Var İçinde Bir Hayat Bir Güneş

Var İçinde Bir Hayat Bir Güneş

 

 

 

Ey gönlüm şiir yazmaya edeceksen heves

Şiiri hor görme sakın deme ona abes

Okuyunca anlayacaksın her şey şeffaf

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

 

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

 

Okuyunca yazınca anlayacaksın var bin bir mana

Şiir dokunur heceleriyle gönül teliyle tüm cana

Yaz oku durma yazacaksan oku haydi kana kana

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

 

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

 

Okudun onca üstattan divanı mesneviyi öteyi beriyi

Okuyunca şaştı kaldı şiir bilmez alay eden onca enayi

Bilirim anlatmak aynı benzer deveye atlatmak gibi hendeği

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

 

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

 

Yazan bunu Gülveren mahlaslı kul Mehmet

Heceler dizilsin gönüllere isterim demet demet

Gayemiz bir parça üzgünü gülümsetmek budur hizmet

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir nefes

Sanma içine girince esir edecek bir kafes

 

İçinde bulunur sevinç içinde bin bir heves

Okuyunca anlayacaksın var içinde bir hayat bir güneş

Olunur mu gönlü hoş etmekten güzeli inan ki enfes

Onunla kaybolmazsın bulunur içinde bin bir adres

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren

 

Abes: Akla ve gerçeğe aykırı.

 

NOT: Üstat Nabi’nin eserlerini okuduktan sonra yazdığım şiirdir.

Hayatın Sırrı Sensin Değerlisin Ve Özelsin

Elimize geçen mutluluk anları, bizim için uzun boylu bir servet değildir. Hafifi hafif yudum yudum içerek, zamana yaymamız gereken bir an ve zaman dilimidir. Bu mutluluk gönülden sevmeyle gönüle değer vermeyle, elde edilen bir duygudur. Öylesine lafta kazanılacak bir duygu değildir, paylaşmak vermek kucaklaşmak ile elde edilendir bir ömür boyu. Bundan gayrısı uzun süreli değil, kısa olan bir mutluluktur, parayla anlık alınan mutluluk insanı bir an mutlu eder, ileriye taşımasına izin vermez, mutluluk vermekle paylaşmakla mutluluk olur anlam ve mana taşır. Karşındaki insanları gerçekten düşünen birisi olmak, mutluluğun bir ömür boyu sürmesine yetiyor. İstediğimiz hayatı kendi tercihlerimiz doğrultusunda bencilce yaşamak, yaşamak değil ama yaşıyoruz? Kendimiz için istemek kazanmak değil, en sonunda kaybetmektir bilmiyoruz, ya da biliyoruz belki değişir zaman o anda benim sadece benim olur egosu ile mutluluğun kapısını, kapatarak yaşıyoruz… 

Hayır, bu hayat bu ömür dünya benim değil, bizim demeyi öğrendiğimiz zaman mutluluk, hepimizin bir ömür boyu olacak ve ahirette de mutlu olmamızı sağlayacak, ama gel gör ki bunu söylemekten itiraf etmekten de uzağız! Ulaşılması mümkün olmayana ulaşmak, katlanılması tek başına zor olan sıkıntılara tek başına katlanmak, ne kadar aptalca ve delice olduğunu bilmemize rağmen hala peşindeyiz, tek başına ulaşılması mümkün olmayanın peşine… Oysa bizler beraberce yaşamak zorunda iken nasıl aptalca, insanları hayatımız merkezinde, sahilinde bir kalemde siliyoruz? Aslında onları silmek, kendimizi silmektir ama lakin iş işten geçtikten sonra öğreniyoruz, lakin buda fayda vermiyor, geri dönüşün kapısını açmıyor.

 Önce kendimiz için değil, toplum için yarınlarımız ailemiz için biz iyi bir vatandaş olmalıyız, iyi ve güzeli önce karşımızdaki için hissetmeliyiz ki, karşımıza da kendini iyi hissetsin ki bizde güzeli yaşayalım hissedelim mutlu olalım… Elimde olanları almaya geliyorlar mantıksızlığı ile köprüleri yıkmak, kendini yolunu yıkmaktır… Kendin için değil toplum için yaşamaya çalışırsan, yaşamayı mutluluğu gülümsemeyi bulursun ve anlarsın yaşarsın yaşatırsın…

Nefes alıp vermek dışında nefes olmak, hayatı boş görmek yerine, hayatın dopdolu olduğunu göstermek zor olsa da, seni o an anlayanların olması üzücü olsa da sen vazgeçmeden devam et, bu güzelliği insanlara vermeye kapısını açmaya girin gelin demekten vazgeçmeden anlatmaya göstermeye gayret et… Bakarsın bir süre sonra insanlar yanlışlarını görür, sana doğru koşarak gelirler, mutluluğa vererek sararak kucak açarlar… Yapmak istediğin bu güzellik, her zaman istediğimiz gibi olmasa da sen görevini yap insanlığın ne olduğunu göster, ömür boyu gayemiz öğrenme gayreti içinde olmakla öğrendiğimizle, insanlara ulaşmakla varmakla yanında olmakla alakalı.

 Hayat, acısıyla tatlısıyla, iyi günleri, kötü günleri ile var olan bizi saran, sabırla olmamızı birlikte el ele gönül gönüle yenmemizi hatırlatan, bir rehberdir. İnsan gülümseyemiyorsa onunla ağlamalı, acılarının yanında olduğumuzu göstermeliyiz, çaremiz varsa sunmalıyız yoksa da acısına ortak olmalıyız, budur insanlığın mutluluğun kaynağı. Ağlayanla ağlayabilmeli güldürmeli, gülenle gülmeli ağlatmamalıyız. Hayatındaki benlik duvarlarını hep bana bana mantığını yıkarak, insanları kucaklayarak yolumuza devam etmeliyiz. Yoksa kendi ördüğümüz duvarın altında kalarak mutsuz yalnızlığın havasızlığında ölür gideriz, elimiz gönlümüz ömrümüz boşa harcamış olarak. Ölümden sonra Yüce Allah “Ey kulum bana gelirken dünyada gönlünle elinle fikrinle ne getirdin diye sorduğunda” ne cevap veririz bunu da düşünmek zorundayız. Hayatın sırları gizemleri sensin ve sen bu değerlerinle değerlisin ve özelsin.

Mehmet Aluç

Hayat Bir Yürüyüştür

 Hayat bir yürüyüştü haliyle bilmedi

Hayatı anlamadı o nedenle gülmedi

Hudutlar belliydi hudutlar geçilmez

Etrafına baktı baktı lakin olanı görmedi

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Garibanlık bir hayat duruşuydu görmedi

Hayatın özü sabırdı sabır deryasına inmedi

Hayat safını belli etmekti verilenle yetinmedi

Döndü yanlış yana dönmedi doğru yana

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Zenginliği asalet bildi içine gömüldü

Olanları görmeyecek kadar zaten kördü

Zenginlik vermekti verilen zenginlik gibi, fır döndü

Fır dönmesinde zaten yoktu hiçbir içgüdü

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Yaşadıkça hep beni beni dedi

Kazandığını tek başına bencilce yedi

Aradı bulamadı konuşacak bir kedi

İnsan dedi neden kıymetimi bilemedi

Olmayan nasıl bilinir bunu düşünemedi

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Yıkılmıştı gönlünün mihrap yeri

Akıtmamıştı kazanmak için teri

Yaklaşmadı hep kaldı geri geri

Yalnızlığı geldi ona seri seri

İşte şimdi yalnızlıktan kalmadı feri

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Kul Mehmet’im nasıl hayata bakarsan öyle görürsün

Gönlünde sevgi verirsen kendinle herkesi güldürüsün

Bir şey vermez hep benim dersen kendinle herkesi öldürürsün

En sonunda tokadı yersin yerlerde kendin sürünürsün

Mutluluğu içemedi maalesef kana kana

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Her kitabın Arka sayfası Var İse

Her kitabın bir arka sayfası özeti açıklaması var ise, her insanında hayatında anlatmak isteyip de anlatamadığı düşüncelerini açıklayan bir arka sayfa özeti açıklaması vardır. Bunu anlamak için onu anlamaya çalışmak ve son anda onu anlamayarak vazgeçmek yerine, son arka sayfayı çevirerek okumak ve anlamaya çalışmak olmalıdır…

Mehmet Aluç

Gerçekçi Olmayan Savlarımız ve Karanlıklarımız

    Çoğu zaman, aşağı tabakadan fakir olan, bizim şimdilik bir anlığına varlıklı olmamızın sanki bir ömür süreceği yanlışlığına kapılarak, o fakir insanları hiçbir şeye sahip olmayan kimselerin bulunduğu bu toplumun, bakış açısındaki doğruluğunun gerçekçi olmayacağı savı ile her daim, yanlışlığa kör karanlığın kuyularına düşerek, kendimizi bakış açımızı karanlıklar içinde bırakabiliyoruz.

   Bir takım çabalar kendi gücümüzle ortaya çıkarmak için gayretler gösteriyor olsak ta, bazen bu gücün hissettirdiklerini kendimizde gönlümüzde duymayabiliriz, çünkü çabalar tek taraflı olunca anlam ve mana taşımıyor tezine karşı gelmemizin de hiç anlamı yok. Aşağı tabaka yukarı tabaka diye bir şey yoktur, bu çirkinliği kendi çirkinliği ile gün yüzüne çıkaran batının söylemlerinden başkası da değildir. Bir zamanlar zenci kardeşlerimizi köle yapan işkencelerle zulme uğratan ve halen şimdide parası gücü ile insanları yok etmeye çalışan batın bir yalanı ve aldatmacasın dan başka bir şey değildir bu.  Bu mukaddes vatan topraklarında kardeşçe birliktelik içinde yaşamamız en doğru olanıdır. Aman birileri Ötekileri rahatsız olacak bu söylemlerle yerine karşısında aynı vatan topraklarında yaşayan bu kardeşlerimiz bizim için en düşünecek biz onun için ne düşünmeliyiz sancısını çekmek hissetmek yerine, batının o çirkin niyetli insanı insan saymayan fikirsiz fikirleri ile o insanları memnun etmek için yaşamak boşuna bir heves ve uğraşı olacaktır.

   Hayatın boy aynasında veya cetvelinde boyumuzu ölçerken, kısalan boyumuzun ölçüsü ile gurur duymak pek doğru ve yerinde olmayan bir hayat anlayışı olacaktır. Geçmiş ile gelecek zamanı arasında hatalarımızı görerek ders almıyorsak eğer yıkılmaya mahkûm olduğumuzu da bilmemiz gerekir. İrademizi sorgularken ölçerken kendimize vatanın toprağın birlikte yaşadığımız insanların gönlüne çare sunmak için kendini yenileyemiyorsa, bu akıldan ziyade bu başa ağır bir yüktür. Hezimettir yok oluşun kapısına koşmaktır. Karanlığa koşturan karanlıkta oturtan, karanlık bir zihniyete hizmet etmek bence ahmaklıktır yokluktur. Aydınlıkta oturarak, görünür olmak var olmak bu hayatta en güzel olan yaşanılması ve yapılması gereken bir hayat ve bakış açısı olacaktır diyorum, vesselam.

Mehmet Aluç

Hayat ile Muhabbet

Ey hayat elinde saplı bir kürek

İçinde var mangal gibi bir yürek

Kimisi dedi neye yarar bu yürek

Kimisi dedi zalimin defterini dürek

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin kolay geçimle sefayı

Kimisine verdin zor geçimle sen cefayı

Kimisine verdin bulanık kafayı

Kimisine gösterdin aynayı Konya’yı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin az biraz anlamayı

Kimisine verdin hiç anlamamayı

Kimisine verdin sen ayık kafayı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin öbek öbek balı

Kimisine verdin bol ahu zarı

Kimisine verdin sen bir avuç darı

Kimisine verdin kucak kucak varı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin sen bol bol efkârı

Kimisine yaslattın arabeskten duvarı

Kimisine verdin sen en güzel anları

Kimisine kimisinden aldırttın canları

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisinin yolunu uğrattın güldüren feleğe

Kimisine üstüne giydirdin çile dolu yeleği

Kimi ekti aldı ekin taşıdı onca yüreği

Kimisinin eline verdin taşıyamadı küreği

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisini ulaştırdın hayat denilen gerçeğe

Kimisinin yolunu kapattın ulaşmadı feleğe

Kimisini kavuşturdun gönlündeki gonca çiçeğe

Kimisi durdu boş boş baktı elindeki keleğe

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen ne güzelsin önümüze serdin eser

Kimisi alır sever kimisi alır kökünden keser

Kimisi sevgi ile olmaz olur bin beter

Kimisi sabır etmez sana der artık yeter

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen Rahmandan bir yolsun

Seni bilen hakkın yolunda dursun

Kullar arasın sabırla seni bulsun

Sen imtihan için gönderilen nursun

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Seni anlayan anladı sana hayatım dedi

Kimisi nefis şeytana uydu kafayı yedi

Üç günlük dünyada bu kavga niyeydi

Bu dünya bir imtihan dünyası bileydi

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Yaratana çok şükür bizimle varsın

Bazen ağlarsak sen Rabbim emriyle saransın

Derdin içine Rabbim emriyle şifaya varansın

Rabbim git kuluma sarıl deyince saransın

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Sen değil Rabbim ver dedi sen verdin

Kimimizin önüne altınları bolca serdin

Kimimizin önüne sen gümüş pul verdin

Altın verdiğinin ağırdı imtihanı şaşırdı kaybetti

Gümüş pul verdiğin sabır etti şükürle rahat etti

Rabbimdir her şeyin iyisini bilen kulu analiz etti

Kimisine verdin altın aldı şükrü yol bilmedi

Kimisine de dedin sana layık değil pul şükür etti

Kul Mehmet’im anlasın seninle varları

Anlarım yaz gününde yağdırırsan karları

Anlarım yolun sonu gelmiştir yakını

Hazırlarım inşallah sonsuz hayata çıkını

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Yalanlar Ve Gerçekler

Hayatı bir oyun sanmıştın

Yalanlarla oyalanmışsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Sancıları bulmuştun kucağında

Vaz geçmeyince yalanlarında

Gerçek olmayanlar kalır yanında

Her türlü sancılarla kalırsın yanılırsın

Hayat değildir bir oyun

Gerçekleri demeyin kenara koyun

Tüm benliğinizi ruhunuzu içine koyun

Hayat bu değil bir oyun

Oyun sanarak olmayın koyun

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalırsın

Hayatı almalısın yanına

Almazsan yalanlar okur canına

Hayatı oyun sanırsan bırakırsan oluruna

Mutluluk gelmez yanına

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kıvranırsın

Yalana açık olmasın gönül penceresi

Kaynar taşlar kazanda yediğin yalanın ta kendisi

Sırtında taşıdığın yalanın kamburun esintisi

Yoktur içinde onun hayatın ta kendisi

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla acıyanını bulamazsın

Hürmet yoktur yalanın içinde

Zulmet vardır o yalanın görüşünde

Alamet arama yalanın karanlık düşünde

Feraset gezinmez yalanın gülüşünde

Ganimet sayar her şeyi zorla yaptırır ipleri elinde

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla istikamet bulamazsın 

Yalanla bir eser yapamazsın

Yıkılanın altında kalırsın

Ağlar ağladığınla kalırsın

Etrafında kimseleri sen bulamazsın

Canlara can olamazsın

Canlar gibi hayatını yaşayamazsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla canına can olanı bulamazsın

Tutsaklığınla yaşayamazsın

Gerçek olanla yaşamalısın

Esaretten kurtarandır gerçeklik

Kendi kendinle olmalısın

Doğru olanı bulmalısın

Kendini içine koymalısın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalakalırsın

Yalanlarla dünyan pamuk ipliğine bağlı

Gerçeklerle dolu hayat yıkılmaz bak canlı

Yalanlarla kurduğun dünya ölü eli kanlı

Gerçeklerle doğrularla ol ey sen delikanlı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla karanlıkta kalırsın

Kaçsan da gerçeklerden kaçamazsın

Hayat seni izliyor yalanlarla koşamazsın

Gerçek olanla bir gün buluşacaksın

Yıkılarak sonsuz sancılarla kalacaksın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendinde bulacaksın

Yalanların itirafıdır tüm sancılar

Sancılardan anla yalanı ey yalancılar

Attığın her adımda sana bin bir tuzak

Nefret le örülmüş dolu tuzaklar

Gerçekle arasında var uzaklıklar

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılar yalanlarının eseri

Hayat gerçek yaşam hikâyeleriyle dolu

Yalanla bağlayamazsın eli kolu

Kaybetmişisin ya sen gerçek yolu

Çaresizlik yalanın yolu

Açmaz mutluluğa o kolu

Arama gerçek değildir yolu

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları çekmeye aday olmuşsun

Yalandır gerçek hayattan kaçan

Gerçek yakaladığında yalanı boğan

Gerçeklerdir gönülde doğan

Yalanlardır nefis şeytanla olan

Yalanlarla hayattır solan

Gerçeklerde kul aradığı sırrı bulan

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendini kaybetmişsin

 Sorgula analiz et hayatı yaşamı

Geçeklerde var her şeyin anlamı

Yalanlarla çekme onca gamı

Aç gönlünü gerçek olana gönül camı

Gerçeklerle yaşanır gerçek hayatın yaşamı

Yalanlarla hayat yaşanmaz çekilir ancak azabı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendine yol edinmişsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bu Hayatın Bazen Uzun Bazen Kısa Yürüyüşleri

   İnsanoğlu sadece kendisini değil, tüm insanlığı, bireysel olarak da birbirlerini düşünmek için var edilmiştir. Yaşadığı hayat boyunca, birçok dost arkadaş edinerek yaşamak ve onu düşünerek hayatını idame etmek için, bu dünya âlemine gönderilmiştir. Dünya hayatında beraberce bu hayatın bazen uzun bazen kısa yürüyüşlerinde, beraber yürümek ve hayatını noktalamak için yaratılmıştır. Bazen yürürken, taşa takılıp düşeceğin anda seni dostun arkadaşın tutar, düşmezsin veyahut ta düşersin, gelir seni kaldırır aynısını sen yaparsın düşen bir insanı dostunu düşmek üzere iken tutarsın veya düştüğünde koşar kaldırırsın. Her gün sen veya dostun arkadaşın birbirinizi düşünerek birbirimizi hatırlayarak yaşarız. Yere düşerken üzerine bulaşan toz toprağı silkeleyip yola devam ederken. İnsan düşerken kaldırılır, kalkarken düşer insan bu dünya hayatında diye düşünürken, beraber gülümseyerek bu hayat yolunda yan yana yürümek için vardır insan.

   İşte insan ve hayatı, dostu arkadaşı ile dünya hayatı yaşantısı bunun için vardır. Hayatın bize verdiği uzun veya kısa anında, hep birlikte nefes aldığımız gönlümüzü dünyamızı bu birlikteliğin güzelliği ile doldurduğumuz bir evrendir bu yaşadığımız hayat. Sadece kendimiz için yaşamadığımız tüm   insanlık, insanlar için yürüdüğümüz bir hayattır bu yaşadığımız hayat.

   Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. yarattığı hayat verdiği biz her canlıyı yaratan, her anda bizimle olan varlık ve yoklukla kulu kiminle nasıl yaşıyor ne düşünüyor diye imtihan eden yüce Allah C.C. cümlemizi korku dolu anlarda dehşet dolu günahlarımızdan tövbe ile af eden, bizi koruyan yalnız Allah C.C. dır. Bizlerinde birbirimizi koruması gözetmesi için bu âleme gönderen imtihan ile sınayan kulun bu imtihanları birliktelikle kazanmasını isteyen Yüce Allah C.C. dır. Hep birlikte el ele bu dünya hayatımızı güzellikle sonlandırarak imtihanı kazananlardan olmak dileğimle. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hasret Sancı Sabır Nedir?

 

 

 

Hasret nedir ayrı yolda acılarla kalmak mı?

Hasreti bitirecek olan Rahmana varmak mı anlamak mı?

Nedir sancılar?

Sancılar yanmak için mi?

Yoksa sancıları bitirecek olan Rahmanın

Güç kudretinin farkına varmak mı?

Rahmana vararak 

Hasreti vuslata çevirenin Rahman olduğunu anlamak mı?

Güç kudretin dermanın Rahman olduğunu bilerek

Kul olmak mı söylesene sırra erdin mi?

Sırra ermeden önce kavruldun mu?

Ham iken tekâmüle vardın mı?

Tekâmül ile hakka kul oldun mu?

Sırrın sırrına vardın mı?

Yoksa hala sancılar mı çekersin sancılanarak

Yoksa hakka vararak hakkın güç kudretine sarılarak

Sabırla hakka vardın mı?

Nedir sabır?

Tekâmülün kapısını açmak varmak

Hakka varmak hak ile yolda olmak

Hakkın yolunda haktan gelip hakka varmak

Hasret sancılarla yıkılmamak

Yıkanı kaldıranın Rahman olduğunu anlamak

Huzura varmak huzurla olmak

Vardın mı sen sırrın sırrına

Koşmaz mısın seni bekleyen bugüne yarına Rahmana

Cana can veren canı verirken alana

Sonsuz hayatla diriltene

Vuslatla sonsuz âlemde cennet yurduna alana

Nurdan Nur Resul sancağı altında buluşturana

Ne beklersin sancılarla sancılanmayı unut

Sabır bekler yolda odur sana Rahmandan bin bir sırla dolu umut

Haydi, kendini unut halk için durma çalış

Derdi kederi hasreti sancıları unut

Unutmaktır sabırla hakkadır umut

Budur tek gerçek olan somut

Bundan gayrısını sen var unut

Haktan geldin halk için işte sana Rahmandan komut

Hakka varmak için gideceğin yolda hayat budur

Bu gidişle varacağın sonsuzda bekleyen budur boyut

Bürün haktan gelen hakkı sükûta

Kalırsın yıkılmadan işte ayakta

Yıkılır hakkın karşısında bozuk olan her canlı bir solukta

Bekliyor zulmün parçalanacak karanlık yüzü bak işte oracıkta

Seni bekliyor hakkın giydireceği zırhla

Yürüyeceğin yolda zalim yıkılmak için bekler bir adımda

Gösterir Rahman güç kudretinin sana verdiği gücün yansımasıyla

Göster zalime yaşamak almak kazanmak değil avanta

Yık haydi durma sen baştan başa

Durma her an yeniden dirilişle var yaşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Tekâmül: olgunluk