Ben Gelemem

utanmadan çıkarsın sen karşıma

kapıyı sen kapatmıştın anlıma

edepsizlik var mı senin yapında

ne hakla sen çıktın benim karşıma

düşüncen hep söyle neden karışık

bir gün senle kalmadık biz barışık

neden bilmem  hiç gülmezsin çok yazık

sana gelen yollar ise karışık

kul Mehmet der gel dersin ben gelemem

gülmeyen bir yüze hiç ben gülemem

ben hiç beni sevmeyeni sevemem

sana gelmek istesem de gelemem

Mehmet Aluç

Gelemem artık

Gidişinle mezara gömdün sen beni
Gelişinle mezar da çıkamam ki
Kurşunları sapladın yüreğime
Çıkarmak istesem de çıkaramam ki

Acıma artık ne olur sen bana
Sus ağlama artık bir fayda getirmez sana
Ağlama da bakayım ben doya doya sana
Mezarım başında durman boşuna
Çık desende gömdün beni çıkamam ki artık

Tatlı rüyalarımızı bak yıktın
İçindeki kin nefreti boşalttın
Sana gelen tüm yolları kapattın
Gelmek istesem de gelemem artık
Mehmet Aluç©

Gelemem

GELEMEM Şimdi bana haydi gel desen Yine o mutlu günlerdeki gibi Gönül gönüle aşkı yaşasak desen Gelemem Bir daha terk edilmenin ıstırabını yaşayamam Sensiz olmanın tekrar terk edilerek Parklarda banklarda Issız sokalar da seni aramanın Sensiz olmanın acısını tekrar yaşamaktan korkuyorum Alıştım sensizliğe zorda kahır da olsa Sen yaşamadan ölmeyeceğim demiştim Ama çok zor Düşler kurduğum pencerede İçimde yine sen yine ben Düşler kurar iken Yine beni terk edeceğin korkusu şüphesi ile yaşayamam Yine sensizliğe alışmak Sensiz kalmanın o ıstırabını yeniden yaşamak istemiyorum Aşk beni yeniden kurtaramaz Kurtarsa da terk edilmenin afet korkusunu yeniden yaşayamam Yalnızlıktan ağlayan güvercinler ile sokaklardayım Terk edilmenin acı kanatlarının yüreğimdeki yaraları iyileşmiş iken Çıban çıban terk edilmenin hasret sancıları bitmiş iken Sensizliğin yazını kışını yaşamış iken Bırak beni terk edilmiş halim ile sensiz seni unutmanın Karanlığına alışmış iken bırak böyle kalayım Tekrara gelemem Ben kendime yeterim Sen aşkımı kaybettim Şair oldum Bırak şair olarak yalnız kalayım Bırak terk edilmenin ıstırabı ile yüreğimdeki Acıları fırtınaları mısralara dökeyim Mehmet Aluç