Okuyacak Okuyucuları Göremiyorum

Şiirlerin içinde geziyorum

Gönüllere yazarken gülümsüyorum

Heceleri art arda yazarken seviniyorum

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Okuyanların hepsi şair şiirleri

Şairlerden başka yorum yazan yok göremiyorum kimseleri

Şiiri şair yazar okuyucu okur biliyorum

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Kimler okuyucuları sakladı

Şiirsiz bırakarak tek başına ağlattı

Gönlü sevindiren okşayan şiirleri okuyucular neden yalnız bıraktı

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Tanınmış şairin şiiri okunur yeni şair okunmaz

Onlarca şair var okuyanlar hep şairlerdir yazar bedavaya

Bedava yazan okunmaz hepsi uçar havaya

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Şairleri arayan soran yok hep yalnızdırlar

Oysa yazarlar şair gönüllere akarlar

Gönül kapıları kilitli çaresiz bakarlar

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Şair olmaz çok zordur çilesi çoktur

Gönülden ağlayanı yazarsın herkesin karnı toktur

Gönüle güzelliği haksızlığı yazacak şiirden güzeli yoktur

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Gönüllere yazarız

Yalanları yazar haksızlığa koşarız

Canların canına elimize güllerle varırız

Ne gören var ne duyan tek başımıza kalırız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Biz bu mekân da gönüllerde gezen gezginiz

Haddimizi hakkımız biliriz sınırı aşmayız

Haddini aşan olursa hakkını veriri geride kalmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

                                                                                    

Hakkı yarattığı gönülleri severiz

Hakkın yarattığı gönüllerde gezeriz

Şiir yazmaz isek mutlu olmayız

Şiirsiz kalmaz gönüller okur diye yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Aşk ile yazdık meydana geldik koşarız

Gönüllere varır yazarız gönüllerle coşarız

Okuyan az olsa da hiç olmazsa da yazarız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Pazarda insan satmayız

Aşkı yazar aşkı unutmayız

Aşksız hiç yazamayız

Uykusuz kalır yazmadan yatmayız

Zalimleri can sıkanları yazarız unutmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Ne okuyan var ne duyan mutlu kalmayız

Olsun be şairim sen yaz hak biliyor yalnız kalmayız

Okuyucu çıkarsa okur olmazsa da zaman tarih okur

Şiirin boşa yazıldı diye kuşkuda kalmayız

Mekân bizim gönüller bizim bakar yazarız

Lakin okuyacak okuyucuları göremiyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yeni Gönül Sokaklarında Geziyorum

---

Sevda bir yürek işiydi, cesaret ile merhamet dolu gönlün kapılarını açmak canan için gönlünde güller yetiştirmek değil miydi?

Hayallerini bir kenara atarak, cananın hayalleri peşinde koşmak değil miydi? Cananın gönül sokaklarında gezmek, mutluluk çiçekleri gönlüne ekmek değil miydi ey cananım?

Ben seninle yürüdükçe gönül sokaklarında sen benden adım adım uzaklaştın ve gözden kayboldun, gittin! Ben hala önüme bakıyorum ve yürüyorum senin gönül sokaklarında sensiz! Bilmem sen ne yapıyorsun bensiz başka sokaklar da?

Ya ben sevmeyi yanlış bildim galiba, sanırsam olabilir amma desem de sen yanlış bildin ey cananım… Hala gönlüm direnmenin karanlık olsa da gönül sokaklarının izbe köşelerinde seni bekliyor… Ben yürüdükçe vurgun yesem de, gözlerimde kanlı yaşlar aksa da veda etmeden gidişinin hançeri hala sırtımda her adım attıkça biraz daha saplansa da, sensiz kalmayı bana uygun gören Rabbime şükür ediyorum.

Gülümsemeyi bilmeyen seni benden uzaklaştırdığı için, yaramla beni yalnız bırakmayarak senin karanlık gönül sokaklarından kurtarıp, yeniden tertemiz gülümseyen gönül sokaklarına çıkardığı için.

Şimdi ben yorulmadan yeni gönül sokaklarında geziyorum mutlulukla ellerimi semaya kaldırarak dilimde şükür ile hayatıma devam ediyorum, sen nasılsın umursamıyorum, hatta hiç düşünmüyorum, düşünmeyeni düşünmek, merhamete ihanet olur biliyorum… Avuçlarımda sakladığım gözyaşlarını döktüm senin gibi karanlık olan, dehlizlerin dibine.

Hala dik duracak kadar gönlümde aşk ve inancım var çok şükür… Seni kalbime sığdırır iken bana yer kalmıyordu şimdi hem kalbime kendimi hem de dünyayı sığdırıyorum, gökyüzünde uçan bir martı gibi uçuyorum hayatın gülümseten yollarında. Duyguların dilini bilen anlayan yeni canan bulmanın heyecanı ile göz bebeklerimde gülüşünü bulmak için yürüyorum yürüyorum…

Gönülde şafakları söken sen gibi olmayan, gönülde şafakları gülüşü ile aydınlatan, gönlünde bahar çiçekleri açtıran yeni gülüşler için gülümseyerek yürüyorum… Seni yengeçlerin dağıttığı kumlara gömdüm ve unuttum… Şimdi yollarıma dökemediğin dillerin ile, sözlerinle kal baş başa.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...