8 Haziran 2015 Pazartesi

Güvendiği Dağlar Yıkılır



Elinde tokmak davula vurdum sanır
Belli oldu rengi astı astarı yanılır
İsyan sanır başkaldırı sanır kana el sürer kandırılır
Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Aradığını bilmez aradığını bulmaz saldırır
El âlemin oğlu nede güzel kendisini kandırır
Bal diye ağzına bir lokma sürer zehir yandırır
Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Yolların inişi çıkışı bakışı karıştı yolun bulamaz
Zehir şerbet hazırlar susanınca içer derman olamaz
Bunca nefreti kini taşıyan şeytandır insan olamaz
Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Kul Mehmet’im bırak görsün kırdığı dalı kestiğini
Boş yere elin kana bulayarak sebepsiz gezdiğini
 Görsün edepsizce gülerek onlarca gönül ezdiğini
Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)
Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...