16 Ocak 2016 Cumartesi

Konma Dalına



Ey insan düşme cahil peşine
Sen bak iman ile kendi işine
İman hazır aç döşün girsin içine
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan bu akıtılır mı insan gözünde yaşlar
İnsan elinde gezdirir mi koca taşlar
Eğilmesin sakın o kalem kaşlar
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Sen insansın merhametle imanla başlı başına
İnsan seni insan bildi umut bağladı yaşına
İnsan derdi olanın yarasını tuz basar mı inadına
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsanda olur gâvur inadı yaşar hezeyan
İnsan merhametle insanlığını eder beyan
Bu güzelliği duyan koşan değil mi insan
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Boş işlerle ömrünü kendini etme ziyan
Düşün az sendeki olan can nedir
Bu canı veren neden verdi an nedir
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Canı veren dedi dost ol var git dostuna
Demedi ki bürün sen tilki postuna
Ecel ile insan yaşar burun buruna
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan gözüne çeker bazen perde
İnsan insanı düşürür mü derde
İnsan insanla karşılaşır her yerde
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsanoğlu bazen insan diye seçilmiyor
İyi dersin kötü çıkar buda bilinmiyor
Gönül bahçesinde her zaman gezilmiyor
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

İnsan bu her zaman bulunur neşesi
İman olursa gönülde hoş olur hevesi
İnsana hoş gelir mi insanın inlemesi
Söz bilmez dinlemezin konma dalına


Ecel gelince anlarsın yaşamıssın boşu boşuna
Merhamet iman ile yaşa gitsin Allah hoşuna
Nur Resul cennete sarılsın senin boynuna
Söz bilmez dinlemezin konma dalına

Kul Mehmet’im derki sanmayın yollar dolaşık
İnsan gönülden sever olur sevdiğine âşık
İnsanla küs olma her zaman yaşa barışık
Söz bilmez dinlemezin konma dalına
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-








Yorum Gönder

Yayınlarım

Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık

  Otuz Ağustosu Biz Tarihe Böyle Yazdık Zaferleri şanla biz tarihe böyle yazdık Silah yoktu bu elde o alnı karışladık İman toka...