yani ilahi yolda yürümek ve idrak ile aklın gönlün kapılarını hakka açarak, körü körüne bilgiye bağlı kalmadan araştırarak ilim irfan yolunda ilerlemek ile olur. İdrak ah ne güzel bir kelime anlama yeteneği, anlayış, akıl erdirme  bir kul için bulunmaz bir nimettir. Yükümüz ağır olsa da bu iman yolu bizim yolumuzdur, bundan başkası fani olan çare sunmayan çaresizlik yoludur. İman berrak bir pınardan akan su ile yıkanmak tertemiz olmak, diğer yollar ise çirkefe çamura batarak uçurumlara düşmektir. İman yolu dediğimiz gibi zordur, imtihanı çetindir lakin Yüce Allah'ın yardımı ve sabrı ile aşmaya çalışmak kulun görevidir.

‘Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten nasıl sakınmak gerekirse öylece sakının! Ona lâyık olduğu tazimi gösterin ve ancak O’na teslim olan Müslüman olarak can verin!’  ÂLİ İMRÂN – 102

‘Bu böyledir, çünkü iman edenlerin yardımcısı Allah’tır, kâfirlerin ise Mevlâları, dostları yoktur.’ MUHAMMED – 11

   Bu Dünyada hem dünya'ya hem de insana ve peşinde ahiret âlemine yatırım yapmayı ön gören Yüce Kur'an Nur Sünnet ve iman ile daha güzel bir yatırım var mıdır bu âlemde? Bu yatırım ile cennete koşan kulun yaşantısından daha güzeli aranırsa bulunabilinir mi?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönül dilim ile beyitlerim-2-

Vefasızlığınla paramparça olan kalbime demedin merhem olayım
Şimdi dertler içinde pişmanlıkla gezermişsin söyle hatırını ben nasıl sorayım

Terk edeyim dedim alemi terk edemedim baktım iki kapılı bir hanmış
Yüreğim yanar terk edeceğim için dönüşü yokmuş yine yanan bu canmış

Gönlün yangın yeri aç bak külden başka nedir kalan
Küllerinden silkelen yeniden diril imanla bu dünyada iman ve ölümden başkası yalan

Ömür var iken gel gezelim insanları yaşar iken sağları
Ölüm gelince unutulursun arayıp da bulamazsın sana dua eden canları

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Âlemlere Gönüllere Rahmetsin (Naat)

Nasıl yazsın Seni ey Nebi

Yazarken biter bu kalem

Tükenir mürekkep

Sen geldin âlem oldu âlem

Âdem değildi o âdem

Zülüm altındaydı madem

Rahman gönderdi seni o dem

Gülenleri güldürmeyenler

Gülerken pis pis

Gülmeyenler gülmeyecek sandı

Nefis şeytanla nasıl buna kandı

Kandı kandı ya işte yandı

Kâinatın kucağında nurla sen

Nura boğuldu âlem

Kamaştı gözler

Bitti o an söylenen sözler

Açıldı kapanan o mazlum gözler

Dokundu ağlayan gözlere nurdan elin

Dokundun kırılmış beli

Çölde kumda yatan Bilallin beline elin

O dokunuş ki günde beş vakit ezanla

Sesi hala kıyamete kadar kulaklarımızda

Rengi teni simsiyah yaşaması gereksiz dediler

Çöllerde karnına tonlarca taş yatırdılar

İmanını sınadılar

Bilemediler iman sınanmaz yaşanır

Bilemezlerdi onlar merhameti

İmanı

İman etmeyi

Güldürmeyi

Yaşatmayı

Sen dokundun işte

Binlerce yıldır

Hala Bilallin ezan sesi kulaklarımızda

O zalimler sadece kendileri güldü

Kendileri yedi

Kendileri yaşadı

Yürekleri merhametle hiç titremedi

Zulümle gönülleri

Evleri yıktılar

Sen geldin ve yıkıldılar

Görmediler

Göremediler

Bilmediler bilemediler

Ya Muhammed canımız sana olsun feda

Seni bilmediler

Yıkılmayı hazım edemediler

Nefreti yıkamadılar

Oysa nefreti yıkmak diriltmek

Dağlar gibi gönüllerde yeşertmekti

Güller gibi açmaktı

Unutmaktı eski bilinen yanlışlardan kurtulmak

Yeniden iman ile dirilmekti

Bilemediler

Göremediler

Hissedemediler

Yaktılar

Yandılar

Söndürdüler

Söndüler

Senin cennet gül kokunu alanlar

Koştular

Sarıldılar merhametine

Gözlerinde sevinçten pınarlar

Çatlarken sevinçten gönüller

Ah seni o nurunla görenler koştu sana

Yeniden imanla

Merhametle dirildi

Sığmadı Mekke'ye Medine'ye

Âleme

Yaydı merhametini

Cennet kokunu

Belde belde

Şehir şehir

Sığmadı âleme

Sığdı ufacık bir gönül'e

Gül cennet kokunla

Kuşlar şaşkın

Aşkınla kuşlar geçemedi sana koşanları

Kanat çırpan kuşlar kanatları yorulurken

Sana koşanların kanatlarında yok iken

Kırıldı kuşların kanatları sana koşanlara kanat çırparken

Yolda kaldı tüm kuşlar

Senin kokunla açarken güller

Sevilmez mi güller

Nurdan Muhammed

Candan Ahmed

Senin kokunla kokarken

Senin nur güzelliğinle açarken

Sensin Âlemlere Rahmet

Sen nereye baksan nur

Sen nereye adım atsan

Cennetten bir bahçe

Evler gelişinle nurlandı

Sofralar bereketi ile coştu

Aç kalanlar bereketinle doydu

Nimetler eksilmeden çoğaldı

Bilinmezdi-Emin- ne demek  

Unutulmuştu

Yok olmuştu

Mekke emin oldu

Emin olmayı gördü anladı

Anlamayan öküz gibi baktı

Eminsin dedi

Allahın nur Nebi si'sin peygamberisin demedi

Demedi mutluluk yüzü hiç görmedi

İman etmedi iman ile ölmedi

Gözlerin cennetten bir âlem

Gönlün tüm cenneti kaplayacak

Şefkat merhametten buyur eden saraylar

Görenler gördü

Susamıştı

Şefkate

Merhamete

İnsan olduğunu söyleyen

Söyleyerek saran gönlün

Sıcaklığına hasret kalmıştı

Gördü gören

Koştu

Sarıldı

Bırakmadın sana sarılanları

Onlar için geceleri

Seccadeyi gözyaşı ile yıkadın

Cehennem narında yanmasınlar dedin ağladın

Sen ağladın

Cehennem söndü sönecek

Şefaat için şefaat verdi sana Yüce Rahman

Sana koşarken şefaatine

Nur yüzüne gönlüne koşacağız

Merhamet ile yoğrulmak için

Âlemlere Gönüllere Rahmetsin

Nurdan Ahmet

Nur Muhammed(S.A.V.)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

(Nöbetçi Şair)