Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Yaşadım Ben Anladım

Ağlamak böylesine nedir hiçte bilmezdim

Aşka düştüm ağladım şimdi ben ben anladım

Göç etmek hasret nasıl neymiş hiçte bilmezdim

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşkın güzelliğiymiş hasret kalmak ağlamak

Kadir kıymeti bilmek ona candan bağlanmak

Vuslat için sabırla vuslat için yol almak

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Aşk anlamın kapısı canlanmanın yapısı

Aşk ceza değil ki can gönüle varılması

Aşkın bu coşkusuyla hakka hep koşulması

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Dudağıma gönlüme değdi aşkın busesi

Dilimde ne güzel bak aşkın çıkıyor sesi

Belli işte gönlümün hazı tatlı neşesi

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Kul Mehmet’im tertemiz aşkımı gördün işte

Gönlümde aşkın hazı taze her gülüşünde

Gülüşünle güldüm ben seni ilk ilk görüşte

Sana ben hasret kaldım şimdi ben ben yaşadım

Yaşadım ben anladım ağladım ben anladım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Eyvah Geldi Geçti Ömrüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bir gül gibi soldu gönlüm

Elimde süpürge dertleri süpürdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlayanla hep ağladım

Gönül dağlayanla gönlüm dağladım

Namazda Rahmana elim bağladım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlarken gülenle güldüm

Aç gezerken bir lokmamı bölüştüm

Yeri geldi zalimle döğüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Güneş batar iken fakir sofrasında doğdum

Ekmek diye suyu içtik yudum yudum

Şükür ettik çok şükür doyduk

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zahmet çekerken kolay oldum

Yokuş yollar varken düz yolda kendimi buldum

Kendime zararım varsa da Allaha kul oldum

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlar düzüldü önüme

Ecel göründü gözüme       

Bu dünyada çıkarını düşünme

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zengin sofrasına hiç gitmedim

Fakir aç içen tok gezmedim

Ağlayanlar var iken hiç gülmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Elimde olan ile yetindim

Elimde olanı bölüştüm kendim yemedim

Zalime haddin bildirdim başım eğik gezmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bu dünyaya gelen göçer gider

İman eden kul imanıyla cennete girer

Zalim zalimliği ile cehennemde ne eder

Eyvah geldi geçti ömrüm

İnsanları sevdim bir gül gibi

Bu âlemin bizlerin Yüce Allah sahibi

Olsak ta bu âlemin en garibi

Olmadı çok şükür gönlümüz buz gibi

Eyvah geldi geçti ömrüm

Geldi bu ömrün son demleri

Bu dünya kendisine kalacak sanır birileri

Mevla’m güldürsün cümle garipleri

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kendim kırıldım kalp kırmadım

Kuş tüyü yatakta hiç yatmadım

Edep ile gezdim namus çizgisini aşmadım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlarda gezdim çiçekleri hiç ezmedim

Hakkım olmayan bağda ekin biçmedim

Fakir kardeşim varken zengin olanı seçmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Halden anlayanlar gibi gezdim güldüm

Vakti gelince bende herkes gibi öldüm

Mum gibi gönüllerde yandım dertleri bölüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Yüce Allah’ı Rabbim bildim secde ettim

Verdiği nimetlere şükür ettim

Ecel ile çağırınca yanına gittim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Nurdan nur Resulü çok sevdim

Peşinden giderken kendimden geçtim

Ahirette şefaatine erenlerle olmayı istedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ömrün gayesi Allah’a kul olmakmış

Bu dünyada imanla yürüyüp varmakmış

Derdi olana derman olmakmış

Dermanın yoksa gülümseyerek kalmakmış

Eyvah geldi geçti ömrüm

İşte böyle geçti ömrüm

Dertlerimin içinde kendimi gülerken gördüm

Allah ve Resulüne birazcık kul olmak için yürüdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Fazla söze ne hacet

Halini her zaman Yüce Allah’a arz et

Bu ömür ahiret için bu dünya bir ticaret

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kul Mehmet’im çok ağladım hiç gülmedim

Viran iller gibi viran gezmedim

Dert bana neden geliyor demedim

Namert ile zalimleri hiç sevmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Mehmet Aluç-©Kul Mehmet-

Yine Ben Sevdim Yine Ben Kaybettim

Döndüm ağladım baktım ağladım

Arkandan sen giderken yüreğimi parçaladım

Sevdim sonunda terk edip gittin

 Demek ki ben boşuna ağladım

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Çektiğim çileler boşuna gitti

Gecemi gündüzüme kattığım

Yolunu günlerce aç susuz beklediğim

Gözyaşı döktüğüm geceler heba oldu gitti

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Gecem gündüzüm karardı boşuna

Ağrımayan başın ağrıdı ne uğruna

Ağarmayan saçım ağardı kim uğruna

Gözyaşı döktüğüm geceler heba oldu gitti

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Gidenin tutulmayacağını

Sevmeyeni sevilmeyeceğini

Gülümsemeyene gülümsenilmediğini

Saçlarım ağardıktan

Gözlerimde yaşlar bittikten

Gecem gündüzüm bittikten sonra öğrendim

Yine ben sevdim yine ben kaybettim

Kul Mehmet'im bırak rahat olmayan uykuları

Bırak vefasız gönüllerin vefasız aşklarını

Başka baharların peşinde koş yaşa yeni aşkları

Sen seni seveni sevme seni sevmeyeni

O zaman ben sevdim ben kaybettim demezsin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bir Bilsen

Dön gitmeden önce son bir n’olur kez bana bak

Vefasız gönlünü bıraktın gel onu al tak

Vardım seninle uçuruma sen kendini yak

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Bana uzaklarda gelsin o sitemkâr sesin

Vefasız gönlünü dağda kurtlar kuşlar yesin

Senden hayır yok bana ben söylüyorum peşin

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Sana gece gündüz aşk ile koştum yalvardım

Gelmeyince gece gündüz sessizce ağladım

Gurbet illere artık ben belim bağladım

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Kul Mehmet’im yar sanma artık sensiz dardayım

Seni unuttum çoktan bahar aylarındayım

Senden ayrı sanki ben on sekiz yaşındayım

Bir bilsen deli akan ırmak gibi değilim

Mehmet Aluç

Gören Rahman'sa Kolay

---

Sen gel bu sensizliğin çaresizliğini yor
Aşk yüreğimde yanan bir alevden sönmez kor
Bu çareyi ey gönlüm sen gel şimdi kimde sor
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşk kalemimle seni şiirlere yazdığım
Seni nakış nakış bu gönlüme kazıdığım
Sensiz bendim hep yalnız geceler ağladığım
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay


Aşk ile yaşadığım değildir dertler yükü
Yazdığım ise benim aşka dair bir türkü
Sen ister dinle ister dinleme budur ülkü
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Aşkın peşine düş sen sarmakla onu doyur
Aşk sen terk edince o sanma tatlıca uyur
Aşk altındır unutma atılmaz ona çamur
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay

Kul Mehmet aşk isminle hep türküler söyleyen
Gelmediğinde gece hasretinle özleyen
Sinemde çocuk gibi saran ninni söyleyen
İstediğin kadar yan gören Rahman'sa kolay
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...