Halep de Katliam Var

 

Katliamı yapan zalim sırıtarak karşımızda duran

Yok mudur bir Allah’ın kulu hesap soran

Türkiye’den başka yok mazlumla beraber olan

Rabbim der ey kullar yatmayın yardıma koşun

Siz adım atmadan ben yetişirim niyetinizle coşun

Uzun adam derler Mazlumla olan Cumhurbaşkanına

Gece gündüz bizimle mazlum için üzülen adamcasına

Bazen yıkılmak istenir sanılır ki o yaşar tek başına

Allah ile beraber milletiyle beraber hak yolunda can pahasına

Rabbim der ey kullar yatmayın yardıma koşun

Siz adım atmadan ben yetişirim niyetinizle coşun

Halep de katliam var herkes seyirci duymaz feryadı anı

Seyirci olamayan feryadı duyan biz Türkiye ve Cumhurbaşkanı

Kimler katl eder utanmadan edepsizce sevinerek kardeşimi cümle canı

Duada iken eller gönüller başka yerde mi açılmaz mı kalkmaz mı kapalı gönülde perde

Rabbim der ey kullar yatmayın yardıma koşun

Siz adım atmadan ben yetişirim niyetinizle coşun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Silen yok gözyaşlarını Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

 

Benden çok ağlarsın Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

Zulüm denilen şey böyle midir?

Hiç bilinmedi şimdiye kadar

Bu kadar zulüm olur mu?

Zulmü taşıyan insan olur mu?

Nefret bu kadar mı olur insanda nasıl taşır

İnsan bu nefreti ile nasıl yaşar 

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

İslam kenti baş şehri Halep

Gönüllerimizin şehri Halep

Bizden önce yıkıldın yetişemedik

Zalim son nefesine koştu söylemedik

Zalim haçlı ile kazandı sandı belli etmedik

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

Ecdattan bir miras Halep

Hz Ömer’den bir nefes

Halid Bin Velid doğan güneş

Alparslan dersen gür olan ses

Hangisini anlatayım seninle Halep

Bizler ölmeden sen ölmezsin Halep

Ölüme haçlı ordusu talip ise

Unutulmasın  

İman eder Yüce Allah’a Müslüman

Mazlumla olur Müslüman 

İnsanlığı yaşatmaya taliptir Müslüman

İşte bu nedenledir ki

Her zaman Müslüman olur galip

Haçlı ordusuyla zalim olur zelil rezil

Olması mümkün değil vezir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Silen yok gözyaşlarını Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

 

Benden çok ağlarsın Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

Zulüm denilen şey böyle midir?

Hiç bilinmedi şimdiye kadar

Bu kadar zulüm olur mu?

Zulmü taşıyan insan olur mu?

Nefret bu kadar mı olur insanda nasıl taşır

İnsan bu nefreti ile nasıl yaşar 

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

İslam kenti baş şehri Halep

Gönüllerimizin şehri Halep

Bizden önce yıkıldın yetişemedik

Zalim son nefesine koştu söylemedik

Zalim haçlı ile kazandı sandı belli etmedik

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

Ecdattan bir miras Halep

Hz Ömer’den bir nefes

Halid Bin Velid doğan güneş

Alparslan dersen gür olan ses

Hangisini anlatayım seninle Halep

Bizler ölmeden sen ölmezsin Halep

Ölüme haçlı ordusu talip ise

Unutulmasın  

İman eder Yüce Allah’a Müslüman

Mazlumla olur Müslüman 

İnsanlığı yaşatmaya taliptir Müslüman

İşte bu nedenledir ki

Her zaman Müslüman olur galip

Haçlı ordusuyla zalim olur zelil rezil

Olması mümkün değil vezir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dokunmuştu Gönlümüze

 

Ağır yaralı mısralarım

Hecelerim mi bana küsmüş

Yoksa yazmaya mı isteğim yok

Anlayınca bu acı gerçeği

Koştum mısralarla hecelerin başına

Yalnız bırakmaz yakışmazdı

Gönül etrafında gezintisine devam etmeliydi

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Durur muyum beklemeyle

Sevdanın gülümsemesiyle yaklaştım mısralara hecelere

Bir kahve tadında yudum yudum içtim

İçimdeki sevgiyle mısralarımda hecelerim de büyüsün

Vurulmasın vurulan düşler gibi dedim

Mısralar heceler beni buyur etti

Beraber gülümsedik gönülleri yazdık

Gülenlerin güzelliğini yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Ağır kanamalı geçmesin dedim düşünceler

Hasta bakışları silelim dedik

Ayrı kalırsak birbirimizden gönüllerden

Hangi tabip yaralarımızı sarardı

Bir an bu korku içinde ürperdik

İhanete yer yoktu aramızda

İhanetleri yazarken ihanet etmeyecektik

Kendimize birbirimize gönüllere

Hep bir arada olmalıydık

Birbirini ısıtan sarılan gönüller gibi

Kanatır ihanetler gönülleri

Çaresi zor bulunur

Maskelerle dolaşmaya zaten karşıydık

Maskeye karşıydık zaten

Gülümsedik sarıldık yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Sahipsiz gönüller gibi sahipsiz kalmak beyhudeydi

Yalnızlıkla ölmek acıydı

Yaklaşmanın huzurunda huzursuzluğa kaçmak zordu

Kara kış kara boran dı karanlıktı

Akarsa gözyaşlarımız

Gözyaşları bunun hesabı verilmezdi

Gülmeliydik birbirimize gönüllere

Buydu amacımız yazmamızın gayesi

Dünyaya gelişimizin amacı

Coşkun ırmaklar nehirler gibi

Gönüllere akarak coşmalıydık

Tek başına mısra ’sız hece ’siz gönülsüz

Aşılmıyordu engeller coşulmuyordu

Mutluluk yaklaşmıyordu

Güldük yazdık

Yazdık güldük

Gönüllerle buluştuk huzura erdik

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bunun Başka Bir İzahı Yok

 

Yıkıyorum yine yarınsız düşleri zor bela

Sen yanımda yoksun bırakıyorum kendimi

Beni bilinmezliğe götüren yollara

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Bir canım var tek başına yaşanılmayan

Ümitlerim var paylaşılmadan ümit olmayan yarınsız

Anım zamanım var mı yok mu belirsiz

Sensiz düşlerim yarınlarım kimsesiz küskün

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

İsyan ediyor bana tüm duygularım

Anlarım zamanlarım bom boş değersiz

Gözlerimde bakışlarım zehirden bir ok yüreğime saplanan

Her ahımda sensizlik yıkan bir balyoz darbesi

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Bu canı tek başına yaşarsam benim olmaz

Mutluluk tek başına gelip gönlüme konmaz sarmaz ağlar

Kaybettim kendimi gülüşlerimi sensiz kayıp oldum

İçmek istiyorum avuçlarında aşkı yudum yudum anında

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Meçhule yürümek bir ıstırap cehennem

Yok, olanı bulmak bu dünyada bilinmeze koşmak

Gönülden sarılmak mutlulukla baharları yaşamak var olmak gönlünde

Ararım işte gündüz gece ben seni kendimi

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Karşılıklı Çıkarı Olmaz!

 

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gönülden ayrı durulmaz

Sevileni sevmek bir yük olmaz

Çıkar için seven bu yolda kaybolur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Haykır sevdiğini tüm dünya duysun

Gönül kapısında gülüşlerin sesi var olsun

Niyetin sevgi ile yaşamak olsun

Bu âlem sevgin ile dolsun

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi ile sevmenin para ile hesabı olmaz

Severken kazanmanın hesabı sorulmaz

Seversen sevilirsin başka yolu olmaz

Her şeyi alsan da parayla sevgi alınmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu pazarda hiç satılmaz

Sevgidir bu parayla karşılık bulunmaz

Seversin sevilirsin başka izahı olmaz

Sevginin gönülde ticareti olmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgidir bu bakar gönüle akar

Gönülde kir pas varsa o hemen kaçar

Gönül tertemizse ışığını saçar

Sevgi ile olan gönüllerde huzurla yatar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi alır derya olur âlemi kaplar

Sevgi ile canlanır tüm canlar

Sevgi yoksa akar kanlar

Sevgiye koşalım haydi canlar

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi dediğin gönüllere akmaktır

Gönül içinde gönüllere kendine bakmaktır

Fani olan dünyada bir an mutlu kalmaktır

Sevgisiz gönüller baksana ağlamaktadır

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Severken gülüm canım desen ne olur

Arayan seni bu sözlerle anında bulur

Açar gönül sarayını yanında oturur

Arayan sevgiyle en güzelini bulur

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Sevgi aşkın akan pınarının gözüdür

Sevgi dilde çıkan sözlerin gönlüdür

Aşka sevgiye ceza veremezsin öldürür

Biraz değer verirsen seni âlemi güldürür

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Meçhulden gelmedin meçhule gitme

Sevgi ile sen sev kendini yitirme

Bu kısacık ömrü nefretle bitirme

Yolda bir pınardır bir parça iç ziyan etme

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Susamışlar sevgiyi kana kana sende içsin

Sende içenlerin gönlüne gir çilelerin bitsin

Gönülden sevmezsen bu gönül çaresiz mi gitsin

İç sende gönüllerdeki pınardan sevgiyi sevinsin

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kaybederiz sevgisiz yarınları ümitleri

Yıkmayalım gönüldeki güzellikleri

Sevmenin zamanı her zamandır sev gönülleri

Kaybetmezsin kendini sefaletle göster sevgileri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Değerini bilmezsen ararsın sevgi dolu günleri

Neden kaybettim dersin ben gülüşleri

Arayan soran seven olmaz yanında birileri

Kaybeden yıkılan sen olursun kaybetme gönülleri

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Kul Mehmet’im sevgisiz hayatın tadı olmaz

Sevgisiz yolların yolu karanlıktır çıkılmaz

Sevgisizlik dert pınarıdır zehir akıtır tadılmaz

Sevgi ile aşkın kapısından başka mutluluk bulunmaz

Sevmenin karşılıklı çıkarı olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Söze Değer Vermemek Sözü Yıkmak Değersiz Kılmaktır

    Söz ne içindir?  Ya dinlemek ders almak içindir, ya da güzel sözlerin güzelliğinde gönlü dupduru pınarında yıkamaktır. Boşa dinlenmek sözü söz olmaktan çıkarır yük haline getirir, söze değer vermemek, sözü yıkmak değersiz kılmaktır. Söz söylendiğinde gönül merkezindeki merhametin imanın kuşatması altında, gönlü okşayan ders vererek hizaya getirmek, yolundaki çakılları dikenleri temizlemeye işaret eden dilin tatlı rüzgârıyla gönülden gönüle eserek kaplamasıdır. Bu dünya biz kullar için bir imtihan ve ahireti kazanma dünyasıdır. Hepimiz gönül merkezinde çıkan dil ile şekillenen her sözümüze, dilimizden çıkmadan önce sahip çıkmak adına düşünerek tartarak söylemeliyiz. Sözlerimiz yıkmamalı, yakmamalı yalnız bırakmamalı…

    Sözler, gönüle alınan merhamet imanla yıkanarak çıkarsa söz olur gönül kapısını açan anahtar olur. Herkes söylediği söz ile değer kıymet bulur, bunun ekseninde yaşar ve değeri ne ise karşılığını muhakkak bulur. Gönülde bulunan her ne varsa, dil ile hayat bulur ve yaşar ve yaşatır veyahut yıkar öldürür ağlatır… Sadık olmak sadık kalmak gönlümüzde yetişen bir çınardır, pınardır, kul isterse çınarla pınarla süsler karşılığını alır, ister dikenle nefretle doldurur çöl eder kurutursa bununda karşılığını alır, işte bu seçimi Âlemlerin Rabbi yüce Allah imtihanı gereği kuluna bırakmıştır.

    Sözüne sadık diline gönlüne sadık olan, sadık olarak Rahmanı yanında bulacaktır, bunun tersini yapansa yanında nefsini şeytanı ve cehennemi bulacaktır. Gönlünde dilinde elinde ne varsa onun karşılığını alacağımız, bir hayatın ve imtihanın içerisindeyiz. Nasıl ki dünya hayatı için bin bir hesap yapıyorsak, ahiret hayatı içinde bin bir hesap yapmak zorundayız. Aşkı gönüle devamlı akan bir berrak ırmak gibi gönüle yerleştiren Yüce Allah, onun vermiş olduğu gibi merhameti imanı gönlüne bunların ekseninde nakış nakış örersen, dünyanı da ahiretini de nakış nakış ellerinle örmüş kurmuş olacaksın. İman merhamet sadakatle yola çıkarsan, karşında bunları bulursun ve karşılığını bu dünya ve ahiret hayatında karşılığını bulursun, gönülleri bu güzelliklerle okursun hayat güzellikleri bulursun mutlu mesut olursun.

Al gönlüne imanla merhameti

Ara sen bul gönül erlerini

Aç bulursan gönlünü al gönüllerini

Varsa ver gönül sevgilerini

Ne verirsen onu bulursun

Alnı açık hakka secdeye durursun

   Durmak, çok önemlidir ne için kimin karşısında ne için durduğumuz çok önemlidir, bu konuda yüce Allah c.c. hesap vereceğimizi hiç unutmamalıyız. Biz kullara değer veren hepsinin cennete girmesini isteyen, yüce Rabbimiz hatamız olduğunda telafi için zaman ve tövbe kapısını açık bırakmış mühlet vermiştir. Muhatap olmak bu âlemde hem de cenneti az bir çaba ile bize sunan Âlemlerin Rabbince muhatap alınmak en güzelidir. Bakın şöyle âleme hayatımıza yaşantımıza, kim bizi muhatap alarak dinliyor veya bir hatamız olduğunda suratımıza kapıyı kapatmadan gülümseyerek bekliyor? Hangi bir kula derdini üç dört defa açtığında, seni dinliyor ve ilgileniyor bulabilen var mı? Ben Âlemlerin Rabbinden başkasını bulamadım, günde yüz defa halimi arz etsem de günahımla tövbe dilesem de her an her daim beni dinleyen, affı ile kuşatan değer veren dertlerime deva sunan Rabbimi buluyorum. Ne mutlu biz Müslümanlara ki Müslüman olmakla, Rabbim bizi şereflendirdi kendisine kul habibi nurdan Muhammed (S.A.V.) ümmet yaptı İslam’la Nur Kur’an’la yolumuzu dünya ve ahiretimizi nurlandırdı. Bundan daha büyük onur ve şeref olur mu kul için? Elbette ki olmaz başka hiçbir yerde, bu kadar değeri kıymeti onuru şerefi merhameti bulamayız. Her an bu dünya hayatında buna liyakatli olmamız dileğimle selam ve dua ile.