Bilsen

Vefasız aşkınla solduğu mu sen bir bilsen

Hicran ateşiyle yandığımı sen bir görsen

Ömrümden alıp ömrüne ömür biçtiği mi öğrensen

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Eller bana deli dedi görenler güldü

Bilmediler bu âşık senin için yollarda öldü

Gece gündüz el açıp Mevla’ya seni dilediğimi kim gördü

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Gizledim gözyaşlarımı bilirsin sende ağlarsın diye

Hafiften bir gülüşün bana cennetten bir hediye

Çektin gurbet ele gittin aşkımı sen bile bile

Ağlayarak kahır olurdun aşkından öldüğünü bilsen

Kul Mehmet’im artık sevmesen de olur

Ben artık gidiyorum haberin olmasa da olur

Asıl aşk Allah’a ulaşmakmış öğrendim gelme ne olur

Bundan sonra sevdiğin artık Allah’a kul olur

 Artık ağlayarak kahır olmuyorum

Aşkını terk ettiğimi bilsen de olur

Mehmet Aluç©

Bir Bilsen

Dön gitmeden önce son bir n’olur kez bana bak

Vefasız gönlünü bıraktın gel onu al tak

Vardım seninle uçuruma sen kendini yak

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Bana uzaklarda gelsin o sitemkâr sesin

Vefasız gönlünü dağda kurtlar kuşlar yesin

Senden hayır yok bana ben söylüyorum peşin

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Sana gece gündüz aşk ile koştum yalvardım

Gelmeyince gece gündüz sessizce ağladım

Gurbet illere artık ben belim bağladım

Bir bilsen deli akan coşkun ırmak gibiyim

Kul Mehmet’im yar sanma artık sensiz dardayım

Seni unuttum çoktan bahar aylarındayım

Senden ayrı sanki ben on sekiz yaşındayım

Bir bilsen deli akan ırmak gibi değilim

Mehmet Aluç