Hicranla Yansın

Hicranla yansın bu gönül karışma

Hicrana vuslat çaredir uzaklaşma

Dinle sana hicran acep ne söyler

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Çıkarsa gönülden bir derin feryat

Ömür gelip bitiyor de sen heyhat

Hakka iman et etme ömrü bayat

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Hicran yoksa kavuşmanın tadı yok

Al hicranı incitme gönlün içine sok

Hicran gidene kadar sabırla ol tok

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Asıl vatan anavatan bil ki ahirettir

Adımlarını o yöne doğru sevk ettir

Bu âlemde alacağımız iki nefestir

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Her güzelliğin vardı zoru amma

Zor var diye yaşama sen gamla

Varırsın hayatın sırlarına zamanla

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Hicran varsa vuslatta karşıda durur

Az sabır edersen vuslat olur nur

Sabır etmezsen nefis şeytan vurur

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Kul bu dünyada hiç kalıcı kul değil

Var hakkın önünde sen durma eğil

Dünyaya gelen her kul ecelle ölür bil

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Aşk perdesi ile gelir bil sen Gönül’e

Perdesini sen açamazsın bile bile

Zamanla açılır sen az sabır et hele

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Varmanın ateşiyle yanmalı gönül

Varmak o zaman olur budur formül

Yanarsa yansın olsun gönül kül

Közlerinden yeniden dirilir gönül

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Hicran aşkın kanunu da bilesin var

Hicran yoksa vuslat olmaz sana yar

Bırak yağarsa yağsın başa her gün kar

Karı yağdıran hicranı veren Rabbim var

Teslimiyetle teslim ol âlemi sen sar

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Hicranı veren Rabbim dermanın verir

Gönülde geçenleri Rabbim bilir

Sen gönlünde bakar sen neleri geçirir

Sabır varsa her derdine dermanı verir

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Kul Mehmet’im hakkın yanında kal

Uzandığın hakkın kırılmaz dalıdır al

Yaşadığın hayata göre olur her sual

Al gönlünü eline sen onu san tual

Hicranda sen yâri sorumlu tutma

 

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ben Olsaydım

Karlar lapa lapa başına yağdığında

Üşüyen gönlüne doğan sabah güneş ben olsaydım

Ukbaya varmadan yürüdüğün dünya yoldun da

Sana varan yol seni güldüren ben olsaydım

Saçların rüzgârda dört bir yana dağıldığında

Dağılan saçlarına sımsıkı sarılan ben olsaydım

Hasretlik içinde bir damla gözyaşı döktüğün anda

Gözünde akan hasreti silen gözyaşı ben olsaydım

Bir an yürürken önün karanlık olduğunda

Önünü aydınlatan ışık ben olsaydım

Dertlerini gökyüzünde yıldızlara anlattığında

Dertlerine derman olmak için seni dinleyen ben olsaydım

Gönül evin çok sessiz olduğu zamanlarda

Kapında oturan kapını her an çalan ben olsaydım

Kahkaha ile gülmek istediğin gülemediğin anda

O gamzene dolarak seni güldüren ben olsaydım

Yanağına konan gülümseme soğuduğunda

O gamzeni öperek sımsıcak öpen ben olsaydım

Duymadan görmeden inanmayı istediğin anda

Gönlünde aşk ile gönül kapında ismini haykıran olsaydım

Aşk duygular ile anlatılır bana anlatan yok dediğinde

Sana en güzel aşk duygularını anlatarak sarılan ben olsaydım

Eğer bir gün yaşamak için sebep arayıp bulamadığında

Binlerce yıl yaşaman için yaşama sebebin ben olsaydım

Dudakların hicran ateşi ile titrediğinde

O baldudaklarını öperek titremesini durduran ben olsaydım

Dünyanın meşakkatinden usanıp her şeyden vaz geçtiğinde

Bir vazgeçilmezin olarak bir ben olsaydım

Kelimeler heceler sana sus dediğinde

Sana kelime hece olarak gönlüne doğan ben olsaydım

Şiirler yetim kalıp kaleminden dökülmediğinde

Şiir şiir kaleminde yazan kalem ile ilham prensi ben olsaydım

Her dokunan yüreğinde acılar bıraktığında

Acılarını alan seni acısız bir ömür boyu güldüren ben olsaydım

Hayallerin bir an solduğu cansız kaldığında

Hayallerine can olmak için tüm hayallerim bu canımla senin olsaydı

Kul Mehmet’im aşk böyledir gönlünde vermeden yaşanılmaz

Bir şey verip yârden bir şey almadan da sanmayın tat alınmaz

Bu dünya hanında bir gülümseme olmadan canan ’sız yola çıkılmaz

Her sabah tatlı cananın yüzüne bakarak gülümseyen ben olsaydım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ayrılırsak

Can efendim muhabbet bizimle daim olsun

Gönlümüze aşk dolu sözlerde nurla dolsun

Bizden ayrı olanlar arayıp yolu bulsun

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Değer verilmez ki bu dünyanın ah şanına

Aşk ile girelim biz gönüllerin bağına

Varsın insanlar baksın sağında soluna

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Ayrılık bizim için inan kara ölümdür

Gönlümüzde açan o aşkın solmaz gülüdür

Başında öten aşkın gülün o bülbülüdür

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Açık gönlümüz aksın berrak olan ırmağa

Hep birlikte varalım geçit vermez o dağa

Herkes aşkla varsın o aşkın olduğu bağa

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Aşk yolunda aşığa sanmayın yol sorulmaz

Aşk olursa gönülde aşk yolunda yorulmaz

Aşk Rahmandan kula bir ihsandır kin bulunmaz

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Aşkla sevelim ömür yolu olmasın yaman

Aşkla dönüyor dünya onla beraber zaman

Aşksız hayatta nefis şeytan vermez ki aman

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Kul Mehmet'im oturdum âlemi seyran ettim

Aşk deryasında bende bu aşkla size geldim

Aşkla cümle âlemi bende gönülden sevdim

Eğer biz ayrılırsak gönlümüze kar yağsın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yağıyor Kar

Yağıyor kar yağan rahmettir Rahmet

Sanmayın yağan kar kullara zahmet

Kuluna Rahman çektirir mi hiç zahmet

İnsanlık için yağıyor Rahmet nur nur

Yazın yaz olacak kışın kış soğuk olacak

Ölümü anlatan karla insan yol bulacak

Toprak altında bitki bin bir soğukla olacak

Yaz gelince yeniden Rahman izni ile canlanacak

Her bir şeyde vardır Rahmandan hikmet

Kışın ölen dünya beyaz kefenle sarılır

Yüce Rahman ol deyince olur yazın canlanır

Türlü türlü nimetle kullar nimete kavuşur

Doğanın düğünü diyelim biz bu kara

Sanmayın Rahman gönülde bırakır yara

Kar ile Rahman gönülleri işte sardı

Bu mana ile bakın siz yağan kara

Yaz kış Yüce Rahmandan yasadır

Ömür hayat dediğin nedir kısadır

Kar yağar giden havadaki zehirdir

Karın yağmaması beterin beteridir

Kışın odun kömür taşınır kucakta

Kombiyi yakan uğraşmaz oturur bucakta

Soba yanar yemek pişer lokur lokur ocakta

Kestane alan değil sobası olan yer ayakta

Kışın biraz olsa da çile

Cümle tabiat kar ile gelir yazın dile

Kış soğuk olacak elden bir şey gelmez nafile

Doğudaki kar ile batıdaki yağan kar aynı değil bile

Kul Mehmet’im budur ezeli takdir

Yüceler yücesi Rahman her şeye kadir

Merhametli olmazsan yaşadığın hayat beterdir

Haydi, gel hayatını iman ile biçimlendir

Zorla cehennem girmeye çalışma,

Rabbim her şeye bil ki muktedir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sevginin Dili

Kırk bin kapıya varır sevginin güzel dili 

Eğer bilir isen sen bunun nur kıymetini 

Kine bulaştırırsan sevginin nur dilini 

Nefretle uzatma sen ne olursun elini 

Ne kadar koşarsan koş sonun hüsran olacak 

Garibin başına hep sanma yazın yağar kar 

Seninde başına kar yağar olur dünyan dar 

Bu dünyada yarın ne olacağı bilinmez 

Kine bulaştırırsan sevginin nur dilini 

Ne kadar koşarsan koş sonun hüsran olacak 

Merhametli olursan heyben sevap dolacak 

Nefretinle gezersen heyben günah dolacak 

Bu dünya ne sana ne bana sanma kalacak 

Herkes ne kazanırsa onla mezar dolacak 

Ne kadar koşarsan koş sonun hüsran olacak 

Her zaman bu hayatın gitmez düze akışı 

Gönül'e güzel olsun bu gönlünün bakışı 

Haydi, durma sevgiyle ör gönül'e nakışı 

Ah birde gönülde aşkla olursa bakışı 

Hep koşarsın cennete hep koşarsın sevgiye 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet- 

Not: Elif Keskin Karabulut Kardeşimin-NAKIŞ-Şiirinde 

ilham alınarak yazılmıştır. 

Yine Türkiye'm Kazandı...

Yine Türkiye'm kazandı

Başarı için gerekir İstikrar

Sabırla beklemek gerekir budur karar

Mutluluğa varmak için vermeli karar

İstikrar

Karar

Kar ile

Yine Türkiye'm kazandı

Eridi nefret

Buhar oldu uçtu paralel

Hayırcı olana denildi hayır

Az evet diyen az yükseldi biraz

Ekonomik alanda faydalı olmak

Dengeli bir şekilde

Büyümek ilerletmek için

Yine Türkiye'm kazandı

 Ülkede istikrar kazansın dedik

Güven kazansın istedik

Birlik, beraberlik büyüsün diye bekledik

Kardeşlik kazansın rüyası ile yattık istedik

Türkiye'miz kazansın diledik

Yine Türkiye'm kazandı

Bir pırlantadır Türkiye'm

Pırlantadır insanım sağduyulu olursa

Dünya oldu Türkiye hayranı

Nefretle karışmadı ayranı

İstikrarla sürecek devranı

Gönülleri oldu Rahmani

Yolunu kestik buhranın

Yıkıldı perişanlıkla nefretle koşanın

Olduk sanki nefret müptelası

Herkes oldu canlar belası

Şimdi olduk canların canı

Sevda ile akar kanı

Kardeşlik huzurla bağlandı

Kiminin aklı başına geldi ağladı

Nefret karanlık yolu ışıkla aydınlandı

Yine Türkiye'm kazandı

Hayırlı olsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Beklemek Gerek Bazen-2-

beklemek gerek bazen
yağan karda
bahar yürüyüşü için
her yağan kardaki
hikmeti anlamak
ne için yağdığını bilmek için
ölmeden dirilmek için
dirilerek ölmemek
severken terk edilmemek
gülümserken solmamak
var iken yok olmamak
Allah'a kul olmak için
secde eden kullardan olmak
iman ile yol açmak
ağlayanın göz yaşını silmek
nefret mirasın reddini
insan olmanın cibiliyetini
tanımak için ceddini
yıkmak için nefsini
gülümsemenin neşesini
bilmek için
bazen beklemek gerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen




olmalı bazen gönüllere varan semazen
diller söylemli gerçeği olmamalı mecazen
sevmeli gönülleri kıymet vermeli özen
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen

beklemek gerek bazen
kaçamak yaşamamak
çirkinle güzeli değiştirmesinler diye
damarlarda nefret akmasın diye
kin nefret niye
güzeli doğruyu
ezan sesindeki hakkın sesini
çağrıyı duymak için
hakkın sesi ile olmak
hak yolda olmak
hakkı
söylemek için bazen beklemek gerek
gülümseyerek
gönüllere girerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Aşamadım Yar

Aşkınla ben yüce dağlar aştım yar

Bir ben senin gönlün aşamadım yar

Yaz gününde başıma yağdırdın kar

Al senin olsun tatlı can dedim yar

Aşkınla ben yüce dağları aştım

Bir ben senin gönlün aşamadım yar

Seni candan sevdim sen bana küstün

Ölü toprağını üstüme serptin

 Sana az gül dedim sen hiç gülmedin

Aşkınla ben yüce dağları aştım

Bir ben senin gönlün aşamadım yar

Kul Mehmet yar sevmedi yasın olsun

Geçen günler hep göz yaşınla dolsun

Bu bedenin yaşamasın yok olsun

Aşkınla ben yüce dağları aştım

Bir ben senin gönlün aşamadım yar

Mehmet Aluç  (Kul Mehmet)