İnsanlık Kayıp Sizlerde mi Ararsınız

 

Yolda durmuş arayan insanlar etrafına bakmışlar

İnsanlık nerede acep diye soru sormuşlar

Soruya muhatap olanlar o an şaşırmış

İnsanlık kayıp mıdır ki siz arasınız demiş

Anladılar ki bunlarında haberi yok

Yolları uzun soracak insan aramak bulmak zor

Selam vermişler düşmüşler yola yola sormuşlar

İnsanlık kayıp mıdır ki siz arasınız demiş

Yolda giderken karşı daldaki kuşa sormuşlar

Kuş yıllar önceydi gördüm sonra birden yok oldular

Yıllardır bende ararım ama sizler gibi bulamadım

İnsanlık yıllardır kayıp şimdimi aklınıza geldi demiş

Uçan bir kuştum başlarında ovalarında obalarında

Benim gibi kuşlar için aşımız her gün hazırdı yollarda

Aç kalmazdık kurt kuzuya saldırmazdı o zamanlarda

İnsanlık yıllardır kayıp şimdimi aklınıza geldi demiş

Başları önde suskun devam etmişler yola

Yolda virane bir han görmüşler oturmak yakışmaz kula

İçeriye girmişler garip bir kul hanın sahibi

Gözleri takılmış viran olmadan önceki güne

Selam vermiş içeriye girmişler

Hancıyı pek üzgün görmüşler

İnsanlığı gördün mü diye sormuşlar

İnsanlık dün buradaydı benimleydi

Şimdi kayboldu viran eyledi gelenler bizi

Bu han yolcuyla yolda kalanla dolardı

Gönüllerindeki neşeyle huzur bulur yaşardı

Aç yoksul fakire kapımız açık yardımlar yaparlardı

Aç doyar fakir yoksul doyar mutlu yaşarlardı

Bilinmez birden ne oldu anlayamadım

Gelenler gitti gelenler viran etti gitti

Koydular bizi merhametsiz bir hücreye

Arar beklerim gözlerim hep bakar ileriye

Yıllardır beklerim hicran içinde perişan

Sizlerde mi ararsınız insanlığı kâinat mı derman arar

Aslında derman kendileriydi gönüldeydi bilirlerdi

Bizler unuttuk kapısını kilitledik böylesine rezil perişan kaldık

Varın dönün geriye böyle aramakla insanlık bulunmaz

Yoksula fakire mazluma kucak açın sarın

Darda kalana koşun kazandığınız paylaşın

Açın gönül kapılarınızı sevin birbirinizi işte insanlık budur

Alın beni de yanınıza yalnızlığıma son verin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Not: Mültecilere karşı insanlık dışı uygulamalarıyla eleştirilen Avrupa ülkelerinden Almanya'da çoğu çocuk 9 bin Suriyeli mültecinin kayıp olduğu ortaya çıktı.

TEZATLAR DÜNYASI

TEZATLAR DÜNYASI

 

 

Aklın çözemediği bir ahenk mi düşlerim

Gönlüm gönlüne denk mi yeter mi gülüşlerim

Hala ben seni arar ben yıllardır özlerim

Sen özlemedim ben hala bilirim ve beklerim

Gelseydin bari düşlerime düşerim olsaydı ahenkli

Bir izler sesler gülüşler içinde ben uyansaydım

 

Bir sessizlik sensizlik treninde tek yolcuyum

Sızılar acılar menümde ben hala umutluyum

Ahenkli tezatlarla yaşıyorum hala kendimleyim

Sen yoksun yanımda ahenkli tezatım

Sancılarını yaşatan ahengimsin

 Zerreden küreye

Yaratanın varlığını hatırlatan yol işaretimsin

 

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

Vahit çağında bir hikmetini onunla gösteren Rahman

Uzansan yıkılacak örümcek ağı

Uzansan kaçacak uçacak güvercin

Kaçmaz ve yıkılmazı yaratan Rahman

Nur Resulle Hz Ebubekir Sıddık’ı o an korudu

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

 

Tezatsın dünyanın tadımı olur

Karışık yolarda gezen çözemeyen mutlumu olur

Yetim iken solmadan vahiy çağına koşan

Tek başına değil Rahmanla kesret ile yol alan

Gönüllerin merkezine damarına gülüşüyle varan

Gökyüzünde meleklerle bizimle olan

Nurdan Nebi yaşamadı mı tezatı

 

Cahiliye ile yok olan insanoğlu

Nurdan İslam’la var olan dirilişe koşan insanoğlu

Nurdan Nebiden önce bir batış yıkılış

Nurdan Nebi ile bir var oluş hakka koşuş

Zalim koltuğunda yarınından emin

İnsanlar zalim kıskacında dilim dilim

Nebinin gelişiyle yıkıldı ya zalim demin

 

Anlamsızlığı küçümseme içi bin bir sır dolu

Gözyaşına acı vardır içinde var bin bir yolu

Çileye sırtını dönme uzanır herkese kolu

Anlamsızlık anlamanın kapısını açar

Gözyaşı merhametin gülüşüne vardırır sarar

Çile sabrı sabır derman ile çare merhemini sunar

 

 

Sonsuz değil bu dünya sona varacak

Sonun ardında sonsuza yol ulaştıracak

Sondan sonra sonsuzu yaratanla kul olacak

Naçar kapısı çareye varış kapısına kapı

Varmazsan ulaşamazsın çaresiz kalırsın

Tezatlar dünyasında tezatla yaşar böyle insanoğlu

 

Kendi aklınla çözülmez bu tezatlar

Yaşamak gerek tezatı her canlar

Çözünmezi çözer uzanır vahyin nurdan kolları

Yükünü hafiflet akıl ile yorma kendini

Vahyin nurlu yolunda yürü deme yokum

Var olanla var ol çözülsün tezatlar

 

Bu dünyanın yolu olsa da derin

Umman mana dolu insan mana kulu

Manaya ermek için manaya bürünmek gerek

Vahyin gölgesinde manayı imanla almak görmek gerek

Kapanmadan bakan gözler manayı bulmak gerek

Derin umman derin manaya koşar kul

Ara kendinde manayı Vahiyle bul

Bundan başkada arama sen bir yol

 

Bak kâinata kim kaldı kim ne aldı

Bir şeyler alanlar kazanalar ne ile baş başa kaldı

Gelen gitti giden bak nasıl nereye gitti

Var olanla gelen bitenle gitti

Var olanla gelen var olanla gitti güldü

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

Yaşar Er Gibi Göçer Gider Yel Gibi

 

Gördün mü bak kimdir gelenler

Gelip te gidenler kimdir geri gidip dönmeyenler

Gelen gelir er gibi

Yaşar er gibi göçer gider yel gibi

Kimi aşk gülünün başında öter

Kimi karga olur çöplükte öter

Doğru yol bu âlem de sırat hak yoludur

Hak yolda yürüyenin yolu sırat yoludur

Kimi gelir ömrüne boş kefen biçerler

Kimi gelir ömrü dolu kefeni biçer dolu alıp giderler

Kimisi yaşarken gönül cennet kapısını açar girer

Kimisi yaşarken gönül cennet kapısını kapatır boşa cenneti arar gezer

Aç gönül kapısını cenneti gör

Kapat gönül kapısını cehennemi gör kal kör

Gönül cevherdir aç kapısın sal ummana

Gönül nedir bilmeyen boş gezer ummanda kaybolur boş zamanda

Gönülde kaybetme sen insafı

Kaybedersen insafı yersin bedavadan kafayı

Sev seni seven cananını

Aç gönülde güller açan bağlarını

Haktan gayrısını tanımazsan da olur

Hak derdine her daim derman bulur

Kul olup secdeye varmak gerek

Hak yolunda bu âlemde yürümek gerek

Gönülleri severek varmak gerek

Cana can olanlara varmak gerek

Sevelim sevilelim canlara canan gelsin

Hakkı hak bilelim canlara nur gelsin

Tövbe ile kalbimizi pak eyleyelim

Canları severek canımıza can eyleyelim

Gönül imanla canlandırır varı

Gönül imansız çağırır narı

Bırak sen şeytan denilen inkârcıyı

İmanla Hakla kov sen o alaycıyı

Dalma yalan dünyanın yalanına

Meyletme dünyanın geride kalanına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

Çıkar Gelir Misin Günün Birinde

 

Yârim gitti gelmez nerede nerede

Ben kaldım iki arada bir derede

Ararım onu ben gurbet illerde

Haberin beklerim esen yellerde

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Terk edip gideceğine bir kurşun sıksaydın

Seni sevmiyorum deseydin kör kuyulara atsaydın

Gece gündüz yanında değil taşlar üzerinde yatırsaydın

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mecnun olamadım olmak kolay değilmiş

Sende Leyla olamadın aşk bize göre değilmiş

Demek ki aşk değil ayrılık kapımızın önünde bizi beklermiş

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Kul Mehmet’im gönlünde esemedim kurudum

Aradım ben seni gurbet illerde bulamadım

Ayrılık nasipmiş dedim gönülleri ağlatmadım

Çakıldım kaldım viran illerde yalnız

Acep bir gün çıkar gelir misin günün birinde

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

Kahramanların Bitmez Türküleri

                         
                                                 Kahramanların Bitmez Türküleri



 http://www.edebiyatevi.com/yazi/175286_kahramanlarin-bitmez-turkuleri.html

Hasretinle Anılar Elimde Kaldı

                  Hasretinle Anılar Elimde Kaldı



http://www.edebiyatevi.com/yazi/175284_hasretinle-anilar-elimde-kaldi.html

Malatya’m

Malatya’m sen bağrımda esen rüzgâr

Kaysıların yetişir cana şifa katar

Kernek te şelalede can rahatlar

Kaysı bağlarında hep devan kaynar

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Güzellerin bağında yetişirmiş

Gönülden sevenlerin hep gülermiş

Bir gülüşün bin cana hep yetermiş

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla dönermiş

Kul Mehmet’im gurbette gönlümdesin

Her geldiğimde bana gülümsersin

Hasretlik tez zamanda bitsin dersin

Malatya’m gönlümdesin gitme dersin

Malatya’ma boşuna şirin il dememişler

Tadına her varan can bunu dermiş

Şifa için gelenler şifasıyla gülermiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet