Acıyla Yandık Hicranla Kavrulduk

 

Bilemedik haddimizi insan bilmez haddini

Yolcu etmedik yola çıkıp yola gideni

Gördük mü ağlarken biz güleni

Gülü vermeden hep batırdık dikeni

Acıyla yandık hicranla yandık gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Bilemedik bu dünya yalan yalan

Yığdıkça yığdık bilemedik hepsi geride kalan

Arayıp gönlü var mıdır arayıp bulan şu an

Kalem yazdı tükendi mürekkebi artık yazamaz

Acıyla yandık hicranla yandık gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Istırabı duvarlara astık karşısında yattık

Benliğimizi büyüttük insanlığımızdan kaçtık

Beşikten mezara yürüyemedik kırgın kaldık

Tenha ve korku dolu yollarda neden yatt

Acıyla yandık hicranla kavrulduk gülmedik

Güldüreni görünce deli dedik peşinden gitmedik

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Karışmak Gerekmiş

İnsan severse sevsin yar o gerdanı belli

Sevdiğin görürde ah o an olur bak deli

Eserken aşkın bad-ı sabah seherde yeli

Esen aşkın yeline yar karışmak gerekmiş

Gerdanı belli hemen bulup sevmek gerekmiş

Aşkın diyarında o an evlenmek gerekmiş

Nazlı yârin koynunda yatmakta çok güzelmiş

Esen aşkın yeline yar karışmak gerekmiş

Gönül sevmezse acep nasıl nerde yaşarmış

Kendin harap ederde kendini bitirirmiş

Önünü görmeden yok olur çeker gidermiş

Esen aşkın yeline yar karışmak gerekmiş

Âşıklar binlerce yol kat etmiş de yürümüş

Aramış seven gönül bulmuşta girmiş gülmüş

Âşık olmayan eyvah gülmeden vah vah ölmüş

Esen aşkın yeline yar karışmak gerekmiş

Kul Mehmet’im ömürde düşer bak bir bir gazel

Bu dünya kula değil elbette olmaz ezel

Seveceksen sev gönlü dili ballı bir güzel

Esen aşkın yeline yar karışmak gerekmiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Boşadır (Koşma)

 

gönül deli deli akar dağ aşar
söylesen dinlemez sözler boşadır
                                 kimler koşadır
akıtır gözde yaş bazen baş eğmez
yakar yıkar neden kinler boşadır
                                günler boşadır

 

durgun sularda gir gör sen kendini
isyan bayrağını ile yıkma bendini 
kul ile ol sende bilsen derdini
bakar kaçar senden eller boşadır
                                  güller boşadır

bir gün olur elbet gelir insafa
bazen hiç duymazki seni bin defa
seveni yokmuş ya sürmez ki sefa
yanar naçar kalır diller boşadır
                             haller boşadır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Sessizce Çekip Gittin

ben sana bağlandım deli bir rüzgar gibi saçlarına dolandım
açan güneşte yüzlerinde gözlerinde gönlünde dolaştım seni ısıttım
yaz günlerinde yeşeren bir yaprak gibi umutlarını yeşerttim solmayasın diye
gülmeyen yüzüne gülüş gamzen de çiçekler açsın diye güllerden tohumlar ektim
ama sen ne yaptın ani bir kızgınlıkla yıktın bu senin için saray olan gönlümü
ben sana gönlüne dokunamaz iken yıkmak çok mu kolaydı bilmiyorum yıktın gittin
oysa ben sen üzülürsün diye sözcüklerimi aşkın pınarlarından yıkayarak sana söylerdim
sana şefkatle uzanan ellerim bileklerimden kestin
bir deli hoyrat rüzgar gibi esmeden gittin
gönlümü sana ipek bir halı gibi sermiştim
kan revan içinde bıraktın
dalımda ki yapraktın kuruttun
yeşil allı gönül elbisemi kan kırmızısına boyadın
benim için kuşanmadın demek ki sandıktaki al elbiselerini
bahar ağaçları gibi gönlümde sen açmadın mı yoksa
bir bahar gibi gülümsemedin mi bana 
yoksa hepsi yalan mıydı
beni seviyor derken gönlünde başkasına gülen
beni sarıyor derken başkasına sarılan sen
ey zalim vicdansız edepsiz
bu muydu sevgim
neden geldin devirdin beni koca bir çınar gibi
seninle dalında kaysılar koparacaktık
arapkir üzümünden yiyecektik yanak yanağa
o kocaman lahanalarımızla köfteler yapacaktın bana
sevdaya doymadığım gibi
ellerinle hazırladığın lokmalara da doyamayacaktım
ama sen kursağımda hazım etmeden bıraktın gittin
senin gözlerine bakarak karanlıktan aydınlanan güne günaydın diyecektim
diyemedim
söyletmedin
gün yüzü göstermeden gittin
ne diyebilirim ki gidene
gitme demekten başka
ama sen bana onu bile çok gördün
sessizce çekip gittin
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bilsen

Vefasız aşkınla solduğu mu sen bir bilsen

Hicran ateşiyle yandığımı sen bir görsen

Ömrümden alıp ömrüne ömür biçtiği mi öğrensen

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Eller bana deli dedi görenler güldü

Bilmediler bu âşık senin için yollarda öldü

Gece gündüz el açıp Mevla’ya seni dilediğimi kim gördü

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Gizledim gözyaşlarımı bilirsin sende ağlarsın diye

Hafiften bir gülüşün bana cennetten bir hediye

Çektin gurbet ele gittin aşkımı sen bile bile

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Kul Mehmet’im artık sevmesen de olur

Ben artık gidiyorum haberin olmasa da olur

Asıl aşk Allah’a ulaşmakmış öğrendim gelme ne olur

Bundan sonra sevdiğin artık Allah’a kul olur

 Artık ağlayarak kahır olmuyorum

Aşkını terk ettiğimi bilsen de olur

Mehmet Aluç©

Bir Bilsen

Dön gitmeden önce son bir n’olur kez bana bak

Vefasız gönlünü bıraktın gel onu al tak

Vardım seninle uçuruma sen kendini yak

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Bana uzaklarda gelsin o sitemkâr sesin

Vefasız gönlünü dağda kurtlar kuşlar yesin

Senden hayır yok bana ben söylüyorum peşin

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Sana gece gündüz aşk ile koştum yalvardım

Gelmeyince gece gündüz sessizce ağladım

Gurbet illere artık ben belim bağladım

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Kul Mehmet’im yar sanma artık sensiz dardayım

Seni unuttum çoktan bahar aylarındayım

Senden ayrı sanki ben on sekiz yaşındayım

Bir bilsen deli akan ırmak gibi değilim

Mehmet Aluç

Sır Nedir? (HECE)

Ne gezersin sen deli gönül gurbet ellerde

Yar aklını yitirmiş beklermiş seni evde

Bülbül kendini bulur her açan güzel gülde

Açan güldeki bülbül için olan sır nedir

İman ile nefsini şeytanı sen öldürdün

Sakladın harcamadın yığdın ne fayda gördün

Hep benim dedin evlat malda ne fayda gördün

İnsan için evlatla maldaki o sır nedir

Ecel gelir o gün sen arkan bakmaz gidersin

Kaysı lokumu sakladın kullara vermedin

Aç gözünle ne buldunsa hepsini yığarsın

İnsan için nimette olan bunca sır nedir

Kul Mehmet iman ile nefsini sen öldürdün

Merhametle olup sen insanları güldürdün

İmansız hayat inan bu bedene zulümdür

İnsan içim imanda saklı olan sır nedir

Mehmet Aluç©

Seninle

Bir deli rüzgâr gibi girdin deli gönlüme

Sen neşe ile okudun gönlüme gazeli

Seni sevmek nasip oldu bu gül ömrüme

Sensin karanlıklardan beni çıkaran gönlümün güzeli

Seninle aşkın etrafında eyledik gönül tavafı

Aşk değil mi bu gönlün değer biçen sarrafı

Ben seninle içerim ömür boyu erik hoşafı

Sensin karanlıklardan beni çıkaran gönlümün güzeli

Aşk ile eyleyelim gönül pazarı

Aşksız ağlama gönlüm ey zarı zarı

Aşk bize babadan yani baba yadigârı

Sensin karanlıklardan beni çıkaran gönlümün güzeli

 Kul Mehmet’im şimdi aşk ile sevmenin zamanı

Gönülden tahlil ederek söyler gönüllerin ozanı

 Söyle bakalım kimdir gönlünde aşkı aşk ile yazanı 

 Sensin karanlıklardan beni çıkaran gönlümün güzeli     

Mehmet Aluç  

Ne Varsa

Deli ırmak gibi çağlama gönül
Elbet sende bir gün yorulacaksın
Laf sözden anlamayan gençliğim
Bir gün sende durulacaksın

Kaybolup gideceksin bu âlemden
Toprağın karışır dağlara
Viran girer güvendiğin bağlara
Güvenme gençliğine ey deli gönül

Biter bir anda dünyalık hevesin
Gençliğin gelmez ki gülesin
Kendinden bir sen olmadan göçer gidersin
Tükenir biter solarsın be gönül

Ne varsa beklenen gelmez
Gelirse de vaktinde gelmez
Geçmişin içinde karaladığın sayfan dolacak
Dokunduğunda incitemediğin tenin solacak

Yaşandı bitti demeye fırsat olmayacak
Açan güllerin aniden solacak
İlk kopan fırtınanın içinde ömür dolacak
Deli ırmak gibi çağlama gönül
Mehmet Aluç

Güller Sereyim

GÜLLER SEREYİM
Seni candan sevdim deli dedin
Kalbimin kapısın açtım gönül hırsızı dedin
Kanayan yarana derman olayım dedim
Sana ne densiz dedin beni kovdun

Şimdi tek başına kaldın
Gözlerinde yaşlar var
Derman ararsın derdine yanlış sokaklarda
Aşkı ararsın dehlizlerde karanlık uçurumlarda

Aradığını bulamadın
Benim gibi seveni de bulamadın
Yaran kangren oldu şifa bulamadın
Bir adım atmayı çok gördün

Hem kendini hem de beni mutsuz ettin
Gönül kapım sana yine açık
Ez nefsini inadın gel
Gelirsen söyle yoluna güller sereyim

Mehmet Aluç