22 Nisan 2016 Cuma

Sulamamış Çiçeği Bahçıvan

 
Gül açarken âleme kokusuyla gülümsemiş
Bülbül başında öterken gülümsemiş
Çiçek açmış gül ötmüş insanlar bu iki güzelliği görmüş sevmiş
Bahçıvan gülü kıskanmış renginden öten bülbülden dolayı
Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş
 
Artık ağlar bahçıvan sebep oldu diye iki ölüme
Çaremi olur ağlamak güle bülbüle o ölüme
Terk eder şehri varır kıraç dağlara söylemez tek kelime
Ağlasa boş kendi uçurumlara atsa bilir boşuna
Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş
 
Yüksek dağın başına bir gül dikmiş
Gece gündüz gözyaşı ile sulamış gülmüş
Gün gelmiş çiçek açmış bülbül uzak diyarlardan gelmiş gülmüş ötmüş
Bahçıvan sevincinde dünyalara sığmamış gülmüş gül ile bülbülü sevmiş
Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında mutluluk içinde yaşamış gülümsemiş
 
Gün gelir artık ayrılık vaktidir kara kış kapıdadır
Ayrılmak çok zordur gül kurumakta bülbül eriyip bitmekte
Bahçıvan ise üzülüp yüreğinden parçalanmaktadır
Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında yaşaması zormuş
Bu zorluğu çözecek çareler peşine sürüklemiş
 
Bahçıvan alır gülü koynuna bülbülü eline
Girer dağın içinde en derin mağaraya diker gülü yeniden
Sular gözyaşı ile sevgi ile yeniden açar rengârenk yeniden
Artık çıkmazlar mağarada bir ömür boyu gülümsemişler
Gün gelmiş üçü birden ölmüş aynı yerde aynı mezara gömülmüşler
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-
 
Yorum Gönder

Yayınlarım

Rahman Yazarsa Olur Mukadderat

Gönül sevince candan açılır namütenahi Boşuna beklemesin o zaman ihaneti uman Gönül severse gönlü canda sevmeyen hani Nefret ki...