Gül kokulu Resul
Bir adında Ahmet
Sensin Âlemlere Rahmet
Hiç çektirtmedin zahmet
Hep okudun Rahmet
Sendin Nurdan Muhammed
Gönüllere yağdırdın nurdan iman demet demet
Gelişinle yıkıldı husumet ile zulmet
Rahmanın daveti ile
“Bir gece
Kendisine
Bazı delillerimizi
Gösterelim diye kulu Muhammed’i
Mescid-i Haram’dan,
Çevresini mübarek kıldığımız
Mescid-i Aksa ’ya götüren
O zatın şanı ne yücedir!
Bütün eksikliklerden uzaktır O!
Gerçekten, her şeyi işiten,
Her şeyi gören o’dur.(İsra)
Sensin nur gönlünle karanlığı aydınlatan
İnsanlığı çıkardın karanlıktan
“O ufkun en yukarısında idi.
Sonra indi ve yaklaştı.
Nihayet kendisine iki yay kadar,
Hatta daha da yakın oldu.
Sonra da vahyolunacak şeyi
Allah kuluna vahyetti.
O’nun gördüğünü
Kalbi yalanlamadı.
Şimdi O’nun gördüğü hakkında
Onunla mücadele mi edeceksiniz?
Sensiz müminler kâinat hayat bulmaz
Sensiz müminler mutlu olmaz
Seninle olan asla solmaz
And olsun ki
Onu bir kere daha hakiki suretinde gördü.
Sidre-i Münteha’da gördü Ki,
Onun yanında Me'vâ Cenneti vardır
O zaman Sidre'yi Allah'ın nuru kaplamıştı
Gözü ne şaştı, ne de başka bir şeye baktı
And olsun ki Rabbinin ayetlerin den en büyüklerini gördü” (necm)
Peygamberimiz (asm),
Yüce Rabbinin: "Korkma ya Muhammed, Yaklaş!"
Buyruğunu işitmeye başladı.
Nihayet,
Hiçbir kimsenin hiçbir zaman
Erişememiş olduğu yakınlık makamına,
İlahî kabule, İlahî ikram ve ihsana nail oldu!
İbn Abbas’tan rivayet edildiğine göre
Peygamberimiz (asm):
"Ben, Yüce Rabbimi gördüm!" buyurmuştur.
Peygamberimiz (asm)
Miraç’ta Cenabı-ı Hakk’a
Selam yerine bütün mahlûkatın ibadetlerini hediye etmiştir
Efendimizin (asm)
Cenabı-ı Hak ile olan bu konuşması
Bütün müminlerin miracı olan namazlarında
Okudukları tahiyyatın sözlerinden oluşmaktadır.
Zulüm çağı kalmıştı orta çağdan
Sen merhametle kâinata doğdun nurdan
Zalimleri sensin Rahmanın izni ile iman ile boğan
Sensin âlemlere Rahmet ile doğan
Gittin miraç ile ötelere
Küfür inanmadı dedi alavere dalavere
O ki bunun ile oldu Sıddık
O gül Resul dedi ise doğrudur dedi
Oldu Sıddık
Oydu Ebubekir Sıddık
Seni bugün onunla yine andık
Hepimiz olduk Sıddık
İnanmayanlar öldükten sonra derler eyvah yandık
İnanmadık yanıldık
Müminler ki hepsi sana sadık
Rahmanın izni ile
Sensiz Mümine dünya dardır
Seni sevenlerin gönlümüzde yeri vardır
Sensiz her şey zarardır
Tüm güzellik senin gönlünde vardır
Asırlar öncesinde sen Muhammedül Eminsin
Kokunsa eserdi, sanki yasemin nur nur gülümsersin
Beş vakit namazı hediye getirdin
Beş vakit bizi de miraç ile şereflendirdin
Geldi kuran senin ile nefsimizi yendik
Biz sen geldikten sonra güldük
Seninle olduk dünyanın kâmil insanı
Sensin Yüce Rahmanın ihsanı
Mehmet Aluç
