Algı Operasyonu

ah bu algı yanlış olursa kul duman olur

algı dediğimiz bir anlamda izan olur

algısı güzel olana herkes hayran olur

algılar düşüncemizin cennet kapısı

algı yıkıksa bozuktur kulun düşünce yapısı

istenilen hak güzelliğini kapsamalı algı

ne gereği var şimdi elinde gezer çalgı

merhametimiz algı ile belli olur budur insanın farkı

algı yıkıksa bozuktur kulun fikir yapısı

yanlış yolda olanı doğruyu söylemeli algı

iyi kul ile kötü kulun nasıl bulunur farkı

dikkat edilme parçalanmamlı gönül çarkı

algı yıkıksa bozuktur kulun iman yapısı

potansiyel güç nefis şeytan yolunda bunu bilmeli

algımızı bu yanlışı düzeltmede herkese göstermeli

zalime zalim olduğunu algımızla haber vermeli

algı yıkıksa bozuktur kulun düşünce yapısı

aman dikkat algılarımız zihnimizde kapı açıyor

yanlış algı varsa açılan yanlış kapı zor kapanıyor

potansiyel batıl güç hep kazandığını zan ediyor

algı yıkıksa bozuktur kulun idrak yapısı

algı imanla sosyal hayatımızı nuruyla kaplamalı

hak yolda hak için savaşta korkup kaçmamalı

hayatımızı imanla kuşatan algıyı gönlümüze sarmalı

algı yıkıksa bozuktur kulun bakış açısı

kul mehmetim algı insan kandırmak için olmamalı

hayatımıza güzel dinin girmesi için çabalamalı

kimsenin hayatına sakın ola hiç karışmamalı

hakkı imanı anlatıp seçimini kendine bırakmalı

algı yıkıksa bozuktur kulun merhamet yapısı

Mehmet Aluç- Kul Mehmet

Seni Yazarken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Mısralarımda gözyaşı

Hecelerimde hüzün

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Varlığını unuttum sanma

Duyduğun sözlere kanma

Hasretinle kalan ben be kalemim

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Dergâh ah yalnızlığımın dergâhı sen kokuyor

Seni bekliyorum hüzünlü gölgelerde siperde

Attığım adımda arkamda sen gelirsin sandığım günlerde

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Sanma ki umudumu kör hasret ile bıçaklarım

Gece hülyalarımda seni bana koşarken sıçrarım

Umutsuzluk bana koşarken ben kaçarım

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Gururum isyan bayrağı çekerken kulağını çekerim

Hasretin duman duman tüterken mutluluğun şehrine yürürüm

Bekle beni gülüm sana koşarak geliyorum

Deste deste gülümseyen yarınları avuçlarımda sana getiriyorum

Seni yazan kalemim ve ben sana gülümseyerek geliyoruz

Mehmet Aluç

Gömün Beni Şairin Bir İmk/Ansızlık Şiirinin Mezarına

Gece benimle beraber derin derin öksürdü

Ben yüreğimdeki hazin acıyı çıkaramadım

 Gökyüzü çöl yalnızlığında yalnız kalan yıldızları üzerime döktü

Asi yalnızlığın içinde üşüdüm kaldım

Üşüyen kelimelerin umutsuzluğunda b(y)attım

Toprak avcumda umutsuzlukla kabul etmedi k/açtım

Ondandır yollarım kentlerin çöllerine çı(ba)kar

Şundandır hayal gücünün zayıflığında y(k)anar yüreğim

Yanmış şairlerin şiirlerinin gölgesinde yatar

Güneş doğduğunda kiraladığım akşamın karanlık gözlerine s/aklanırım

Hissiz acımasızlık kokan uzun namlulu silahlar gibi soğuk binalardan kaçarım

Gecenin sadece beni yakan alevinde ısınırım

O yüzden bombalar atılırken şehrin üstüne s(g)erilirim

Yakmaz yüreğimi hain bombalar, uzanırım şehrin üstüne yürekler y(k)anmasın diye

Gidişin o yüzden atom bombası gibi paramparça etti yüreğimi

En son baktığım en son düştüğüm yerdeyim h/ala gözlerim tutuşur

Ellerinde ateşlerle aydınlık olmaya geldik diyenler

Y(b)akarak gittiler senin gibi

Yakmak isteyen sevdalı ışık olur mu ey vicdansız ey imansız

Yaktın attın hasret bombanı kıçına kınamı yaktın

Ne geçti eline atın nikimi yaktın binlerce masumu

Kıçına demir mi sokuldu da yağlı yağlı onumu çıkardın

Şimdi masumları oynarsın sırıtarak

Hala masum bedenlerin çığlığı gökyüzünde uçuşurken

Attın atom bombasını el bombasını taramalı ile deldin geçtin

Kıçına giren soğuk demir çıktımı edepsiz utanmaz

O nedenle her yağan yağmurda

Binlerce feryatla o masumların k/anı damlar yeryüzüne

Bedenlerinde onlarca delik param parça deriler dökülürken yağmurla

Hala insanlık kaldı mı bakıyorum yürekler

G/özlerim görmüyor çığlıkların toz dumanında

Bir kaç dolar için bir öğlen yemeği için ülkesini

Hatta yarınları satanlarla batıranlarla

Yaşamamak için giriyorum karanlık dehlizlere

Dehlizler hınca hınç dolu kalmamış hiç yer

Sevdasız bakışların arasına atmayın beni

Sevda bakışının maskesi ile b(y)akanların y/anına itmeyin beni

Bari beni atın kaybolan iklimlerin şehrine kaybolayım

Kiralık yüreklerin gözlerin ellerin adımların arasına (k)atmayın

İnançsızlıkla övünenlerin inançsızlığı inanç sananların y(k)olların da boğmayın

Dürüst ’üzlük istasyonunda dürüstlük sağlayanların vagonuna tık (at)mayın

Bir şairin imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Şairi imkânsız derken umudu yüreğinde yeşermektedir bilemezsiniz sizler

Şair ulu orta sevişmez şair ulu orta öpüşmez

Edep var kaleminde mısrasın da yüreğinde

Umutsuzluğun yüreği mısraları ile Umut’a dönüşür

Haydi, gömün beni şairin bir imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Rahat rahat uyuyayım yeşersin umutlar yürekler yeniden

Mehmet Aluç

Paradoksuz Yaşamın Tohumları

---

Hayatı yaşamı kendi postu üzerine serenler
Domino taşı gibi düzdüğünü sananlar
Piyonların adımları ile izleyenler
Ortalık toz duman
Piyonlar piyon olduklarını bilmeyenler
Toz duman gidince gerçeği görenler
Yıkılanlar
Paradoks cehennemini yaşayanlar
Düşen sıra sıra dizilmiş domino taşını izleyenler
Devrilmeleri izleyenler
Paradoksu kırmak kurtulmak
Yakıp yıkmak karşı çıkmak piyon için sancı
Sancı için piyon hancı
Paradoks için hancı ona koşan yancı
Paradoksun şafağında öperken sancı
İnilti ile kıvranan piyon
Çaresizliğinin yazgısı
Seçtiğini yazan kalem sesi
Çaresizliğin adımları ve paradoks ve sancı
Düşüncesizlik sancısında bekler hancı
Paradoksuz acımasız dişleri arasında ezilen piyon
Doğrulurken piyon ve hancı acıların gözyaşında sessizce
Sarılırken kendi cesedine sancının iniltisi ile doğrulurken
Önce domino taşını dizenler mezara düştü çaresizliğin izinde
Doğrulurken piyon hancı Paradoksun cehenneminde
Piyon olarak kullanan mahşerin gözlerini taşıyanlar
Öldüler birer birer ömrün mizanını yıkmaya çalışanlar
Cansız soluksuz yarına koşmaya çalışanlar
Nefesi kesmeye çalıştılar
Nefessiz kaldılar
Paradoksu yudum yudum içenler
Kustular umman umman
Parmakları arasında dökülürken
Paradoksuz yaşamın tohumları dökülürken toprağa
Yetişmek için taze yaparak açan hasada koştular
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...