Hatırlayan Hatıraları Ağlıyor

 

Sanki her şey hatırlar gibi eskimiş

Gülmek isterken donmuş kalmış gülememiş

Böylesi bir resmi kim gönüle yerleştirmiş

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Acıyı göğsümüzde saklarız ninniler gibi

Acıyı yaşarız en koyusundan bulamayız tabibi

Birde oluruz en koyusundan asabi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan hatıralar olmalı ecnebi

Ayrılık hasret hatıraya ediyor eziyeti

Yıllarca demleniyor hasretle hatırlayınca dert sahibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ağıtını içine yakarız dertli bir türkü misali

Ayrılıkta hatıraların ne işi var yok mu gülüşe emsali

İçine nasıl yığılır binlerce acıdan cevapsız soruları ezer garibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Gözlerin arkasında kalan bir karanlık ölesiye

Hatıralar yaşar mı karanlıkta nefessiz böylesi ’ye

Yaşamaz ama yaşatırız biz cansız olanı ölmüş nefesiyle

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Cansızı canlı diye sararız ne diye sımsıkı

Baksana konuşmuyor çıkmıyor sesi gıkı

Üzerimize nereden yapıştı sanki Arap zamkı      

Bir insan ayrılıkla hatıraları anmasın bu değil hakkı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan kalışsa bırak karanlığında kalsın

Hasreti yaşayan hatıraya bakmasın yanmasın

Ayrılık ilinde yaşayan bu hatıraları yanına almasın

Yeni hayatın kapısını açacağına karanlığa dalmasın

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ayrılık son tren değil karamsarlığa lüzum yok

Yüreğe saplansa çıkar elbet bu ok

Başka sevilecek girilecek gönül mü yok

Hatıraların hançeriyle bağrımız deleriz vay vay vay

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Hatıralar yanlışı silen silgi olmalı

İçine acıları kahırları doldurmamalı

İçine bakınca yanlış olanı görmeli dersi alınmalı

İçine girince kendini karanlığına kapatmamalı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Kul Mehmet’im hasretlikte hatıralar bir sancı

Hatıralar bu anlarda olmasın bize hancı

Acılar üste üstümüze gelen sanki bir akıncı

Yazarız onunla acıları oluruz neden destancı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gelir bir meyyit uzakta tabutta

 

Gelir bir meyyit uzakta tabutta

O kadar ağır ki taşınmaz omuzlarda

Pişmanlıklar akıyor tabut aralarında

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Bir ömür dediğin nedir bir tabuta sığan

Arkasında feryat figanla ağlanan

Çağıran Yüce Rahman çağırdığında varılan

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Ayrılık dağlasa da vurulsa da sinelere

Varılacak gündü vardın işte bu günlere

Ne götürüyorsun giderken ötelere

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Gezerdin bir gün viranelerde

Gezmek isterdin sen gönüllerde

Aklına pişmanlıkla Rahman geldi gözyaşıyla o anlarda

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Tabut bir anda olur kuş kadar hafif

Edemedi bunu omuzunda taşıyanlar tarif

Anlardı ancak bunu anlar o arif

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı şu anda

 

İşte o gün gönlüne dokunmuştu Yüce Rahman

Demişti o gün neydi bu yaşadığım nasıldı bu zaman

Gönlü kuşlar gibi uçmaya başlamıştı o an

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Sonsuza açılır her zaman merhametin kapısı

Merhameti Yaratan Yüce Allah’ın kuldur yapısı

Şimdi tabutta o bir anı yaşatıyordu  onu bu anısı

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Aradan birkaç gün geçmeden şimdi meyyit oldu tabutta

Şimdi neydi gördüğü bu güzellik o gün müydü yahutta

Şimdi yaşadığı bambaşka bir âlem bambaşka bir boyutta

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Kul Mehmet’im ölüm ne zaman gelir acaba hangi fırsatta

Gerçek hayat merhametli olup merhametle insanlarla yaşamakta

Gaye amaç arayarak âlemleri kendini yaratan yüce Allaha ulaşmakta

Gerçek pişmanlıkla tövbe kapısında bir damla gözyaşı akıtmakta

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı şu anda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Nur Nebi

 

 

Yüzünde nur akıyor

Görenler sana hayran kalıyor

Cümle insanlık yoluna koşuyor

Bende koşsam varır mıyım ya Nur Nebi

Dünya ya gelmemizin sensin sebebi

 

Günaha daldım içinde kaldım

Bir yol ararken yoldan çıktım

Rahman nur yolun gösterdi baktım

Günahımla tövbe kapısından çıktım

Bende koşsam varır mıyım ya nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Dünya fani dedin anlamadık içine battık

İçine battıkça yan gelip yattık

İnsanlık nedir biz şimdi unuttuk

Seni bulduk insanlığımızı bulduk

Cümlemiz sana layık olur muyuz Nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Sensiz bu gözler ağlar

Yoluna kurban olsun canlar

Mazlum kanı boşa akar

İnsanlık durmuş buna bakar

Sen yoksun ya nur Nebi nefret gönüllerde kaynar

Cümlemiz sana layık olur muyuz Nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Sen yoksun nefis şeytan girer akla

İnsan insan ayağını kaydırmak için atar takla

Unuttuk seni biz bir an ne hakla 

Rabbim imanımızla nur Resulü gönlümüzde sakla

Cümlemiz sana layık olur muyuz Nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Sayfalarca yazılsa seni anlatamayız

Yoluna varmayınca bizler insan olamayız

Nur yüzüne bakmaya doyamayız

Hak yolda yürümeden Rahmana kul olamayız

Cümlemiz sana layık olur muyuz Nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Rahman ile olmayan sana varmaz

Seninle olan senin merhametine doymaz

Seninle olmayan ahiret yolunu bulmaz

Ahirette şefaatine nail olmaz

 Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Seninle olanın olur edebi

Sensin Âlemlere Rahmetsin ya nur Nebi

Sensin dünya ahiretin mektebi

Ahirete varmanın sensin sebebi

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Sensiz bu dünya olur bomboş

İman eden kul Nur Resule koş

Nur Resule koş onunla sen var coş

Onunla yaşamak ne güzel olur hoş

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Ya Nur Nebi sensiz bitmez elem keder

Seninle olunca biter keder kul olmaz heder

Dertler ölünce biter şefaatin dünyalara bedel

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Her iki cihanın sensin cennet gülü

Başında öter cümle âlemin bülbülü

Senin kokunla açar cümle âlemin gülü

Sensiz olan yaşasa da zaten o ölü

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Kuran nurlu gelişinle biz Müslümanlara indi

Nur Kuran sana indi onu hayatınla yaşadın bilindi

Sana uymayanlar bu dünya da hep süründü

Cennet cehennem bu dünyada sana göründü

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Seni seviyoruz gönülde bin bir hazla

Seninle olanın ömrü hep geçer yazla

Binlerce güzelliğin var bu kul söyleyemez fazla

Seni anarız gündüz gece ve namazla niyazla

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Ya Nur Nebi seni yazmakla bitmez bu satırlar

Sana layık değil bu yazılar

Kul Mehmet nur yüzüne hasret yüreği sızlar

Sana varmaya yüzü yok ondan ağlar

Cümlemiz sana layık olur muyuz nur Nebi

Dünyaya gelmemizin sensin sebebi

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet