Gönlü Güzel İnsanla Olmak

Beni bilenler gönülden sevdiğimi bilirler

Rabbim hak yolda sana varanlardan eyle beni

Bunu Rahman bilir derim âmin derler bana gülümserler

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Rabbim hak yolda bizleri gidenlerden eylesin

Hak yolda insanlara gülümseyenler'den etsin

Hak yolda hak yolu bilip görenlerden eylesin

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönül gönlü güzelin gönlünü okursa

Gönlü güzel insan karşımda gülümseyerek durursa

Koşar sarılırım bu çok olan günahımla Rahman kavuşturursa

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönülden sevenin bir tek sözü başım üstüne

Hak yolda yürümek onunla isterim bütün gücümle

Rabbim vardırsın gönülden seven hak yolda yürüyenin kapısına

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Gönül dostu ile olmak hem kolay hem de zordur

Hak yolda hakka yürüyen ne güzel kuldur

Ya Rabbim hak yolunda yürüyen kulunla beni buluştur

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Kul Mehmet’im hak yolda ol bitirme ömrünü

Gönlün de açtır dostun için cennet gülünü

Hak yola çevir sen artık ne olur yönünü

Gönlü güzel insanlarla olmak insanı güzel yapar

Elinde çamur kir varsa seni temiz eder candan koşar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Nebiye Ulaştır Yolumuzu

Lütfünü esirgemeyen Yüce Allah’ım

Ömrümüz hata günah dolu Rahmanım

Sana döndüm geç oldu yönümü

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Nefis şeytanla başımı vururken taşa

Nefis şeytan kandırdı dedi olursun paşa

Akıttılar gözümde yaş yatırdılar günah çamuruna

Senin yolun bu dediler işte böyle yaşa

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Geç ayıktım geldim huzuruna Allah’ım

Dertlerime derman sensin Yüce Rahmanım

Kendim düştüm sen düşürdün diyemem hâşâ

Boş yere inandım başım vurdum taşa

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Doğarken giymiştik unuttum ben kefen

Bu âlem bize tapulu değil bilemedik edindik mesken

Ölenlerden ders almadık önlerimizden geçip giderken

Bu dünya ya gelirken bize kalacak derken ecel alıp giderken

İmanınla doldur özümü aç gözümüzü

Sana gül kokan nebiye ulaştır yolumuzu

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Lanet Olsun Araya Nifak Sokanlara

Uyanın ey gafil olanlar ölüm var

Hak zikrini söylemeyenler uyanın ölüm var

Haram mal ile karnını doyuranlar

Uyanın artık ölüm var

İnsanlar katl ederken seyirci kalanlar

Seyirci kalmayın büyük hesap var

Büyük hesap ile sonsuz azap var

Azaptan önce sancılı ölüm var

Yaratılışımız toprak diye çamur olmaya gerek yok

Arzuların var diye insanların ölmesine gerek yok

Nefretle ortalık doldu taştı

İnsanlık acaba nereye kaçtı

Nefis arzusuna bu kadar mı kapılır kul

Nefretten başka merhamete uzanan yok mu yol

Belayı az yakalayamadık hemen ortalığa saldık

Ortalığa saldık güzel ülkeyi edepsizce yaktık

Nefreti nasıl şerbet diye içtik

İnsanları katl edildi rahata mı eriştik

Göğsümüzde merhameti nasıl deştik

Suçsuz olanlara iftira nasıl attık

İnsandık kardeşdik

Nasıl insanlığı deştik

Nefret ile nasıl piştik

Dünya malı ile nasıl değiştik

Deva yerine zehir olduk

Zehir içtik solduk

Nasıl bir anda düşman olduk

Düşman olduk insanlığımızı unuttuk

Nefis ile olduk

Kulluğu unuttuk

İnsanları katl ettik uyuduk

Uyandığımızda sancı ile yok olduk

Uyardık gönülden millete âşıklara

Nasıl uyduk fikirsiz gafillere

Lanet olsun araya nifak sokanlara

Merhamet varken nefrete koşanlara

Nasıl koştuk nifak ekmeye

Dert çile çekmeye

Vicdanları satarak gülüşmeye

Koşanlara lanet olsun

Mehmet Aluç

Kardeşlik Yoksa Nefret Kin Ah İle Ağlatır İnletir

Gel kardeşim kardeşliği yaşayalım yoksa şeytan kandırır

Birlik beraberlik olmazsa nefret kin çirkefli çamurlara yatırır

Kardeşlik değimlidir gönlü mutlulukla sevgi ile uyandırır

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Kardeşlik ile kavuşmayı dile âlem ile gönüllere dolmasın gam

Her önüne gelene gülünmez ki her gördüğüne denilmez ağam paşam

Nefret kin ile nasıl durursun ey kul bu yaşadığın değil ki yaşam

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Ey nefret kin ile gezen aciz kul ikilikten sana ne fayda

Gel gönlünü ikilikten sevgi ile arındır yoksa boğulursun yüzdüğün çayda

Gerçeği bilen arayan hiçbir zaman nefret kine bulaşmaz gezse bile ayda

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Yalancı düzenbazın gönlüne yoktur imanı

Ararda bulamaz derdine çare ile dermanı

Nur Kur’an da vardır derdinin dermanı ile fermanı

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Kul Mehmet’im der ki nefret ile yaşayan gel de yaptığından utan

Nefis şeytan ile zalim değimli seni nefreti ile tutan

Sen değimlisin onların peşinde giden aşk ile sevgiyi imanı unutan

Kardeşlik yoksa nefret kin ah ile ağlatır inletir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Aleme Güzellik Saçan Değil misin ?

Nedir gönül senin halin matemde misin

Gönül severek sevinç var iken başka alemdemisin

Rahman gönderdi aleme merhametle  adem değilmisin

Yakar yıkarsın sen söyle adam gönlü değilmisin

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Ey gönül gezersin çamurlarda işin gücün hüzn-ü zan

Az ne olur merhamet ile ol rahat bir uykuya yat uzan

Ela gözlü yar değilmidir gönülde nazlı nazlı gezen suzan

Merhmetle ol gönüllerin derdine koş her şey olur ayan

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Karanlık sokaklar dehlizlerde  kalmışsın doğmaz mı sana aftab (güneş)

Dört  kitap ta demez mi yıkma gönülleri yıkarsan Rahman bakmaz etmez hitap

Başka bir dine mi mahsususun ey gönül  değilmisin ehli kitap

Dönde bak aynaya  karanlıklarda gezer iken kalmışsın bitap

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Kul Mehmet’im der ki ey gönül cehennem ateşi var firak’ta (ayrılıkta)

Sen neden dik başınla kaçar gidersin bakarsın ta ırak ta

Bak kainata varmı eksiklik yanlışlık hepsinde var cem ile iştirak (katılım

Haydi bırak benliği al merhameti yanına sende olsun  güzel bir inşirak (parlama)

Dirlik birlik gönül ile cem de değil midir ağlar gezersin

Rahmana şükür ile gönüllerde birlik ile aleme güzellik saçan değilmisin

Mehmet Aluç

Gez Ummanı

Gönüle girmek değildir kolay

Gönül arayanlar vardı ummana

Girmek istersen gönüle sen

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Gönül bulunmaz çamurlu yollarda

Gönüle girilmez viran bağlarda

Bülbül figanın işit anla  gül bağında

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Nurdan yapılı cümlenin gönülleri

Kırma sakın kırarsan olmaz gülüşleri

Rahman bakmaz yüzüne kara olur yüzlerin

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Gönüllere giremem dersin ağlarsın

Gönülleri yıkarsın gezersin anlamazsın

Halin görmez halim ne olacak dersin

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Hiç bir zarar gelmez sana dosttan

Gonca güllerle dolu olsun bostan

Gönüllere sev gir ol sevgin olsun destan

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Kul Mehme’tim seyyah eyle gönülleri

Kötü söz ile konuşmasın kulların dilleri

Merhametli gönülden olsun  sözleri

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Mehmet Aluç

Eller Çeker Nefreti Kini

Bakarım dünyaya sanki kalmamış merhametten eser

Nefret kim sevgiyi böylemi ortadan ikiye nasıl keser

Nedir bu nefret kin üç günlük dünyaya tapmış gider

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Bu yaşanılan hıncı nefreti yaşamak değildir ki kader

Batmış insanlık kan denilen çamura bilmem nereye gider

Bir avuç dolara insanlık edepsizce edilir hunharca heder

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Kul Mehmet der ki halimiz hal değil hayvanlıktan beter

Yeter artık birkaç dolar için yapılan bunca zulüm artık yeter

Rahman merhamet ile olun der bilmem ki kimler dinler

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Mehmet Aluç