İman Ki Gönüllerde Dalgalanan Sancak

Bitirir miyim sandın senli yarınları

Gülümseyen gülüşünle gülümseyen düşlerimi

Unutur yitir imiyim sandın cennet gülüşlüm

Gözlerindeki aşkın içinde kaybolur muyum sandın

Gözlerindeki aşkın deryasında çiçek olup açılmadıkça

Terk eder gider miyim sandın ötelere

Seni siler miyim bu dünyada ve gönlümde ahiretim de

Cennet kokan bakışların ve gülüşlerini unutur muyum sandın

Yanında ecel terleri cennet çiçekleri gibi kokarken

Yüreğindeki imanla aşkın Nur Kur'an ile coşarken ötelere

Sana varmayan sarp yokuşları Allah'ın izni yardımı ile

Yıkarım iman ile aşkın kuvveti ile geleceğin cennet çiçeğisin sen

Gönlümde cennet kokusu ile açan

Unutur muyum terk eder miyim sandın cennet güzelim

Cehennem çukurlarında senin için sürünür

Zalimin lanet çaresizliğini otağını başına yıkarım

Gözlerine o karanlığın gölgesi düşmesin diye

Binlerce yaralar alırım ama ben seni hiçbir zaman unutmam

O yürekteki imanı yaratan Yüce Rahman bunun için yarattı

Zalimin zulmünü yıkmak

İnsanları candan gönülden sevmek

Kendi mutluluğumuzdan öte

Tüm insanlığın mutluluğuna koşmamız için yarattı ve gönlümüze almamızı istedi

Hangi çılgın yıkar imanı sinede

Sendeki imanın güzelliğini görünce

Hangi vahşet yok olmaz bize imanın gücünü veren Rahmanın yardımı ile

Sen âleme cennet gülü eken güzelim

Nur İslam ile Nur Resule giderken yolumda yarenim gönül yoldaş'ım

İnsan kendini unutur seni insanlığı unutmaz

Hak ile bakan gözlerindeki imanın gülümsemesini gören hak yoluna gelir

Bu imanın bakışı ile zalim yanmaz mı?

İman ki gönüllerde dalgalanan sancak

Sancak ki Nur Resul elinde emanet bizlere ancak dalgalanır

Sancağın gölgesi cennette yansır âleme haktandır pınarı

Batıl yolu kapanır hak yolu açılır canlar canlara can olur canlanır

Söyle şimdi güzelim

Seni nasıl unuturum

Hak gönüldeki gözdeki imanla kulunu hemen tanır

İşte ah o zalim ile yandaşları yanılır şeytana bağlanır hak bilmez

İmanla mümin şehadeti imzalar âlemi insanı tanır sırra erer her derde katlanır

Yağar nur nur ihsan âleme

Aha geldik gidiyoruz desek de şehadetle ötelere sonsuz âleme yine unutmayız

Bekleriz cennet bahçesinde imanımızla

Yüce Rahmanın Merhameti Rahmeti izni ile

Ah bilmezler

Ah bilmezler

Ah bilmezler gün yüzü görmezlere acırız

İman ile biz iman edenler tenha yer bulamayız

Ah o bilmezler kendilerini yalnız bilir ve görürler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İman Rahmandan Kula İhsan.

Kul imandaki sesin güzelliğin bir duysan

İman deryasına sen bir koşarak bir aksan

İman güzeldir görsen Rahmandan kula ihsan

Cümle güzellik onda açılır cümle lisan

İnsan değil mi iman ile olur o insan

İman yoksa bir kulda peşinde koşar şeytan

İman ile bulunur cümle dertlere derman

Cümle güzellik onda açılır cümle lisan

Nefis şeytan peşinde koşma kul sende yanma

İmanla ol kötülük gelmesin cümle cana

İman ahrete varış kurtuluş vardır cana

Cümle güzellik onda açılır cümle lisan

İmanla merhametle kul sende nur hakka var

İman yoksa gönülde dünya mezar olur dar

İmanla merhametle sen kulları durma sar

Cümle güzellik onda açılır cümle lisan

Kul Mehmet'im bu iman akan berrak bir ırmak

İmanla hak yoluna çık basamak basamak

 İmanlı kulu Rahman cennetinde ağırlar

Cümle güzellik onda açılır cümle lisan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sarıkamış Cennetin Şehadetin Deryası

---

Sarıkamış cennetin şehadetin deryası
Sarıkamış o makber nurdan nur nura coşuş
Sarıkamış imanın insanlığa yazısı
Sarıkamış insanın acizliğine koşuş
İnsanların yarası acılı Mehmet koşar
Kara kışta nefesler donar da iman coşar
Sarp dağlar bak karlarla yüklü Ahmetler üşür
Yıkar mı hiç Ahmet’i Mehmet’i o sefalet
Ahmet’in Mehmet’in var gönlünde o adalet
Karda yürüyüşüne bakın dolu asalet
Onu bekleyenlerin yaşadığı rezalet
İzin verir mi Mehmet iman her an delalet
Durdurur mu hiç iman dolu göğsü sefalet
Yürümek zor ayazda yürüyemez o ayak
Yürüyor bak semaya doksan bin nurdan şehit
Peygamber bakıyor bak imanlarına şahit
Uzanırken umutlar kırılıyor o dallar
Şehadetle bak hepsi içti cennetten ballar
Nebi nur ashabı nur uzattı işte kollar
Semaya yürüyor bak nurdan doksan bin şehit
Sarıkamış kardan don sanki olmuş bir mahşer
Acizlikle donuyor oradaki tüm beşer
Birbirine sarılmış üşüyor işte beden
O ayazda var mıydı çıplak gitmeye neden
Ölüm yağarken sağnak sağnak üşür tüm beden
Gözlerinde hasretler vuslat ayazda donmuş
Yâr kokusu koynunda diller donmuş lal olmuş
Elde evlat kokusu gözler bakarken solmuş
Annesinin şefkati elinde kenetlenmiş
Sarıkamış tabutla şehadete yürümüş
Şehitler hep gülümser ak güllere bürünmüş
Kucak açar gül Nebi bak cennete yürüyor
Eksi kırk derece soğuktu geldi çöküş
Soğuk tene melekler saf saf kanat geriyor
Gül nur nebi gülümser onları kucaklıyor
Sarıkamış bak iman volkan volkan coşuyor
Sarıkamış ta sukut bak melekler ağlıyor
Yürekler donuyor bak destanlar yazılıyor
Arkanda geliyor o imanla torun ecdat
Arkanda size doğru yürüdü Vedat Sedat
Sizler makberinizde artık yatında rahat
Geliyor arkanızda beklenilen istimdat
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...