6 Nisan 2016 Çarşamba

Gönül Kırıldıktan Sonra



Ağlıyor musun şimdi bensiz
Bende çok ağlamıştım sensiz
Gülmüyor musun bensiz
Bende gülmüyordum sensiz

Çağrıma hiç kulak vermedin
Seni seviyorum demedin
Gitme dedim çektin gittin
Gittin de ikimizi de bitirdin

Üşüyor musun bensiz
Bende üşüyordum sensiz
Ayrılığa gelin mi gittin
Bende yalnızlığa damat olmuştum

Gittiğin günden beri dargınım baharlara
Seni benden alanlara
Dağlara taşlara küskünüm ağlamayanlara
Dipsiz kuyuların başında yaramı deşiyorum

Çok acıyor mu şimdi yüreğin
Benim yüreğimde acımıştı
Bensiz bir lokma boğazından geçmiyor mu?
Benimde boğazımda sensiz geçmiyordu

Yarın geliyorsun diye hep bekledim
Ayı güne yılları mevsimlere bağladım
Gece gündüz senin için ağladım
Gelmedin kendimi toprağa adadım

Bensiz yalnızlık şarkısı dinlenmiyor mu?
Bende dinleyememiştim sensiz
Bensiz bu dünya sana dar mı geliyor?
Bana da sensiz çok dar gelmişti

Tesellilerim döndü kış ayına
Gözyaşlarım döküldü demli çayıma
Senden sonra oturan olmadı yanıma
Sensiz çıkamadım gülen baharımın balkonuna

Seninle sevdama isim koyamadım
Sensiz bu şehirde duramadım
Senden benden geriye bir şey bırakmadım
Ar ettim senide kimseye soramadım

Eğdim başımı hiç kimsenin yüzüne bakamadım
Koluma sevdamdan başka bir şey takamadım
Oda çekti gitti artık hiç ağlayamadım
Anılardan kaçmaktan başka bir yolda bulamadım

Sordular neden gittin diye söz bulamadım
Yüzüme tükürdüler yerin dibinde yer bulamadım
Aslında sevgiye layık bir kul olamadım
Kendime kızdım sana söyleyecek söz bulamadım

Bıraktığım mirası kabul etmemişsin
Bende senin bıraktığını kabul etmemiştim
Viran bağda oturup bağdaş kurmamışsın
Ben sensiz çok oturup bağdaş kurmuştum

Gittiğinde hayatım düştü benimle boşluğa
Ayrılık nede gelmişti senin hoşuna
Ben sana bağırmıştım gitme diye çığlık çığlığa
Yaşattın beni şehir ’siz dağdan dağa boşuna

Uzatınca ellerin tutunacak dal mı bulamıyor
Gezdiğin o sokaklar şehirler huzurla mı dolmuyor
Gülümserken sahte yüzünle selamını mı almıyorlar
Kendi ellerinle kazandın sen aklın neredeydi

Şimdi ben isimsiz şehirlerde dağlardayım payımı aldım
Duydum yine ayrılmışsın o vefasızdan üzüldüm şaşırmadım
Kor bir alev düşmüştür gönlüne benim gibi alışırsın
Gece gündüz yakar söndürecek su bulamazsın anlarsın

Yanımdayken de şimdide bir tebessüm kadar uzaktın
Giderken içinde ne var ise sen boşalttın
Ben boşaltamadım şiştim kaldım tüm kapıları kapattım
Ağlayarak gelmene gerek yok ben tüm lambaları kararttım

Kul Mehmet’im derki eden ettiğini bulur
Açtığı yarayı yaşar sanmasın çaresi olur
Merhameti olmayan sanmasın merhamet ona dokunur
Gönül kırıldıktan sonra sanma yapan ustası çok olur
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-




Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...