Bizim merhametle yaşadığımız hayattır

Bizim merhametle yaşadığımız hayattır

Sizin nefretle yaşadığınız hayat değildir

Nefret çukurunda yok olmanızdır

Kendiniz nefes alıp veremezsiniz

Ama biz kendimiz nefes alır veririz

Gökyüzünde uçan kuşlar

Gökyüzünde esen rüzgâr

Gibi özgürüz

Sizler nefretinizin esiri olmuş

Zavallı insanlarsınız

Bizim merhametle yaşadığımız hayattır

Sizin nefretle yaşadığınız hayat değildir

Sizin

Bahar ayınızda kış

Kış ayınızda kış size

Her ayınız kış sizin

Bizim gibi mevsimlerin

Tadını kokusunu alamazsınız

Biz herkesi severiz herkeste bizi sever

Siz kendinizi seversiniz

Sizden başkası

Sizi sevmez

Mektup yazar gibi

Gönüllere aşkı merhameti yazarız

Herkes açar okur

Sizler nefret kokan kaleminizle

Sayfaları

Kokutursunuz

Yanınıza yaklaşan olmaz

Bizler acıyı sancıyı biliriz

Merhem oluruz

Sizler acıyı sancıyı

Yaşatırsınız

Sonra acınızla baş başa kalınca

Merhem ararsınız bulamazsınız

Bizim merhametle yaşadığımız hayattır

Sizin nefretle yaşadığınız hayat değildir

Bizim yüreğimize aşk değiyor

Sarıyor

Sizinkine nefret değiyor

Kanatıyor

Bizler gökyüzüne bakıyoruz

Sizler bakmaya korkuyor

Geceleri

Kendi karanlığınızdan bakıyorsunuz

Kısacası mısacası

Uzuncası doğrucası

Bizim merhametle yaşadığımız hayattır

Sizin nefretle yaşadığınız hayat hayat değildir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Unutma...

Ülkem de sessiz bir feryat var,

 gökyüzüne yükselirken gökyüzünü parçalayan

Dağlar taşlar nefret ile yıkılırken,

 insanlar ölüyor yürekleri parçalayan

Nedir bu savaşlar yazık değil mi bu canlara,

ey gözleri kör olan görmez

Unutma mağdur ettiğin kişinin canını yaktığında,

 senin için sonun başlangıcı başlar

Avuçlar kalktı şemaya şehit duası ile ahiret bizim olsun yeter

Dünya ise nefret peşinde nefsi peşinde koşanlara olsun balayı

 Balayının sonunda var muhteşem cehennemde ateşten kızarma halayı

Unutma mağdur ettiğin kişinin canını yaktığında,

 senin için sonun başlangıcı başlar

Mehmet Aluç

İnsanlık zor meseledir

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir 

Düşünmek gerek nedir asıl amacımız

Acep neresidir bizim son durağımız

Ne olmalı gönlün başında

Bazen akar yaş gözyaşında

Bazen yitirir insanlığı her gülüşünde

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Az biraz merhamet durağında dursana

İnsanların hali nedir bir sorsana

Kazandığın maldan en güzelinden versene

Hepsi benim diyerek sırıtarak gülmesene

Gülümseyen cemalini insanlara göster

Helalinden alından dök ter

Bunlar ile olmazsan halin inan beter

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Sanma kazandığın dünya malın seninle gider

Salih amelin gülümsemen var ise seninle o gider

Yoksa bunlar kazandığın hepsi yele gider

İnsanlar hepsi kardeşin

Cümlesi yol yoldaşın

Sağlık işte o her şeyin temeli başı

İndirme sakın küserek kaşı

Dünyaya geldin giydin bedene bir parça elbise

Ölüp giderken giydiğin bedene bir metre bez elbise

Arada tenhada kalma

Nefis şeytan ile yatma

Doğruya yalanı katma

Kuran'dan kaçma

Kulları ise hiç satma

Yaşa merhametle yurdundan

Yürü Kuran ile gül kokan nur Resul ardından

Yoksa yaşadığında olmaz fayda

Namaz kılınmaz ayda veya bir kez bir yılda

Her yola var vaktinde

Vazgeçme dur ahdinde

Kalk seyran eyle âlemi seher vaktinde

Bak gül açarken bülbül öterken

Âlemi seher vaktinde

Dinle sabah namazını seher vaktinde

Az bil haddini

Var yoldaş ol doğru yolda Kuran ile gidene

Batırma nefret ile gönüllere dikeni

Ölürken giydirmez sana kullar bir parça kefeni

Kul Mehmet'im çık yavaş yavaş hayat merdivenini

Kuran imandır hayatın şöleni

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ne Mutlu Bize

Gönüller kor alevli kar yağdı yollar buzlu

Yârin dili pek ekşi sanki yemiş tatlı üzerine az tuzlu

Az acı da olsa biraz yaptığı pasta sanki muzlu

Beni seviyor ya olsa da tuzlu neşemiz var bize ne mutlu

Aşığın gönlü sever bellidir

Gören anlar sevdiği gönüldür

Bilinir ki âşık halk gönül ehlidir

Bizi seviyorsa ne mutlu bize

Hayran kalınır kabenin her köşesine

Gönül severse sevgisi dağılır evin her köşesine

Gönülde imanla kabeye varmak ömrü de ne hoş olur

Kavuşmanın zevkinde doyulmaz Kabenin

 Resul bizi seviyorsa ne mutlu bize

Hz Mevlana gönüllerin dostudur

Diğerleri de izinde gider ömürlerini sarmış dostun yoluna

Hepsi ömürlerini sevgi ile aşk ile ördüler

Çok şükür hak yoluna mutlulukla erdiler

Gönülden onları seviyorsak ne mutlu bize

Yüce Allah cümlemizi tüm kötülüklerden korusun

Yüce Allah’ı Kuranı Resulü gönlünde cümlemiz taşısın

Resul tevhit yolunda hiç şaşmadı cümlemizde tevhit ile yaşasın

Tevhidi seviyorsak ne mutlu bize

Sevelim sevilelim gönlümüz aşk için yapsın beste

Herkes birbirini sevsin iman ile ölelim son nefeste

Sevda ile iman olsun kabirde bize yoldaş,

 kabrimiz olmasın karanlık kafeste çukur yetişsin iman son nefeste

İman ile yaşarsak ne mutlu bize

Uğrayalım her gün dostun gönül bağına

Ayrı kalarak düşmeyelim sakın nefsin tuzağına

Sürüden ayrılanı kurt kapar uzaklaşmayalım sakın,

 dostun yanında bir karış uzağına

Yakın olursak ne mutlu size bize

Leş kargalar konar kokmuş leşe

Aşk ile imanı taşıyalım gönülde taşımayan düşer ateşe

Ger gün sabah yeniden doğar umutlar,

Üşür isek ısıtır herkesi güneş

dönmeyelim sırtımızı her gün doğan güneşe

Bizim için her gün doğan güneşi kıymet bilir isek ne mutlu bize

Dosta gidince baş tacı eder o dost hep seni

Ah ne güzel sevilir herkesin olsa candan bir dostu yareni

Hayatında çıkmaz dost denilen gönül dostu, sev o candan seveni

Sever isek ne mutlu bize

Divane âşık gibi Kuran ile Resul izinde olalım,

 pervane olalım kalmayalım yolda geri

Bizi iman ile gören berduş serseri koşsun bizimle,

 kalmasın yalnız bizlerden beri

Gönülleri merhametle sevelim

Sevsin hayranlıkla baksın ötelerde Resul

Aklımızı  gönlümüzü

Yolumuzu sağımızı solumuzu sevgi ile dolduralım

Yolda bekler bizi gül kokulu Resul

Mehmet Aluç