Kısa bir dörtlük-2

               Bu kadar mı meraklıyız insanları öldürmeye      

                                   

                                         İnsan gülmezse bu dünyada söyleyin kim güle

                                         

                                             Bırakın konsun bülbül her açan güle

       Nefrete koşmak için neden olduk piyade 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönül Dili Susarsa

Aşk ile seven gönlüm bir gelse dile

Koşar sarılırsın sen bana göz göre göre

Bülbül konsun her açan güle

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Açmayan gül söyleyin bülbülü nasıl göre

Seven sevdiğini isterim her gün göre

Bülbül konar aşk kokusu ile açan güle

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Gönül aşk ile severse atlamaz daldan dala

Gönülden seven sevdiğinin gönlünde kala

Aşk sözleri dilinde kalmayıp gönülde ıslana

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Seven aşık hiç olur mu aşkı ile budala

Ey hasret sen nereden çıktın hoppala

Ne işin var kapımda ey ukala

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Aşk ile çıkalım bizler sokağa

Seven sevdiğini aramaya çıkmasın dağa

Aşk çiçekleri ekelim gönüldeki bağlara

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Dinle aşk sırrını söyler kulaktan kulağa

Aç dinle gönül kapını çokta kaçma uzağa

Uzağa kaçarsan düşersin tuzağa

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Aşk ile sevmeyen insanlığı nasıl bile

Gönülden sevince gönül gelir dile

Aşkın mayasında bulunmaz hile

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Bırakalım aşk dokunsun Gönül’e

Azda dokunsun bu arsız dile

Sevdamız anlatılsın bin asır dilden dile

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Kul Mehmet’im gidelim aşkı gönüllere dökmeye

Kin nefreti aşk ile haydin sökmeye silmeye

Aşk ekelim ovaya yaylaya şehirlere tepeden tepeye

Gönül dili susarsa dil onun yerini ala

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahmandır Güle Koku Ekleyen

Ol deyince cümle kainat önüne dizilir

İman ettiren hidayetle her şeyler bilinir

Görüpte kör bakan göze ne söylenir

İman etmeden gezene ne denir

Allah ıslah etsin denir

İman edilir her şey bilinir

Yoksa kör nefis şeytanlar yaşarken ölünür

Her nefeste şükrü içine ekleyen,

Rahmana şükürler olsun

Rahmandır güle koku ekleyen

Kulun Rahman’ız geçmez bir anı

Bilmezse bunu yıkılır her bir yanı

Boşa akıtılmasın mazlumun kanı

Kanı akıtmak için yaratmadı bu canı

Mutlulukla donatsın diye yarattı bu canı

Az nefes al donat diye yarattı bu hanı

İdrak et Rahmanı sen tanı

Her nefeste şükrü içine ekleyen,

Rahmana şükürler olsun

Rahmandır güle koku ekleyen

Arayıp ta hak yolu bulmalı

Hak yol içinde Rahman ile olmalı

İman edip nur nur kokmalı

Nur iman yolunda Gül kokan Resule varmalı

Can içinde merhametten bir can var kapısını açmalı

Üç günlük dünya hanında mutluluk saçmalı

İman gözlüğü ile kainata bakmalı

Günde beş vakit namazı eda edip yatmalı

Sabahın seherinde secde için kalkmalı

Her nefeste şükrü içine ekleyen,

Rahmana şükürler olsun

Rahmandır güle koku ekleyen

Kul Mehmet’im iman edendir namaz kapısında bekleyen

Secde anı ile cennet kapısında nur çiçekleri gönlüne eken

İman etmeyen nedensiz imansız boş kapıda boş bekleyen

Gönüllere deste deste güller ekeyim

Derdi olanın kapısında merhem olmak için bekleyim

Mazlum göz yaşını sileyim derdini gönlüme ekleyim

Her nefeste şükrü içine ekleyen,

Rahmana şükürler olsun

Rahmandır güle koku ekleyen

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Not: Doğan Kan kardeşimin Aşk-ı Saadet Şiirinden ilham alınıp yazılmıştır.

İnsanları Büyüle

Set olsana akan sele

Merhametin gelsin dile

Uzat elini sen güle

Bülbül konar sümbüle güle

Sen merhameti al gönlüne insanları büyüle

Hak yolda yürü güle güle

Nefret değmesin dile

Zalim batarken dibe

Bülbül konar mı dikene

Sen merhameti al gönlüne insanları büyüle

Hak yolda yürüyen geç kalsa bile

Zarar gelmez aşk ile açan güle

Zalimin ömrü sürmez güle güle

Eder bir gün birisi zalime müdahale

Sen merhameti al gönlüne insanları büyüle

Zalim hak karşısında kalır ezile büzüle

Zalim hakkı görünce kaçar acele acele

Hak yolda bitmez hiç an mücadele

Hakkın çağrısı dolaşır dilden dile

Sen merhameti al gönlüne insanları büyüle

Kul Mehmet’im uyma sen nefsine

Durma koş hakkın gür yıkılmaz sesine

Zalime vur tokat imanla ensesine

Zalime uyma yaşama hayatını rezilcesine

Sen merhameti al gönlüne insanları büyüle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul İman Etmeyi Bile

Kul iman etmeyi bile

Nefis şeytanı defedebile

İman ile hayatta güle

İman eden Melekler ile güle

Yeryüzü denen küre

Kula verildi belli süre

İnşallah iman ile gide

İman eden Melekler ile güle

İmandır hayata ömre formül

Dertlere sabırla ede tahammül

Kula iman ile gerek tekâmül

İman eden Melekler ile güle

İman ile biter kuşkular

İman ile başlar coşkular

İmanla başlar doğrular

İman eden Melekler ile güle

İman ile kolay olur dünya işin

Cümle insanlar din kardeşin

İman ile olsun dünya da dirilişin

İman eden Melekler ile güle

İman ile dualar semaya yükselirken

İman ile ol nefis şeytan gönülleri delerken

Hayat yolunda iman ile gül ölüme giderken

İman eden Melekler ile güle

İman ile ol ey kul sonra deme yanılmışım

Eyvah nefis şeytana deme kapılmışım

Zor günümde Yüce Allah’a iman ile deme koşmamışım

İman eden Melekler ile güle

İmansız olan olmaz medeni

İman ile olan olur hakiki medeni

İman mutlulukla sarar bedeni

İman eden Melekler ile güle

Haydi, iman ile nefis şeytanı kovalım

Zalim olana iman ile koşarak çatalım

İman ile merhametin kapısını açalım

İman eden Melekler ile güle

Kul Mehmet’im uymayalım nefsimize

İman ile mutluluk gelsin cümlemize

Salih amel iman ile girelim cennetimize

İman eden Melekler ile güle

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Tekâmül: Olgunluk

Tahammül: Dayanma

Gidiyorum Rahmana Güle Güle

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Bunca verdiniz bana zahmet artık battık

Rahmandan uzaklaştırdınız gece gündüz yattık

Ömrüm geçti boşuna ömre güzellik katmadık

Verdiğim sözden caydırdınız iyiliğe nifak soktuk

Bana hiç acımdınız peşinizden sürüklediniz

Bir yokluk peşinde götürdünüz

Ey nefsim ey şeytan yeter artık

Aklınızda fikrinizde türlü hileler

Hiç var mı peşinizde gelip te gülenler

Peşinizde gelenler çeker dert ile çile

Artık ben gidiyorum Rahmana güle güle

Def olun gidin dünyamdan acele

Bir gün beni sevmediniz bile bile

Kendi emrinizde uçuruma gönderdiniz arkamdan güle güle

Bağladınız aklım fikrim izanımı yol vermediniz

Çekiyorum besmele

İnsan gibi muamele görmeye

Terk ediyorum sizi gidiyorum Rahmana secdeye

Mehmet Aluç

Silinsin

---

	Sen gönlümde açan çiçek Sana olan sevgim gerçek Sevelim gönüllerde açsın çiçekler Silinsin gönül yarası Yok, olsun hasret sancısı Sevmeyenler çeker çile Bülbül ne için konar güle Gül açar sevgiyle bülbülle Sevelim açsın çiçekler Silinsin gönül yarası Yok, olsun hasret sancısı Koyma kabir’e sevgiyi Seven özler sevgiliyi Kul Mehmet’im bırak öteyi beriyi Sevelim gönüllerde açsın çiçekler Silinsin gönül yarası Yok, olsun hasret sancısı Mehmet Aluç

Ah Aşk Bir Gelse Kâinatta Dile

Aşkı gönlüne tak gel hele

Aşkı sever gönül güle güle

Ah aşk bir gelse kâinatta dile

Yıkılır kâinatta sevgisizlik velvele ile

Uzat aşka sen elin

Aşkı anlatsın dilin

Aşk ile açsın gülün

Ah aşk bir gelse kâinatta dile

Yıkılır kâinatta sevgisizlik velvele ile

Aşk ile gönül olsun gelin

Aşkın gönlü derler çok derin

Aşk ile evinde olsun güzel yerin

Ah aşk bir gelse kâinatta dile

Yıkılır kâinatta sevgisizlik velvele ile

Kul Mehmet aşk ile gönlün olsun serin

Aşkın kuyusu olsa da derin

Aşk yolunda alnında aksın terin

Ah aşk bir gelse kâinatta dile

Yıkılır kâinatta sevgisizlik velvele ile

Mehmet Aluç