Kalmadı Artık Bir Ahenk

Gönlümde bir türbe yaptım gelip girmedin

Ben seni candan sevdim sen beni sevmedin

Gönlüm içinde vardı senin için bin bir ahenk

Sen geldin gönül kapım önüne koydun çelenk

Ne sende nede bende kalmadı artık bir ahenk

Demek ki sevmenin karşılığı senin için buna denk

Bende gönül kapımı kapattım çektim üstüne kepenk

Savaşmak istemeyenle gönülde yapılmaz hiç cenk

Sen geldin gönül kapım önüne koydun çelenk

Ne sende nede bende kalmadı artık bir ahenk

Kimine vakit olur erken kimine olur muş çok geç

Olacak olurmuş güzelim elden ne gelir er geç

Sen dedin gönül kapımdan durma benden vazgeç

Sen geldin gönül kapım önüne koydun çelenk

Ne sende nede bende kalmadı artık bir ahenk

Sen aşk için aşkın mevsimin beklersin galiba

Aşkın mevsimi olmaz güzelim edersin kendini heba

Çok beklersin esmez senin için o güzel badısaba

Sen geldin gönül kapım önüne koydun çelenk

Ne sende nede bende kalmadı artık bir ahenk

Ben sana derim bu aksi düşüncenden vazgeç

Gönlümü önüne serdim sen gel bu gönlümü seç

Yoksa üzülürüm güzelim senin için vakit olur geç

Sen geldin gönül kapım önüne koydun çelenk

Ne sende nede bende kalmadı artık bir ahenk

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Gönül Şiirlerine Anacak Ulaştım Şimdi

Biraz geç doğmuşum varamadım yanına

Âşık Fehmi Güre varamadım zamanına

Âşık gönlüne katamadım gönlümü anına

Gönül şiirlerine anacak ulaştım şimdi

 

Gözü nurundan eksikmiş Âşık Veysel gibi

Halkın gönlüne aşkıyla girmiş eren gibi

Aramış hak gönülleri bulmuş veren gibi

Gönül şiirlerine anacak ulaştım şimdi

 

Hak gönül aşığı olmak çileli imiş

Halk gönlünde kalmak ne güzel imiş

Bizde girmek istesek çok zor imiş

Gönül şiirlerine anacak ulaştım şimdi

 

Bin bir çileyle yaşamış öf dememiş

Candan sevmiş cananına ermemiş

En sonunda başka bir gönüle girmiş

Gönül şiirlerine anacak ulaştım şimdi

 

Ne güzel demiş Âşık Fehmi Gür

Çakırdikenin de gonca gül olmaz

Sarrafın elinde altın pul olmaz

Bildiğimiz karga şen bülbül olmaz

        Baharı bilmez yazı bilemez         

 

İnsan ömrünü şiirle ölümsüzleştirmiş

Hayatın her dilimini ne güzel söylemiş

Kul Mehmet’im bunları hiç bilmemiş

Gönül şiirlerine anacak ulaştım şimdi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Çok Geç Oldu Deme Sakın

 

Lakin çok geç oldu deme sakın çık gel

Gözyaşları aktı kurudu unutmuştur deme sakın

Hicran taşları gönlümde yük gel yık ol yakın

Bana gelmene söylesene nedir bunca engel

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Haydi, gel de bakayım o tatlı gülümseyen gözlerine

İnanayım bana aşkla söylediğin o tatlı sözlerine

Bir sabah geleceğim dedin benim artık her anım sabah

Gel de ne olursun bitsin bu yüreğimdeki dilimdeki ah

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Yudum yudum ayrılık mı içitin de gelmezsin

Yoksa seni candan sevdiğimi mi bilmezsin

Giderken senin için yandığımı da görmedin

Gönlümde senin için ağlayan hıçkırıkları da mı duymadın

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Çok geç olmuş ölenler içindir bunu iyi bil

Sen hala kalbimde yaşıyorsun gel de gör

Ne olursun gel de bu hasreti ayrılığı sil

Yoksa aşksız sensiz lal oldu bu dil

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Kul Mehmet’im bana yudum yudum ölümü içirme

Sensiz hasret ayrılık kapısında ömrümü çürütme

Dön gel hatanla af ettim beni güldürtmeden öldürtme

Hatam varsa söyle ne olur beni perişan yerlerde süründürtme

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Sanki Biraz Geç Kalmış

Her şeyi ben bilirim kim demiş

Kendini bilmez o halt etmiş

Aradım buldum ben her şeyi bilen kimmiş

En sonunda buldum her şeyi bilen Rabbimmiş

Ben her şeyi bilirim diyen kul kafayı yemiş

Aklını yerken peynirle uçurumda boşluğa dalmış

Biriside demiş ben herkesten fazla severim demiş

Aradım buldum baktım kendi çıkarı için demiş

Herkesten fazla sevene Rabbimmiş bilememiş

Yüce Rabbime yaklaşmayınca sevgiyi görmemiş

Bilmeyen ne bilir Rahmanı hissiz kalmış hissetmemiş

Aklını yerken peynirle uçurumda boşlukta kalmış

Biriside demiş çekilin yoldan ben nefretle geliyorum

Sakın ola önümde sizler durmayın

Döşüyorum yollara mayın sakın basmayın

Yüce Rahman der kul canı size haramdır dokunmayın

Nefis şeytan sizi yoldan çıkarır yanaşmayın

Nefretle olanı yola getirin gözüne gerçeği saplayın

Aklını yerken peynirle uçurumda kendini boşluğa salmış

Rabbim der sakın ola harama yanaşmayın

Haksızlık için sakın kulların canını yakmayın

Nefis şeytan ilerde çağırırsa sakın yüzüne bakmayın

Sakın ola çaktırmadan sessizce kolunuzu koluna takmayın

Günah deryasına dalarsanız gören yok sanmayın

Günaha bir an dalarsanız tövbe kapısı var sakın unutmayın

Bundan sonra bir daha günah deryasına dalmayın

Aklını yerken peynirle uçurumda kul boşlukta yanmış

İman var iken imansızlıkla yol almayın

Sakın ola Nur Kur’an sünnetsiz kalmayın

Kem gözlerle insan namusuna sakın bakmayın

Derya deniz diyerek nefretle içine dalmayın

Nefis şeytana uyar onu imanla bağlayın,

Tek başına yola sakın salmayın

Aklını yerken peynirle kul uçurumda boşlukta her şeyi anlamış

Anlamış anlamışta sanki biraz geç kalmış

Uçurumdan düşerken aşağıya o an soluksuz kalmış

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kula Lazımdır Kur’an İle Adalet

Haydi, durma biraz iyilik et

Dert gelirse de az sabır et

Gönlünde olsun merhamet

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Nur Kuran ile Resule koş  geç kalma

Nefret ile gönülleri yakma

Kin dolu gözle gönüllere bakma

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Ağlayanlara yufka olsun yüreğin

Zalime karşı güçlü olsun bileğin

İnsanlığa olsun bolca dua ile isteğin

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

İnsanlara sen seviyorum de susma

Nefretle kinini kusma

Nefis şeytan ile coşma

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Haksızlığa karşı dur ol insan

Nur Kuran Resul ile olsan

Neşeyi insanlara sunsan

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Merhametsizlikle kırma kolun kanadın

Merhametle günün olsun aydın

Merhametsiz oldun ortada kaldın

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Yeşert kuruyan o dalları

Viran olmasın gönül bağları

Cehaletle geçmesin ömür çağları

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

İnsanların kirpiğin de yaş akmasın

Nefret kin gönülleri yakmasın

Tabip olmayan yaraya bakmasın

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Terk et yüreğinde hain çırpınışı

Deme inançlı örtünene düşünene çağ dışı

İyi düşün sözünde var imla yanlışı

Kula lazımdır Kur’an ile adalet

Mehmet Aluç

Gülümsemeye Sevmeye Geç Kaldım Der İken

Her gün, her an seni yazmak kokun ile olmak gözlerine bakmak seni seviyorum demek, Allah’ın bir lütfu olsa gerek ay yüzlüm… Bahar kokulum, hayatın anlamı içinde olman hayata yeniden gülüşünle hayat katmanda Allah’ın bir lutfu olsa gerek, yoksa hayatın inişli çıkışlı yollarında bir birimize destek olmadan nasıl çıkardık bilmiyorum, düşünmek istemiyorum bahar gözlüm.

Hani son baharda ağaçlar yapraklarını döker ya Allah’ın izni ile toprağa bende solan bir yaprak gibi Allah’ın izni ile gönül toprağına düştüm sararmış halimle yeniden yeşerdim yeniden gülüşün sarışın bakışın ile Allah’ın izni ile hayat buldum çimen gözlüm…

Ondan bana baktığından ben hep gülüyorum, çünkü sana baktığımda sen hep gülümsüyorsun da ondandır Allah’ın izni ile bal yanaklım. Ben senli düşler kurarken de yanaklarım gözlerim gülümsüyor ay yüzlüm biliyorum ki sen bana Allah’ın bir emaneti ve lutfusun ve düş değil bir gerçeksin beni gülüşünle canlandıran kırgın anlarımı inşa eden bir meleksin evet evet sen bir meleksin. Yoksa benim gibi gülmeyi sevmeyi bilmeyen birisini böylesine adam eden sen evet sen bir meleksin beni gönlüne alan gülüşü ile baharları yaşatan…

Hayata, gülümsemeye sevmeye geç kaldım der iken tüm kırgınlıkları damarlarımda hisseder iken beni gurur duyarak seven sen karşıma çıkmasaydın bu ben bu ben olur muydum ay yüzlüm bahar bakışlım tabi ki olmazdım… Mutlu olmayı mutlu etmeyi bilmeyen birine böylesine güzel sözleri söyleten Allah’ın bir emanetisin sen bana her iki satır yazımda şiirimde sen varsın, günüme gölge düşerken sen hiç bana gölge olmadın hep güneşim oldun, yürüyeceğim yolum adım atacağım sokağım ağladığımda ağlamadan gönlümü sımsıcak göğsünde teselli eden sen varsın.  Beni senin gönlüne bir yaprak gibi düşüren Allah’a binlerce kez şükürler olsun, çok ağlamama üzüntüme dayanamayan Allah’ım, seni bana cennetten gönderdi.  Allah hangi kulunu kendisine teslim olduktan sonra dermansız bırakmış ki, merhameti ile hangi kulunu sarmamış ki, ağlar iken omuzuna yaslanacağım yok der iken, Allah huzuruma gel yanımda ağla derdine derman vereyim dememiş ki… Allahu Ekber…

İçimdeki yaraların kabuk bağladığı sızlayarak feryat ettirdiği anda şifası ile şifa sunarak seni gönderen, cevabını bilmediğim cevapsızlık uçurumunda gezinirken gerisin geriye dönmemenin çaresizliği ile kaybolup yok olmak ister iken, bir anda umut bahar'larının vadisinde seni gönderen Allah’ıma şükürler olsun.  İşte bu nedenle bana her sorduğunda ”neden gülümsüyorsun sen hep der iken” işte ben bu nedenle hep sana bakar iken gülümsüyorum bahar bakışlım, ben gülmeyeyim de kim gülsün papatyam, manolyam…

Mehmet Aluç

Geç kalmışlığın pişmanlığı

Gözyaşlarım damlıyor gecenin karanlığında

Yanağıma damlarken donduruyor bir anda

Anıların çocuk masum yüzünde acılarım karşımda

Gözyaşlarım damlıyor gecenin karanlığında

Hangi şehirdeyim belirsiz

Var mıyım yok muyum yaşadığım zaman fersiz

Sahipsiz akşamın karanlığında yürüyorum

Solmuş çiçekler besteliyor hüznümü

Sana koşan adımlarım çaresiz sokaklarda

Suskunluğumu gizleyen akşamların sahilindeyim

Soluksuz köhne şehrin caddelerinde yokluğuna yürüyorum

Geç kalmışlığın pişmanlığı ile ağlıyorum gecenin karanlığında

Mehmet Aluç

 

Kavuşamadım Gül Yüzlüm

Kavuşamadım ben sana gül yüzlüm geç kaldım

Yol aradım sana varayım yol bulamadım

Son nefeste kavuşayım dedim kavuşamadım

Adım adım kırıldı ayağım varamadım

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Kavuştum da seni bulamadım gül yüzlüm

Mezarın yıkılmış hasretimle sensizlik ölüm

Yol aradım sana varayım yol bulamadım

Son nefesine kavuşayım dedim kavuşamadım

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Kul Mehmet’im sinem sensiz yanar kanar

Kurudu beraber diktiğimiz o çınar

Akmaz artık sensiz kurudu akan o pınar

Mezarın başında kurudum ölüm beni sınar

Kavuşamadım gül yüzlüm ben kavuşamadım

Kavuştum da seninle öldüm bende ay yüzlüm

Mehmet Aluç©