Gönlümü Sana Bağladım

Vaazın bir gözyaşıymış aşka düşünce anladım

Ondan sonra ben bu gönlümle durmadım ağladım

Yaz bahar ayında kar yağdı başıma elden ne gelir

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül bu sever oturur yar ile olsa da barakada

Alır gönlünü bırakır içine sevdiği bu sevdaya

Yere sığmaz o gönlü alır atar hızla havaya

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Gönül düşerse hasret iline sayar günü haftayı ayı

Hoyratça harcamaz yudum yudum içer sevdayı

Kapatmak ister gönül gurbette açık olan arayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

İnşa et gönlünde sevda denilen geniş sarayı

Kul Mehmet’im bekle gelir gezme arayı arayı

Aşk çabuk gelsin diye dilinde düşürme duayı

Sen eline al sazı çal ben gönlümü sana bağladım

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Bu dünyanın devri âdem için       

Neden kendini düşündün niçin

Merhamet değil miydi bizim için

Hele düşün neden geldik bu dünyaya

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Bil bakalım mezar kime eşiliyor

Gül bülbülle neden gülüşüyor

Bu dünya ya gelen ölüp gidiyor

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Yığdığın dünya malı boyun aşıyor

Aç varken söyle tok nasıl yatıyor

Mazlumun güzelliği bu âleme doğuyor

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Çoğu kul iyilikten kaçar

Kaçarken nefis şeytan yakalar

Nefret elbisesi giydirir sokağa atar

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Merhamet olmazsa kula kim bakar

Merhametsizlik âlemi yakar

Ölüm gelince kul nereye kaçar

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Gönül varmak için kanattır

Her şeyin güzeli Hakka varmaktır

İman merhamet Gönül’de kanaattir

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

O kadar aç varken neden çıktın aya

Açları doyurmak varken ne verdi sana o kaya

Cehennem ateşini al göğsüne daya

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Allah’ın emri bu dünyadan geçmiyorsun

İnsanları güldür der güldüremiyorsun

Tıkanırcasına yerken fakire vermiyorsun

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Ölüm sanki bana gelmez diyorsun

Son nefeste bak soluksuz gidiyorsun

Bir şey kazanmadın ki ne bekliyorsun

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Hep benim olsun dedin sömürdün

Neden son nefeste feryat edersin işte öldün

Söyle kükreyen cehennemde kendini mi gördün

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Gününü gün ettin haram kazandın yedin

Kulları sömürdün ne varsa aldın bitirdin

İşte şimdi ecelle kazandığını hak ettin bittin

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Hak hukuk bilmedin çaldın çırptın

Cehennem alevini kendin kazandın

Eyvah deme artık sen oyunu kaybettin

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Söyle ey zalim çektiğin ağrı ayrı bir ağrımı

Boşa yıkmışsın dünya denilen kaldırımı

Burası değil senin babanın makamı, hak makamı

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Elinden uçurama atardın mazlumu

Elinde uçurum mu kaldı ey yağ tulumu

E şimdi yaşarsın elbet bu bozulumu

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Velvele koparma artık ey leş

Sana kim dedi nefis şeytanla birleş

Mazlumla yaptın sen boşuna güreş

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Senin gibi ey zalim puşt olunca

Kendi cehennem ateşin mezara dolunca

Azrail tutar ensende cehenneme atınca

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

 

Kul Mehmet’im gönülde imanla sevda bitmez

Nur Kur’an Nur Resul varken zalimler gülmez

Gönülde varsa iman ceset ölür bu can ölmez

Gönül’e girmek varken

Kim dedi sana hemen çık aya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hüzünle Yüzün Gülsün

 

Ayın şavkı gibi gönlümde parlıyor hüzünle yüzün

Ne güzeldir bazen gönlüme doğsa da hüzün

Hüzün Yüce Rahmandan misafirdir ne güzeldir yüzünle hüzün

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönlümde hüzünle yüzün yoldur bana

Yüce Rahmanın izniyle geliyorum sana

Aşkla hüzün ne yakışıyor cümle cana

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Yüce Rahmanın izniyle sabırla biter cümle cefa

Sabırla cefanın sonunda sürülür sefa

Yüce Rahmandır cümle dertlere deva

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Hüzün ne güzeldir kullar hiç bilmezler

Yüce Rahman’a yaklaştırır bunu görmezler

Yüce Rahman yoksa gönülde Gönül’e kıymet vermezler

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Yüce Rahman ile olan şeytanla nefsin sesini duymazlar

Hak yoldan ayrılıp viran olan yola ömre yürümezler

Gönülde Yüce Rahman imanla olan nefret nedir bilmezler

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönül aşkla hüzünle olsa da vuslata dek

Merhametli imanlı olmak yumuşak olur gönülde gülsek

Yüce Rahmandır bu âlem de eşi benzeri olmayan tek

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Hüzün içinde Rahmanın izi var ara bul

İşte sana Rahmana ulaştıran güzel bir yol

İman eden Yüce Rahmana olur kul

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Gönül içi imanla zikirle dua ile olmazsa olmaz temiz

Söyler misiniz biz bu dünyada biz kimiz neyiz neciyiz

Sen ben yok biz vardır hepimiz İslam diniyle biriz

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Çok var deme sen ey gönül çilem

Deme sakın gönlüm nasıl gülsem

Yüce Rahmanla olunca biter cümle çilen

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Biter vakti gelince cümle elem

Rabbim nasip et imanla merhametle yanına gelem

Sana ve Gül kokan Nur Resulüne varıp öyle gülem

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

 

Kul Mehmet’im iman gönülde nefsi şeytanı yıktı

Gönülde imanla merhamet ortaya bir anda çıktı

Âlemlere Rahmet Nebi zalimlerin yolunu şerleri yıktı

Hüzünle yüzün aşk kokuyor inan bana gülsün yüzün

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Yalan sözlere inanma

Hecelerim bugün durgun kalemim yazmaya çekinir

Nazlı yârin gözleri durgun hemen çabuk incinir

Efkârım duman duman tüter sinirlenirim gerinir

Az gülümse nazlı yârim gönlüm açılır

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Aç gönlünü yârim ay göğsünde doğsun

Yıldızlara dokunurken yüreğin benimle olsun

Bir bulut gibi hafif hafif süzül gir göğsüme

Islat yağmurunla bu kurumuş gönlümü yeşert

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Bir toprak kokusu gibi gönlüme toprak ol

Burcu burcu aşk ekeyim koklayayım canım ol

Ilık bir rüzgâr gibi es gönlüme bahar gibi gönlüme dol

Hasretin rengi siyah sen vuslat ile bembeyaz gülümse

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gecelerim sensizliğinin çığlığında yorgun

Sen yanımda olmazsan sözlerim kalemim durgun

Denizde dalmışta sanki bu gönlüm yemiş vurgun

Gel yüreğimdeki isyanı gülümseyişinle sen sustur

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gülüşünü kurumuş bir gül gibi saklıyorum

Her kokunu aldığımda ben sana koşuyorum

Sen beni aşk ile sarınca inan ben coşuyorum

Buruk bir Hüzün’e düşme gönlüm nazlı yârin yanında

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Gözlerimde kışı geldin bahara çevirdin

Beni yıkan yalnızlığımı uçurumlara attın devirdin

Aşk diyarında mutlulukları alıp bana getirdin

Yüreğim sevdana susamış sana doğru akar akar

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Rüzgâr gibi estin gönül pencerem açıktı girdin içeri

Yağmur yağarken açıktı pencerem kokunla girdin gönlümün şekeri

Karanlık gecede gönül kapım açıktı ay gibi doğdun gönlüme

Kapalı gönül kapımı gülümsemen ile açtın gönlümün dilberi

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Kul Mehmet’im ben seni hiç bitmeyecek aşkla sevdim

Bu gönlüme seni hiç solmayacak gül gibi ektim

Senin de beni candan sevdiğini bildim canım diye seslendim

Yaşayacağımız güzel günleri hayal et seni çok seviyorum

Yalan sözlere inanma bu gönlüm hep seni beğenir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-