Cinaslı Şiir

Kış geldi oldu ayaz

Bahar gelse olsa yaz

Sevdiğim bana mektup yaz

Aşk gönlünde taze iken gönlüme gönlünü yaz

Ne güzelde yakışır geline beyaz duvak

Gel benimle evlen kötü güzel günlere karşı durak

 

Çile doludur çektiğim

Hak yolunda yürümezsem azap olur çektiğim

Ağrıyan dişimdir acıyla çektiğim

Hak Rahmandır bizi yaradan

Aşk acısıyla kanar yüreğim yaradan

Gemiler ufukta göründü karalar

Mektup yazarken kalemim karalar

Sen bu gönlümle durma eğlen

Dur gitme az daha kal eğlen

Seni candan seviyorum derdim

Benden ayrı kaldım çoğaldı benim derdim

Önümüze bizi çekemeyenler tuzak kuralı

Aşkın gereğinde çile vardır budur aşkın kuralı

Gül bülbüle bülbül güle etse de naz

Ağlayan çoksa da gülen çok az

Komşunun tavuğu komşuya görünür kaz

Gece gündüz gönülde çaldığım benim saz

Coştum yine akarım oldum dere

Başını aldın sen gidiyorsun nere

Bu gönlüm aşk dolu gönlü görünce tanır

Bizi görenler âşık değil de acep delimi sanır

Ayrıldık seninle geriye dönmemiz değil geç

Sen bundan önce arzularından ihtiraslarından vaz geç

Gönlüne ara sevecek birini seç

Seversen gönülden sev kendi isteklerinden geç

İkiniz için mutluluk verecek bir ana yolu seç

Aşka gönlüne girimce karışma o gönlünü yontar biçer

Sen terziye karışma ver boyun ölçüsünü o kendisi keser biçer

Masum fakiri sen sanma yalnız öksüz

Rahman her an onunladır sanma varlığı köksüz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Ey Şairim

                       

Ey şairim, günde yüzlerce defa gönül bahçeni eşeceksin, gönülleri gülümsetecek, halkın dertlerine tercüman olacak bir kaç şiir yazacaksın,yüreğinin bam telleri sızım sızım sızlayacak,içinden gözyaşı dökeceksin,kimse bugün nasılsın diye sormayanlara üzülmeyendir, dudaklarında gönlünle beraber heceleri gizli gizli yeni şiirin için dökülürken,gönül bahçenin kapısına yaslanarak gönülleri gülümsetmek, dertlerini dile getirmek için, yine kalabalık gönlündeki gönüllerin hallerine tercüman olacaksın.Her yazdığında başına karlar yağsada yaz günü,bir gönüle girmenin sevinci, kış ayını bahara çevirecek,merhametin bahar kokusu, gönlündeki merhametin cennet kokusu ile açan çiçeklerin ile gönüllerde yaşamanın şanı şerefi ile sen hep gülümseyeceksin,sen gülümsedikçe okuyucularında gülümseyecek, okuyucu gülümseyince ailesi gülümseyecek ve bu birer adım atlayarak toplumdaki tüm insanları mutlu etmenin uğraşı, sana dört mevsim bahar aylarını yaşatacak.

    Şairim insanların gönlüne sırtını dayadın,yıkılmaz o yaslandığın gönül duvarı,sen gönlün kadir kıymetini bildiğin sürece,sen gönülleri gördüğün anda gülümseyerek içine girmek istedikten sonra tüm gönüller sana açıktır,aksi durumda ayrım yaparsan hep dışarda zemheri kış ayında kalır ve dört mevsim üşürsün ve donarsın...Şair kendini değil karşısındakinin gönlündeki üzüntüleri sıkıntıları yüklenir yazar,yoksa öylesine boş kendi zevki için yazılan şiiri kimse okumaz kendisinden başka...Gönlündeki merhamet gülümseme taralasın da yetiştirdiği gülleri insanlara sunduğun kadar gönüllerde sevilir sayılır,almadan vermek, karşısındaki sevmeden sevmek,karşısındaki gülümsemeden sevmek işte şair yazar budur...

   Gönül coğrafyan da toprağın kurak ise o toprakta ne yetişir ki mahsul alasın insanlara sunasın ısıtasın doyurasın gezdiresin?Karşılık beklemeden gönüllere gülümseme ile yola çıkmadıktan sonra, nasıl neden niçin kimin için yazarsın?Şair kendini anlatmaz karşısındaki gönlü güzel insanı anlatır o gönül güzelliği ile gülümser gülümsettirir, gönlü güzel insanların gönlüne girmek nimettir,insanların dertleri için uğraşmak yazmak onurdur hayattır güzelliktir.Özlemini duyduğumuz gülümsemeleri çoğaltmak için şairim yazmaya devam...

Şairim gönülden gönüle köprü

dertler sıkıntı çileler gönül için törpü

şairim gönlünde gülümsemeyi doldurur boş testilere

gönlünde gönüllere açmış bakın görün bir pencere

bakar gönüllere gönüller ağlar sanki yaşadıkları cendere

yazar çizer söyler sanmayın yazdığı söylediği ezbere

cendere de yaşamak zordur yazmaz o haksız yere

elinde cendere ile gönülleri sıkanı vurur her gün yerden yere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yağıyor Kar

Yağıyor kar yağan rahmettir Rahmet

Sanmayın yağan kar kullara zahmet

Kuluna Rahman çektirir mi hiç zahmet

İnsanlık için yağıyor Rahmet nur nur

Yazın yaz olacak kışın kış soğuk olacak

Ölümü anlatan karla insan yol bulacak

Toprak altında bitki bin bir soğukla olacak

Yaz gelince yeniden Rahman izni ile canlanacak

Her bir şeyde vardır Rahmandan hikmet

Kışın ölen dünya beyaz kefenle sarılır

Yüce Rahman ol deyince olur yazın canlanır

Türlü türlü nimetle kullar nimete kavuşur

Doğanın düğünü diyelim biz bu kara

Sanmayın Rahman gönülde bırakır yara

Kar ile Rahman gönülleri işte sardı

Bu mana ile bakın siz yağan kara

Yaz kış Yüce Rahmandan yasadır

Ömür hayat dediğin nedir kısadır

Kar yağar giden havadaki zehirdir

Karın yağmaması beterin beteridir

Kışın odun kömür taşınır kucakta

Kombiyi yakan uğraşmaz oturur bucakta

Soba yanar yemek pişer lokur lokur ocakta

Kestane alan değil sobası olan yer ayakta

Kışın biraz olsa da çile

Cümle tabiat kar ile gelir yazın dile

Kış soğuk olacak elden bir şey gelmez nafile

Doğudaki kar ile batıdaki yağan kar aynı değil bile

Kul Mehmet’im budur ezeli takdir

Yüceler yücesi Rahman her şeye kadir

Merhametli olmazsan yaşadığın hayat beterdir

Haydi, gel hayatını iman ile biçimlendir

Zorla cehennem girmeye çalışma,

Rabbim her şeye bil ki muktedir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yeter sevgilim

Kışı yaşamayan yaşar mı hiç yazı

Elimde çaldığım benim gönül sazı

Sevgi taptazedir tüm yolları aşar

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Severim bağırırım ben avaz avaz

Kışı yaşadım gelir işte güzel yaz

Aşk gönülde açar sayfalar bembeyaz

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Gönlümdeki aşkın parıldar süruru

Tebessümler solmaz gönülde dupduru

Sevgilim sensin benim gözümün nuru

Yeter sevgilim yapma kul Mehmet’e naz

Mehmet Aluç

Eskitemedik

Eskittik ömrü hayatı

Baharı kışı

Kışı yazı

Ağlamayı gülmeyi

Bir secdede eskitemedik

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Sevdalandık dedik dağlara koştuk

Sevgili dedik peşinde koştuk

Dünya malı dedik ömrümüzü harcadık

Rahmanın yanına varamadık

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mümin sussa nur dili yüreğini yakar

Sussa kalbi durur o anda

Rahmana hesap vermenin derdinde mümin

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mümin Rahman’dan ayrı kalamaz

Gecesi gündüzü rızasından ayrı olamaz

Secdeye varmazsa gönlü huzur bulamaz

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Kul Mehmet’im var git içini secdeye Rahmana dök

Duan secde ile vardı Rahmana ağlıyor bak gök

Hemen kalkma secdede saatlerce kal çök

Gözlerimde yaşlar dökülerek bir seccadeyi

Eskitemedik

Mehmet Aluç

Beni

Gönlüm bakar yar seni süzmeden

Sinene inci gerdan dizmeden

Gel sar beni kara kışlar gelmeden

Bu gönlümün aşk ayarı bozulmadan

Bakışların inci midir ok mudur?

Beni yakan gözlerin mi gülüşün müdür?

Gönül pınarından akan abı hayat mıdır?

Beni sarhoş eden sen misin baktıkça hayran bırakan gözlerin midir?

Kul Mehmet’im yar seni yazdıkça bu yüreğim coşuyor

Mutluluk sen gülümseyince bize doğru koşuyor

Baldudağından bir buse verince bu gönlüm uçuyor

Beni sarhoş eden sen misin baktıkça hayran bırakan gözlerin midir?

Mehmet Aluç

Güç Ve İrade

Bir işin olması için güç ve iradenin olması gerekir

Bunu bilmeyen yoktur herkes bunu bilir

Gücümüz ve irademiz dışında olan ölüm

Mevsimler hayat kader iyilik güzellik

Bize bu gücü azaları kâinatı sunan veren Rahmandır

Bunlar ile hayatımıza hüküm eden yaratıcımız Yüce Rahmandır

Neden bazıları buna inanmaz şaşarım

Boş hezeyanlar peşinde koşar şaşkın bakarım

Yapılan hezeyan olduğunu söylesen güler geçer

Ömrünü ahiretini heba eder

Tabiat derler

Tabiat nedir?

Rahmanın mevsimler ile bize gösterdiği gücü

Yazın her şey yemyeşil capcanlı

Sonbaharda yavaş yavaş gider o yeşillik ve canlılık

Kış gelir ölür mevsim beyaz kefene bürünür

Yaz gelir yeşerir tekrar canlanır mevsim

Der ki Rahman

Ey kulum gücün var diye güvenme

İnsanları kendi çıkarın için ezme

Tükenir o güvendiğin aciz gücün

Yavaş yavaş biter sararır

Ölüm anında alırım verdiğim o canı ve içinde solan gücünü

Ahiret anında tekrar veririm o ölen bedenine can çekerim hesaba

Bak gör ve anla der, lakin anlayamaz bazıları

Yakar yıkar kendi çıkarı için

Lakin kendisi yıkılır

Kula verilen bu hayat güzellik kuvvet

İyiliğin mimarı içindir

İmtihan edilmek içindir

Bakar kulu karanlık bir an için

Kazancı ile bir mum alıp yakıyor mu?

Bakar yakan yıkan var ise

Kulu yeniden inşa ederek

Yıkanı doğru olanı hatırlatıyor mu?

Kavrulurken sineler

O sinedeki yangına bir damla su taşıyan var mı?

Rahman görmek istiyor

Bu nedenle bizdeki güç bunun içindir

Rüzgâr esince önüne kattığını alıp götürür

Rahman da bakar Kulu da estirince sahte rüzgâr deli gönüllerce

Sevinçleri mutlulukları alıp götürürken

Önüne set olabiliyor mu?

Fikri

Zikri

Gücü

Düşüncesi ile

Gönderdiği iman ile nurlar saçan Kuran ile

Resulü gül kokan Resul sünneti ile

Düşünce adımları varıyor mu doğru menzile

Yoksa kulu doğru menzil yolunu değiştiriyor mu o solacak olan gücüyle

Görmek ister sınamak ister

Zordur bu şekilde iyiliği imanı kuranı Resulü taşımak

Her gönül taşıyamaz özeldir

Her şeyi Yaratanın Rahman olduğunu bilmek

Ölümden sonra hesap verileceğini bilmek çok kolaydır

Bakmak, düşünceye başka düşüncelerin karanlık ışığını katmadan bakmak gerekir

Bakmak gerekir ki görülebilsin

Hissetmek için hislerin içine karanlık hissiz düşünceleri katmamak gerek

Görebilmek için

İman coşar gönülde

Kapatırsan gönül kapısın ömrünü yakarsın nefis şeytan yolunda ömrünü de

Ahirette hesap vermek zor olur

Bembeyaz açan gül var

Kırmızı yapmak için kana bulamaya gerek yok ey davar

Bak yanında açan kırmızı gül var

Gönlün imanın önüne çekme duvar

Yürüme tankla füzesavar ’la ey davar

Yıkarken sen yıkılıyorsun azar azar

Bil ey davar mezarın kim kazar yine yok ettiğin insan kazar

Alıp gitme tek başına kendi fikrinle ey azar olan azar

Nefsin şeytanın ile beraber olanlar kuyunu kazar

Hemen gitme bak kainata

Mevsimlere

Derin sonsuz alevli kuyuya düşeceksin gitme

Bak kainata Kuran kitabına

Terk edilmiş olan yüreğin ile güzellik sunamazsın

Saklayamıyorum hisleri

Sanma başkalarına imanı yüreğinde olanlara bunları söylüyorum

Ben sana söylüyorum ağlanacak haline gülen

Ne yaptığını bilmeyen

Yakıp yıkan

Terk edip imanı güzelliği, nefis şeytan ile giden

Sana, miras hakkı olmadan miras yiyen

Helal var iken haram yiyen

Kazancı olmadan kazanmaya çalışan

Kazanmak için ezip geçen

Elindeki parayı az gören azan

Ecel gelince ecel elinde alan

Öyle bakma kızarcasına bakan

Yol alırken yıkan…

Duy

Bak

Gör

Duy

Hisset

Karanlığı aydınlatan

Nuru gör

Mehmet Aluç

Çektirdiğin Yeter

Kara kış bakışın arkasında kim gelir

Hasretle çektirdiğin yeter gülüşün zaten beter

Aşk yolunda borcumuz var ise gönlümüz bunu bilir

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Derman ol yaraya sen artık derman

Aşkı kat gönlüne eyle sevgisizlikle harman

Bak gör o zaman nasıl olurmuş derman

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Aşk yolunu bıraktın feryat eden yollarda eyledin sürgün

Ah ne olurdu gülüşün bir an olsaydı düzgün

Dallarında meyveler açsaydı beklenen o gün

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Bu ömrüm senin yollarında süründü

Gülümseyeyim dedim hıçkırıklar karşıda göründü

Seni seven gönlüme kara kışın soğukları bürüdü

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Benim sevdiğim sevgili bu değildi

Seni seven bu gönlümü gönlün bilmem neden ret edildi

 Senden başka cümle âlem seni candan sevdiğimi bildi

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Nefes aldırmayan kaçışını her andığımda ağlarım

Kul Mehmet’im yüreğimi hasretin kor alevi ile dağlarım

Yaylalarda ovalarda izin arar gece gündüz dereler gibi çağlarım

Bırak aldatmayı artık seven ol çektirdiğin yeter

Mehmet Aluç

Zamanı gelince...

Baharı bekleyen çiçek kendini hazırla

Çiçeği bekleyen bahar bekle iftiharla

Bekleyin az biraz daha sabırla

Kavuşturacak sizi yaradan gururla

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Erken açmaya çalışma ey çiçek

Daha bahara çok var budur gerçek

Kış ayında yanmasın taze yapraklar

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Rahmanın dilediği an var sabırla bekle

Güzel çiçek açmak için gününe gün ekle

Yaratılışın evresi var dur sen acele etme

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Gariplik çökmesin içine ey çiçek

Yaz ayında sensin gönüllere gerçek

Kâinat kokunla renginle cıvıl cıvıl gülecek

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Mehmet Aluç