Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir

Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir       

Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir
tövbe ile günahlarını sil kalmasın kir
anla bil der Ramazan nasılmış fakir
salih amelle doldur dolsun der kabir

gönüllerde sonsuz sevinç sevinçler bir
Nurdan Mübarek Ramazan gel gönüllere gir
nurdan sevap iyiliklerle dolsun defterikebir
salih amelle doldur dolsun der kabir

yarın başlayacak teravih namazı
sakın der kul olma kurnazlıkta canbaz
yaptığın kurnazlıkla haksızlık yanına kalmaz
salih amelle doldur dolsun der kabir

fiyatlara haksız zam yapan yoktur yerin
mezar dersen derin cehennem daha derin
merhametle fakirin sofrasında ol serin
salih amelle doldur dolsun der kabir

fakirin kapısın çal halini sor dirlik içinde
Mübarek derki yaşayın hepiniz birlik içinde
kazandığınızı yığmayın dağıtın yaşayın varlık içinde
salih amelle doldur dolsun der kabir

Kul Mehmet'im Ramazan geldi hoş nuruyla geldi
müminler fakirin yüzünü malından verdi güldürdü
nefis şeytan Mübarek Ramazan da öldürüldü
salih amelle doldur dolsun der kabir Mübarek Ramazan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Kazandığın Her Fazla Senin Değil

Bu dünya imtihan dünyası

Varmamız gerekir manevi haza ermek

İman ile yaşamak gerek

Hak yolunda hakka yürümek severek

Bundan başka bu dünyada var mı mutluluğa eren beğenerek

Dünyanın bu gerçeğini bilmek gerek görerek

Yaşamak gerek yürüyerek

Var mı bu dünyada ve ahirette imansız güzelliğe eren

Var mı gören dünya malını yanında alıp götüren

Sonucunda hepimiz bir karış mezara yerleşen

Bir parça bez kefen ile giden

Kim dünya malını aldı mezara koydu

Salih amel iman ile olan mezara iyiliğini koydu ve oldu

Kim dünya malı ile can bulan

Bir gülümseme bir candan muhabbetle dostluk ile var olan

Gönüllere dolan ölse bile unutulmayan

Herkes gönlünü iman Salih amel ile kursun

Zalimin karşısında haksızlığa imanı ile dursun

Haksızlığa imanı ile gölge olsun

Hem dünya hem ahiret hayatı için çalışsın yol olsun

Gönül’e ne güzel yakışır iman ile ar

Onun yanında da ne güzel cennet gibi kokar yar

Bundan gayrısı insan gönlüne olur dar

Haydi, insanlığı ve yârini sar

Onca nimet gelir önümüze

Fazlasını ne diye sokarız gözümüze

İhtiyacı olan içindir fazlan olan Rabbim verir önüne

Götür ver der fakir olan birine

İmtihanın amacı Rahman verince almak

Fazlasını alıp emaneti vermek imtihan sırrına varmak

Fazlası senin değil ihtiyacı olanın anla

Ateşle doldurma kasayı artık yeter anla anla anla

İmtihanı yaşa bu canla imanla

Yaşama nefis şeytan malla

Yolumuz iman yoludur sapmayalım

Can ile canları sarmaktır kopmayalım

Derdi olana ulaşmaktır gayemiz kaçmayalım

Kaçarken şeytan aldatır inanmayalım

Bu dünyadaki her şey Yüce Allah’a ait biliriz

Neden bilmez gibi gezeriz

Neden gönüller ezilir muhtaçtır yardıma gitmeyiz

Yüce Allah senin elinle verir fakirin ihtiyacını

İmtihan eder bu kulum veriyor mu emaneti

Yoksa ateş olarak saklıyor mu emaneti kendine

Cenneti istiyor mu?

Yoksa cehennemimi istiyor

Alıyor mu saadeti

İstiyor mu cehennem ateşi

Budur imtihanın amacı sırrı işareti

Zaten doyacağın kadar veriyor dünya nimetini

İste emanet ile cenneti

Sana gönderiyor cenneti anlasan ey kul anla anla anla

Kalma ne olursun şeytanla

Koşma cehenneme şeytanla bu nurdan canla

İmtihanla gönlün niyetin taranmaktadır

Virüs varsa ver o emaneti sahibine ver sil tüm virüsleri

Kazan cenneti güzellikleri

Yüce Rabbim cennetlikle cehennemlikleri seçmektedir

Herkese bu fırsatı vermektedir

Kazandığın her fazla senin değil

Az yüce Rahman önünde secdeye eğil

İhtiyacından fazlası senin benim değil

Budur imtihanı kazanmak haydi her şeyi sil

İman ile gez her şeyi bil

İman ile dönsün konuşsun o dil

Cenneti anlatsın döndüğü kadar budur tahsil

Budur kul dünyadaki ahirete yansıyan temsil

İman ile yetişsin haydi nesil

Olmayalım lütfen embesil

İman ile emanet dünyada canı diri tutmaktır

Yüce Rahman yolunda Rahman’a ulaşmaktır

Nefis şeytan mal hırsı şeytanla cehenneme atılmaktır

Gayemiz bu dünyada iman ile var olmaktır

Cennet yoluna hep beraber varmaktır

Dünyada olduğu gibi ahirette kucaklaşmaktır

Nefis şeytan dünya malı hırsı yandırır

İman ile gezmek emaneti sahibine vermek kazandırır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Embesil: Budala, ahmak, aptal

Aciz olduğunu anla

Yürek yanar pare pare

Bu derde vardır çare

Yüce Allah her derde çare

Var git Yüce Allah’a ey biçare

Çaresizlik sendedir ey kul

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Az ter dök çabala

Hayatı dikkate al olma budala

Yeter artık konma daldan dala

Hayatı yavaş takip et koşma dörtnala

Hayatı kandıramazsın olma ukala

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Başkasına lezzet ver ki lezzeti tadasın

Hayat yolunda yürürken yalnız kalmayasın

Nefis şeytanla oynayarak günaha dalmayasın

Pare pare dökülürsün nefis şeytanla yanmayasın

İnsan değerini kıymetini bil ki yarınsız kalmayasın

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Bir mana sarayıdır bu dünya nefsinden yana olma

İman ile ol hem dünyada hem de ahiretinden uzak kalma

Her şeyin çözümü iman ile gönüldedir boşa arama

Yüce Allah imanı verdi uzat elini al gönlüne uzaklara kaçma

İmansız kalarak nefis şeytanla kalma dünyanı sakın yakma

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Kul Mehmet’im iman ile ne alırsan odur hissen

İmandaki lezzeti tadı bir bilsen

İman ederek inşallah ölüp gitsen

Azrail can almaya gelirken gülümsesen

İmanın lezzetini tadan bu canla ölüp ölüp dirilsen

Aciz olduğunu anla bil azda ol makul ey kul

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dön Bak Anla Âlemi

Cümle canlar Rahmandan gelir emriyle gider

Gök kubbe bu âlemde nurla manayla döner

Rahmana teslim olan cennete nurla girer

Dön bak anla âlemi secde et gör cenneti

Ziyana koşan o kul ziyan olurda gider

Merhametle koşan o kul melek olur göçer

Ecel gelir herkese bir metre bezle gider

Dön bak anla âlemi secde et bul cenneti

Kamil olan yürürde âleme nurlar saçar

Kamil olmayan yürür kini âleme katar

Kâmili görür kini olan durmazda kaçar

Dön bak anla âlemi secde et gör cenneti

Kini olan kul viran ettin gönlü ne ettin

Viran mı geldin sen bak kendin viran edersin

Gülümseyerek sevmek varken bahtsız gidersin

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

Kudret Rahman elinde ne arasın kendinde

Nefretinle koşarsın yıkarsın su bendi de

Merhametle sev ey kul nur Kur’an’ın elinde

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

Yoksa gönülde iman ne geçer zaman anlar

İmanlı kul cenneti bulur bilin ey canlar

Merhametsiz şaşırır akıtır cümle kanlar

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

İlim dersen sen önce ilim kendin bilmektir

Sen kendini bilmezsen cehennem seninledir

Merhamet zor değil ki o hep gülümsemektir

Dön bak anla âlemi secde et bul cenneti

Kul yaşarken görevin senin hakkı bilmektir

Hakkı bilerek hakkı yiyene vermemektir

Tüm insanları İslam ile birleştirmektir

Dön bak anla âlemi secde et bul cenneti

Gönlü anlamaya da gerek gönül yolları

Anlamak için gerek gönülde kulakları

Mazlumu anlamak da gerek gönül canları

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

Birlikte dirlikte var açar cennet gülleri

Başında öten ise cennetten bülbülleri

Bakar görürsün gelmiş cennetten gülüşleri

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

Kul Mehmet’im bu sözün olsun cümle canlara

Sermayen merhamettir ver gitsin sen onlara

Ahrette kavuşursun cennette tüm kullarla

Dön bak anla âlemi secde et çöz cenneti

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Pişmanlığımın Hücresinde

Hayat işte yaşadığımız

Sözümüzü dinlemeyen

Bizi peşinde sürükleyen

Gülümsemelerimize

Ağlamalarımıza aldırmadan devam eden

Bazen yarı yolda tek başına bırakan

Biz boşlukta iken bize uzak olan mı ?

Bize yakın olurken biz boşlukta bıraktığımız mı?

Tahammülsüz duygularla görmediğimiz mi ?

Tahammülsüz duyguların peşinde koşmayın,

Benim peşimde gelin der iken görmediğimiz mi ?

Semada bir lütuf gibi gülümseyen mi?

Yoksa semada bakarken görmediğimiz,

karanlığa koşarken bakamadığımız bir boşluk mu?

Bazen ağlarken bize gü(e)len

Dostların peşinde koşturan

Ölüm gelince tek başına bırakan

Gözlerimizin içinde hapis olan

Görmediğimiz

Yaşadığımız kendimizin sandığımız

Yalandan kurduğumuz hayat mı?

Gerçek olan hayat?

Yaşa(ma)dığımız mı?

Peşinden koşamadığımız

Adım uydurmak yerine

Adımlarımıza uydurmaya ç/alışmadığımız

Biz bakar iken bizden uzaklaşan

Uzaklaşınca yetişemediğimiz

Bir çığlık gibi semada kaybolan hayat mı?

Anla...

Çöz...

Çözebilirsen...

Koş koşabilirsen...

Basamak basamak merdiven çıktığımızdı

Yoksa basamakları çıkmadan inmeye ç/alıştığımız mı?

Unuttuğumuz bir yol mu hayat

Yoksa unutmak için zihnimizi yorduğumuz

Uykuya d/aldığımız

U/yanınca

Çığlık çığlığa k/aldığımız

Tek kişilik senaryo mu?

Anla...

Çöz...

Koş koşabilirsen...

            ıı

Nasılda unuttum

Bir dere kenarında bıraktığım

Beni beklerken benim beklemediğim

Kısık yanan bir lambamı

Hani dün y/anarken söndürdüğüm

Kısık bir lambamı idin sen hayat?

Parmağını gözüme sokarak beni ayıktırır iken

Gözüme çöp battı dediğim

Yüzümü çevirdiğim

Benimle konuşur iken

Konuşmadığım mısın?

Öyle ise ben y/anıldım!

Ama şimdi yalnız kal(n)dım

Nerede etrafımda benimle olanlar

Nereye gittiler?

Ayağım kayınca düştüm ise

Elimde tutmak için yanımdakiler nereye kayboldu?

Yoksa ben mi y(ş)aşarken kayboldum?

Kaybolmamak için girdiğim kalabalık s/andığım

Yalnızlıklarımıydı onlar?

Bana gülümseyen

Sonra terk edip giden

Yok, mu bana anlatan

Neler oluyor?

Hangisi gerçek?

Hangisi yalan?

Hangisi düş?

Hangisi hezeyan?

            ııı

Gülümsediklerim küskün

Küskün olduklarım mı gülümseyen miydi?

Yokuşun dibindeyim

Az önce yukardaydım

Kalabalıktı etrafım

Kim attı beni buraya

Yalnız iken benimle olan bana fısıldayan d/uymayan ben

Duyduklarım önemsediklerim beni terk etti

Yanlış duyumlar peşinde mi koştum

Eyvah!

Yanıldım!

Ne yapmalı?

Yok, mu çaresi artık?

Feryat etsem duyan olmaz mı?

D/uymadığım ey sen şimdi beni duymaz mısın b(ç)ağırsam?

Selamet dün gözlerime b/akarken

Gözlerim kapatmıştım

Geçim derdine

Kasama bir kaç dolar yığmanın hesabını yaparken

Yanıldım gözümü kapattım

Bari sen şimdi aç bana g/(s)özlerini

Karanlıktayım

Az bana ışık ol

Yine karanlıktayım

Evet, kendi karanlığımda

Pişmanlığımın hücresinde

Bana gülümseyenleri görmemenin

Pişmanlığını yaşadığım

Hapis hanesindeyim

Eyvah...

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gök Kubbe Altında Ezilen Şimdi Sen Ol Ve Anla

Ey vicdansız zalim terk edip giderken arkanı dönüp bakmadın boynumun bükük kalışına, sende nasıl bir yürek var içinde derin dondurucu mu saklı o yüreğin ?  Son defa bir selam verseydin boynu büküklüğüme ondan sonra gitseydin, ama ben kime söylüyorum ki duası ayrılık vefasızlık olan birisine çek git dünyamdan iyi ki gittin Dünyam'dan senin gibi vefasız zalim vicdansız ile iyi ki ömrüm solmadı ve şu andan itibaren boynu büküklüğümü cehennem ateşlerinde yaktım, dimdik sevgimle ayaktayım… Şimdi arkanda bakıyorum, meğer boynu bükük kalan senmişsin, merhametsizliğin ile vefasızlığın ile…

Geceleri feryatlarını duyuyorum ötelerde hayallerinin güzelliğinden vaazgeçtiğin için, bana tekrar sana gel dememi bekler gibi görüyorum, ama sen kaybettin ikinci şansı ben sana daha önce vermiştim, artık gök kubbe altında ezilen şimdi sen ol ve anla yaptığın hatanın pişmanlığı ile kal.  Gönül kapısını kapatmanın cezasını çek, bin defa dudaklarında zehir içtim, zehir sözlerinle gönlümü yıktın perişanlığım la alay ettin şimdi anla ve yaşa…

Vefasızlığını hep ensemi yaktı vefasızlık kokan nefesin, şimdi yalnızlığını vefasızlığını demle bol bol iç… Şimdi meçhuller sokağını gez, sessizliğinin feryadı kulaklarını tırmalasın, işlediğin vefasızlığın günahı sırtında belin bükük dolaş… Gölgenin değmediği caddelerde dolaş sığma âleme, beni mezara çeken sendeki hislerin nasıl olduğunu anla, merhametle ben gözyaşlarımı sildim bakalım sen ne ile sileceksin kanlı gözyaşlarını.

Böyle konuşmak istemezdim, ama sen anlamadın beni merhameti güzelliği neşeyi, hazan mevsimlerini, kışlarını kahır ile yaşa demem ondandır, seninle aşkım şahlanmış dağları ovaları aşmıştı, ama sen bir sözünle kin dolu bakışınla hançerledin öldürdün aşkımı, şimdi yaşa viraneleri anla beni… Demek istediğimi zalim olduğun için söylemiyorum kendini tanıman için söylüyorum, hatanı görmeni istiyorum…

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gez Ummanı

Gönüle girmek değildir kolay

Gönül arayanlar vardı ummana

Girmek istersen gönüle sen

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Gönül bulunmaz çamurlu yollarda

Gönüle girilmez viran bağlarda

Bülbül figanın işit anla  gül bağında

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Nurdan yapılı cümlenin gönülleri

Kırma sakın kırarsan olmaz gülüşleri

Rahman bakmaz yüzüne kara olur yüzlerin

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Gönüllere giremem dersin ağlarsın

Gönülleri yıkarsın gezersin anlamazsın

Halin görmez halim ne olacak dersin

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Hiç bir zarar gelmez sana dosttan

Gonca güllerle dolu olsun bostan

Gönüllere sev gir ol sevgin olsun destan

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Kul Mehme’tim seyyah eyle gönülleri

Kötü söz ile konuşmasın kulların dilleri

Merhametli gönülden olsun  sözleri

Gez ummanı gir gönüle anla değerini

Mehmet Aluç

Ölüm Gerçek Dünya Fani

Ölüm gerçek dünya fani

Dünya benim diyen hani

Toprak oldu gitti, yani

Ölüm gerçek dünya fani

Yeter artık uyan fani

Ölüm gelir alır canı

İman ile uyan yani

Ölüm gerçek dünya fani

İmana gelmeyen fani

Sezince eyvah dedi, yani

Anladı dünya fani

Toprak oldu gitti hani

Ölüm gerçek dünya fani

Okunur duymazdı ezanı

Sonra kılarım derdi fani

Yığdı malı gani gani

Ölüm geldi aldı ani

Yok, oldu gitti, yani

Ölüm gerçek dünya fani

Dünya benim diyen kul hani

Ecel geldi verdi canı

Dünya malı peşinde koşardı nefsani

Ölüm geldi aldı ani

Ölüm gerçek dünya fani

Dili Allah demezdi değildi insani

Merhamet yoktu her işi nefsani

Ölüm gelirken tutuldu lisanı

Her şey oldu yalan yani

Ölüm gerçek dünya fani

Sabır taşında durmazdı

Ateş gibi gürlerdi azardı

Rahman gönül yıkma derdi anlamazdı

Ölüm geldi aldı ani

Anlamadığını anladı fani

Her şey oldu yalan yani

Ölüm gerçek dünya fani

Mehmet Aluç©

Güç Ve İrade

Bir işin olması için güç ve iradenin olması gerekir

Bunu bilmeyen yoktur herkes bunu bilir

Gücümüz ve irademiz dışında olan ölüm

Mevsimler hayat kader iyilik güzellik

Bize bu gücü azaları kâinatı sunan veren Rahmandır

Bunlar ile hayatımıza hüküm eden yaratıcımız Yüce Rahmandır

Neden bazıları buna inanmaz şaşarım

Boş hezeyanlar peşinde koşar şaşkın bakarım

Yapılan hezeyan olduğunu söylesen güler geçer

Ömrünü ahiretini heba eder

Tabiat derler

Tabiat nedir?

Rahmanın mevsimler ile bize gösterdiği gücü

Yazın her şey yemyeşil capcanlı

Sonbaharda yavaş yavaş gider o yeşillik ve canlılık

Kış gelir ölür mevsim beyaz kefene bürünür

Yaz gelir yeşerir tekrar canlanır mevsim

Der ki Rahman

Ey kulum gücün var diye güvenme

İnsanları kendi çıkarın için ezme

Tükenir o güvendiğin aciz gücün

Yavaş yavaş biter sararır

Ölüm anında alırım verdiğim o canı ve içinde solan gücünü

Ahiret anında tekrar veririm o ölen bedenine can çekerim hesaba

Bak gör ve anla der, lakin anlayamaz bazıları

Yakar yıkar kendi çıkarı için

Lakin kendisi yıkılır

Kula verilen bu hayat güzellik kuvvet

İyiliğin mimarı içindir

İmtihan edilmek içindir

Bakar kulu karanlık bir an için

Kazancı ile bir mum alıp yakıyor mu?

Bakar yakan yıkan var ise

Kulu yeniden inşa ederek

Yıkanı doğru olanı hatırlatıyor mu?

Kavrulurken sineler

O sinedeki yangına bir damla su taşıyan var mı?

Rahman görmek istiyor

Bu nedenle bizdeki güç bunun içindir

Rüzgâr esince önüne kattığını alıp götürür

Rahman da bakar Kulu da estirince sahte rüzgâr deli gönüllerce

Sevinçleri mutlulukları alıp götürürken

Önüne set olabiliyor mu?

Fikri

Zikri

Gücü

Düşüncesi ile

Gönderdiği iman ile nurlar saçan Kuran ile

Resulü gül kokan Resul sünneti ile

Düşünce adımları varıyor mu doğru menzile

Yoksa kulu doğru menzil yolunu değiştiriyor mu o solacak olan gücüyle

Görmek ister sınamak ister

Zordur bu şekilde iyiliği imanı kuranı Resulü taşımak

Her gönül taşıyamaz özeldir

Her şeyi Yaratanın Rahman olduğunu bilmek

Ölümden sonra hesap verileceğini bilmek çok kolaydır

Bakmak, düşünceye başka düşüncelerin karanlık ışığını katmadan bakmak gerekir

Bakmak gerekir ki görülebilsin

Hissetmek için hislerin içine karanlık hissiz düşünceleri katmamak gerek

Görebilmek için

İman coşar gönülde

Kapatırsan gönül kapısın ömrünü yakarsın nefis şeytan yolunda ömrünü de

Ahirette hesap vermek zor olur

Bembeyaz açan gül var

Kırmızı yapmak için kana bulamaya gerek yok ey davar

Bak yanında açan kırmızı gül var

Gönlün imanın önüne çekme duvar

Yürüme tankla füzesavar ’la ey davar

Yıkarken sen yıkılıyorsun azar azar

Bil ey davar mezarın kim kazar yine yok ettiğin insan kazar

Alıp gitme tek başına kendi fikrinle ey azar olan azar

Nefsin şeytanın ile beraber olanlar kuyunu kazar

Hemen gitme bak kainata

Mevsimlere

Derin sonsuz alevli kuyuya düşeceksin gitme

Bak kainata Kuran kitabına

Terk edilmiş olan yüreğin ile güzellik sunamazsın

Saklayamıyorum hisleri

Sanma başkalarına imanı yüreğinde olanlara bunları söylüyorum

Ben sana söylüyorum ağlanacak haline gülen

Ne yaptığını bilmeyen

Yakıp yıkan

Terk edip imanı güzelliği, nefis şeytan ile giden

Sana, miras hakkı olmadan miras yiyen

Helal var iken haram yiyen

Kazancı olmadan kazanmaya çalışan

Kazanmak için ezip geçen

Elindeki parayı az gören azan

Ecel gelince ecel elinde alan

Öyle bakma kızarcasına bakan

Yol alırken yıkan…

Duy

Bak

Gör

Duy

Hisset

Karanlığı aydınlatan

Nuru gör

Mehmet Aluç