Gönlümdeki Senle Ben Seninleyim

Son bir adımla kapına geldim

Kapını bana açarsın gülersin dedim

Ne kapını açtın ne yüzüme güldün

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir görmedin beni ne haldeyim

Gönlümdeki senle ben seninleyim

Gece gündüz düşünde ben gezenim

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Ne kolaydı gönülde keder bırakmak

Kapıyı kapatarak yüzüstü bırakmak

Seni seveni terk edip yalnız bırakmak

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bir gülümsemek çok mu zordu

Hasretin gönlümü yakan kordu

Bu laf anlamaz gönlüm geldi kapında durdu

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Gidiyorum artık bu diyarda

Bulamazsın artık beni arasan da

Gülemedik ikimizde aynı anda

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Bu derdim artık bana yeter

Yüreğime saldın onca keder

Belki olursun sen benden beter

Beni el âleme rezil ettin çektim gittim

Kul Mehmet’im kendini harap etme

Yâre kızıp bu diyarlardan sen gitme

Bekle kapısından sen sakın küsme

Sen el âlemi bırak rezilliğe çekip gitme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Can Efendim

Boş gönlümle kapına vardım ben işte güldüm

İster güldür ister ağlat efendim

Dostun bilirsen al beni içeri

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Durup karşında halim arz edeyim

Kime ben nasıl geldim ben bileyim

Kabul etmez isen hemen gideyim

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Kaybettim bulamadım ben yolumu

Zararda mıyım karda mıyım bu belli değil

Dersen gel hak yolunda hakka eğil

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Hangi vakte ulaştık çözemedim işte ben

Vardığım yol tozlu yol belli değil

Attığım adımlarda yanlış gider

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Al beni hakka beraber varalım

Yanlışımı hak yolda bırakayım

Kaybolursam koluna sarılayım

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Çıksın gönül kalemim sen önüne

Sen söyle gönlüm yazsın bu gönlüme

Baharlar gelsin hece hece gönül önüne

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Hakkı yazdıkça hak ile can koksun

Farz et ey gönlüm sen artık hiç yoksun

Hakkı aradın hak nuruyla oldun

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Durdum arayla kaldım arayı hemen bozdum

Buldum arayı şimdi karayla akım soldu

Her nereye baktımsa beni yaralar buldu

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Yola çıkayım ey hak dostu senle efendim

Fırat’ın suyu gibi akar buldum efendim

Vardım hakkın yoluna bende hakka ulaştım

Bundan başka yolum yok can efendim

 

Kul Mehmet’im artık sen gördün bak hak Gönül’ü

Bu kadar güzel mi hak dostun olur Gönül’ü

Bak hak yoluna vermiş o tüm canla Ömür’ü

Bundan başka yolumuz yok artık can efendim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hazır Kapında

Rabbim kapına gelen kalmaz ki dışarıda
Rahmetin merhametin hep durur karşımızda
Kapın hep son nefesten önce açık kuluna
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kul varmak istemez ki nefis şeytanla gezer
Pişmanlık deryasında gezer son anda sezer
Sezdirten sensin Rabbim kul koşar sensiz neder
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kulun nereye nasıl gider sen ki bilirsin
Gözetir korur sevap kazansın kul istersin
Kulun istemezsede sen yine gözetirsin
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Seni bilen kulun ne güzeldir o gülüşü
İman merhamet güzel o kalbe hoş örüşü
Hele birde imanla ne güzeldir görüşü
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Kul Mehmet'im kuluna her zaman sensin gerek
Sen günahkar kulunu af etmezsen ne eder
Rabbimiz sensin bizim af için kime gidek
Yıllarca uğramazsa kul hazır af kapında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet