Bu Blogda Ara

ders etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ders etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Temmuz 2016 Çarşamba

Benimle Kerpiç Yaptılar (Menkıbelerden Ders Almak)

Benimle Kerpiç Yaptılar
(Menkıbelerden Ders Almak)
Selamsız ağlayarak dünyaya geldik
Nefsimize dünyanın malına kandık
Dünya bizim olacak sandık yanıldık
Ahiretimizi unuttuk kaldık
Kazandığımızı hak yolunda harcamadık
Yolda kaldık
Bir metrelik mezara girip
Tekrar toprak olacağımızı unuttuk
Dünya bu idrak edenlerle etmeyenlerin belli olduğu bir elek
Kazananla kaybedenlerin yarıştığı bir kulvar
Buyurun bugün bir eve misafir olalım
Gereken dersimiz ne ise onu alalım çıkalım
Zenginlerden birisi ölür
Bir köşk ile iki oğlu kalır
Köşkü taksimde anlaşamazlar
İnsanoğlu hırsına yenik düşen
Yanılmak için çabalayan
Payına düşene razı olmayan
Hepsi benim olsun diye zorlayan
Başkalarına hayat hakkı tanımayan
Bazen kör cahil hakkına razı olmayan insan
O arada tartışırlarken
Duvardan bir ses geldi
Benim için birbirinize düşman olmayınız
Ben bir padişah idim
Çok yaşadım
Mezarda yüz otuz sene kaldım
Sonra, toprağımla çanak çömlek yaptılar
Kırk sene evlerde kullandılar
Kırıldım
Sokağa atıldım
Sonra, benimle kerpiç yaptılar
Bu duvarın inşasında kullandılar
Birbirinizle dövüşmeyiniz
Siz de, benim gibi olacaksınız dedi
Şaşırdılar
Kavgaya ara verdiler
Bir kenarda oturup düşünmeye başladılar
Lakin düşünmek ne mümkün
Sonlarının toprak olacağı gerçeği
Dünyanın yalan olduğunun acı hakikati yaktı yürekleri
Yürekte dünya için yalanı kor alev ateşi taşımak
Önüne geleni yakmak
Yalan dolanla arkadaşlık kurmak
Baki olan ahireti unutarak
Boşa oyalandıkları gerçeği ile uyandılar
Zaten vardı evleri
Yıkmamaları gerekirdi gönülleri
Süslemelilerdi üç günlük geçen günleri
Anladılar acı olan tatlı gerçeği
Çıktılar evden vardılar fakir olan komşularının yanına
Kirada otururdu durumu iyi değil yakan kordu
Evi verdiler ona bedavaya
Bu can sende olduğu müddetçe otur dediler
Sen bu dünyadan gidersen
Kim sağ kalırsa çocukların eşin bize emanet
Sevincinden gözyaşı seline boğuldu komşusu
Allah ne muradınız varsa versin dedi
Zaten muratlarına ermişlerdi o anda
Bu âlemi bir damla mutlulukla doldurmuşlardı
Daha öncesinde yalan peşinde boşa koşmuşlardı
Şimdi küçük ama büyük bir iyilikle çok mutlu olmuşlardı


İyilik bu dünyada her kulun kapısında bekler
İdrak eden alır onunla dünyayı gönülleri süsler
Mezarını ahiretini beraberinde süsler gider
Dünyayı mezarını ahiretini süsleyenlerden olalım
Mutlu mesut yaşayalım mutlu ahirete doğru yol alalım
İyilikle merhametle ummana dalalım
Merhameti imanı gönlümüze alalım
Muhtaç olana yardım için varalım
Yardım için maddi gücümüz yoksa
Derdine ortak olalım
Akan gözyaşını silerek cana can olalım
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

20 Şubat 2015 Cuma

Adı Yaşar'dı can arkadaştık






Adı yaşardı can arkadaştık
Sevgiyi dolu dolu yaşardık
Kaşları çatık hızlıca koşardık
Uçurtmalar peşinde heyecanla uçardık

Hayatı ve ekmeği bölüşürdük
Her gün sevgili peşinde dövüşürdük
Derslerimiz için kalemlerimizi bölüşürdük
Bir gün aramıza girdi cemile ayrı düştük

Bir daha görüşmedik ekmek kavgası oldu sevdam
Bir gün yolda gördüm gözleri buğulu ve yaşlı
Görmedi kalplerimiz ayrı  taş ile dolu telaşlı
Dayanamadım yaklaştım görmemek için beni kaçtı

Koştum peşinden yakaladım kolundan
Yüzünde utançtan duvar sarıldı kolumdan
Gözlerinde yaşlar selden duvar
Başladık sessizce ağlamaya yıktık kalbimizdeki duvarları

Ayrılmıştı Cemile'den 
Ayrılmıştı işinden ekmek ister tuz ister cemile
Cepte para yok doldurmuş hüzünleri 
Bağlamış sabrı kemerine eklemiş kederleri

Benim derdim çoktu
Zaten Cemilesi de yoktu
Gözlerinde yaş çoktu
Girdim koluna gittik artık hüzün yoktu

Paylaştım ekmeğimi evimi gönlümü
Tuttum kolundan kırdım gönlümü
Aldım geldim cemileyi yolda yaşarı gördüm
Koştu heyecanla sarıldılar sevgilerini gördüm

Olsun kurşun yemiştim sıyırdı geçti
Küçük kızının mavi gözleri dertlerimi biçti geçti
Kucağımda sımsıkı sarılı hayatıma anlam ve mana biçti
Gözlerinde sevinç yanağımda busesi ömrümde tüm dertler artık hiçti

Baba olmak çok zordu
İşsiz olmak daha da zordu
Söyleyecek kelimeler bulmak çok da zordu
Yaşarı mavi gözlüyü cemileyi ayrı düşünmek de pek zordu

Çıkardım evin dükkânın anahtarını
Taktım maviş gözlünün minik parmağına
Oturduk minderden yastığa öptüm hepsinin yanağından
Çıktım mahalleden hala gönüllerimiz hala sevgi pınarından

Büyüdü maviş gözlü kucağımda her gün öptüm yanağından
Yaşar ve cemile mutlu artık yuvasından ocağından
Ben hala bekârım beraber yaşıyoruz hayatın kucağından
Maviş gözlüm  kızım her gün yatar kucağımdan 

Mehmet Aluç

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç