Gecenin Sessizliğinde

Geceyi suskunluk güzel sarar

Gönlümü yârin gülüş kaplar

Gece gökyüzüne uyumayan bakar

Uyku tutmayanı yatak ne yapar

Severken oldum biraz sakar

Bu gönlüm yâre doğru kayar

Sizleri sevsin gönüller ey canlar

Gönlünüzde açılsın çiçek kokan bağlar

Âşık yoluna engel olmaz dağlar

Âşık yürüdü mü önünde yıkılır dağlar

Ölenler mezarın sağlar bizimdir

Gönülde söylenen türkü ne güzeldir

Ezan okunacak birazdan seherdir

Namazı kılan kula cennet gülümsemektedir

Bilir misin gönlü yıkan nedir

O gönüle gülümsememektir

Gönlünde gül yetiştir gönlünü sevdir

Gönül sana gülümsetmek için emanettir

Gecenin sessizliğinde aşkımı yazdım sana

Sana zahmet olacak çıkar mısın cama

İçelim aşkı gönülde yar elinde kana kana

Seni candan seviyorum diyorum ben sana

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Yapayım Ellerimle Sana Bir Güzel Salata

Bu gönül tanımaz ki senden başka

Gönlüm seni sevdi işte düştü aşka

Söyle sevgili bakışın neden başka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben söylemedim sana aştan başka

Sen suçu var diyorsun bendeki aşka

Yemeğine yerken aşk koydu mu salça

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ayakların gönlün yürümez neden aşka

Ben seni sevdikten sonra oldun başka

Ver bana elini koşalım seninle aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kaçıp ayrı yolda gidersin yazık aşka

Adımı anmazsın konuşursun başka başka

Sevmiyorum deseydin düşmezdim aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen değiştin oldun dünden başka

Bak çağırıyor bizi gelsene sen aşka

Sen başka ben başka yazıktır aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yürüdüğü yolla bir bak aşk ne alaka

Yemek yemiyorsun yediğin hep salata

Bir çocuğumuz olsun doğsun kerata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Senin için aldım dinlersen çalayım mızıka

Sen neden kızıyorsun karşıda duran kıza

Gönülde çalarım al sende dokun bu saza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kendini çok çekiyorsun sen naza

Elimden çıkacak sonunda bir kaza

Uzatır mısın elini sofradaki tuza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Çaldım sazdır değildir ki balalayka

Gönlün haşat olmuş sanki baraka

Düştüm dersin sanki sen gibi salağa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben aşkımızı sürdürüyorum bata çıka

Aldığım soğana sen diyorsun ki sıska

Aldın sana giysene bir etek bak patiska

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen çıkarmak istiyorsun acil vaka

Sana koşamıyorum işte koşa koşa

Eskiden koşarım sana ya coşa coşa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Bu nasıl bir kelimedir bilmem cimbakuka

Çelimsiz demekmiş bu nasıl bilmem alaka

Senin canın istiyor galiba güzel bir salata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yapayım ellerimle sana bir güzel salata

Bitiremiyorum seni bak ben anlata anlata

Sendede hiç çıkmıyor neden kahkaha

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Gönlümde açtın kocaman bir bastika

Yürüdüğümüz yol yokuş değil ki patika

Ne olursun de bana yaptıklarım şaka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kul Mehmet’im sende yeter koy noktayı

Yemedi bak hazırladığın o güzel salatayı

Bana kalırsa sen ye koca armut ile ayvayı

Yıkıldı bak işte gönlündeki aşkın sarayı

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Not: Bu şiirim Mehmet Macit Kardeşimin” Mey Bilmez Demden Başka” şiirine ilham alarak yazdığın nazire bir şiirdir.

Nazire: Başka bir manzume örnek alınarak aynı ölçü ve aynı uyakla yazılan şiir

Bastika: Bir yelken serenine veya herhangi bir ağaca açılan delik.

İhtiras Tramvayı

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Bekleme gelmez artık boşa hiç kolay kolay

İhtiras iflas etti birden çıkardı olay

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Yazmaz bu ihtirası yazan sana kâtipler

Buna bir derman bulmaz bu âlemde tabipler

Kalmadı etrafında seni artık sevenler

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Binlerce dert vermiştin binlerce derdin oldu

Aradın bulduğun o derdin bak senin oldu

Yıktığın o gönüller şimdi savaşa durdu

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Düldül değil ihtiras binesin sen gidesin

Her arzu isteğini hayata geçiresin

Arzu ettin hayatı sen ele geçiresin

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Layık Değil Sana

    

               

           

        Safderun gönlümü sen nüktedan sözle yaktın        

Müdana etmem sana ben ey dilber-i Rana

Aşk sarfınazar bilmem sen işte bundan kaçtın

Layetezelzel gönlüm layık değil hiç sana

Bir an seni mülhem sandım yanıldım

Feveran aşkımla bedbaht ben kaldım

Biçare aşkıma derman bulmadım

Layetezelzel gönlüm layık değil hiç sana

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Safderun: Kolayca aldatılan, saf

Nüktedan: İnce, güzel nükteler yapan (kimse), nükteci

Müdana: Minnet

Sarfınazar: Dikkate almama, vazgeçme

Layetezelzel: Sarsılmaz

Mülhem: Gönlüme doğmuş, ilham

Feveran: fışkırma , coşma

Bedbaht: Talihsiz

Sana Aitti Her Köşem

Ümidim neşemdi gözlerin bana her dem

Kaybettim seni ben kayboldu işte neşem

Tenha sokaklar gibi tenhalarda kaldık

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Düşünürüm seni kaldığım tenhalarda

Severken görmedin beni sen yakınlarında

Seninleydim her dem ben gezdiğin sokaklarda

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Duruyorum şimdi sensiz ve sessiz bir köşede

Kalmadı artık ne bende hayatımda bir neşede

Ararım bulamam artık yok oldu artık gülüşünde

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Bir deniz gibi durgun sakindi seninle bu ömrüm

Yaktın bu gönlümü bitirdin kalmadı artık külüm

Ben seni severken sevinçle derdim canım gülüm

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Olmuyor sabahım karanlık bana her şafak

Bak gör her yer karanlık ben gibi değil apak

Hasret ilinde uçuruma düşüyorum ufak ufak

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Severken sevginden ben çok emindim

Beni candan seviyorsun diye çok sevindim

Terk edip gittin ya işte şimdi beni bitirdin

Oturur dururdun kalbimde sana aitti her köşem

Bana selama durdu şimdi neden makberler

Açık değil bana gönlünde kapalı pencereler

Akar iken kurudu gönlümdeki akan dereler

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Gözlerinde neydi bu sürgün olmama sebep

Güzel değil miydi söyle bende olan meşrep

Ben miydim gizlice gelip sokan sinsi o akrep

Oturur dururdun kalbimde aitti sana her köşem

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Yola Çıkmak Koşmak

 

Varılmazsa güneş gözlüm bir an sana

Yansam sana kavuşmanın ateşiyle kavrulsam

Bu dünyaya sığmazsam yalnızlığınla yok olsam zamanın içinde

Bu yaşadıklarım sana kavuşmanın sancısıyla kavuşmanın kapısında beklemek

Beklerken o gönül güzelliğinle olmak seni almak kavuşmak için koşmak

Hasret kalmak varmanın değerini bilmek

Değerler ile dolmak yola çıkmak koşmak

Sitemle dolmak sitemle dolmak sana varmanın ilk adımı

Aklımla kalsam isyana koşar gönlümle düşünürüm

Yatıp kalmanın aşkla olmanın yanında geçer sitem gece gündüz

Hasret sitem yalnızlık seninle olmamı hatırlatır bir güneş gibi

Bekle geliyorum yoldayım güneş gözlüm iki nefeslik yoldayım

Boş kalmasın aç kollarını beni düşün öyle sar

İşte şimdi kendin benim gibi gülmeye başladın

Hissediyorum gülüşündeki sıcaklığı

Elin vicdanında gönlünde binlerce defa seviyorum dedin

Bende elimi gönlüne vicdanıma koyarak seviyorum ölüyorum dedim

Gülmüştün kahkahalarla hala o kahkahan kulağımda

Beni sevmeseydin ölüyorum demiştim sana

Sende tutulsun bu dilim gönlüm sana öyle söylerse

Yakarım o dili gönlümü anlatmazsa seni aşkla yakarım

Olmaz canım olmaz sevgilim seni sevmezsem olmaz

Sana varmazsam sevmezsem mahvolur biterim dedin

Gözyaşlarımla akıp yok olmana izin vermem güldün

O an dünyalar benim oldu boynuna sarıldım dolandım

Bir yaramaz çocuk gibi hala peşindeyim seninleyim

Birkaç günlük ayrılık beni senden ayırdı yüreğimi yaktı

Her anımı hasretinle gönlüme ilmik ilmik dokudu

Yokluğun üşütse de şiir gözlerim ısıtır beni

Susmaz içimizde aşk biz onunla canlıyken

Asılır nefret kin onunla darağacında

Yanılgılar uğramaz yanına

Var olmalar varken yanına kaçar yanılgılar

Uzaklığımız gönül ateşimizde ısınmaktı biliyorum

Ve sana ısınarak geliyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Rahmanın Verdiğini Vermezsin İsteyende

 

Bu ömür anda bir secde

Bir anda bak oldun dede

Rahman her şeyi verende

Verdikleri acep nerende

Rahman seni güldürende

Gönlüne güller serpende

Sen ayrı yolda boşa gidende

Rahmanın verdiği gül nerede

Rahman sana Rahmet yağdıranda

Rahmetle karnını doyuranda

Fakir kapında durduğunda

Rahmanın Rahmetle verdiği nerede

Rahmanın verdiğini vermezsin isteyende

Rahmanın verdiğini vermezsin Rahman isteyende

İmtihan dünyasındasın unuttun bir günde

Hani nerede Rahmanın verdiği gülüş güller Rahmeti nerende

Rahmanın verdiği kimin için sakalarsın bu ömür geçende

Rahmanın verdiği kalmasın sende

Kul Mehmet’im sende dağıt gül sende bu günde

Yarın dağıttığın ahirette baktığında bak önünde

Sana verileni sen dağıt durma kalma bu ömür geçende

Rahmanın verdiği ömür gelip geçer nerede kiminle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Seni terk ediyorum

Sensiz illere gidiyorum

Giderken vefasızlığını bırakıyorum

Ben ayrılığı alıp gidiyorum

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Benden bir kalmadı bende

Aldın sen beni bende kaldım sende

Nasıl yaşarım ben sensiz yaban ellerde

Kadrim kıymetim bilinmez

Senden bir gel haberi de gelmez

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Çok zaman geçti hala bir selamın yok

Galiba burada sensiz perişanım haberin yok

Gel albeni o gül sinenin içine sok

Günüm perişan anım perişan perişanım

Gel de ne olur bir gül bitsin bu sancım

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Bir gel demek çok mu zor

Git derken bana kolaydı

Bakışlarında her gün bir olaydı

Kabahat bende ise çoğu sendeydi

Terk edip giderken gönlüm sendeydi

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Anlaşılan senden bana fayda gelmez

Bu çilem de senli hatıralarla bitmez

Sen gönlümde iken kaderde bana gülmez

Atıyorum seni kalbimde karanlık sokaklara

Kendim giderim artık yeni ufuklara

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gerekli

Gönül boşa istersin bu içi boş dünyayı

Sen kendini hazırla gideceğim Ukba ya

Kazan dünya içinde Ukba için sevabı

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Derdin için dermanı sana bu dünya vermez

Nefis şeytan güldürmez mutluluk haz hiç vermez

Dünyada kazan durma ukba’ya gönder bitmez

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Bu dünyaya sen sultan olsan seni doyurmaz

Ne kadar yaşarsan sen yaşa namazsız olmaz

Zaman içinde namaz yoksa mutlu olunmaz

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Kazandığından harca fazlasını saklama

Doğru olan var iken yalan ile paklama

Doğru sözü de sakın sende yanlış anlama

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Seveceksen ol mecnun ara bul sen Leylayı

Nefis şeytana uyup bulma sakın belayı

Görürsen sen ayır sen durma hemen kavgayı

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Her kulun ayrı ayrı çektiği bir derdi var

Yaz ayında bakarsın yağar o başına kar

Geniş olan dünyada der aman yerim çok dar

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

İki kapılı handır dünya kimse eğlenmez

Bir eli yağda balda olanda hiç beğenmez

Fakiri dersen eder şükür haramı yemez

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Kul Mehmet’im biter bu gittiğin uzun yollar

Toprak hazır sen bekler bak açmış sana kollar

Aç kolun canları sev sevinsin cümle canlar

Sana Allah Nur Kur’an Nurdan Nebi gerekli

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Ukba: Ahiret

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yetişmezsen Allah Sana yetişmez

Elden ele elin hiç uzanmadı

Fakir var yüzüne hiç bakılmadı

Allah yetişmedi der sıkışınca

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Yakılır yıkılır ses çıkarmazsan

Ağlayan var iken durun demezsen

Ya Rabbim unuttun neden sen dersen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Koşman için seni yarattı anla

Yatarsan bitersin sende zamanla

Allah seninle sen kimlesin kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Her şeyin bir vakti var anlayana

Gereken yapmazsan bitersin canla

Hışımla gezme gez sen az sabırla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Hakkı anlatmadın tane tane sen

Anlatılınca kaçtın dedin ben ben

Secdeye varmadın hiç unuttun sen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Unutanı Allah unutur anla

Sen hatırlamadın bu diri canla

Her şeyi yıkadın nefisle kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

                                                   

Kulda yoksa niyet az samimiyet

Bir kulda olmaz ki çokça art niyet

Neye yarar yoksa kul samimiyet

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Kul Mehmet’im sakın çevirme dümen

Bak bakalım en çok kim insan üzen

Koşsana sen söyle nasıl bu düzen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Sessizce Çekip Gittin

ben sana bağlandım deli bir rüzgar gibi saçlarına dolandım
açan güneşte yüzlerinde gözlerinde gönlünde dolaştım seni ısıttım
yaz günlerinde yeşeren bir yaprak gibi umutlarını yeşerttim solmayasın diye
gülmeyen yüzüne gülüş gamzen de çiçekler açsın diye güllerden tohumlar ektim
ama sen ne yaptın ani bir kızgınlıkla yıktın bu senin için saray olan gönlümü
ben sana gönlüne dokunamaz iken yıkmak çok mu kolaydı bilmiyorum yıktın gittin
oysa ben sen üzülürsün diye sözcüklerimi aşkın pınarlarından yıkayarak sana söylerdim
sana şefkatle uzanan ellerim bileklerimden kestin
bir deli hoyrat rüzgar gibi esmeden gittin
gönlümü sana ipek bir halı gibi sermiştim
kan revan içinde bıraktın
dalımda ki yapraktın kuruttun
yeşil allı gönül elbisemi kan kırmızısına boyadın
benim için kuşanmadın demek ki sandıktaki al elbiselerini
bahar ağaçları gibi gönlümde sen açmadın mı yoksa
bir bahar gibi gülümsemedin mi bana 
yoksa hepsi yalan mıydı
beni seviyor derken gönlünde başkasına gülen
beni sarıyor derken başkasına sarılan sen
ey zalim vicdansız edepsiz
bu muydu sevgim
neden geldin devirdin beni koca bir çınar gibi
seninle dalında kaysılar koparacaktık
arapkir üzümünden yiyecektik yanak yanağa
o kocaman lahanalarımızla köfteler yapacaktın bana
sevdaya doymadığım gibi
ellerinle hazırladığın lokmalara da doyamayacaktım
ama sen kursağımda hazım etmeden bıraktın gittin
senin gözlerine bakarak karanlıktan aydınlanan güne günaydın diyecektim
diyemedim
söyletmedin
gün yüzü göstermeden gittin
ne diyebilirim ki gidene
gitme demekten başka
ama sen bana onu bile çok gördün
sessizce çekip gittin
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-