Sevgisizliğe Nasihat Ver Hayrına

Bülbülün duası gülün açması

Aşığın duası cananın kucak açması   

Sevgisiz kalanın biter mi feryadı

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Boyun bükülür cananın har nazına

Sevilmez mi aşk ile Allah aşkına

Bin can feda edilir her bir aşkla bakışına

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Sevgisizliğe nasihat et hayrına

Aşk ile sen bas bağrına

Elbet cevap verir senin bu çağrına

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Koşarak gezersin aşk denilen baharda

O gönlün cananına kuş gibi uçarda

Âşık aşk ile olursa olmaz hiç hovarda

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Aşk ile seven gönül uslanmaz mı?

Uslanır

Aşk ile seven gönül yanmaz mı?

Yanar

Aşk ile olmak Kula Rahmandan İhsan değil midir?

İhsandır

Cana derman için aşk ile var olun

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Bu gönül sevgisiz kayboldu

Aşk ilinde aşk ile oldu can buldu

Aşk bu gönlüme damla damla yağmur oldu

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Çok şükür aşk bu ömrüme gönlüme yazılmış

Gönlüm aşk aşk diye cananıma bağırmış

Bunu duyan o canan buyur diye çağırmış

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Aşk ile biter cümle elem

Aşk ilinde cananım ile gülem

Aşk ile cananım olmazsa ben nereye gidem

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Kul Mehmet’im gönül aşk elinde düşmüş

Aşkın tatlı hali ile olmuş coşmuş

O güzel cananı görünce peşinden koşmuş

Aşk ile sevmek istersen dinle aşk denilen ustayı

Cananınla gülümseyerek ziyaret et o hastayı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vatan Toprağı Denilen Bu Meydanda.

İnsanlık mı darağacına dizilmiş

Yoksa insanlık mı bitmiş

Güzel insanlar ne çabuk gitmiş

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

İnsanlar parça parça parçalanır

Müdahale edilmez sadece kınanır

Ders verilmeyince her gün kına yakılır

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Gönül kapısından içeriye girilmez

Yapılan zulümler hiç görülmez

İnsanlık merhamet der isen bilinmez

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Sımsıcak güneşli günleri kim üşüttü

Nefreti katran çığlığını kim dürttü

Merhametin üzerini kim neden örttü

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Nefretin gölgesinde yıldızlar yorgun

Okyanusları aştı nefret okyanuslar durgun

Yürekler ki masum ah nasıl yedi vurgun

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Nefretin sancıyı doğum sancısında

Nefreti yok edenler çalışır bir yanda

Birlik beraberlik vurgun yemiş aynı zamanda

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Her gönül sanki musalla taşında

Namazını kılanlar yok başında

Uyanış dersen yeni başladı son zamanda

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Kalemler nefret kusar kararmış gözlerin karanlığında

Kurşun yarası ölüm kusar nefretin bağlarında

Vatan evladı canın verir vatanın toprağında

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Kul Mehmet’im batı hala Çanakkale’nin hazımsızlığında

Gecenin tenha semtinde gülen gülücükler kayıp anında

Biter nefret birlik beraberlik kardeşlikle aynı zamanda

Gönül’e yazılan nefreti sileriz nefret ile gelenleri ezeriz

Vatan toprağı denilen bu meydanda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönül Denilen Aşkın Dergâhına

---

İşim olmaz üç beş kuruşluk veya üç beş günlük süren sevdalardan gözüm, sevdin mi bir ömür boyu seveceksin gülüm, yolun çıkmaz sokaklara, mahallere, şehirlere çıkmayacak gülüm bunu böyle bil öyle sev beni...

Sevdin mi gönlü kanatmayacaksın, kanayan yara geç kabuk bağlar ve acısı bir ömür boyu dinmez... Gönül kuşuna müdahale etmeyeceksin naziktir uçtu mu kırıldı mı, uçar gider bir daha geri dönmez, bunları bileceksen gel güzel gönül denilen aşkın dergâhına...

Bir ikindi gölgesi, bir nefeslik an denilen ömürde aşkın çiçeklerini açtıracak isen, soldurmadan yetiştirecek isen, secde ile ruhunu arındıracak isen gel gülüm gönül denilen mutluluk ile güldüren aşk'ın deryasına...

Gönlünde şükür ile Elhamdullillah var ise gel gülüm, iman deryasına beraber dalalım, gözlerde yaş yerine mutluluk pırıltıları açtıracak isen gel üç günlük dünya evine. Emanet olan gönül sandalında gülücükler ile güleceksen gel gülüm, sen gelirsen bunların hepsini bulacaksın gülüm seni seven gönlümde gülüm...

Aşk ile yorulmadık
Aşk ile yoğrulduk
Sevda ile piştik
Aşk ile sevdik gülüm
Aşk deryasında izler bıraktık
Aşkın kokan çiçekleri ile yıkandık
Hataları önümüze sermedik
Hataların önüne perde olduk hep gülümsedik
Gönlümüze aşk elbisesini giydirdik
Edep ile süsledik be gülüm
Kul Mehmet derki
Aşk hırkasını giydik
Hep aşk ile gülümsedik
Aşk bizim değil herkesin dedik
Aşk ile var olduk dedik can gülüm
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Dil Denilen Gönül Kapısı

Aç sana sen gönül denilen kapını tüm kullara, mutluluk tek başına yaşanmaz bilmen gerekir. Paylaşmak mutluluk getirir. Marifet denen güzellikle aç kollarını sana doğru gelen kullara, açmazsan kollarını hep yalnızlık yangını içinde yanarsın, halini sual eden bir kul bulamazsın…

Bereket ile dolu gönlü, kıtlık çölüne çevirmeye çalışan kullar ne kadar aptal, bilgisiz… Gönlün kir ile dolu ise temiz gönüllü olanın peşinde yürü, yüreğini tertemiz eyle budur bu âlemde elinde kalan…

Dil denilen gönül kapısını şerden, yalan sözlerden uzak tut, o kapı bozulunca sende bozulursun, sevgiliye gönül güzelliği ile mutluluğu yaşatan değil midir? Dil denilen o et parçasını edep ile yıka, iman ile donat, kuran ile nur eyle, ondan sonra mutluluk neymiş gör gayri… Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç