22 Haziran 2015 Pazartesi

Baktım Ağladım Durdum Ağladım



Yaşarken binlerce can ile insan
Ayrı yollar gönüller anlaşılmaz lisan
Tek yürek olmaz iyiliğe, şer ile olur bazen
Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Gönül bahçesinde yetişir güller vermez bir deste
Biter cümle dertler sıkıntılar inan bir gülüşte
İyiliğe varmaz ayaklar bazen yürür aheste aheste
Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Tevhitle Kur’an ile yolda yürümeyen Müslüman
Ümmet düşmüş tefrikaya, zalim birlik beraberlikte
Müslüman tefrika da çeker feryat duyulmaz aman aman
Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Sinelerde kor alev yanar söndürecek su mu yok
Sorular vuslat ile buluşmaz vuslata yol yok
Alev söndürür desem de yazıktır canlara duyan yok
Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Okyanusları aştı Kuran İslam âlemi nur sardı değildi ortalık duman
Onu taşıyanlarda Müslümandı vardı sanki başka başka bir iman
Dilinde adımında nefesinde anında düşmezdi zikriydi Kur’an
 Düşündüm baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım

Kul Mehmet’im derim kalmadı yüzümüzde bir tebessümler
Gökyüzünde rahmet ile yeryüzüne elbette inmez melekler
Fakir kuru tahta döşek zengin kuş tüyünden döşek yataklarda yatar
Baktım ağladım durdum ağladım kaldım ağladım
Mehmet Aluç (Kul Mehmet)


Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...