Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Sözüm Sana 2017

Ah iki bin on altı gelişin daha dün tazeydi

Tövbe etmedin silmedin günahını

Yerde sürünmen dersen daha dün yeniydi

Aldın binlerce mazlumun ahını

Bir anda büyüdün nefret ile gözyaşı içinde

Yaktın binlerce masumun canını

Getirdiğin mazluma gözyaşı acı feryat idi

Akıttırdın zalimle beraber insan kanını

Çek git artık nefret gözyaşı feryadın ile

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Yanlışa düştün dersini kendin alırsın dedik

Zalimle oldun  onun pilavını mı yedin

Seni gönlümüzde güzellikle bizler yetiştirdik

Sen bizi değil bizi yıkanları sen dinledin

Çek git biran önce iki bin on altı dünyamızda

Terör belanı da al git yoksa ciğerine saplarız

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Ey iki bin on yedi yüreğinde merhameti al koy

Yürü masumlarla baş başa aheste aheste

Zalimin sofrasında değil fakirin sofrasında doy

Zaliminki ağlatır fakirin güldürür bir gülüşte

Zalimde yok merhamet arama boşuna der soy

Masum ölür cennete zalim cehenneme gider son nefeste       

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Masum feryat etti duymadın iki bin on altı hiç çağrı

İlk gün çok sevmiştik senin o bakışını

Zalimle terörle bir oldun ağlattın zarı zarı

Ufak ufak bir anda gördük hak yolunda kaçışını

Yaz gününde masumların başına yağdırttın karı

Beklemezdik senden zalimle oturarak yaklayışını

Şimdi giderken sönmüş götürüyorsun yanan farı

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

 

Kul Mehmet’im der ki doğru ol yerinde dur

Bir parça mutluluk yeter sana da bize de yeter

Yalan peşinde koşanlar bil ki yalan olur

Zalim gibi hepsi benim olsun deme çektirme keder

Kendi yok oluşu için koşanlar aradığını bulur

Sende zalim gibi olursun perişan gelişin o an biter

Yokluk peşinde koşan yokluk peşinde yorulur

Masumla fakir ile olursan seni gönülden candan sever

Sende iki bin on yedi bundan dersini al

Yoksa gelişin sevinçle olurken gidişin

Bitişin gönlümüzde inan bir günde olur

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ben Çocukluk Resmi Çizemem

Elime boyalı kalem verseler çocukluğu çiz deseler çizemem

Kan gözyaşı ve bombaları çizerim

Birde gözlerinde nefretle bakan insana benzemeyen insanı

Çocukluk nasıl bir şeydi sahiden bilen var mı?

Filistin de Suriye de çocuk olmak nasıldır bilen var mı?

Bombaların korkusunda bir karanlığa sığınmak mıydı?

Annesi babası enkaz altında kalıp ölürken

Yanında üşüyerek ağlamak mıydı?

Saatler sonra insani yardımın

Saatlerce uğraşı sonu kurtulması

Elinin yüzünün kan revan içinde

Anne babasından ayrılması mıydı çocukluk

Ben çocukluk resmi çizemem

Ölümün resmi çizilir mi?

Gözlerin içindeki korku çizile bilinir mi?

İnsan bir umut diye beklerken

Umutsuzluğun bataklığında terk etmesi

Umutlarının alınmasını

Bombaların ölüm kusan sesiyle

Neşelenmesini dans etmesini çizebilir misiniz?

Ben çizemem

O an damarlarımdaki kan çekilir

Oturur hüngür hüngür ağlarım

Sancılanır aylarca sancı çekerim

Koşamadığım

Varamadığım

Feryadını duyarak ses olamadığım için

Çizemem ben çocukluk resmini

Çizemem

Filistin de Suriye de dünyanın dört bir yanında

Oyunlar oynamak yok bombalarla oynamak

Silahlarla barut kokusunu ciğerine çekerek

Bir karanlıkta sessizce saatlerce kör ebe oynamak

Sessizce beklemek var

Dışarı çıkınca

Parçalanmış bedenler

Kan kokusu var

Az önce oynadığı arkadaşının parçalanmış bedeni

Gözlerinde şaşkınlık feryat dolu anlayamadığı

Çözemediği binlerce sorunun cevapsızlığı

Ürküntü şaşkınlık anlamsızlık

Ben çocuk resmi çizemem

Ağlayan çocuğun yüreğindeki korkuyu

Gözyaşlarındaki yakan alevi

Suskunluğundaki feryadı

Annesiz babasız kalmanın acısını çizemem

Koparılmış bir gül gibi

Bombalar altında hayattan koparılmış

Sokaklarda bedenleri parçanmış bir çocuğun

Ölüm anını çizemem

Hiç kimsede çizemez

Ama kardeşliği çizerim

İnsanlığın nasıl rezil bir durumda olduğunu

Kendi çıkarı için şerefsizce insanı katl ettiğini

Üç günlük dünyada

Kasasını ölümle

Silah satışındaki paralarla doldurduğunu

Duyarsızlığını

Hissizliğini çizebilirim

Çizerim ama ona da hiç bakan olmaz

Anlayan olmaz

Olsun ben çizeyim

Anlayan biri çıkar

Tutar elimden

Gel beraberce

Tüm dünyaya bu resmi çizelim

Tüm kötülükleri

Rezillikleri

Şerefsizlikleri silelim der

Bellimi olur çıkar gelir

Allah’tan umut kesilmez ki

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İlacım Yokluğun

Yüreğimde fırtınalar eser

Acıları dillerimi keser

Bu hasretim bana yeter

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bana bakanlar beni kınadı

Hasretini içtim ruhum canlandı

Bu ayrılık ikimizi de sınadı

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Gizlemiyorum gözyaşlarımı

Sırtımda sensizlik yüküm

Sırtını bana döndü bana yarınlarım

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Teselli aramıyorum meyhanelerde

Bahaneler yok sözlerimde

Hasretimi taşıyorum gönlümde

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Ben olayım gafil şaşkın

Senin oldu gönlündeki aşkın

Zaten bana yatkın değildi bakışın

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Ben çekerim eyvah’ı

Kıyamadım seninle gönül nikâhı

Olamadım da ne yazık gönlünün padişahı

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Muhannetin kahrını çekerim

Sanma sana da güzel derim

Güzel benim olmayınca ne ederim

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Gel dediğimde gelmedin

Mutlu bir gün göstermedin

Aşk bira fedakârlıktır bilmedin

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bitmesin gönlümün hicran yarası

İstemem bende kalmasın aşkımızın hatırası

Beni aradı buldu bahtımın sen karası

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Bir gün karşılaşırsak görmem seni

Üzülme ayrılıkla rezil etmem seni

Çevir benden yüzünü görme sen beni

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Çok emindim sevginden

Döndün ettiğimiz yeminden

Çevirdik yönümüzü biz dünden

İlacım yokluğun şifam gözyaşlarım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sözlerim-2

Anlamı olmalı hayatın insanın yaşamın vakti geçmeden, vakti geçtikten sonra hayata insana yaşama ne kadar anlam yükleme çalışsan da anlam bir süre geçtikten sonra fayda vermiyor, giden gidiyor gidenler geri gelmiyor. Pişmanlıklar gözyaşı yanında seninle kalıyor.

Ertelemek çare değil, gizlemek yok etmektir…

Ölmeden önce sarılmak gerek, öldükten sonra mezarında kimse kalkarak birbirine sarılamıyor, sadece toprağa sarılarak yatıyorsun mezarda.

Unutmak yalan görmeden de yaşarım bir talan, yalanla talan gönülde kalandır.

Oralı olmak gerek, orası derken aşk ilinden olmalı, yüzü gönlü karalı olmamalı, seven olmalı.

Kadın neden ağlar? İnsan neden bakar? Ağlarsa kadın gönlüne ak yıkılmasın dağlar yollar, kadın ağlarsa ne yollar kalır ne de bahar gibi açan dağlar yaylalar ovalar kalır gönülde, hepsi yıkılır.

Yalnızlık var olduğunun acıları ise diri olduğunun işaretidir. Keşke bu var oluşunu diri oluşunu terk etmeden önce, sevgilinin ellerini tutarken gözlerine bakarken, daha çok severken hissetseydin, şimdi yalnızlığınla acınla tek başına kalmazdın.

Beklemek, uçuruma yuvarlanmak kör kuyulara düşmektir, dilinde gönlünde sevgi sözcükleri yoksa karşındaki sevgiline söyleyemiyorsan, beklemek senin için bir uçurum düş düşebildiğin kadar, bir kör kuyu kal kalabildiğin kadar, sevgi sözlerini söylemeye cesaret edene kadar.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Söylesene Ey Zalim

terk edip gittin gönlümde ahlarım çoğaldı

benden başkası seni nasıl koynuna aldı

sen gittiğin günden beri zamanım durdu

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

gittiğin günden beri hasretin yüreğime dokunur

söylesene benim gibi seni seven nerede bulunur

ayrılık okları hasretinle yüreğime hergün saplanır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen yanımdayken her günüm bahardı

söylesen kim seni aldı yüreğimde nasıl çaldı

gittiğin gündenberi gözlerin gözlerimde kor alev kaldı

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

mazi gülüşünle gözümde her gün canlanır

ağladıkça seni seven gözlerim kanlanır

söylesene ey zalim severken insan nasıl aldatılır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

attığım her adımda ismini anarım yüreğim kavrulur

akan pınarlar çeşmeler gibi sanma yüreğim durulur

söylesen ey zalim insan nasıl sırtında hançerle vurulur

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen bu gönlümde göç ettin edeli

seni ararken ben oldum serseri deli

bana ulaşırmı bilmem tabiplerin eli

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

dolaşırım sensiz karanlık gecelerde

ararım sorarım seni şiirler de hecelerde

bulurmuyum seni ben bir gün bir yerlerde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

bilmem ki ben sensiz nasıl sokaklarda dolaşırım

kolum kanadım kırıldı ben sana nasıl koşarım

sensiz sızım sızım sızılar her bir yanlarım ağlarım

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

son defa artık birbirimize dönemeyiz mi

ilk günkü gibi birbirimizi yine sevemeyiz mi

bahar çiçekleri gönlünde açıp tenime değmez mi

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sebep neden neydi bilemdim sende söylemedin gittin

sebep neden bende ise neden bana güzellikle söylemedin

seni üzen dilimse onu sökerdim yerinde bilemedim

seni üzen sözlerimse söyleseydin silerdim gönlümde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

kul mehmetim hiç yolun yoluma düşmezmi

beni bulup pişmanlığını gönül dilin söylemez mi

seni bilmem sensiz bu hayatım böyle devam etmez ki

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.