Kerbela da Yüreğimizden Vurdular

 

Kerbela da İmam Hüseyin’i değil İslam âlemini vurdular

Biranda vurdular yüreğimizden kolumuzu kökten kırdılar

Kırdılar ah kırdılar kolumuzu kanadımızı kökten kırdılar

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

İmam Hüseyin Hz Peygamberin çiçeği torunu canımız ciğerimiz

Onunla gülerdi nur Resul Hz Ali Hz Fatıma’nın biricik oğlu ciğerimiz

Hasan ve Hüseyin benim dünyada kokladığım iki reyhanımdır

 Diyerek buyurarak onları her gün kokluyordu Nur Resul

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Nur Peygamber şöyle derdi:

Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin’denim

Allah’ı seven Hüseyin’i sever

Hüseyin, torunlardan bir torundur buyurdu

Ciğerimize zulmün oku saplandı kanı akıttı durdu

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Bir yudum suyu çok gördüler

Onları zalimce öldürdüler

Bir daha gün yüzü görmediler

Kendi zulümleriyle zalimler geberdiler

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Gül bahçemizin gülü soldu al kana boyandı

Bunu yapan yezit ile adamları cehenneme uzandı

Toprak o an kan ile doldu çöller yandı

Yüreğimize sancı doldu o zalime o melunlar nasıl yaptı

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Kerbela’nın yıkıldı dağı taşı akar gözyaşı

Hüseyin’imin yoktur başı

Yıkılsın yezit ile melunların başına dünyanın taşı

Yıkıldılar bir bir azap ile ah ile kalmadı onların başı

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Gün birlik kardeşlik günüdür

Kerbela’yı bir daha yaşamamak için imanın günüdür

Zalimleri kardeşlikle yıkma günüdür

Zulüm ancak böyle def edilir ancak bununla mümkündür

Müslümanlar kardeşlikle imanlarıyla her daim üstündür

Bir an gaflete daldı o an Müslümanlar

Zulüm vahşet ile al kana âlemi boyadı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Mübarek Muharrem Aşure ayı

Mübarek Muharrem Aşure ayı

 

       

    

   Mübarek Muharrem ayı bize sancılarımızı hatırlatsa da, bizler kalamayız birbirimize yabancı, bizleri bölmek yutmak isteyenlere her çeşit aşlarımızı birbirine katarak tatlı bir yiyecek yaptığımız aşuremiz gibi, acılarımızı sancılarımızı kardeşliğimize imanımıza katarak birlik ve beraberliğimizi tatlı gülüşlerimizle tatlandırarak sürdürmek imanımızın gereğidir. Muharrem ayımız biz Müslümanların İslam tarihinde bir takvim başlangıcı olması, Hz. Ömer'in halifeliği döneminde yapıldığı tespit edilmiş, o tarihten bu yana da pek çok İslam ülkesince kutlanmaktadır.  Muharrem ayının Hicrî yılbaşı olması, Noel kutlaması gibi bir geleneği çağrıştırmamaktadır, bununla beraber, yılın ilk günü olması açısından biz Müslümanlar için bir önemi de bulunmaktadır. Yüce Kur’an’da ise Muharrem'in ayının farklı bir özelliğinden söz edilir.

  Tövbe Süresinde "Allah katında ayların sayısı, gökleri ve yeri yarattığı gün Allah'ın yazdığı şekilde, on ikidir. Bunlardan dördü haram aylarıdır, dosdoğru hesap işte budur" şeklinde bildirildiği gibi, bu dört aydan biri de şu anda kavuştuğumuz mübarek Muharrem ayıdır.

  Hz. Âdem olmak üzere, Hz. Nuh, HZ. İbrahim Hz. Musa, Hz. Davud, Hz. Yakub, Hz. Yusuf, Hz. Eyyub, Hz Yunus ve Hz. İsa gibi peygamberler bu mübarek ayda ve Aşure günü, özel olarak bazı nimetlere ermişler, bazı sıkıntılardan kurtulmuşlardır.

Muharrem ayı sıkıntılardan kurtulma ayı

Gönüllerde hüzün takviminde kurulsa da yayı

Hz Hüseyin canımız ciğerimizin akıtıldı hunharca kanı

Ağla gönlüm gözlerim unutulur mu böylesi acı

 

Hazreti Âdem babamızın bolca hikmeti onda

Nuh’un gemisinin karaya varınca kalan nimeti burada

Yüce Efendimiz Âlemlere Rahmet ’in sünneti onda

Muharrem ayına kavuştuk cümlemizle beraber şükür bu aya

 

Âlemlere Rahmet ‘in biricik gülü soldu

İnsanlık bu zulümle o anda soldu bu yolu neden buldu

O an o vakit zaman dünya bu zulümle durdu

Hak edenler cezasını elbet aradı buldu

Muharrem ayına kavuştuk cümlemizle beraber şükür bu aya

 

 Bu yönüyle mübarek Muharrem ayımız bir yıl dönümü kabul edilmektedir. Hz. Hüseyin (r.a) ve evlatlarının zalimce hunharca şehit edilmesi meselesine gelince, burada ölen şehitleriz mükâfatını almış, en yüce mertebelere ulaşmıştır, Âlemlerin Rabbi Yüce Allah'ın da zalimlere hak ettikleri cezayı en âdil bir şekilde vereceğinden hiçbir kimsenin de şüphesi yoktur. Bu Vesile ile Kaderi hükme boyun eğen her mümin olarak hepimiz bu olaya üzülür, ancak itidalini ve soğukkanlılığını kaybetmeyiz diyorum. Bu acı duygular hisler bazılarının vücuduna verdiği işkenceyi kabul etmeyiz ve bu acı his ve duyguları bizi taşkınlıklara götürmemesini dilerim

 

Bugün varız yarın yokuz bunu neden acep sanki hiç bilen yok

Dost arayan dost kapısını bir muhabbetle neden çalan hiç yok

Bir selam ile bu âlemde yanımıza gülümsemeyle neden gelen yok

Gam yükünü yüklenmeye bu dünyada ey kul hiç gerek yok

Muharrem ayına hürmetle aşlarımızı birleştirelim

Birleştirdiğimiz aşlar ı paylaşalım gülelim güldürelim

On iki ayımızı aşure ayı Mübarek Muharrem ayı bilelim

 

   Burada meydana gelen bütün bu acı olaylar ezelî takdirin bir hükmüdür. Bizler bunu bir "yas töreni" haline dönüştürmek gayreti ile sünnetin ruhuna ters düşmemeye çalışmamız imanımızın gereğidir düşüncesindeyim. Bu vesile ile mübarek muharrem ayımız İslam âlemine mübarek olsun yeniden dirilişle kardeşliğimiz daim olsun kardeşlerim. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Ah O An Kerbelâ Değil Âlem Yandı...

Vakit mi cehennem elbisesi mi giymişti

Yez’it mi üstüne nefreti dünyalık edepsizliği ile birlikte giymişti

Zaman koşarken sona Hz Hüseyin’e,

 Gül kokan Resul’ün torununa doğru.

Zaman’a sona vakti kana bulayan merhametsiz gönüller,

Cehennem’den alev atına binmiş kendi alevlerinde yanmaya koşarken.

Zaman kâinata her daim dedesi gibi gülümseyen Hz Hüseyin’e gülümserken

Birazdan cümle Müslümanlar ve insanlarca acısını kalbinde silemeyeceği

O zalim ve melun zalimlerin vahşetine bir adım kalırken

Karardı gökyüzü kabardı, cehennem son sürati ile

Yolda nefreti ile cehennemin alev atına binerek koşanlara doğru

Ah Kerbela gönüller ismini anınca alevinle kavrulur

Ah kerbela ismin anılınca gözlerde yaşlar akar kurur

Ah yez’it ismin anılınca cehennemde alevler harlanır

Sanki sanki o an dünyayı kaplar o an alevi

Ah o an kerbela değil âlem yandı

Gönüller susuzluktan kavruldu

Merhametsizlikten kâinat kurudu

Ah olsaydık bir fırtına

O yez’itin suratına binler kumla dolsaydık

Ah yıldırım olsaydık bin yıldırım

O yez’it ve adamlarının kalbine hançer gibi saplansaydık

Ah yetişemedik gül kokan nebinin torunu

Ciğer paresi Hz Hüseyin’imize

Göğsümüzü parçalayarak siper olamadık

Yer yarıldı merhamet sanki silindi âlemde

Gönüller silindi bir anda sanki cehennem alevi sardı

Kanın toprağa damlamadan

Melekler seni kucakladı uçtular seninle cennete

Cennet gülüşünle nurlandı cennet sen meleklerin kanadında uçtun

Gül kokan nur dedenle buluştun

Cennet nurla doldu sen uçtun

Bizler nefretin önüne kalkan olamadık

Yanan yüreğimizin susuzluğunda kaldık

Cehennem alevinde yandık

Kavrulduk…

Eyvah ki eyvah

Artık bulunur mu bu dermansızlığa bir derman

Yolda gözünden alev saçanlara

Bulunur mu bir damla su söndürmek için

Gül kokulu Nur deden yolunda

Uğrarken Kerbela’ya

Gülüşün hala kumlarda parıldar iken

Yez’it'in feryadında her adımında kendisini yakan

Cehennem alevinin sıcaklığı kumlarda yanarken

Gülüşünde bir dem mutluluk alan bizler

Özlemine kanarken

Söz söylemez dillerimizle pişmanlığımızla seni anıyoruz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-