Bakışlarını aldım

Gönül gözüyle bakmayan ışık olamaz karanlığa

İnsan değimliyiz bu âlemde bazen düşeriz darlığa

Bir dert sende bir dert bende bu nasıl bitecek

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Yalan sözlerin isyanına sakın kanma

Doğru sözün kardeşi ol sen sakın yanma

İnandır beni doğrula gülümsene bir ömür güleyim

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Adıma düğümlesen zülfün tellerini hep seni koklasam

Gönül şehrinin kapılarını aç hep içinde kalsam dolaşsam

Üşümüş yüreğimi gülüşünle ısıt gönlünün sokaklarında yansam

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Yalnızlık zordur rüyalarda serseri serseri dolanır

Sensizlik ölüm her uyuduğumda damarlarımda sen diye dolaşır

Ondan ben geceleri uyumam seni rüyalara hapis etmek istemem

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Unutmak aklın çığlık çığlığa feryat etmesi unutmak

Seni unutmak kendimi unutmak hiç var olmamak

Unutmak sende kalmasın diye hep unutuyorum

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Tutabildiğim gönlümde yalnız sensin

Gözlerine baktığımda gördüğüm sen değilsin bensin

Kalabalık hecelerin arasında aradığım hep sensin

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Bakışlarını aldım ben sen ile doldum

Gönlümü sana verdim sen ben oldum

Düşlerimi sana verdim bana yol oldun

Yardım yarımı çoğaltır dertler yok olur

İsyan isyanı çağırır şifa kapısı kapanır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Atışmalarım

Sazı aldım elime

Şimdi aklıma ne gele

Vurdum sazın teline

Başlayalım atışmaya

Karşıda geçit vermez yüksek dağlar

Çiçek açmış neden kokmaz o bağlar

Gece gündüz bizimle tüm sağlar

Ölen için yakınımı ağlar

Ölen için yakını ağlar

Gece gündüz karalar bağlar

Yas bitince kimin öldüğünü kim anlar

Yas gününde olan sonrasında nerde canlar

Yas gününde olan sonrasında unutulur canlar

Bir sonraki ölümü bekler ziyaret için onlar

Ölmeden önce neden bir araya gelmez canlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri bağlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri zorla kim bağlar

Vefasızlık değil mi yaşarken yüreğimizi dağlar

Ölümden sonra bir dakika pişmanlık duyar

Ondan sonrasında ayrılık yürekleri düğümleyerek kaçar

Yüreklerin düğümünü sevgi çözer

Biraz gülümseme ile cümle ayrılıklar biter

İnsan değil miyiz sıramız gelince elbet gider

Bunu unutan kullar elbet vefasız olur

Kul Mehmet’im dünya fani

Dünya benim diyenler hani

İnsanları sevmeyen olur cani

Aldanır bilmez bu dünya fani

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-