Adaşımın Uçan Kuşları Kel Kafama Kondu!

 Adaşımın Uçan Kuşları Kel Kafama Kondu!

Mehmet Fikret adaşımın uçan kuşları kel kafama kondu

Mest eden şiiriyle bu gönlümde şiir okumanın zevki doldu

Zaten şiir değil mi gönülden gönüle varılan köprüyle yoldu

Birde kuşlar geldi şiirle aldı beni uçurdu aşkın kapısına koydu

 

Gönüller burada uyum kardeşlik dostluk içinde yaşıyor peş peşe

Yazdıklarım biraz uzun oluyor için de az var gülümsememle neşe

Şamatadan uzak gönül gönülleyiz varın gülüşünüzle sizler herkese

Birde kuşlar geldi şiirle aldı beni uçurdu gönüller kapısına koydu

Mehmet Aluç

 

Hakkıdır Hakka Tapan Milletimin İstiklal

 

Korkma yürü dedin

Yürüdük 15 Temmuzda başımız dik

Alnımız dik

Gönlümüzde imanımız bir kale gibi

Sönemez şafaklarda yüzen al sancak dedin

Sönmedi şafaklarda al sancak dalgalandı

Milleti kandırmaya çalışanlar aldandı

Sönmeden yurdumun üstünde korkmadan yürü

Sönmesin dedin en son ocak sönmedi tüttü

O vatan hainlerini zaten şeytan dürttü

Hissetin ta o günden yazdın

Bizde okuduk 15 Temmuzda yeniden okuduk

Okuduk yıkmaya çalışanları yıktık

Tankların önüne imanımızla durduk vurduk

O benim milletimin bayrağı dedim parlayacak

Parladı gönlümüzdeki imanla parlayacak

Ben ezelden beri hür yaşadım hür yaşarım dedin

Bize bu gerçeği ta o günden haykırdın duyduk seni

15 Temmuz gecesi çıktık hür yaşamak için meydanlara

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış şaşarım dedin

Cumhurbaşkanı seninle aynı duyguları bizimle hissetti

Şaştı kaldı vatan hainleri bu direniş karşısında ezildi

Kükremiş bir sel gibiyim bendimi çiğner aşarım dedin

Bizlerde sen gibi kükredik bendimiz aştık

Düşmanı vatan hainlerini kendi ölüm tuzaklarında bastık

Yırtarım engin dağları enginlere sığmam taşarım dedin

Aynen dediğin gibi yırttık yıkılmaz sanılan dağları

Enginlere sığmadık kardeşlikle coştuk taştık

Tüm emanetin bizde gönül güzelliğinle üstadım

Hangi bir mısraını anlatayım

Bu güzel istiklal marşını yazarken hissettiklerini

Yazamam anlatamam ancak izinden gelebilirim

Oda layık olabilirsem

Son Mısra’nla ne güzel dedin

Hakkıdır hakka tapan milletimin istiklal

Hakka kul olan milletin yıkılmaz bileği

Olsun istiklali helal bende derim

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Sen Nasıl Koştun ?

Ah âlemi insanlığı görsen gözünle

Senin ne işin gücün var ölümle

Yıkmazsan gönülleri ah o nefret sözünle

Davransana merhamet gönül içindir yapışsana

Merhamete bürünsen hayran olurum sana

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Yolunu şaşırmış olan ile koşma uyan kalk

İman merhamet Rahman’dan sana hak

Haydi, durma bekleme koluna tak

Sana kim söyledi nerede yazıyor insanları yak

Aç gözünü de bir gönül gözü ile etrafına bak

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Çözülmez bağları gördün işte çözülmez

Çözülmeze bağlanan kul inan hiç gülmez

Sanma yaşayan kul hep yaşar ölmez

Bu nefretin sonu sanmayın hiç bitmez

Sabır kardeşlikle insanlık kardeşlik çökmez

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Dön baksana aynaya yüzün nefretinle nasıl çirkin

Nefesin bitmiş soluksuz kalmışsın bedenin bitkin

İnsan canı umudunu almaya yok senin yetkin

Ne gezersin sen öylesine miskin miskin

Ah o kemiksiz dilin en kadar keskin

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Kul Mehmet’im sakın ola gönülleri yakma

Merhamet güzellik var iken sakın bırakma

Hak iman yolu var iken şeytan yoluna koşma

Yolda muhtaç olanı sakın yalnız bırakma

Nefis şeytanı sakın koluna sen takma

Yaptığın bir iyilikse onu da başa kalkma

Kıvırmasan dansöz gibi bir o yana bir bu yana

Bilmem karanlık yollara sen nasıl koştun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Silemedim.

Toprak gibi örttüm geçmişin yalanlarını

Sevenlerin ağlayanların ahlarını

Ağlarken gözyaşlarını

 Elveda derken

Son satırlarını ellerimle sildim

Gerçekle düş arasındaki kapıyı araladım

Yere düşen güllerde gülümsemeleri aldım

Aşkları dağlara yazayım dedim

Aşkı yazdığım dağlar un ufak oldu

Akıp giden zamana dur dedim gözlerinde

Hasret beklerken kapıda çek git dedim

Saçma düşlerin zamanında saçma düşleri aldım

Gerçek olan bendeki düşlerle değiştirdim

Sırf senin için düşlerimden vaaz geçtim

Vapurların çığlık düdükleri

Martıların kanatlarında kaçışını aldım

Ama yinede ben sensiz yalnız kaldım

Cam kırıkları gibi batan sözlerini

Yüreğimde tek tek ayıklarken

Tüm kâinat söndürmüşken ışıklarını

Yüreğimde kanayan senin gözlerinin bendeki ışığı

Kâinatı aydınlatıyordu bende

Bağırmak ve duymamak arasında

Koşmak ve varmak arsında

Beni duymayan sen

Ve seni bulamadan kaybolan yok olan ben

Dilsiz haykırışların okyanusunda boğulurken

Sensizliğin son satırlarını silemedim

Umut kuşumdun seni uçuramadım

Ellerimde yok oldun

Yarınlarda şafağımdın

Doğmanı bekledim

Sen doğmadın

Hicret ettim seni doğuran

Ülkelerin sabahına

Yüreğim burkuldu seni bulamadım

Sabır sularında sensiz yüzdüm

Sabır’a ulaştım

Kıyılarında seni bekliyorum

Tabi sende beni ararsan

Buradayım seni bekliyorum

Gelmesen de kumsallara kayalara

Senin resmini çiziyorum

Seni yazıyorum

Şifa kaynağım olursun diye

Uykuların serinliğinde uykuya yatarsan

Beni bulamazsın

Uyuyamamanın seherinde yürürsen

Ancak beni bulursun

Düşerken ağaçlarda yaprak kor alev yanarken

Toprağa düşerken yaprak

Dikkatlice iyi bak

İşte ben oradayım

Mehmet Aluç

İçim nasıl olsun rahat

Asık surat

Sende bulunmaz murat

Sen var git

Kör kuyunda yat

Sensiz bu hayat heyhat

Bir gün bulunmaz rahat

İstirahata izin vermezsin

İçim nasıl olsun rahat

Bendemi sendemi kabahat

Nasıl eylemeli kim eyler izahat

Kimde var sefahat

Çözemedin düğümlendim

Kaldım

Var git yat desem

Çözemedim yatmayım

Ah bir çözebilsem

Önümüzü görebilsem

Görebilsem ah gülebilsek

Bilmem kaç senedir

Bu dert sıkıntı nedir

Kuldaki bu nefret nedendir

Ebesine atlayan mı var inleten

Gece gündüz gözeten iç eden

Ağlayalım dersem kiminle

Dertleşelim desem derdim ile mi?

Yürüyelim desem kiminle

Bu dermansız ayaklarla mı?

Matem ile etrafımız kabristan

Nefes almaya var mı bir an

Değişmez mi bu çaresiz zaman

Kul değişmeyince değişmez mi zaman

Yandık eyvah o zaman her zaman

O halde ağlamak değil fayda

Çek bir yudum demli çayda

Gönülde bulunmaz sevda

Büyüdükçe büyür süveyda

Yaşamak kolayda dert kalkmış şaha

Dert sabırla gider nefret girmiş

Akşama sabaha

Bu nasıl bir desem diyemem dünya

Gördüklerim hakikat değil ki rüya

Dert gelirse gelir arka arkaya

Rahmana sığın sabırla dolsun batarya

Ne kadar var lüzumsuz adam

Adam denilmez onlara olursa olur rezil madam

Madama bu arada olur yazık

Adam değil onlar diyelim yamyam

Arama mana anlam

Koy kıçına bir tekme

Uçsun yukarıdan aşağı

Asık suratlı

Bakma yüzüne

Karartma içini

Duyma dediğini

Manasızdır söylediği

Koy noktayı

Gideyim tatile az yapayım balayı

Orada çekeyim halayı

Halayla bitireyim olayı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Beni Kapından Kovduğun Gibi...

---

Sürüne sürüne kapına geldim
Halimden anlarsın sen belki dedim
Geldiğe beni sen bin pişman ettin
Sende benim gibi hep sürünesin
Gün var iken gün yüzü görmeyesin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Akan gözyaşımı silersin dedim
Kanar yaram merhem olursun bildim
Yaşarken bir gün güldük mü görmedim
Beni başından sen def ettin gittin
Halim ne olacak hiç düşünmedin
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Garip bir kulum ben hakka sığındım
Sana geldim kaçtın benden on adım
Ben sana hep koştum koşar adım
Yalancı sözlerine nasıl kandım
Geç ayıktım eyvah bende yanıldım
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın

Kul Mehmet'im sevsen yolum olurdun
Sen bana dermanım elbet olurdun
Candan sevecek bir yârim olurdun
Boş olan gönlüme sen sultan olurdun
Gönlümde açan gül çiçek olurdun
Beni kapından sen kovduğun gibi
Tüm kapılarda sende kovulasın
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Ya Nebi Âlemlere Sen Rahmetsin Nursun.

Ya Nebi âlemlere sen Rahmetsin Nursun

İsterim hayatımız adımlarımız yolunda dursun

Sen gönlümüzdesin sanmasınlar yoksun

Ya Nebi âlemlere sen Rahmetsin Nursun

Senin nurunda binlerce güller açar

Kokusu cümle âlemi nurunla sarar

Cennete melekler senin nurunla bakar

Ya Nebi âlemlere sen Rahmetsin Nursun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kendi Karanlığımda Yok Olmayayım.

Acı bir karanlık

Deprem gibi düşlerimde

Ya gel yanıma ışık ol

Ya bırak kendi karanlığımda yok olayım

Tezat mı yaşadığımız

Gerçek mi belli değil!

Ben karanlıkta!

Sen aydınlıkta

Bende mi yanlışlık hata

Bilmiyorum

Biliyorum ya söylemeye korkuyorum

Ya gel yanıma ışık ol

Ya bırak kendi karanlığımda yok olayım

Dağları yıktı yalnızlığım

Çığlıklarımla baş başa'yım

Ben mi hak ettim bunu

Bilemiyorum

Belki söylemeye korkuyorum

Ya gel yanıma ışık ol

Ya bırak kendi karanlığımda yok olayım

Kar gibi yağsan üstüme

Tükense bitse tükenmişliğim

Sevgin sarsa yüreğimi

Yeniden doğsam küllerim de

Olur, mu, bilmem

Olur da belki

Yeniden aynı hezimeti yaşamaktan korkuyorum

Söyleyemiyorum

Ya gel yanıma ışık ol

Ya bırak kendi karanlığımda yok olayım

Uzansam dizlerine

Yeniden heyecanlar duysam

İnadına gözyaşı dökmesem

Hep gülümsesem

Olur, mu, bilmem

Belki biliyorum

Söyleyemiyorum

Ama söylemeliyim

İnişleri inerken

Yokuşları çıkmayan

Yüreğimin bu tembelliği ile ah olmasa

İtirafı çok zordu

Bu tembelliğimin

Hak ediyorum belli ki

Yok, etmeliyim yüreğimde

Ruhumda bu tembelliği

Hep seninle aydınlıklarda

Gülsem yürüsem

Suskunluğumu gözlerine bakarken bozsam

Bıraksam bendeki bu hezimeti!

Artık gülsem...

Uzatıyorum elimi ne olur tut...

Değiştir bende ben olmayan bu beni!

Sendeki gülüşler ile...

Küskün kelimelerim konuşsun

Dile gelsin

Ben hak ediyordum oysa!

Artık senin gözlerinde

Gülümsemeyi hak etmek istiyorum

Çok zor olsa da bendeki bu beni değiştirmek!

Gel yanıma ışık ol

Bırakma beni kendi karanlığımda yok olmayayım...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hemen Varmalı O Yâre

Nasip olur mu varmak o nazlı yâre

Yüreğim parçalanmadan pare pare

Dağlar sıralanmış önüme sıra sıra

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Ey gönlüm aş dağları arama bahane

Yoksa ömrün geçirdiğin yer olur çilehane

Yatar kalkarsın yatak hanen olur meyhane

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Sevmezse o yar aşka ne olur söyleyin çare

Gönül yıkılır kalır sokaklarda yaşar biçare

Haydi, koş aşkını sun olma boş gezen avare

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Kul Mehmet'im önün olmasın karanlık

Nefsine uyarak yıkma gönlü sen bir anlık

Yaklaş o yâre aranızda olmasın uzaklık

Hemen varmalı o yâre olmadan divane

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Beklemek Gerek Bazen-2-

beklemek gerek bazen
yağan karda
bahar yürüyüşü için
her yağan kardaki
hikmeti anlamak
ne için yağdığını bilmek için
ölmeden dirilmek için
dirilerek ölmemek
severken terk edilmemek
gülümserken solmamak
var iken yok olmamak
Allah'a kul olmak için
secde eden kullardan olmak
iman ile yol açmak
ağlayanın göz yaşını silmek
nefret mirasın reddini
insan olmanın cibiliyetini
tanımak için ceddini
yıkmak için nefsini
gülümsemenin neşesini
bilmek için
bazen beklemek gerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen




olmalı bazen gönüllere varan semazen
diller söylemli gerçeği olmamalı mecazen
sevmeli gönülleri kıymet vermeli özen
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen

beklemek gerek bazen
kaçamak yaşamamak
çirkinle güzeli değiştirmesinler diye
damarlarda nefret akmasın diye
kin nefret niye
güzeli doğruyu
ezan sesindeki hakkın sesini
çağrıyı duymak için
hakkın sesi ile olmak
hak yolda olmak
hakkı
söylemek için bazen beklemek gerek
gülümseyerek
gönüllere girerek
yoksa ortaya çıkar ezen
gerek bazen gönle ömre çeki düzen
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Olsun Biz Yokuşu Tırmanırız Yine Merhametle

Hayatın, mutluluğun dönen dişlisi döner iken bilinmez nefret ile olan eller kırar birer birer, anlaşılmaz bu nefret kin neden? Dönen mutluluğun çarkı bizim için dönüyor sarıyordu. Ağlayan gönüllerin gözyaşı merhamet ile siliniyordu, şimdi ağlamayı bilmeyen, hep ağlatan ne bilir gözyaşı silmeyi, bana bunu anlatacak biri çıkar mı acaba? Elinde bela koşar gelir, neden o belanın çoğalmasına yardım edilir nefret kin uğruna? O nefret kin karşındakine de, seni getirdiğin nefret kin seni sarmayacak mı? Hayat bu bilmeyenlerin elinde harap olan, şenlenen gönüllerin bir anlığına karanlığa gömen bir zihniyet? Hayır  keşke nefret kusan ile beraber olunmazsa kan kusana hoş geldin diye sırıtılmazsa, başa gelen çekilir ilahî takdir denilir, ama gel gör ki bile bile belaya ev sahipliği yapmak, bunun anlaşılır izah edilir bir tarafı yoktur. Ellere kan bulaştı nasıl temizlenecek? Ağlayan annelerin yetim kalan çocuklarımızın göz yaşına nasıl biber sürersiniz?

Önemli değil insanların maskeleri göründü, olsun biz yokuşu tırmanır tekrar merhametli olanla yokuş aşağı ineriz, kavuşuruz karanlıktan gün ışığına lakin öyle değil heba olan emekler, giden paralar hizmetlerin göz ardı edilmesi, sapan taşlarına takılmış bombalar nefretlerin gölgesinde yaşamak zor! Bu Nefret ile nasıl yaşanılır izah edecek olan var mı? Şer güçlerin oyununa gelmenin izahı var mıdır?

Hayatın bir görünen yüzü var birde görünmeyen yüzü, kul görünmeyen yüzünü görmez kudurur kazandım sanır, lakin Bakalım Rahman daha neler yazar, kulu imtihan ile sınar önemli olan imtihanı kazanmak, bela şer yanında olmamak…

Olur ki hoşunuza gitmeyen bir şey, sizin için hayırlıdır ve olur ki, sevdiğiniz şey de sizin için bir şerdir. Allah bilir de siz bilmezsiniz. (Bakara Suresi, 216)

İnsan hayra dua ettiği gibi, şerre de dua etmektedir. İnsan, pek acelecidir. (İsra Suresi, 11)

Doğrusu, uydurulmuş bir yalanla gelenler, sizin içinizden birlikte davranan bir topluluktur; siz onu kendiniz için bir şer saymayın, aksine o sizin için bir hayırdır. Onlardan her bir kişiye kazandığı günahtan (bir ceza) vardır. Onlardan (iftiranın) büyüğünü yüklenene ise büyük bir azap vardır. (Nur Suresi, 11)

Herkesin (her toplumun) yüzünü çevirdiği bir yön vardır. Öyleyse hayırlarda yarışınız. Her nerede olursanız, Allah sizleri bir araya getirecektir. Şüphesiz Allah, her şeye güç yetirendir.    (BAKARA SURESİ / 148)

Allah yolunda infak edin ve kendinizi kendi ellerinizle tehlikeye atmayın. İyilik edin. Şüphesiz Allah, iyilik edenleri sever.    ( BAKARA SURESİ / 195)

(Kendilerine bir iyilik dokununca, "Bu Allah'tan" derler; başlarına bir kötülük gelince de "Bu senin yüzünden" derler. “Küllün min indillah [Hepsi Allah'tandır] de, bunlara ne oluyor ki bir türlü laf anlamıyorlar.) [Nisa 78] .

Bu ayetin manası şöyle açıklanır. Doğrusu da budur. iyilikler Allah'ın yardımıdır, ihsanıdır. Kötülükler ise Allah'ın ihsanı ve yardımını kesmesidir. Birine fazladan verilen şeyin diğerine verilmemesidir. Bu Allah'tandır. Hemen sonraki ayette ise; İnsana gelen her iyiliğin Allah’ın iradesiyle, İnsana gelen her kötülüğün direkt olarak insanın kendi iradesine bağlı olduğu anlatılmaktadır. İşte ayeti kerimenin manası ( 1)

 (Ey insanoğlu!) sana gelen her iyilik Allah'tandır, sana ne kötülük dokunursa kendindendir. Ey Muhammed! Biz seni bütün insanlara bir elçi olarak gönderdik. Buna şahit olarak da Allah yeter.

Mehmet Aluç

Kaynak:1: http://kasimca.com/files/yenidosyalar/HayirAllahtanSerKuldanHerIkisinideYaratmakAllahaAittir.htm

Göz Göre Göre

---

	Aşk yoluna çıktım aşk için ben verdim fire Yar bana gülmedin bu dünyada sen bir kere Aşkıma güldün gittin sen göğsün gere gere Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Yüreğime attın sen sanki çözülmez düğüm Sanki aşkın sonunda yar vardı sana ölüm Bu yaz yapalım dedim seninle kırda düğün Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Kul Mehmet’im bu aşka bulamadım bir çözüm Sensin bu dünyada tek sevdiğim iki gözüm Haydi, bırak inadı gel bana üzüm gözlüm Yazık ettin bana yar aşka göz göre göre Mehmet Aluç