Kalk silkelen soluğa soluk katalım

İradeye atılsa da nefretle çelme

Yeter daha geri geri gelme

Dağılsın nefret göğsün hançerle delme

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Düşme ile ebedi yol bırakılmaz

Hayaller karasa titreyen kalp unutulmaz

Yollar çetin ise dava bırakılmaz

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar yol olsa çetin yokuş

Göz kararsa değil bu yok oluş

Araya girse de nefret değil yok oluş

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kulun derdi yıkmak dertle ilgilenmek değil

Secde ile beş vakit namaz kılmak değil, sen eğil

Hayat oyununda oynan son perde değil aradır bil

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar bir anlığına soluksuz kalsak

Dava milletin davası azda uykusuz kalsak

Nefret kini görmeden gönüldeki saflığa baksak

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kul Mehmet’im uçan kuş olsa da yaralı

Evlerde ötse de baykuş viran değil yüzü karalı

Şehit yakını yetim ağlar dertli dertli ağlamalı

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İyilikten Nefrete Koşarız Adım Adım

Pire için yorganı yakana ahım

Nice kanlar yutmuşa çıkar vahım

Böyle kurulur mu kanlı takım

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Ne kanlar yutuldu ciğer parçalandı

Ne çabuk nasıl nerede unutuldu

Kör gözler vatan millet demedi nefreti seçti yaralandı

Bela meydanına geçit verildi boş gözlerle bakınındı

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Gülü attık diken denileni seçtik

Gülümseyeni seçmedik kan içeni seçtik

Bilmem gülümsemeden niye vazgeçtik

Kin nefret bu kadar olur mu dedik nasıl bittik

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Kul Mehmet’im üzülme sana olan ona da olacak

Ülke kan ağlarsa bende oda ağlayacak

Güzellik giderse kötülük ile herkes karalar bağlayacak

Elimiz ile açtık bela kapısını yaramızı kimler merhem olacak

Yapılan güzelliğe hizmete yapılan hebadır

İyilikten nefrete koşarız adım adım

Mehmet Aluç