Bir işin olması için
güç ve iradenin olması gerekir
Bunu bilmeyen yoktur
herkes bunu bilir
Gücümüz ve irademiz
dışında olan ölüm
Mevsimler hayat kader
iyilik güzellik
Bize bu gücü azaları kâinatı
sunan veren Rahmandır
Bunlar ile hayatımıza
hüküm eden yaratıcımız Yüce Rahmandır
Neden bazıları buna inanmaz
şaşarım
Boş hezeyanlar peşinde
koşar şaşkın bakarım
Yapılan hezeyan
olduğunu söylesen güler geçer
Ömrünü ahiretini heba
eder
Tabiat derler
Tabiat nedir?
Rahmanın mevsimler ile
bize gösterdiği gücü
Yazın her şey yemyeşil
capcanlı
Sonbaharda yavaş yavaş
gider o yeşillik ve canlılık
Kış gelir ölür mevsim
beyaz kefene bürünür
Yaz gelir yeşerir
tekrar canlanır mevsim
Der ki Rahman
Ey kulum gücün var diye
güvenme
İnsanları kendi çıkarın
için ezme
Tükenir o güvendiğin
aciz gücün
Yavaş yavaş biter
sararır
Ölüm anında alırım
verdiğim o canı ve içinde solan gücünü
Ahiret anında tekrar
veririm o ölen bedenine can çekerim hesaba
Bak gör ve anla der,
lakin anlayamaz bazıları
Yakar yıkar kendi
çıkarı için
Lakin kendisi yıkılır
Kula verilen bu hayat
güzellik kuvvet
İyiliğin mimarı içindir
İmtihan edilmek içindir
Bakar kulu karanlık bir
an için
Kazancı ile bir mum
alıp yakıyor mu?
Bakar yakan yıkan var
ise
Kulu yeniden inşa
ederek
Yıkanı doğru olanı
hatırlatıyor mu?
Kavrulurken sineler
O sinedeki yangına bir
damla su taşıyan var mı?
Rahman görmek istiyor
Bu nedenle bizdeki güç bunun
içindir
Rüzgâr esince önüne
kattığını alıp götürür
Rahman da bakar Kulu da
estirince sahte rüzgâr deli gönüllerce
Sevinçleri mutlulukları
alıp götürürken
Önüne set olabiliyor
mu?
Fikri
Zikri
Gücü
Düşüncesi ile
Gönderdiği iman ile
nurlar saçan Kuran ile
Resulü gül kokan Resul
sünneti ile
Düşünce adımları
varıyor mu doğru menzile
Yoksa kulu doğru menzil
yolunu değiştiriyor mu o solacak olan gücüyle
Görmek ister sınamak
ister
Zordur bu şekilde
iyiliği imanı kuranı Resulü taşımak
Her gönül taşıyamaz
özeldir
Her şeyi Yaratanın
Rahman olduğunu bilmek
Ölümden sonra hesap
verileceğini bilmek çok kolaydır
Bakmak, düşünceye başka
düşüncelerin karanlık ışığını katmadan bakmak gerekir
Bakmak gerekir ki
görülebilsin
Hissetmek için hislerin
içine karanlık hissiz düşünceleri katmamak gerek
Görebilmek için
İman coşar gönülde
Kapatırsan gönül
kapısın ömrünü yakarsın nefis şeytan yolunda ömrünü de
Ahirette hesap vermek
zor olur
Bembeyaz açan gül var
Kırmızı yapmak için
kana bulamaya gerek yok ey davar
Bak yanında açan
kırmızı gül var
Gönlün imanın önüne
çekme duvar
Yürüme tankla füzesavar
’la ey davar
Yıkarken sen
yıkılıyorsun azar azar
Bil ey davar mezarın
kim kazar yine yok ettiğin insan kazar
Alıp gitme tek başına
kendi fikrinle ey azar olan azar
Nefsin şeytanın ile
beraber olanlar kuyunu kazar
Hemen gitme bak kainata
Mevsimlere
Derin sonsuz alevli
kuyuya düşeceksin gitme
Bak kainata Kuran
kitabına
Terk edilmiş olan
yüreğin ile güzellik sunamazsın
Saklayamıyorum hisleri
Sanma başkalarına imanı
yüreğinde olanlara bunları söylüyorum
Ben sana söylüyorum
ağlanacak haline gülen
Ne yaptığını bilmeyen
Yakıp yıkan
Terk edip imanı güzelliği,
nefis şeytan ile giden
Sana, miras hakkı
olmadan miras yiyen
Helal var iken haram
yiyen
Kazancı olmadan
kazanmaya çalışan
Kazanmak için ezip
geçen
Elindeki parayı az
gören azan
Ecel gelince ecel
elinde alan
Öyle bakma kızarcasına
bakan
Yol alırken yıkan…
Duy
Bak
Gör
Duy
Hisset
Karanlığı aydınlatan
Nuru gör
Mehmet Aluç
Urla Belediyesi ile Cumalı-Seferis Gökyüzü Kültür ve Sanat Derneği işbirliğiyle bu yıl ikincisi düzenlenen Necati Cumalı Edebiyat Ödülü’nün kazananı belli oldu. Öykü dalındaki ödülün sahibi “
