İnsan Ve İnsan

Işıkları Kapat

İnsan bir dil ve ses

Akıl ile bir gür ses

Gönülde bir nefes

Bazen nefessiz bir nefes

Özlemlerin içinde bazen gezen bir gölge

Bazen özlemlerin içinde bir vuslat

Bazen çıplak dolaşan bir serseri

Çoğu zaman vurdum  duymaz

Sıkıntı ve dertlerin içinde bir abdal

Açlık içinde kalanlara bir parça umut

Yolcusuz yolların yolcusu

Karanlık yolların sönmez ışığı

Bazen yola çıkmadan donup kalan

Yolcusuz yolların yolcusu olmayan

Yalnız yaşamayan bir dünya

Bazen yalnız yaşayan bir felaket

Yalnız mezara giren orada kalan

Rüyalara yelken açan

Rüyalardaki yelkenle varmaya çalışanları yolda çıkaran

Bazen ayrılık şafaktaki geleceğe yürümek

Bazen ışık derken karanlığa varmak

Yürümeden anlaşılmayan

Anlaşılması için varlığını ortaya koyması gereken

Bir pınar gibi berrak akan

Bazen çamurlu karışık pınar gibi akmayan

Sessizliği ile hazine

Çığlığı sesi ile paslı teneke

Hasat mevsimi için tohum

Hasatsızlık için kara çalı

Mevsimlere gülümseme eken

Her mevsime kar olup yakan üşüten

Karanlığa yüreğindeki ateşi yakan

Yürekte yanan ateşleri söndüren

Kör olmadan kör gözle bakan

Bazen bir anı  olup unutulan

Bazen yarın olup bir ömür boyu izinde yürünen

Anı olmayı seçen

İz olmak için gece gündüz iyilik inşası için yürüyen

İyilik inşasını yıkan kana bürüyen

Bazen ilk bakışta nefreti anlaşılan

Bazen son anda sevgi dolu olduğu bilinen

Nokta nokta yürüyüşü ile gönüllere yürüyen

Gönüllerde yarınları yazan

Gönüllerdeki yarınları bozan

Mezar kazan

Saraylar kuran

Yalnızlığa türkü olan

Dertlerin içinde yürüyen

Hıçkırıkları dinleyen

Gözyaşlarını silen

Bazen bunları hiç bilmeyen

Salaklığa yatarak çıkarı için gizlice yol alan

Yakan yıkan

Dik sarp kayalara çıkarak sevgi tohumları eken

Sahte sevgi kanatları ile sevgiyi kanatan

Bazen sevgi denizi de yüzerek huzurunu takip eden

Bazen denizi kirleterek sevgiyi kirleten densizler

Saymakla bitmeyen güzelliği taşıyan insan

Saymakla bitmeyen kötülüğü taşıyan insan

İnsan kendi içinde güzel insan

İnsan kendi içinde nefreti ile dolaşan insan

İnsan

Ve insan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Alınlarında Secde İzi İle Şafak Parıltısı

Yollar yolcusu kalmamış yolar gibi ıssız
Uğrayan yolcusu kalmış hanlar gibi viran ışıksız
Gelişi ile domur domur bahar çiçekleri açtıracak
Başkalarının dertleri ile dertlenecek ağlayacak
Gönül süvarileri neredesiniz

Gelişinizle kâinat gönüller baharı yaşayacak
Karanlık şafaklar aydınlığa boğulacak
Fecre kapalı yarınların ufukları açılacak
Ateş düştüğü yeri yakar değil
Ateş düştüğünde hepimizi yakar diyen
Gönül dostları Resul âşıkları
Yüreğimize sevgiyi yazacak olan nur yürekliler neredesiniz

Okyanuslar gibi olan yüreğimiz bomboş
Viran oldu,
Talan oldu
Kapkaranlık
Yollarımız yolcusuz kaldı
Ovalarımız yasla inliyor kurudu kaldı
Mahzun gönüller
İnsanlar
İnim inim iniler
Yollarınızı bekler

Gecelerimiz gündüzlerimiz suskun
Sizsizliğe alışmak zor herkes birbirine küskün
Yollarımızda vahşi kurtlar uluyor
Rüzgârlarımız ağıtlaşmış halimize ağıt türküsü ile esiyor
Ovalarımızı bekleyen ağaçlarımız üşüyor
Gözyaşlarımız sızlıyor
Mezarda yatan yiğitlerimiz üşüyor

Bereketli ömrümüz hayatımız bereketsiz kaldı
Yalnızlık vahşeti andıran zifiri karanlık gibi yarınlarımızı esir aldı
Yetimliğin yıkımı ile yıkıldık dostsuz kaldık
Gönül dostu Resul sahabe âşıkları neredesiniz
Yarınlarımızın yiğitleri neredesiniz
Gönlü gülistan olanlar
Soğuk yürekleri ısıtanlar
Yolcusuz yollara yol ışık olanlar

Bir avuç kömürle evini ısıtamayanları gönülleri ile ısıtanlar
Çaresizliğe çare olmak için gece gündüz çare arayanlar
Bereketli yüzü ile ışığı sönmüş ışıksızlara yön olanlar ışık saçanlar
En zifiri karanlıklara an be an saniye saniye ışığı taşıyanlar
Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler
Soğuk kış gecelerinin ayazına aldırmayan 
Yüreklerinde fışkıran umutla umut olan sıcakkanlı yiğitler

Fırtınalar kumlar ayak izlerinizi
Nefret kin zülüm yüreğinizdeki gül kokusunu Resul kokusunu silemedi
Hala kokunuz taptaze kokuyor
İman ışığınız hala kandil kandil yanıyor
Güllerin efendisi Resul kokunuz hala kokuyor
Yıllardır
Aylardır 
Kışlardır
Baharlardır yollarınızı bekliyoruz
Yolcusuz kalmış yollarda kutlu kervanınızı bekliyoruz
Siz gelmezseniz
Yüreğimiz
Zamanımız
Dünyamız
Ahretimiz bom boş
Hiçbir şeyimiz yok
Bom boş
İpotek altında
Issız
Talan oldu
Viran

Sizler ki mutluluğu yüreğine sığmayan
Yüzlerinde sevinçleri okunan
Dünya malını sevgisini terk ederek
Allah sevgisi ile değiştirenler
Gönüllere Allah sevgisini yazanlar
Allah sevgisi için yurtların terk edenler
Hicreti muştulu vuslat gibi karşılayanlar
Karanlığa sonsuz ışıktan ışık alarak sevinç dalgası yayanlar

Gözümüze bakacak gözlere yüzlere ellere hasret kaldık
Sonu görünmeyen karanlık ıstırap dalgasına yakalandık
Yarınlarımızı ıstırap sarmış soluksuz bırakıyor
Yalnızlığı gariplik hırkası gibi üzerimize giydirdiler
Çıkaramıyoruz
Çıkmıyor
Hasretle özlemle vuslata kavuşamıyoruz

Gecelerimiz
Sabahlarımız 
Zamanımız
Her anımız
Zehir saçıyor
Öldürüyor
Yok ediyor
Hayatımızın ışıkları sönüyor
Yaralarımız Hint okyanusundan büyük iyileşmiyor
Allah Resul aşkına gelin yetişin

Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler yetişin

Nerelerde iseniz gelin

Yüreğimiz yok

Yürek olmak için gelin

Sevincimiz yok yanmışız

Sevinç olmak için gelin

Tutsak olmuşuz

Özgürlüğümüz olmak için gelin

Bekliyoruz gelin

Allah Resul aşkına gelin yetişin

Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler yetişin

Mehmet Aluç