Ey Şairim

                       

Ey şairim, günde yüzlerce defa gönül bahçeni eşeceksin, gönülleri gülümsetecek, halkın dertlerine tercüman olacak bir kaç şiir yazacaksın,yüreğinin bam telleri sızım sızım sızlayacak,içinden gözyaşı dökeceksin,kimse bugün nasılsın diye sormayanlara üzülmeyendir, dudaklarında gönlünle beraber heceleri gizli gizli yeni şiirin için dökülürken,gönül bahçenin kapısına yaslanarak gönülleri gülümsetmek, dertlerini dile getirmek için, yine kalabalık gönlündeki gönüllerin hallerine tercüman olacaksın.Her yazdığında başına karlar yağsada yaz günü,bir gönüle girmenin sevinci, kış ayını bahara çevirecek,merhametin bahar kokusu, gönlündeki merhametin cennet kokusu ile açan çiçeklerin ile gönüllerde yaşamanın şanı şerefi ile sen hep gülümseyeceksin,sen gülümsedikçe okuyucularında gülümseyecek, okuyucu gülümseyince ailesi gülümseyecek ve bu birer adım atlayarak toplumdaki tüm insanları mutlu etmenin uğraşı, sana dört mevsim bahar aylarını yaşatacak.

    Şairim insanların gönlüne sırtını dayadın,yıkılmaz o yaslandığın gönül duvarı,sen gönlün kadir kıymetini bildiğin sürece,sen gönülleri gördüğün anda gülümseyerek içine girmek istedikten sonra tüm gönüller sana açıktır,aksi durumda ayrım yaparsan hep dışarda zemheri kış ayında kalır ve dört mevsim üşürsün ve donarsın...Şair kendini değil karşısındakinin gönlündeki üzüntüleri sıkıntıları yüklenir yazar,yoksa öylesine boş kendi zevki için yazılan şiiri kimse okumaz kendisinden başka...Gönlündeki merhamet gülümseme taralasın da yetiştirdiği gülleri insanlara sunduğun kadar gönüllerde sevilir sayılır,almadan vermek, karşısındaki sevmeden sevmek,karşısındaki gülümsemeden sevmek işte şair yazar budur...

   Gönül coğrafyan da toprağın kurak ise o toprakta ne yetişir ki mahsul alasın insanlara sunasın ısıtasın doyurasın gezdiresin?Karşılık beklemeden gönüllere gülümseme ile yola çıkmadıktan sonra, nasıl neden niçin kimin için yazarsın?Şair kendini anlatmaz karşısındaki gönlü güzel insanı anlatır o gönül güzelliği ile gülümser gülümsettirir, gönlü güzel insanların gönlüne girmek nimettir,insanların dertleri için uğraşmak yazmak onurdur hayattır güzelliktir.Özlemini duyduğumuz gülümsemeleri çoğaltmak için şairim yazmaya devam...

Şairim gönülden gönüle köprü

dertler sıkıntı çileler gönül için törpü

şairim gönlünde gülümsemeyi doldurur boş testilere

gönlünde gönüllere açmış bakın görün bir pencere

bakar gönüllere gönüller ağlar sanki yaşadıkları cendere

yazar çizer söyler sanmayın yazdığı söylediği ezbere

cendere de yaşamak zordur yazmaz o haksız yere

elinde cendere ile gönülleri sıkanı vurur her gün yerden yere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dünya Ahiret Sana Gülsün

Vakit giderken sona

Ecel gelmeden cana

İman et gir hana

İmansızlığa iman ekle

Otur sonra eceli bekle

Beklemene de gerek yok

Vakti gelince gelir bulur

İman dolu kalbinle sana yol olur

İman et dünya ahiret sana gülsün

Gönül bahçende ötsün bülbül

İman eden kul Rahmanı bulur

İman etmeyen şeytan ile olur

Şeytan nefis ile olan yok olur

İman eden her iki cihanda nur olur

İman et gamına sabır ekle

Yaşanmaz kirli gömlekle

Şeytan durmaz bedel ödetir

Boş yolda boş işlerle uğraştırır bekletir

İman et dünya ahiret sana gülsün

Gönül bahçende ötsün bülbül

Mademki bu hayatı bize verdi Yüce Rahman

Onunla olmalıyız her an her zaman

Yoksa hayatımız olur darmadağınık duman

Yıkılır ömrümüzde tüm liman

Nefis şeytan yıkar olmaz açıklayan

Ömür boşa geçer olur ziyan

Her zaman açılmaz iki kapılı han

İman et kendini insan san

İman etmezsen istediğin kadar yan

İman et dünya ahiret sana gülsün

Gönül bahçende ötsün bülbül

İman eden gerçeği hakkıyla bilirler

İman ile yolda gülümseyerek yürürler

Ağlayan gönülleri ağlarken görürler

Gözyaşların silip derman ile sarıp üzülürler

Kahır ile imansız kalıp yolda süzülme

Şeytan yoluna koşarak yok olmak için düzülme

İman et hayata yaklaş gülsün

Nefis şeytan o an ölsün

İman et dünya ahiret sana gülsün

Gönül bahçende ötsün bülbül

Haydi, eski hayatı geride bırak

Yeni iman dolu hayatla olma gönüllerden ırak

Hayat bu yeniden ol sen çırak

Gülümseyerek iman ile güzel izler bırak

Gönüllere var koşarak

İman et yaşayarak

Pişmanlık zaten sana yeter

Tövbe et olma sakın beter

İman zaten sana yeter

İman et dünya ahiret sana gülsün

Gönül bahçende ötsün bülbül

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hayatın Mutluluk Dolu Şifreleri Sabır'ın İçinde.

Yaşarken kendimizde kaçmak, kapılarımızı kapatmak, gökdelen gibi yüreğimizin umman deryasını görmeden kaybolmak, içten bizi yok eden samimi olmayan benliğimiz sesini dinleyerek kaybolmak, iç dünyanın bahçesinde yolculuğa çıkmadan bahçesindeki çiçekleri koklamadan hissizler korosuna katılarak içinde kaybolmak, benliğin peşinde koşmak, hayat insanlara sırtını dönerek her şeyi kaybetmenin peşinde koşmak, nedense insanoğluna hep cazip gelmiştir.

Ruhun içindeki güller kokan yolunu terk ederek, dikenlerle pisliklerle dolu kendini önemsemeyen hiç bir değeri olmadığını bilen insanların dalkavukların peşinde koşması çok acı ve elem dolu ve insanlık için utanç verici bir durum ve yaşantı. Kendi aydınlığında yürümeden, karanlığı gösteren insanların ardında yürüyerek hem yarınlarını hem de yarınları karanlığa boğmaya koşmaları ve yolun sonunda gerçeği görmeleri ve uçurumun dibine atılmaları bu gerçeği değiştirmemektedir. Yok oluş... Var oluş... Kör niyet ve körlük... İyi niyet ve gülümseyen yarınlar... Nedense hep seçilen kör niyet ve karanlık oluyor ve tarihi okumaktan aciz biz insanlar, hala o karanlığa koşmaktan zevk alıyor ve yok olmanın ıstırabında yok oluyoruz. İçimizdeki kuyulara düşerek az çekilen çile ile Yusuf misali imtihanla mısıra sultan olmaktan vaaz geçerek köle olmayı seçiyoruz, az sabrın koltuğunda oturmak yerine, zalim karanlık gönüllü insanların işkence dolu koltuğuna gözümüzü kırpmadan oturuyoruz!

Önümüzde hayatın mutluluk dolu şifreleri sabrın içinde gizli iken, atılan bir kaç adımda o şifrelere kavuşmak yerine, sırtımızı dönerek bir anlık karanlıkta kalmaktan kaçarak bir ömür boyu karanlığa koşuyoruz. Aslında sabırla, o karanlığı döşek olarak üzerinde uyuma ile karanlığı yok eden güneş üzerimize doğacak ama biz o güneşte den korkarak, esaret altında neden niçin koştuğunun cevabını vermekten uzak, kör hisleri ile esir aldığı vahşetle dolu karanlığa koşmaktan bir an olsun geri kalmıyoruz.

Allah nur Kuranda ve Resulü ile bize bildirdiği İslam'a sarılmadan onun yolunu izlemeden dik duruşu gerçekleştirmediğimiz için hala sürünmekte, hala yaralara derman ve merhem olamamaktayız. Cahillerin ihtişamlı dünya hayatına kapılarak-Onların cehennem hayatını görmezden gelerek- onların utancının peşinde gitmesi dünya ve ahretimizi yok etmekten başka bize hiç bir yararı olmayacaktır. Bunu idrak edene kadar, hala kendimizi hislerimizi yarınlarımız uzaktan yok olmaya devam edeceğiz. Rabbim uyanmayı bizler nasip etsin, İslam yolunda İslam'ın istediklerini yaparak dirilişle dünya ve ahireti kazananlardan eylesin. Selam ve dua ile kardeşim.

Mehmet Aluç

G(b)itmeden önce...

Gider iken gülüşünde gülkurusu kaldı

Seni gurbet ellere söyle bakalım kim saldı

Tadı tuzu mu bitti biten ömrünün durma söyle

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Sen kokan bahçelerde çiçekler açmaz oldu s(b)oldu

Ellere yakılan kınalar silindi gülümsemeler kayboldu

Bir mezar gibi bakan bakışlar kim o(a)raya koydu

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Bir çınar gölgesi gibi sevgiler eksildi sevmek z/engin işimi oldu

Bir parça lokmayı ikiye bölmek unutuldu yürekler mi soldu

Vefa denilen gönül sevgisi silindi yok (s)oldu nasıl unutuldu

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Suratında sevgi kelebeklerinin gülüşü u(a)çardı

Üç günlük gurbet çok zor bilirim karşında yârin sana bakardı

Gurbet geceleri geçmez şafak sökmez z(k)ordur kalmaz o tatlı ağız t/adı

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Gidişin olmadı zeval hançerleme sen gönlünü

Gurbetlik sanma bir sanrı gamla b(y)itirme ömrünü

Barikatlara dikenlere takılma vuslatı y(b)itirme gülüşünü

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

 Kul Mehmet'im der bir gün gelir bu gurbetlik biter

Vuslat ile nazlı yârin gülüşü gönlünü sarar bülbüller öter

Bir lokma kuru ekmek soğanla yenilir hasretlik o an biter

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ayrılık Korkusu İle

Bir nefesin düşlerinde terkedilmiş mısralarım

Dolanıp dururum gülüşün çevresinde yanarım

Seni yitirmemek adına dilencinim sevgine

Belki deliyim, ama fısıltılarım sen kokuyor

Ayrılık korkusu ile solar tüm çiçeklerim

Varsın acılarım coşsun sen var iken yanımda

En büyük sessizlik olsun yanımda sen var iken

Seninle serin sahillerde gezerken unuturum gülümserken

Sensizlik kırar tüm kayaları yıkar okyanusu sahilleri

Ayrılık korkusu ile solar tüm çiçeklerim

Ey ayrılık çanları susun az huzur gelsin sahillere

Fısıldasın sevgi sözcükleri sokaklarda açık pencerelerde

Ayrılık yolunda kalmasın şaşkın suskun yoksul sevgili

Suskunluk aşkı yakmasın kalmasın gölgeler arkasında

Ayrılık korkusu ile solar tüm çiçeklerim

Unutulmuşluğun viran bahçesi darmadağınık olsun

Vuslata kapalı yolları diken kaplasın kapansın

Vuslat gülümsesin hasret yolunda kahırla yaşayanlara

Gece yarısının derinliğinde ağlamasın gözler

Ayrılık korkusu ile solar tüm çiçeklerim

Ölü bir kumsalın sahilinde yürürken yolun sonuna doğru

Füsun kokan saçların kokusu tüm sahilde ruhum dinçleşir

Yolun sonu sararmış akşam güneşi batan gönlümde güneşler açar

Anılarla özlemleri sildim hayatımda sana koşuyorum senle yaşıyorum

Ayrılık korkusu ile solmuyor artık tüm çiçeklerim

Mehmet Aluç

Sakın Umutsuz Kalma

Gönül var git ara yâri gurbet elinde

Gönüle lazımdır bir sevgili dünya içinde

Yar bulmazsan yaşlar akmasın gözünde

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Bahçeler içinde bulamazsan bak gönül bahçene

Viran eyleme gönlü kavuşamazsan sevgi seline

Sen edeple sahip ol diline gönlün bağla aşk iline

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Ara bul göz değmemiş nazlı yârini

Doğru söz içine katma gereksiz biri bini

Bulursan yâri sen olursun dünya zengini

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Gönülden istersen de bulamazsın o nazlı yâri

Sabırla kal baş başa kalsan da sen ihtiyari

Her an gönlüne çek aşk ile sıfırlama ayarı

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Yollar viran çakıl diye yolundan şaşma

Aşkın sakla gönlünde sırrını kimseye açma

Yağsa da başına gece gündüz kar naçar kalma

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Kul Mehmet sen sakın umutsuz kalma

Gurbet illerin yolunda gönlünü bir pula satma

Doğru söz var iken yalanı içine katma

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Mehmet Aluç

Kulu Ağlarsa Koşar Rahman Kula Anında

Rüzgâr sildi aniden mazinin hesabını

Ne bakışların kaldı ne has bahçemde gülüm

Rahat ol sende artık yap kendi hesabını

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Hayatım nasıl öder ayrılık diyetini

Belki hayat bildi senin kirli niyetini

Yıktın zaten hayaller dolu gülen gemimi

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Düğümlenir sanma yar sensiz artık bu hayat

Ufukta doğan güneş bana artık gül hayat

Niyetinmiş yar bildim artık kokmuş küf bayat

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Çilenle ölen ben bak yürürüm mutluluğa

Sende koşuyorsun bak solmuş son soluğa

Vefasızlığı sende almışsın sağ koluna

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Kabul eder mi Rahman artık dileklerini

Beraber çalmıştık biz Rahmanın aşk kapsını

Gördü benim gibi bak tüm çirkefliklerini

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Kul Mehmet’im vuslatım bekler gül kapısında

Rahman bilir doğrusun koymaz eli koynunda

Kulu ağlarsa koşar Rahman kula anında

Ayrılık yolu artık bana değil ki ölüm

Mehmet Aluç