Yalnızlığımızın İzini Sil Gözlerinde.

Hasretine uzaktan mahpus kalalı nefesini hala gönlümde saklıyorum, bir lokma ekmek yanında kazanamadım, gurbet elde nasipmiş bir lokma ekmek, elden ne gelir güzelim... Ölümü düşün hani yeniden diriliş hesap verme, işte gurbeti de böyle düşün, kısa süreliğine ayrı olsak bu hasret bitince yeniden birbirimize kavuşunca daha çok birbirimizi sevecek bir lokma ekmeği birlikte hasret olmadan yiyeceğiz güzelim...

Hani bir eşikte atlayarak aradaki çukuru atlayarak geçeriz hani, bu gurbetlikte öyle güzelim, aramızdaki çukurları aşmam için uzun bir atlama san güzelim.  Gönlümüzdeki sevgi ziyneti hala pırıl pırıl duruyor, içine saplanan bu hasret yüreğini acıtmasın güzelim sen dediğim gibi bil bu hasreti, gülsün her zaman gözlerin, ben penceremde sana bakarken hep o gülen gözlerini göreyim. Bakarsın bir sabah sessizce evimize gelirken ahşap merdivenlerimiz hani o gıcırdayan o basamağa basarken, sen geldiğimi duyarsın koşarsın boynuma sarılırsın yanaklarıma buselerini kondurursun güzelim, sanki gözlerinde akan gözyaşların izi kaldı haydi sil onları az gülümse bakayım. 

Zifiri karanlık düşünceleri haydi gülümseyen sevgimizin hatırına unut gitsin, aydınlık gülümseyen sözlerin hecelerin sahilinde gez ben karşıda sana el sallarken beni göreceksin, haydi çık dışarıya kendini eve hapis etme, yokluğumu komşulara gösterme.

Arkandaki gölgen gibi peşindeyim, dinlediğin şarkılarda okuduğun şiirlerde, romanlarda düşlerde hep yanındayım, yalnızlığımızın izini sil gözlerinde kimse görmesin, yokluğumun titrek soğukluğunu sevginle ısıt ki bende gurbette üşümeyeyim. Tutsak değiliz bu hasrete bitecek bir süre sonra, geleceğim yanına saracaksın beni kollarına bakacağım gözlerine, hasreti sırtına saplanmış bir hançer gibi görme, sırtın bükülmesin, doğrul dimdik yürü yoksa ben burada üzülürüm. Dilinin ucunda hep vuslat ile visal olsun, sözlerinde hasret hecelerini saklama vuslat ile visal sözcüklerini kullan haydi az gülümse bak ben penceremde sana bakıyorum, gülümse artık göreyim de yüreğim rahat eysin senden önce gülümsesin güzelim.

Özledim seni güzelim

Gözlerim ağlarcasına özledim

Kokundan yüreğime ağrı dağı gibi kar yağmış gibi özledim

Kahkahalara sarılmış gözlerindeki ışıltının parıltısının zenginliği kadar seni özledim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Beni Şefkatli Yüreğinle Sar

Bu dünyada garip bir yolcuyuz dedim yanına geldim ey endamı güzel, aç gönül kapını al beni içeriye.

Sar beni, ıssız yalnızlık kokan yollardan geldim…

Şimdiye kadar rahmandan başka, saranım olmadı…

Yıllardır sarılmayı özledim, sımsıcak seven gözlerle bana bakılmasının hasretini yaşadım, sar beni karanlık yüreğim aydınlansın, sar yüreğimdeki acıların sesi kesilsin ey güzel.

Yüreğimde her zaman yağmurlar yağdı, sel oldu aldı götürdü annemden duyduğum şefkati…

Beni şefkatli yüreğinle sar, bitir hasretimi özlemlerimi sustur çığlıklarımı ey güzel…

Yıkık viran gönül hanemi, gülüşlerinle yeniden inşa et geliyorum sana doğru aç bana kollarını…

Aç gülümseyen gönül kapını bana, gözlerimde hasretle akan gözyaşlarımı, samimiyetim olarak kabul et.

Aydınlık gönlünle, karanlıkta kalmış gönlümü aydınlat ey güzel.

Mehmet Aluç