Hatırlayan Hatıraları Ağlıyor

 

Sanki her şey hatırlar gibi eskimiş

Gülmek isterken donmuş kalmış gülememiş

Böylesi bir resmi kim gönüle yerleştirmiş

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Acıyı göğsümüzde saklarız ninniler gibi

Acıyı yaşarız en koyusundan bulamayız tabibi

Birde oluruz en koyusundan asabi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan hatıralar olmalı ecnebi

Ayrılık hasret hatıraya ediyor eziyeti

Yıllarca demleniyor hasretle hatırlayınca dert sahibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ağıtını içine yakarız dertli bir türkü misali

Ayrılıkta hatıraların ne işi var yok mu gülüşe emsali

İçine nasıl yığılır binlerce acıdan cevapsız soruları ezer garibi

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Gözlerin arkasında kalan bir karanlık ölesiye

Hatıralar yaşar mı karanlıkta nefessiz böylesi ’ye

Yaşamaz ama yaşatırız biz cansız olanı ölmüş nefesiyle

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Cansızı canlı diye sararız ne diye sımsıkı

Baksana konuşmuyor çıkmıyor sesi gıkı

Üzerimize nereden yapıştı sanki Arap zamkı      

Bir insan ayrılıkla hatıraları anmasın bu değil hakkı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Geride kalan kalışsa bırak karanlığında kalsın

Hasreti yaşayan hatıraya bakmasın yanmasın

Ayrılık ilinde yaşayan bu hatıraları yanına almasın

Yeni hayatın kapısını açacağına karanlığa dalmasın

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Ayrılık son tren değil karamsarlığa lüzum yok

Yüreğe saplansa çıkar elbet bu ok

Başka sevilecek girilecek gönül mü yok

Hatıraların hançeriyle bağrımız deleriz vay vay vay

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Hatıralar yanlışı silen silgi olmalı

İçine acıları kahırları doldurmamalı

İçine bakınca yanlış olanı görmeli dersi alınmalı

İçine girince kendini karanlığına kapatmamalı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Kul Mehmet’im hasretlikte hatıralar bir sancı

Hatıralar bu anlarda olmasın bize hancı

Acılar üste üstümüze gelen sanki bir akıncı

Yazarız onunla acıları oluruz neden destancı

Bakan ağlıyor hatırlayan hatıraları ağlıyor

Hatırlayanın gözlerinde hep yaşlar akıyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Var Git Güzel

Akıl mantık ile sevmedin gönülden dışarı çıktın

Gönül evine değer vermedin utanmadan yıktın

Hayret etmiş gibi birde edepsizce durdun baktın

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Yıkık hatıralar arasında kendi düşlerimle kaldım

Bir güzel seveyim dedim seveyim derken yandım

Severken herkesi kendim gibi dürüst kul sandım

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Bülbül gibi gül dalına neşeyle ben konarken

Gül yerine zakkum ağacına konup yanarken

Her gün damla damla seninle ben solarken

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Kul Mehmet’im yazlarım artık oldu kışım

Dertsiz iken bin dertlerle dolu bu başım

Gece gündüz akıyor artık benim gözyaşım

Var git güzel sen yoluna senden bana yar olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bilemezsin

Sensiz kalan ömrümün son demindeyim

Gecem gündüzü unuttu ağlarım görmezsin

Ufukta kararır gözlerin bana bakarken peşindeyim

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Beni bıraktın gittin bilmem ne uğruna

Yıktın gönül bağlarımı arzularınla kaldın koyun koyuna

Vebali ağlayan gözlerimin vebali senin boynuna

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Kul Mehmet’im der ki çaresizler meyhanelerde,

 Ben  seni aradım gönül hanelerde

Şükretmedin halimize çektin gittin göz göre göre bahanelerle

Ağlar gezerim şimdi sensiz viranelerde doldururum çilemi çilehanelerde

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Mehmet Aluç

Hasretin

              

Şarapnel parçası sözlerin yüreğim parçalar

Hasret dolu yarınlar hatırlarım gözlerimde damlar

Hatıralara dalarım sensizlik bağrım dağlar

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Yüzümü çevirdim bir daha dönemem sana

Kader yaşamak için sabırla düştü bu cana

Aşkı yaşamak isterdim seninle ben kana kana

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Kul Mehmet’im isyan yoktur bu sözümde

Dünya sevgisi artık yoktur benim gözümde

Bu ayrılığa söyle var mı vuslat çözümde

Gözlerin yağmurla damla damla başıma yağdı

Mehmet Aluç