Kaldım bir kemik deri

 

Sormayın bana artık

Unutamadım yârin adını

Gittiği günden beri

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gözümün yaşı gibi akıyor

Damarlarım da aşkı

Sanki bana ötelerden bakıyor

Gittiği o günden beri

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gördüğüm hakikat değildi sanki

Gördüğüm sanki oldu rüya

Çok seviyordum ben onu güya

Yaşayamazdım yaşıyorum onsuz hala

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Doğarken ağlıyordum ben

Hala ağlıyorum gittin gideli sen

Haydi, gel de bu hasretliği sen yen

Gülmek için arıyorum hala ben

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Gökyüzünde doğar yıldızlar

Sen yoksun yârim yaralarım sızlar

Beni görünce bana acıyor kızlar

Elimde kırık çalmıyor sazlar

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Elbet bir gün biter keder

Çektiklerim bana yeter

Yâri bırakır bu gönül sanmayın gider

Sevdiğim ötelerde bana gülümser

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Kul Mehmet’im beklerim her sabah

Bitsin derim gönlümdeki ah

Biter elbet sensizlikle imtihan

Tek dilimde çıkmasın eyvah

Görmez misiniz halimi

Kaldım bir kemik deri

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

İmanla Alınsın Canımız

Döner mi acep gidenler bir daha geri

Hala boşta doldurulmadı güzel insanların o yeri

İnsan cana candır bulunmaz böyle güzel can

İnsan dertli ise var onunla beraber ol beraber yan

Gördüğün can dostun insan ver her defasında selam

Merhametle ol dilinde merhametle çıksın kelam

Deme sakın oldu bak eski değil değişti zaman

Dert sıkıntı insan değişti ise Rahman senin yanında her an

İmanla devam etsin yürüyüşün olsa da revan

İmanla revan yürüyüşün bil ki dertlere olacak derman

Zalim zulmü ile belasını arıyor başka ne ola

Belasını arayan anında belasını tez zamanda bula

İnsan canı malı kıymetlidir zulüm edilmez her kula

Kula zulüm eden kendi zulmü altında kala sola

İman ile sen çık durma haydi yola

İmanınla onun kokusu sokaklara dola

Âlemlere Rahmet Nur Muhammed nurdan Habib

Nur Kuran Nur Muhammed cümle dertlere tabip

Batıl dediğin imana her zaman olmak ister rakip

Her zaman zelil olur yıkılır sürünür edemez takip

Her anımızda Rahman halimiz edelim dua ile niyaz

Günde beş vakit mümine kılması içindir nur namaz

Yola çıkınca imanla varı varılmayacağı hemen hesaplanmaz

Gayret kuldan niyet kuldan başarı kaçınılmaz zafer Yüce Allahtan

Rabbim sen merhametle bakarsın tüm kullarına

Bin fersah ötede imanlı nurlu kullarının yüzlerinin göster darda ki kullarına

İmanı göğsümüze Almamız için Rabbim yardım et

İmanla yaşayıp imanla ölerek yurdumuz cennet’te gülümset

İmanla yaşasın bu nurlu canımız

İmanla alınsın Rabbim yardımınla bu canımız

Vatan yolunda şehadet için aksın bu kanımız

Vatan için din için helaldir bu yaşayan canımız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen Hala Gülüyorsun

Hala Yüreğim Yanık

Ben gönlünde düştüm düşeli

Yine sensin gönlümün güzeli

Sen hala beni üzdün üzeli

Gönlüm vaaz geçmiyor

Hala yüreğim yanık

Soğutmak istesem de

Sana karşı soğumuyor

Kaç mevsim geçti üstünde

Yüreğime hala kar yağmıyor

Hala seninle bahar ayında

Gözlerine dalmış

Seni hala seviyor

Dudaklarının izi tadı

Hala dudaklarımda

Teninin sıcaklığı

Hala tenimde

Senden bir kırıntı

Kalmadı sansan da

Hala sen varsın

Ayrılık rüzgârını

Estirdiğini bilsem de

Esen bahar rüzgârı sanki

Sen kokan

Esen kasırga seni

Yüreğimde söküp atamadı

Ben gönlünde düştüm düşeli

Yine sensin gönlümün güzeli

Sen hala beni üzdün üzeli

Gönlüm vaaz geçmiyor

Hala yüreğim yanık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hala Bana Gülümserken Mazinin O Sen Kokan Odasında…

---

Resimlerine son kez bakayım dedim bakamadım, sen gittikten sonra her resmine baktığımda gönlüm paramparça oluyor yakıyor yıkıyor bedenimi! Artık bakmaktan o gülen yüzünü gördükten sonra etrafımda seni göremeyince yıkılıyorum sensiz geçen zaman gibi, düşlerim hayallerim gibi…
Mazide kalan tozlu kırıntılar ve karanlık odada yaşamaktan bıktım, her girdiğimde mazinin tozlu odasına çıkamıyorum haftalarca, mazinin karanlık gözleri dörder beşer üzerime gelirken kaçacak yer bulamıyorum çıkamıyorum mazinin içinden...

Seni silemiyorum mazim den kolay değil, ama ben şimdi kendimi siliyorum mazinin içinde, gözlerine baktığım o saatten, gülümseyerek bana koştuğun her günden, yoksa böylesine yaşayamayacağım…

Şimdi vurdum kendimi karaya bana uzakta bakan kimsesizlik kokan sahillere ve o sahillerde ufka doğru yürürken kayboldum, seni bıraktım arkamda hala bana gülümserken mazinin o sen kokan odasında… Artık mahşeri yaşamıyorum, sensiz yağan yağmurlardan ürkmüyorum, kendimi de yaşamıyorum, gömdüm kendimi ufkun derinliğine, masumiyetinden gülümsemeyen yarınlarının bana yalvaran bakışlarından uzak, hayatsızlığı yaşıyorum, tek başıma…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Ebu Cehil Hala Yaşıyor

Ebu cehil hala yaşıyor

Bakın ülkelere şehirlere

Fikri olmayan fikirsizliği ile

Kendi çıkarını düşünen

Kasasını dolduran

İçine sığmayınca yenisini alanların

Gözlerine bakın

Hala Ebu cehil yaşıyor

Benim benim diyen

Her şey benim olsun diyen

Tüm hayatın lüksü bana

Istırabı çilesi diğer insanların olsun diyen

Gözlerdeki manasız

Anlamsız bakışlara bakın

Hala Ebu cehil yaşıyor

Kendi çıkarı için şehirleri bombalayan

İnsanlık için bir değer üretmeyen

Sadece kendi çıkarı için

İnsanları katl eden ülkelere bakın

Ebu Cehil hala yaşıyor

Vahşete bakarken

Edepsizce gülen

İnsanlıktan bir değeri olmayan

İnsanlıktan üzerinde bir şey taşımayan

Kendi düzeni için yakıp yıkan

Gözlere bakın

Ebu Cehil hala yaşıyor

Gurur ile guru duyan

Yıktığı ile şeref duyan

Nefreti ile kin kusan

Cehenneme odunluk olanlara bakın

Ebu Cehil hala yaşıyor

Kanayan yaraya tuz basan

Nefret kini ile yaşayan

Elinde kanlı bombası ile koşan

İnsanlığı hiçe sayarak

Sıpalarla önde koşanlara bakın

Ebu Cehil hala yaşıyor

Kul Mehmet’im Gül Kokan Resul

Ebu Cehil’i rezil rüsva etti

Düzenini tarumar etti

Başına geçirdi bitirdi

Hala onu takip edenler bitmedi

Cehenneme odun lazım

Cennete de mümin lazım

Kısacası

Hak batıl savaşı bitmedi

Ebu Cehil ve yandaşları

Bu dünya size yetmedi

Ateş sizi sarınca

Dünyada size yeter

Ahirette size yeter

Korkmayın feryadınız duyulmaz orada

Rahat rahat azabınızı çekin

Rahat olun size orada karışan yok

Ama götürdüğünüz odunlarla

Aleviniz bol olur

Bunu da bilin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsan.

Gönüllere aşkı kim ördü

Yalandan söyleyin kim öldü

Aşksız güleni kim gördü

Hala merhametli olmaz insan

Yıkılmış köprüleri kim yıktı

Gülen gönülleri kim ağlattı

Yetimin hakkını kim aldı

Hala ateşe doğru koşar insan

Doğru yoldan kim yürüdü

Yolda ki dikenleri kim süpürdü

Yoldaki taşları kim döktü

Hala elinde taş hala elinde çalı dolaşır insan

Hak yolunda yürüyen insan

Yanlış yola saptın geri dön insan

Söz dinlemeyen inat ile gezen insan

Yanlış yolda gitmeye ısrar eder insan

Bahar ayında açar çiçekler

Çiçeklerden bal yapar arı böcekler

Bırakın gönüllerde açsın çiçekler

Hala açan gülü koparır insan

Kadın giysisi giymiş edepsizler

Nefreti ile hala gülümser

İnsanım diye yola çıkar edepsizler

Hala insanım der utanmaz insan

İnadı ile tertemiz olanı suçlar

Merhametli olanı sevmez bataklık ta yatar

Elden ne gelir böyle edepsizdir bazıları insan satar

Hala doğruyu ben bilirim der yanlış yolda gezer insan

Yakar yıkar yıkmadım diye söz eder

Utanmaz birde yanlış yolda gider

Sanır ki dünyada ömür bitmez böyle gider

Hala inadı ile ömrün sonunda doğru gider insan

Cenazede sus pus olur

Mezar dönüşünde sonrası nefsine kul olur

Yanlış fikirsizliği ile fikirsizliğe yol olur

Hala benim fikrim benim fikrim der insan

Zorda kalınca Allah der

Zorluk bitince Yallah der

Yalan yemine vallah billâh der

Hala yanlış konuşur yanlış yapar insan

Zoru görünce kaçar

Yemek görünce koşar

Düz yolda aklı şaşar

Hala ben ben der insan

İman kendine lazım bilmez

Ağlayanı hiç görmez

Yardım dersen onu sevmez

Yine günah ile mezara koşar insan

Namaz kıl dersin yaşım genç der

Ölüm gelince gence erken geldi diye söyler

Gördüğünden ibret almaz gezer

Hiçbir şeyden ders almaz insan

Nefis şeytan dersen arkadaşı

Merhamet değil onun sırdaşı

Dertlerden hiç kurtulmaz başı

Nefis şeytan düşman yine bilmez insan

Kul Mehmet’im artık söyleme yeter

Bu ömür bir gün olur biter

İnşallah gül kokan Resul bize gülümser

Ölümden sonra hayat var unutma ey insan

Mehmet Aluç©-Kul Mehmet-

Hala Anlamanı Bekliyorum

Ben mi anlatamıyorum

Sen mi anlamıyorsun bilmiyorum

Anlatırken zorlanıyorum

Yalnızlığıma çaresiz kalışına

Gözyaşlarıma aldırış etmene

Seni yüreğinde

Yaşaman izin vermeyişine

Anlam veremiyorum

Anlatamıyorum

Anlamsız kalıyorum

Yollar çekerken çilemi

Senin kayıtsız anlamsız

Kalmana şaşırıyorum

Yorgun hayatın üzerine uzanırken

Yorgunluğuma kayıtsız kalman

Ben yanarken senin yanmaman

Sanki biz yokuz

Âlem yok anlayışın yok

 Solmuş dalları kırılmış bir çiçek gibi

Kırık dökük bir kenarda bekleyişimiz

Nedensiz nedeni belirsiz

Ben mi anlatamıyorum

Sen mi anlamıyorsun bilmiyorum

Anlatırken zorlanıyorum

Yalnızlığıma çaresiz kalışına

Gözyaşlarıma aldırış etmene

Hala anlamanı bekliyorum

Anlamsızlığın  uçurumunda

Anlayabileceksen eğer

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)