Hakkın Safına Gir

Ne diye dünya malına daldın çekersin zahmeti

Dünya malı gelip geçicidir unutursun kıyameti

Kazandıkların için hesap var unutursun ahreti

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

Kul beşer şaşar bazen hakikati görmez

Dünya hali bu imansız bu dünya çözülemez

İman olmadan kul hesabın hakkını veremez

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

İmansız kula bu dünya yar olmaz

İman ile gezmeyen kul Müslüman olmaz

İmanı ile olan gönül hiç solmaz

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

Bilmeyen kul aramaz ise bilinmeyeni bilmez

İman ile yaşamaz ise bu dünyada gülmez

Sabır deryasında sabır etmeyene çileler bitmez

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

Ey kul ne diye imandan ayrı yola girersin

Doğru yol var iken eğri yolda gezersin

Gönülleri keskin bıçak gibi ne diye biçersin

Ecel gelir soluksuz bırakır sende gidersin

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

Kul Mehmet’im İman ile gönül bahçeni gül ile donat

İman ile yaşa gez onun ile sen yat

Bir nefeslik dünyaya bir parça güzellik kat

Hakkın safına gir hak yolda yürü her kula olmaz nasip

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman Vardır Neden Unutursun

Ey gönlüm neden dertler içinde ağlarsın

Dertlere derman olan Rahman var neden unutursun

Sanma bülbül feryat eder gül başında

Gülde kendi güzelliğini bulur neşeyle bekler öter yanında

Nazlı yarin gamzesinde güller solmuş olsada

Gamzesindeki oklar sinen delsede

Bir gün gülermi diyen umutsuzlukla kalsanda

Her kulu güldüren Rahman vardır neden unutursun

Sanma sakın ey gönlüm Rahman seni azat eyledi

Sınama ile gönlünü pişirir sonunda şad eder

Sen Rahman yolunda secde ile yürü Rahman seni sad eder

Her kulu güldüren Rahman vardır neden unutursun

 Kul Mehmet Ömrün hicran ile dolu olsada

Hicranı vuslat ile nurani eyler Rahman yol uzun olsada

Ağlasanda  üzülme gönül pınarından çiçekler açtırır

Her kulu güldüren Rahman vardır neden unutursun

Şad: Sevimli, neşeli.

Sad: kutlu, uğurlu. iyilik, kuvvetlilik. ashab isimlerinden, sa'd b. ebi vakkas. aşere-i mübeşşere (cennetle müjdelenmiş olanlar) dandır 

Hicran:Ayrılık