Baksa O Resul Gülümsemeyle

Kabenin yollarına yol bulup vara bilsem

Hakikati ben kalem kalem gönlüme yazsam

Gül kokan Resulümün kokusu alabilsem

Ayrılmasam yanında sıdkı can ile kalsam

Dilimde can kuranla elimde imanımla

Tevhit ’im tüm dilimde ölüme can selamla

Resulün kapısında can alsam damla damla

Ayrılmasam yanında kalsam sıdkı can ile

Kabenin yollarında Resulümle yürüsem

Kalemimi elime alsam hep onu yazsam

Hayran hayran baksam gül cemaline sarılsam

Ayrılmasam yanında kalsam sıdkı can ile

Rahmanım cümlemize bunu nasip eylese

Nefisten kurtularak imanı gül eylesek

Kul Mehmet’im baksa O Resul gülümsemeyle

Ayrılmasam yanında kalsam sıdkı can ile

Mehmet Aluç

İmanla Yol Alırsan

İmanla Yol Alırsan

---

İman olmazsa gönülde düzgün yolda gidilmez
Nefis şeytanla yaşanılanların bir değeri olmaz
Gül olmazsa elbet bülbüller gül bağında ötmez
İmanla yol alırsan taşırsan gönülde ömrün solmaz

İmanla yaşa ahirette vardır çokta fazla sefası
Nefis şeytanla olursan dünyada bitmez çilesi
Gönülde olmazsa iman olmaz hiçbir derdin devası
İmanla yol alırsan taşırsan gönülde ömrün solmaz

İmanla aç gözünü seyir eyle kâinatı eyle nazar
Son menzile doğru giderken el âlem mezarın kazar
İyilik yap ta nasıl yaparsan yap azar azar
İmanla yol alırsan taşırsan gönülde ömrün solmaz

Kul Mehmet İbadeti neşeyle taşı her vakit yanında
Gül Kokulu Resulün sevgisi her an olsun canında
Tevhidin nuru her an dolaşsın imanla kanında
İmanla yol alırsan taşırsan gönülde ömrün solmaz
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

İman Güzelliğini Nefis Darlıkta Tanır

İman Güzelliğini Nefis Darlıkta Tanır

---

Oy Nefis denilen beden gezgini
Yakar yıkar geçer hala beğenmez
İmandan kaçar Şeytan’nın dingili
Çaresiz kalır da imana dönmez nefis

Kendini bedenin kralı sanır
Akıl denen melaikeyi mi tanır
İman güzelliğini nefis darlıkta tanır
Çaresiz kalır da imana dönmez nefis

Eski çarığı atar takım elbise seçer
İnsanlığı bırakır zulmetmeyi pek sever
Kırk yılda bir selam verir kendini över
Çaresiz kalır da imana dönmez nefis

Patron ya etrafını tozdan duman attırır
Kaçak katın üstüne haramla kat yaptırır
Bilgiden mahrum olan hödük dost kaçırır
İlim irfan kapsını açar onu beğenmez

Çamurlu yoldan hödük uçuruma gider
Asfalt yoldan gezer de çalmayı pek sever
Gönülde kalmayı hiç sevmez viran eder
Çaresiz kalır da imana dönmez nefis



Kul Mehmet’im der ki sen gezersen imanla
İmansızlarla nefsin kaçar donla tumanla
Nefisle şeytan kaçar kıçın’dan çıkan dumanla
İlim irfan kapsında sen ayrılma imanla
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Resulü Anlatmaya Yetmez Sözüm

Baharın gülüşüydü nurlu gelişi

Gözyaşlarının her damlasını silişi

Merhametledir hep gülüşü         

Bu gece doğdu gül kokan Resul       

Bu geceyi kuşatan nurların nuru

Dilsiz oldu zulmün yüreğine saplandı oku

Rahman bırakır mı kulunu Rahmet’ siz

Bu gece doğdu gül kokan Resul

Nura gark oldu bugün âlem

Müminlerdir onu gönülden seven

Bu gece doğdu nurudur görünen

Bu gece doğdu gül kokan Resul

Bülbüller şen öter güle

İnayet Rahmandan gele

Gülüşün nurdan kâinata yeter bile

Bu gece doğdu gül kokan Resul

Kul Mehmet der ki Gül Kokulu Resulü

Görmedi dünya da iki gözüm

Gül Kokan Resulü anlatmaya yetmez sözüm

Ahirette Şefaatine nail eylesin Rahman

Bu gece nurla doğdu Gül Kokulu Resul

Mehmet Aluç

Rahmetellil Âlemin Doğdu Bu Gece

Rahmetellil Âlemin Doğdu Bu Gece

---

Özgürler ve köleler
Can ve mal güvenliği bilmez kimseler
Ticarette vardı hileli sahtekârlık çaresiz eller
Batıl zihniyet hurafeler etrafı kuşatmış aciz kullar
Hak yol kaybolmuş evde gönülde putlar
Kuvvetli zayıfı eziyor amansız kalıyor tüm kullar
Maddi manevi çöküntü yıkıntı tüm yollar
Gönüller beyhude çaresiz kollar
Sarılmayı bekler gönüller
Beklerler açsın solan gonca güller
Kimsesizliğin çaresizliğinde ağlıyor gözler
Titrer tüm dudaklar çeker ah ile dolaşır arşta sözler
Allah diye göğü kaplıyor gönüller
Toprak secdeye duyar özlem
Secde ’siz kuruyor soluyor kâinat toprak her an
Beklenen Şahadet için doğuyor işte günler
İnsanlığın kurtuluşu için
Miladın 571, Rebiyülevvel ayının 12.gecesi
Mekke ufukları ağarırken nur nur
Peygamber Efendimiz kâinata onur
Hz.Muhammed-ül Mustafa Sallallâhü Aleyhi ve Sellem
Dünyayı şereflendirdi o gün
O'nun doğduğu sabah, âlem başka bir âlem oldu,
Cihan nurla doldu o gün
O'nun teşrifleri sıradan bir hâdise değildi
Cibril ve melekler nuru yayıyordu kâinata bu gece
Bütün peygamberlerin
Geleceğini müjdelediği ins-ü cin'in ve melâikei kiramın
Teşriflerini beklediği bir peygamberdi O Rahmet ellil âlemin
Bu yüzden, geceler içinde benzeri yoktur
Kâinatın en azametli hâdisesi bu gece vukua gelmiştir
Bütün âlem bu geceyi bekliyordu
Nursuz secde ’siz kalan kâinat nurların nurunu bekliyordu
Gül kokan
Yanında kalan gül kokan
Elini veren güller gibi kokan geliyordu
Nakış nakış imanı gönle işleyen geliyordu
Kuşlar ötmezdi neden diyenler bilemezdi
Nura muhtaçtı kâinat kuşlar ötmezdi
Rahmet olmayınca nimetler bereketli olmazdı
Ağlayanlar gülmezdi
Beklenirdi seherde doğsun âlemlere rahmet nur nur
Doğdu işte nur kâinata bu gece
Nurla doldu kâinat o gece
Doğdu Mekke’de nur kâinata bu gece
Nur doldu kâinata hece hece
Nura imana muhtaç gündüzler geceler her gece
Cennette huriler güler bu gece
Kokusu cennet gülünden
Gülüşü cennet ilinden
Bakışı Rahmanın merhametinden
Doğuşu insanlığın kurtuluşu için Rahman’ın rahmetinden
İsmine halk olundu cümle cihan
İsmi anılır gönüldedir her an her zaman
Âlemlere Rahmet doğdu dokundu Rahman tenlere
Velvele düştü insanlara zulüm edenlere
Yıkıldı putlar saraylar söndü binlerce yıl sönmeyen ateş
Doğdu nurun ışığı doğdu ol güneş
Zalimlerin yüreğine saplandı ok
Artık bundan sonra onların ıstırabı çok
Zülüm görenlerin derdine artık derman çok
Doğdu Mekke’de nur kâinata bu gece
Bu nur sağırı körü uyandırdı
İnanmayanlar sonunda zaten kör ve sağırdı
Dünyada ve ahirette halleri pek ağırdı
Doğuşuyla kâinat gelişiyle uyandı
Artık kıyamdaydı dünya kâinat nurların nuru için
Toprak secdeyle berekete hazırdı
Ölüm ağırlığında dünyaya can geldi
Doğdu Mekke’de nur kâinata bu gece
Kâinat nurla oldu soluklanan
İnsanlık nurla oldu koklanan
Nur gül kokusuyla geldi can olan
Rahmetellil Âlemindir Nur Ahmet nurla kâinata dolan
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Uyku Vakti Uyuyalım Haydi

Uyku Vakti Uyuyalım Haydi

---

Ölümler… Kıyımlar… Köşe başında bekler
Kimler saldı köşelere kan emicileri gözleri fal taşı gibi
Sonrasında alın yazısı kader trajedisi
Oraya bırakan kan emici siyah örtülü gözler bilinmez
Görülmez
S/ezilmez
Sofraya düşen acı
Tabutlara damlayan gözyaşı
Kucaklarda ninnilerle uyutturacak
Görülmez
S/ezilmez
Bir şey söylemez
Z/âlim
Anlaşılmazlık d/iz boyu
Hani nerede felsefe profesörleri
Okullarda demezler mi felsefe:
Engelleri aşmamıza ve gerçeğe ulaşmamıza yardımcı
Görülmez
Bilinme(sin)z
Söylenir de boşa
Çıkarlarına uygun bir dünya
Ölümler
Savaşlar
Kıyımlar
Özgürlüğe edepsizce t/aciz k/alanlar y/alanlar
Dirseklerle sıkışıklıkta yer açanlar
Dirsek çürütmeyenler dirsekle it/eleyenler
Bilinçler z/(t)ehirli
Altta/kiler
Üste/kiler
Yanda/kiler
Kucakta/kiler
Bir gün olurda biter()
Biter mi ()
Devam edip gider mi
Ezilenler suskun
İlişkilerin sak(y)atlığı
Ezenleri ezenler en b(t)aşta yatsın
Sebepler olaylar nerededir
Neyin neresin de
N/asıl girdi ortaya
İçsel gerçek ilişki sakatlığında mı gümledi
Masumiyet n(d)ere de yıkanır
Küf kokar yıkanır yıkanır küf kokar
Ah susmak
Uyuyan beyin u/yan bir an
Ya da dağılalım ayrı sokaklara evimize d(s)önelim
Uyku vakti uyuyalım haydi
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Coşar Yazarım Bülbüllerle

Şiirleri yazarım seher esen yelinde

Âşık olurum candan gönüllere seherde

Cihana nurlar dolar her seherin vaktinde

Hecelerimle coşar yazarım her seferde

Hakkı bilen can kullar hakikatten kaçar mı

Seherde bülbül öter Aşk’la güller açar

Bülbüller ötmeden o aşkla güller açar mı 

Hecelerimle coşar yazarım bülbüllerle

İnayetle beklerim geceyi seherleri

Şiirlerime ilham olacak bülbülleri

Bülbüller gelir dile hecelerle yazarım

Hecelerimle coşar yazarım bülbüllerle

Kul Mehmet okuyana nefes için olurum

Aşk’ın badesini tüm gönlüme yoğururlar

Aşk’ın ateşi düştü özüme şiirime

Hecelerimle coşar yazarım bülbüllerle

Mehmet Aluç